2 Coríntios 7

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pjeyoga, tjl̈õkwo ëre iara Sbörë beno bi kong. E kjĩshko ga l̇l̇ëbo owa shäryëy l̈öng kës l̈i rayëy pjire. L̇l̇ëbo owa shäryëy bi doyo go ame, shji wotjl̈ĩk owa ame bakoe. Sbö bangkjrëy ara kjĩshko ga woyde ga shji jëk l̈öng pjl̈o bek jl̈õkoyo.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Tjawa woydozĩa. Tjawa wotjl̈ĩno owa ë kong l̇l̇ëm, l̇l̇ëbo owa shäryororwa ë kong l̇l̇ëm, ëye jyãpgwororwa l̇l̇ëm bakoe.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 L̈ër bomi kong eni, bomi wl̈onggl̈o wl̈o l̇l̇ëme. Tjawa l̈öng sëre, de tjawa wol̈onore, pjãy woyotjl̈ĩnwa ĩyado, e l̈oror bomi kong pjir tjän.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Tja tjl̈ẽ bomi kong jl̈õkoyo. Tja wopjl̈ú bomi tjok. Tja dbokjrë ara bomi kjĩshko. Tjawa l̈öng song ëmdë ga tja shäng wopjl̈ú anmoyõ.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Tjawa shrono l̈öng Macedonia kjokyo ga tjawa woshtono l̇l̇ëm, l̇l̇ëbo weno borwa kong owa ara kjĩshko. L̇l̇ëbo shäryara borwa wl̈oyogarë borwa kong owa, tjawa woydono ara borwa pjl̈úshko bakoe.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Gueniyo shji l̈öng wosongshko ga shji kong dbo twe Sbörë. Ga tjawa kjimtara eni, Tito ichara borwa shwoy, tjawa ber l̈öng wosong ame wl̈o.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Shrono kjĩshko ga tjawa beno l̈öng wopjl̈úe. Ga shäng bomi tjokshko ga e kjimtoromi ara l̈i roy kurorwa, ga tjawa beno l̈öng wopjl̈ú anmoyõ e kjĩshko. Tjl̈ẽno borwa kong ga tjawa ĩmi woydë, ga pjãy l̈öng woydë ara ĩyado bor kjĩshko l̈e. E kjĩshko ga tja beno wopjl̈ú jek këgong.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 — ausente —
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 — ausente —
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Shji l̇l̇ëbo owa shäryonoshko ga woyde ga shji ie Sbörë ber l̈öng woydë ara ba kjĩshko. Eni ga l̇l̇ëbo owa shäryëy l̈öng l̈i, e owa jl̈õe l̈ëy, ga rayëy. Shäryoroy eni ga owa pjang bi go l̈i l̈ö̃ya Sbörë ber drete. Shji döya l̇l̇ëbo owa shäryëy l̈öng l̈i dbo dorko dwayo eni. Gueniyo nopga Sbö miydë l̇l̇ëm wl̈eniyo woydë l̈i, e l̇l̇ëno l̇l̇ëme. L̇l̇ëye shärye ba kong pjl̈ú l̇l̇ëm, epga wol̈on erä.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Pjãy iara Sbörë beno l̈öng woydë ara l̈i kjĩshko ga l̇l̇ëbo weno bomi kong pjl̈ú obl̈ë obl̈ëe. Pjãy beno l̈öng wotjl̈ĩk beke. Pjãy jëk pjl̈o bek l̈i pimi woydë ara Sbö kong. L̇l̇ëbo owa l̈i kjĩshko ga pjãy iirkono ara, Sbö bangkjroromi ara bakoe. L̇l̇gwemi ber bëy wl̈o l̈oromi. L̇l̇ëbo tjeng kës ëre kjĩshko ga ĩn ga pjãy l̇l̇ëbo owa shäryono l̇l̇ëme.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Pjãy kjl̈ara l̇l̇ëbo shäryono obl̈ë kong owa. Kjibokwo toror bomi kongshko ga toror shäng l̇l̇ëbo owa shäryaga l̈i wl̈onggl̈o dö l̇l̇ëm, obl̈ë l̈i kjimtokl̈o dö l̇l̇ëm bakoe. Toror bomi kong, tjawa woyotjl̈ĩmi ara l̈i miydëmi pjl̈ú Sbö bokso wl̈o.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 L̇l̇ëbo uunkong shäryak beno pjl̈ú kuzong ga tjawa dbokjrono ara.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Dënashko ga tjl̈õkwo l̈oror bomi kong kës l̈i, e jl̈õe. Ga Tito jekdë bomi ĩk l̇l̇ëm obishko ga tja krono ara ba kong bomi kjĩshko, ga ĩna öör ga eni jl̈õ bakoe. Tja beno wopjl̈ú e kjĩshko.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Tito öötong bomi shwoy ga wl̈okjroromi pjl̈ú, bangkjroromi ara. Eshko ga l̇l̇ëbo l̈ara bomi kong dö l̈i kol̈oromi pjire. E kjĩshko ga l̇l̇ëbo tjeng kës ëre woyotjl̈ĩya ga pjãy woyde jek këgong.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Miydër ga l̇l̇ëbo pjl̈ú l̈i shäryomirë. Tja wopjl̈ú e kjĩshko.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.