Apocalipse 14
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NTLH
1 E irgo ga ĩnor jek obi, ga ĩn ga Öng Wl̈ẽp Ushko So L̇l̇gwokl̈ë l̈i sök Sión dl̈upyo go bor bokshto. Eshko ga yorkaga nopga dogl̈o sak dbäw dbäw pjl̈ogl̈o sak dbäw kjingsho sak dbäw dbäw pjl̈ogl̈o sak pkëng kjingsho sak dbäw dbäw pjl̈ogl̈o pkëng (144,000), uunkong l̈i bokdo go Öng l̈i ko jyã tak pjang, Öng Data l̈i ko jyã tak pjang bakoe.
1 Depois olhei e vi o Cordeiro em pé no monte Sião . Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil pessoas que tinham o nome dele e o nome do Pai dele escritos na testa delas.
2 Eshko ga kur ga l̇l̇ëbo ter pjl̈uk jong kjok dogo dwayo, pjl̈uk l̈i so di kës pjl̈ubl̈unyo l̈i pjl̈ukyo kjoyo, so kjrik ri ri l̈i pjl̈ukyo kjoyo, so kjorkwang shäryak jong kjiyo tjok tëy or go wl̈eniyo tëba l̈öng l̈i kjoyo bakoe.
2 Então ouvi uma voz do céu, que parecia o barulho de uma grande cachoeira ou o som de um forte trovão. A voz que ouvi era como a música de harpistas tocando as suas harpas .
3 Ga nopga l̈öng l̈i tono l̈ok tëkwo tjagl̈ën, pjl̈u sökkl̈o jong kjok dogo l̈i bokshto, äya l̈öng së dogl̈o pkëng (4) l̈i bokshto, tjl̈apgaga kjok l̇l̇gwega wl̈eniyo l̈i bokshto bakoe. Gueniyo nopga dogl̈o sak dbäw dbäw pjl̈ogl̈o sak dbäw kjingsho sak dbäw dbäw pjl̈ogl̈o sak pkëng kjingsho sak dbäw dbäw pjl̈ogl̈o pkëng (144,000) l̈i tokdo eröe. Nopga döktong l̈öng kjok ëre kjing go l̈i epga. Ëye obl̈ë të ba tëkwo l̈i go ga äe.
3 Os cento e quarenta e quatro mil estavam diante do trono, e dos quatro seres vivos, e dos líderes e cantavam uma nova canção, que somente eles podiam aprender. De toda a humanidade eles eram os únicos que tinham sido comprados por Deus.
4 — ausente —
4 Eram os que se conservaram puros porque não haviam tido relações com mulheres . Seguem o Cordeiro aonde ele vai. Entre todos os seres humanos eles foram comprados e foram os primeiros a serem oferecidos a Deus e ao Cordeiro.
5 — ausente —
5 Eles nunca mentiram, nem cometeram nenhuma falta.
6 Eshko ga ĩn ga Sbö parkaga kjok dogo so dbuk pjang kjl̈ara, tjl̈õkwo pjl̈ú ber ĩyado wl̈o l̈i söya tjeng nopga l̈öng kjok ëre kjing go kës l̈i kong, kjok shto obl̈ë obl̈ë uunkong sopga kong, tjëyoga obl̈ë obl̈ë uunkong kong, nopga tjl̈ẽ tjl̈õkwo obl̈ë obl̈ë uunkong kong bakoe.
6 Então vi outro anjo voando muito alto, com uma mensagem eterna do evangelho para anunciar aos povos da terra, a todas as raças, tribos, línguas e nações.
7 Tjl̈ẽno pjang dbo go. Tjl̈ẽ ga «Nopga l̇l̇gweya Sbörë dbaryo l̈i öötonge. E kjĩshko ga Sbö bangkjrozĩ, iozĩ ber kësbang, tjwl̈õ ara, poshrëzĩ bakoe. Kjok uunkong shäryaga l̈i e, kjopkwo, kjok ëre, dl̈ung, di wen l̈ok kjone pogo bakoe» l̈e.
7 Ele disse com voz forte: —
8 Eshko ga Sbö parkaga kjok dogo so wen pjang ba irgo kjl̈ara, tjl̈ẽ ga «¡E pjitonge! ¡Babilonia kjokyo tjwl̈õ ara l̈i pjitonge! Tjëyoga obl̈ë obl̈ë pinggaga l̇l̇ëbo owa shäryë obl̈ë obl̈ë l̈i e. Epga ichara Sbö rayë bakoe. E pjitong e kjĩshko» l̈e.
8 Um segundo anjo seguiu o primeiro, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Ela embriagou todos os povos, dando-lhes o seu vinho, o vinho forte da sua terrível imoralidade!
9 Eshko ga Sbö parkaga kjok dogo so wen pjang ba irgo kjl̈ara obi. Tjl̈ẽno pjang dbo go. Tjl̈ẽ ga «Ëye äya l̈i poshrëk, ëye ba jyãgl̈o l̈i poshrëk, ëye bokdo go, l̇l̇ëm ga orkwo go ba jyãgl̈o l̈i jyã tak pjang ga
9 Um terceiro anjo seguiu o segundo, dizendo com voz forte: — Aqueles que adorarem o monstro e a sua imagem e receberem o sinal na testa ou na mão
10 Sbö iirkono ara ba kong. E kjĩshko ga ëye Sbö iono ber iirshko ga shdũya sorë ga epga shdũya eni bakoe. Epga suya akkwo ko azufre pjë jong ri ri l̈i tjok, Sbö parkagaga kjok dogo so bokshto, Öng l̈i bokshto bakoe.
