Romanos 9
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NVI
1 ‑Tɩ ‑gbo, 'nɩɩ mu ꞊tu, ɩ mɔ ‑tɩ a ‑tɛɛ nɩ, ‑ɛ nue, 'mɔ mɔ ‑Yusu 'Klɩsʋ a nahuoon nɩ, 'nɩ 'du ꞊le hɩ. Nyɩsʋa a ‑Hihiu, ʋ nye ‑wɛ 'mʋ 'nɩ tɔɔ, ‑ɛ mɔ, 'na pupowin mɔ ‑tɩ a ‑tɛɛ nɩ, kɔ, 'na ꞊wlʋ 'nɩ ꞊hɛn ꞊le ‑wɛ 'mʋ 'nyrɛ.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 'N nɔ 'nɩ, 'kla‑wliye'yɩya ‑hi 'mʋ wlɔn 'dɔ, kɔ, 'na ꞊wlʋ 'mʋɛ gbo,
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 'ke 'o 'na dakʋ ‑wɔn, ‑ʋ mɔ Yisraɛkʋɛ, ‑ʋ mɔ 'na ‑dɩayuo. 'Hru 'bʋ pɛ wɛn 'o gbo, 'n di wɛn ‑wɛ 'nɩ ꞊tu, 'ke Nyɩsʋa bɔ po wɛn 'mʋ 'jrɔ ‑wɔn, kɔ, bɔ ‑hɩhɩa wɛn ‑a mʋ 'yi 'mʋ lɛ, 'n kɔ ‑Yusu 'Klɩsʋ 'hɛɛn, 'bɩa 'bɛ ‑wɛ 'le bɛ waa wɛn 'na ‑dɩayuo ꞊nʋ, ‑ʋ mɔ Yisraɛkʋɛ.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Ʋ mɔ Yisraɛ a 'yuo a 'yuoo nɩ, ‑ɔ mɔ Yisraɛkʋɛ a bu. Nʋ‑ Nyɩsʋa po 'pɩa ke, ‑ɛ die nu, ʋ 'mʋ 'a 'yuo 'mʋ 'ya, 'ɔ tɔɔ ꞊nʋ 'a ‑tɩ a 'yi'bʋbʋa, 'ɔ ꞊tue 'yrɩ a gblegblei, ɔ kɔ ꞊nʋ 'hɛɛn, 'ɔ ‑nyi ꞊nʋ tetei, kɔ, 'ɔ tɔɔ ꞊nʋ 'hru, ‑tɛ ʋ di 'a dɩda nu kɔ 'a 'o꞊tuulɛ, kɔ, 'ɔ le ꞊nʋ dɛ, ɔ di nu, 'ke 'o ꞊nʋ ‑wɔn.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Nʋ‑ mɔ ‑a nɩ bu gblaka Abrahamʋ a 'yuo a 'yuo. Nʋ‑ kɔ ‑hɛyri ʋ kɔ ‑wɛ 'le ‑Yusu 'Klɩsʋ, ‑ɔ mɔ Nyɩsʋa, ‑ɔ kɔɔ 'ɛ nɩ dɛ ꞊de win ke. ‑Ba baa Nyɩsʋa 'ɛ nɩ ti. Kɛ'ɛ nɩ, bɛ nɩ 'mʋ.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Ɛ 'die 'nyrɛ ꞊hɛn, ‑ɛ mɔ, dɛ Nyɩsʋa po la 'le, ɔ 'die nu. Dɛ Nyɩsʋa po la 'le, ɛ nyre 'o ꞊o, ꞊betɩ bɛ 'de Yisraɛ a 'yuo 'bii, bʋ 'de Nyɩsʋa a ‑tɛɛ a dakʋ a nahuin.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Abrahamʋ, ɔ kɔ la 'yuo 'plɔplɔ, kɛɛ, ɛ 'de ʋ 'bii, ʋ 'de Abrahamʋ a ‑tɛɛ a 'yuo. Ti ‑hi la a ti 'yri, kɛ Nyɩsʋa po la Abrahamʋ ye: «‑Na ‑tɛɛ a 'yuo꞊pli, nʋ‑ mɔ ‑na 'yu Yisakɩ a 'yuo.»
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ, 'ke 'le Abrahamʋ a 'yuo꞊pli ‑hɛyri, ɛ 'de ʋ 'bii, ʋ 'de Nyɩsʋa a 'yuo꞊pli. Kɛɛ ‑ye 'yuo꞊pli ꞊nʋ, Abrahamʋ kɔ, ‑ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑tɛ Nyɩsʋa nu la 'a ‑hʋhʋa, ʋ ‑do, nʋ‑ Nyɩsʋaa 'a ‑tɛɛ a 'yuo daa.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Dɛ Nyɩsʋa le la Abrahamʋ, ɔ di nu, nɛ‑ mɔ: «'Yrʋ ꞊nʋ, ‑a di ke bi, tii ‑do ‑gbo 'yri, 'n di 'le lele 'nɩ di. 'Kee nɩ, Sara di 'yu nyɩbɛyu kɔ.»
