Atos 9
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NTLH
1 Tii ‑do ꞊nʋ a ti 'yri, Sɔlʋ ‑mɛ ‑ye, dɛ, ɔɔ la 'lu ‑wɔn lɛ ‑hie, nɛ‑ mɔ bɔ ‑wɔ la ‑Yusu a nahuin 'bii gbo.
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 Nɛ‑ nue, 'ɔ mu 'le Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka ‑wɔn, ɔ nɔ: «'Crɩɩ 'crɩɩnɩɛi, 'mui 'le Nyɩsʋa a kayuo a nyɩgblakɩ ‑wɔn gba, ‑ʋ nɩ 'le Damasɩdɩɔ 'mʋ, ‑ɛ die nu, ʋ 'mʋ 'mʋ 'mʋ ‑hɛ, nahuin ꞊nʋ, nyɩbɛpʋ kɔ nyrʋ 'hɛɛn, ‑ʋ nɩ 'o Kʋkɔnyɔ ‑Yusu a 'hru wlɔn, ‑a 'mu klɩ, 'mu Jrusrɛdɩɔ 'mʋ ya.»
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Bɔ bi 'klɛɛ 'hru wlɔn, ɔ kɔ 'a nahuin 'hɛɛn, bɔɔ Damasɩdɩɔ a ‑gbɛ yrɛ 'mʋɛɛ, ‑ye tii ‑do a ti 'yri, ‑nyrɛ ‑hɔn 'le yakɔ 'mʋ, 'ɛ puo 'le ꞊gbɛ,
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Sɔlʋ 'ɔ bi ꞊hlɔn, 'ɔ 'wɔn win, 'ɩɩ lɛ po: «Sɔlʋ o, dɛ tio‑ kɔ ‑tɩ ‑nɩɩ 'mʋ ꞊sʋɛ ꞊tue 'le?»
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 ‑Ye Sɔlʋ ꞊gbɔ wlɔn, ɔ nɔ: «Nahuon tio‑ ‑n 'ya 'le?» ‑Ye ɔ nɔ: «'Mɔ ‑Yusu'u nɩ, 'mɔ ‑nɩɩ ꞊sʋɛ ꞊tue.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Kɛɛ, 'ba 'klɛɛ ye 'mʋ, ‑bo 'ya 'dɩɔ 'mʋ. Dɛ, Nyɩsʋaa ‑hʋa ‑bo nu, 'ke ʋ di 'le ‑mʋ lee ‑o.»
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Nahuin, ‑ʋ kɔ ꞊nɔ 'hɛɛn 'hru na, hʋannʋ a ‑tɩ, ʋ nyra gbo ‑brii, ʋ 'nɩ po ꞊le wun. Ʋ 'wɔn win a ‑gbɛ nɩ, kɛɛ, ʋ 'nɩ 'ye ꞊le nahuon ꞊de.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Sɔlʋ ‑mɛ ‑ye, ɔ 'ba 'mʋ ye, 'ɔ ꞊wlɛɛ 'yii, kɛɛ, ɔ 'nɩ yrii ꞊le lɛ, 'ʋ 'ble 'a dabʋ kwa, 'ʋ gbɔ 'le Damasɩdɩɔ 'mʋ,
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 'ɔ nu ‑nyrɔwɩɩ ta, 'ke bɔ 'nɩnɩ yrii lɛ, bɔ 'nɩnɩ di dɛ, bɔ 'nɩnɩ 'na ‑wɛ.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 'Ke 'le Damasɩdɩɔ a ‑gbɛ 'mʋ, ‑Yusu a nahuon ‑ye nɩ 'le. 'A 'dʋ mɔ Ananiasɩ. Nɔ‑ ‑Yusu 'hrɩɩ ye, ɔ nɔ: «Ananiasɩ o!» ‑Ye ɔ ꞊tuo ‑wɔn, ɔ nɔ: «Kʋkɔnyɔ o, 'mɔ nɩ gbo ‑o.»
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 ‑Ye Kʋkɔnyɔ nɔ: «Mu 'le 'hru ꞊nʋ wlɔn, ʋʋ 'Oye'siihru daa, ‑bo pa 'le Judɩa a kayu gbo, ‑bo ꞊gba nyɩbɛyu ꞊nʋ a ‑tɩ wlɔn, ʋʋ Sɔlʋ daa, ‑ɔ kɔ 'le Tasɩ 'mʋ. ‑Tɛ ti nɩ lɛ 'mʋ ‑gbo, ɔɔ da Nyɩsʋa.
11 E o Senhor lhe disse:
12 'Ke 'le Nyɩsʋa a dɩda 'kwli 'mʋ, ɔ 'ye nahuon ꞊de, ‑ɛ 'we ꞊nɔ ye 'ke 'le yain 'kwli 'mʋ. Nahuon a ‑gbɛ, ‑mɔɔ nɩ, Ananiasɩ. ‑Mɔɔ nɩ, ‑ɔ pa 'le Sɔlʋ a ‑gbɛ ‑wɔn, ꞊nɩ puo dabʋɩ 'lu gbo, ‑ɛ die nu, ɔ 'mʋ lele lɛ yrii.»