10 beberão o vinho de Deus, o vinho da sua ira , que ele derramou puro na taça do seu furor. Eles serão atormentados no fogo e no enxofre diante dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Epga shdũya eni ĩyado, ba iök l̈i sjer l̇l̇ëm shkë jĩk, dba jĩk. Shäryë eni, äya l̈i poshrëra l̈ok kjĩshko, ba jyãgl̈o l̈i poshrëra l̈ok kjĩshko, bokdo go, l̇l̇ëm ga orkwo go ba jyãgl̈o l̈i jyã tak pjang kjĩshko bakoe» l̈e.
11 A fumaça do fogo que os atormenta sobe para todo o sempre. Ali não há alívio, nem de dia nem de noite, para os que adoram o monstro e a sua imagem, nem para qualquer um que tenha o sinal do nome dele.
12 Miydëy tjl̈õkwo ëre go ga l̇l̇ëbo wen Sbö nopga, ba kol̈agaga l̈i kong owa ëmdë ga woyde ga kuya kjang, Jesús raye l̇l̇ëm bakoe.
12 Isso exige que o povo de Deus aguente o sofrimento com paciência. Esse povo são aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis a Jesus.
13 Eshko ga kur ga ybö ter kjok dogo dwayo pjl̈ara, tjl̈ẽ ga «Tjl̈õkwo ëre tozong. Eeri jek l̈ëkong ga ëye mär beno l̈öng Tjl̈apga Jesús go wol̈onoshko guing ga ber wopjl̈úe» l̈e.
13 Então ouvi uma voz do céu, que disse: — Escreva isto: felizes as pessoas que desde agora morrem no serviço do Senhor! — Sim, isso é verdade! — responde o Espírito de Deus. — Elas descansarão do seu duro trabalho porque levarão consigo o resultado dos seus serviços.
14 Eshko ga ĩnor jek obi, ga ĩn ga pjäng sho wen pjang kjrina pjl̈ubl̈ún, kjing go sök kjl̈ara so no to ter kjok dogo dwayo l̈i kjoyo, dl̈u kjing go pjl̈u dl̈u iokl̈o pjang kjwara shäryak dbur sho shõyl̈ṍr go, wl̈oshko dröng tjeng kjwangna zönge.
14 Então olhei e vi uma nuvem branca, na qual estava sentado alguém que parecia um ser humano, com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Eshko ga Sbö parkaga kjok dogo so opshino shäng kjl̈ara, Sbö u jong l̈i roy dwayo, ga tjl̈ẽno sök pjäng sho kjing go l̈i kong dbo go. Tjl̈ẽ ga «Dwl̈a bo kwirkono tjän, ga dwl̈a bo skozl̈ong dbaryo öötonge. E kjĩshko ga bop dröng kjwe sös, ga pja nom dwl̈a bo tjeng l̈i skok» l̈e.
15 Outro anjo saiu do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: — Use a sua foice e faça a colheita porque já chegou a hora de colher. A terra está pronta para a colheita!
16 Kuya ga ba dröng l̈i go ga dwl̈a bo tjeng kjok ëre kjing go kës l̈i zakza tas erä.
16 Depois o que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Eshko ga Sbö parkaga kjok dogo so opshino shäng kjl̈ara obi, Sbö u jong kjok dogo l̈i roy dwayo, wl̈oshko dröng tjeng kjwangna zöng bakoe.
17 Aí outro anjo saiu do templo que está no céu e ele também tinha uma foice afiada.
18 E irgo ga Sbö parkaga kjok dogo so wen shäng kjl̈ara obi. E parkë shäng iök pjë jong ri ri l̇l̇ëbo l̈õ pjl̈ëbl̈ë sukkl̈o kjing go l̈i dë, sjer l̇l̇ëm wl̈o. Eshko ga tek shäng öng sukkl̈o jong l̈i shwoy dwayo, ga tjl̈ẽno wl̈oshko dröng tjeng l̈i kong dbo go. Tjl̈ẽ ga «Kjil̇l̇gwo bo kwirkono tjän. E kjĩshko ga bop dröng kjwe sös, ga pja nom jer kjok kjing go, kjil̇l̇gwo bo tjeng l̈i töng» l̈e.
18 Depois outro anjo, que era o encarregado do fogo, saiu de perto do altar. Com voz forte ele gritou para o anjo que tinha a foice afiada: — Use a foice e corte os cachos de uvas da
19 Kuya ga ba dröng l̈i go ga kjil̇l̇gwo bo tjeng kjok ëre kjing go kës l̈i zakza tas, ga dbukza jer kjil̇l̇gwo bo l̇l̇ruzl̈ong shtoyo l̈i roshko. E no shdũzl̈ong shtoyo l̈i l̈okl̈o, ëye Sbö iono iirshko ga shdũya tjeng l̈ishko.
19 Então o anjo passou a foice sobre a terra, cortou os cachos de uvas da videira e os jogou no tanque da violenta ira de Deus, onde as uvas são pisadas.
20 Kjil̇l̇gwo bo l̇l̇ruzl̈ong shtoyo l̈i jong kjok eshko l̈i worbo go. Eni ga kjil̇l̇gwo bo l̈i l̇l̇rura eshko, ga ba srëng l̈i tur jer jong e roy dwayo di kësbang wl̈eni, öötong kjl̈ay kwomgl̈a kjëngso go, äär jong pjolae. Shji äär ba pjl̈arbo wl̈o ga woyde ga shji jëk dbargwo sak kjwara (10) dik.
20 As uvas foram pisadas no tanque que ficava fora da cidade, e o rio de sangue que saiu desse tanque tinha trezentos quilômetros de comprimento por um metro e meio de fundura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.