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Kɛ ɛ nɩ la 'mʋ, 'ke 'o Rebeka ‑wɔn. Rebeka a ‑gbɛ, ɔ mɔ la Abrahamʋ a 'yu Yisakɩ a nyrʋgbaa nɩ. Ɔ nɩ la 'mʋ ꞊yrupoyuo a 'kwli.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 — ausente —
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Nɛ‑ ʋ 'crɩɩ la, 'ke 'le Nyɩsʋacrɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ, ‑ɛ mɔ, Nyɩsʋa nɔ 'nɩ: «Sakɔbʋ, nɔ‑ 'n ‑ha 'le du 'mʋ, 'ke 'o 'na ‑kʋan a ‑ta 'mʋ, ɛ 'de Esau.»
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Dɛ tio‑ ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ? ꞊Be ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ, ‑ɛ mɔ, Nyɩsʋa a nunu‑tɔplɩ 'de 'o ye 'sii? 'Ʋʋn, ɛ 'de lɛ 'mʋ nɩ.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Ti ‑hi la a ti 'yri, kɛ ɔ po la Moise ye, ‑ɛ mɔ: «'Mɔ Nyɩsʋa, nahuon ‑gbo, 'n ‑hʋa ꞊bo nu ꞊hapʋdɛ 'mʋ, nɔ‑ 'n die 'mʋ nu, kɔ, nahuon ‑gbo, ‑ɔ kɔ wɔlɩ 'n ‑hʋa ꞊bo yrii, nɔ‑ kɔ wɔlɩ 'n di yrii.»
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Nyɩsʋa 'bɔ ‑ha 'le nahuon du 'mʋ, ɔ 'muo ꞊hapʋdɛ 'mʋ nu, ɔ nye 'nɩ nu, ‑ɛ nue, nɔ‑ nye ‑hʋa, ɛ 'de nahuon bɔ nye ‑hʋa a ‑tɩ, ɛ 'de ‑wɛ nahuon bɔ nu ‑kʋan a ‑tɩ.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Ba 'ye kɛ ‑tɩ, Nyɩsʋa ꞊tu la Esipʋblʋgba a bodɩɔ ye, ɔ nɔ: «'N nuu ‑mʋ 'mʋ bodɩɔ, ‑ɛ die nu, ꞊nɩ 'de 'o 'mʋ ꞊tuu, 'mue nahuin 'bii tɔɔ, ‑ɛ mɔ, 'n kɔ 'klɩ, 'ke 'o ‑mʋ ke, kɛ nɔ ‑na 'blʋgba 'mʋ, 'plɩɩ ɛ 'mue nu, 'na 'dʋ 'mʋ gbo 'sɛɛ, kɛ nɔ 'klɔ 'bii ke.»
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 'A ‑tɩ, ‑a nye 'nɩ 'ye, ‑ɛ mɔ, nahuon ꞊nʋ, Nyɩsʋaa ‑hʋa bɔ nu ꞊hapʋdɛ 'mʋ, nɔ‑ ɔɔ ꞊hapʋdɛ 'mʋ nu, kɔ, nahuon ꞊nʋ, ‑ɔ kɔ ꞊wlʋ Nyɩsʋaa ‑hʋa bʋ 'gboklo 'mʋ, ɔ nye 'nɩ nu, 'ke nahuon a ‑gbɛ a ꞊wlʋ 'ʋ 'gboklo 'mʋ.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 ꞊Ʋ ‑ye di wlɔn 'nɩ ꞊gba: Nahuin 'bʋʋ 'yilɛnyre‑tɔplɩ nu, dɛ‑ kɔ ‑tɩ Nyɩsʋa 'ɔ nyu 'nyrɛ ꞊hɛn 'le? 'Be dɛ ꞊nʋ, Nyɩsʋaa ‑hʋa, ꞊ɔ ꞊de 'de 'le 'a ye‑wʋnwɔn ‑wɛ.
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 'N nɔ 'nɩ: Nahuon tio‑ ‑n 'ya 'klɛɛ 'le, ‑mɔ ꞊nʋ, ‑ɔɔ lɛ 'le Nyɩsʋa a ‑wɔn'prɛɛlɛ nu? ꞊Be ya ‑gbo, ʋ mo, ɔ wɛ 'le bɔ le 'a nununyɔ nɩ, ‑ɛ mɔ: «Dɛ‑ kɔ 'mɔ ‑n nu lɛ nunue 'le?» 'Ʋʋn, ɔ 'die 'le ‑wɛ.
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Nahuon ꞊nʋ, ‑ɔɔ yɩ nu, ɔ kɔ 'klɩ, 'ke bɔ nu bʋɛ, bɔ nu 'ɛ nɩ ya, ɔɔ ‑hʋa. 'Bɔ nye ‑hʋa, ‑ye ɔ ‑wɛ 'le bɔ nu bʋɛ a ꞊tɩɔ ‑ye nɩ, bɔ nu ya, ‑ɔ kɔ ‑kʋan gblaka, 'plɩɩ bɔ nu bʋɛ a ꞊tɩɔ ‑ye nɩ, bɔ nu ya, ‑ɔ kɔ ‑kʋan 'cicrɛ.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Nyɩsʋa 'bɔɔ ‑hʋa bɔ 'we ꞊nɔ yɩnunyɔ ye, ꞊be ‑n kʋɛ 'le ‑wɔn? Nyɩsʋa nye 'nɩ ‑hʋa, 'ke nahuin bʋ yie, ‑ɛ mɔ, ɔ ‑wɛ 'le bɔ po ‑wɛ yrʋ nɩ, kɔ, 'ɔ nɩ 'klɩ ke. Nɛ‑ kɔ ‑tɩ, 'ɔ kɔ ꞊wlʋ a 'lɩla 'dɔ, 'ke 'o nahuin ꞊nʋ ke, ɔɔ yrʋ lɛ poo, 'plɩɩ ‑ʋ blɛ 'kʋkʋɛ ye.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Nyɩsʋa nye ‑wɛ 'nɩ ‑hʋa, 'ke nahuin bʋ yie, ‑ɛ mɔ, ɔ kɔ ‑tɩ a 'yi'bʋbʋa 'dɔ, 'plɩɩ ɔɔ ‑hʋa bɔ ‑nye ‑a mʋ ‑tɩ a 'yi'bʋbʋa.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 ‑A mʋ mɔ nahuin 'bii ꞊nʋ, ɔ da, 'ke bʋ 'ya 'a nahuin 'mʋ. Ɛ 'de 'le ‑Juukʋɛɛ ‑do ‑gbahlɔn, ɔ 'de 'le nahuin ‑ha. 'Ke 'le dakʋ ‑ye ‑gbahlɔn, ɔ daa ‑wɛ 'le nahuin.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Nɛ‑ mɔ ‑tɩ, ɔ ꞊tu la, 'ke 'le winwlɔn‑hɛnyɔ Hose a 'crɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ, ‑ɛ mɔ:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 ‑Tɛgbi ꞊nʋ, ʋ lee la 'o ꞊nʋ, ‑ɛ mɔ:
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyɔ Esai, kɛ ɔ po la ‑wɛ, 'ke 'o dakʋ, ‑ʋ mɔ Yisraɛkʋɛ a ‑ta 'mʋ: «Mɔ ꞊betɩ Yisraɛkʋɛ bʋ ‑huo wɛn, bʋ 'we ꞊nɔ 'yru nʋa 'mʋ a 'pʋhʋɔn ye, ba yie, ‑ɛ mɔ, 'waa nahuin ꞊nʋ, Nyɩsʋa di waa, ʋ 'deɛ bʋ ‑huo, 'waa 'cicrɛ gbii ‑do, nʋ‑ ɔ di waa.
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa di 'le 'nɩ di 'tata, kɛ nɔ 'klɔ ke, ‑tɩ 'bii ꞊nʋ, ɔ ꞊tu la, ɔ 'mui nu, ɔ 'mʋ nahuin 'bii, ‑ʋ nɩ nɔ 'klɔ ke ‑bati lɛ poo.»
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 'Ya 'o lele 'lu, kɛ Esai po la ‑wɛ, ti ‑hi la a ti 'yri, ‑ɛ mɔ:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 ‑Be' ‑a di 'klɛɛ lele po 'le? Kɛ ‑a di po, nahuin ‑gbo, ‑ʋ 'de ‑Juukʋɛ, ʋ 'nɩ ꞊mɔ ꞊le la Nyɩsʋa a 'hru lɛ, ‑ʋ die nu, ʋ 'mʋ la 'o ye 'sii, 'ke 'o ꞊nɔ ye. Kɛɛ, ‑tɛ ti nɩ lɛ 'mʋ ‑gbo, ʋ 'sii 'o ye, 'ke 'o ꞊nɔ ye, ‑ɛ nue, ʋ kuo ye ꞊wlʋ.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 ‑Juukʋɛ ‑mɛ ‑ye, ʋʋ la lɛ ꞊mɔ 'hru, ‑ʋ kɔ wlɔn ʋ di la 'o naa, 'plɩɩ ʋ 'mʋ la 'o ye 'sii, 'ke 'o Nyɩsʋa ye. Kɛɛ, ʋʋ la lɛ ꞊mɔ tetei, ‑ɩ die la nu, ʋ 'mʋ la 'o ye 'sii, 'ke 'o Nyɩsʋa ye, Kɛɛ, ʋ 'de 'o nyre.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Dɛ‑ nue, 'ʋ 'de 'o nyre 'le? Ʋ ‑mɛ ‑ye, 'waa ꞊wlɩ nɔ 'nɩ, 'waa nunu‑tɔplɩ a ‑tɩ, ʋ di 'o ye 'nɩ 'sii, 'plɩɩ ‑ye, ʋ 'de Nyɩsʋa ꞊wlʋ ye kuo. 'A ‑tɩ, 'waa bʋɩyɩ bi ye 'hɩɔ. 'Hɩɔ a ‑gbɛ, nɔ‑ mɔ ‑Yusu 'Klɩsʋ.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Nɛ‑ kɔ ‑tɩ ʋ 'crɩɩ la, 'ke 'le Nyɩsʋacrɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ, ‑ɛ mɔ:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.