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 ‑Ye Ananiasɩ ꞊tuo ‑wɔn, ɔ nɔ: «Kʋkɔnyɔ o, 'dai nahuin le 'mʋ nɩ, 'crɛ 'bii ꞊nʋ, Sɔlʋ a ‑gbɛ, ɔ nu ‑na nahuin 'mʋ, 'ke 'le Jrusrɛ 'mʋ.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 'Plɩɩ, 'ledidie ‑gbo, ɔ di 'le, Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ gblakɩ, nʋ‑ ‑nyi ꞊nɔ 'klɩ, 'ke bɔ klɩ nahuin 'bii ꞊nʋ, ‑ʋʋ ‑mʋ da.»
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Kɛɛ ‑ye Kʋkɔnyɔ nɔ: «꞊Nɩ pɩ 'le hʋannʋ, mu 'le kayu a ‑gbɛ gbo, ‑ɛ nue, 'n ‑ha 'le Sɔlʋ a ‑gbɛ 'mʋ du, 'ke bɔ ꞊tu 'na ‑tɩ dakʋ 'plɔplɔ ye, ʋ kɔ 'waa ye'mʋnaanyʋ 'hɛɛn, kɔ, bɔ ꞊tui ‑wɛ Yisraɛkʋɛ ye.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 'N die ꞊nɔ 'nɩ tɔɔ, ‑ɛ mɔ, ɔ di 'ye ꞊sʋɛ 'dɔ 'na ‑tɩ.»
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 ‑Yusu bɔ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye Ananiasɩ mu nɩ, 'ke 'le kayu ‑nɩ wɛn gbo. ‑Tɛ ɔ nyre 'le, 'ɔ po Sɔlʋ dabʋ 'lu gbo, ɔ nɔ: «Sɔlʋ, 'na 'dɩayu, Kʋkɔnyɔ ‑Yusu, ‑ɔ 'hrɩɩ o 'le ‑mʋ ye, 'ke 'le 'hru ꞊nʋ, ‑nɩɩ o 'le ya wlɔn, nɔ‑ɔ nɩ, ‑ɔ lee nɔ 'mʋ, ‑ɛ die nu, ꞊mʋ lele lɛ yrii, kɔ, Nyɩsʋa a ‑Hihiu, ʋ 'mʋ ‑mʋ win ke kɔɔ 'bii.»
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Tii ‑do a ti 'yri, ‑tɔplɩ ꞊de, ‑ɩ 'we ꞊nɔ ‑hrin a 'kʋɛ ye, nɩ‑ ble 'le Sɔlʋ 'yi 'mʋ lɛ, 'ɔ ‑tʋa lɛyriilɛ gbo lele, 'ɔ 'ba ye 'mʋ, Ananiasɩ 'ɔ puo 'nie 'lu.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 ‑Tɛ ɔ puo 'nie 'lu, ‑ye Sɔlʋ di dɛ nɩ, 'a 'klɩ 'ɩ 'ya 'le.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Tii ‑do a ti 'yri, 'ɔ ‑tʋa ‑Yusu a ‑tɩ a ꞊tutue gbo, 'ke 'le Nyɩsʋa a kayuo gbo, ɔ nɔ: «‑Yusu mɔ Nyɩsʋa a 'Yuu nɩ.»
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Nahuin 'bii ꞊nʋ, ‑ʋʋ 'a win 'wɔn, ɩ saka ꞊nʋ nɩ, ʋ nɔ: «Nahuin ꞊nʋ, ‑ʋʋ ‑Yusu da, nʋ‑ nahuon ‑gbo, ɔɔ ‑hʋa bɔ ‑wɔ o gbo. Ɔ di 'le ꞊le, ‑ɛ die nu, ɔ 'mu klɩ, kɔ, ɔ 'mu Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ gblakɩ kwa po.»
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Kɛɛ, 'ɛ nɩ ti, Sɔlʋ, ɔɔ ꞊tu Nyɩsʋa a ‑tɩ, 'ke 'le Nyɩsʋa a ‑gbɛ a 'klɩ 'kwli 'mʋ, Sɔlʋ a 'klɩ 'ɩɩ ke bii. ‑Juukʋɛ ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ 'le Damasɩ 'mʋ, ɔ nyu ye ‑hre Nyɩsʋa a 'crɩɩnɩɛ, 'ɔ nye ꞊nʋ tɔɔ, ‑ɛ mɔ, ‑Yusu, nɔ‑ mɔ Waanyɔ ꞊nʋ, Nyɩsʋa po la lɛ, ɔ di la 'le ya. ‑Ye ‑tɩ, nahuin a ‑gbɛ, bʋ di ꞊nɔ ‑wɔn ꞊tu, ʋ 'di yi.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 ‑Nyrɔwɩ gbi bɩ ‑hi, ‑ye ‑Juukʋɛ a ‑gbɛ, ʋ ‑yrɩ nɩ, 'ke bʋ 'la Sɔlʋ.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Kɛɛ, ‑tɩ ꞊nʋ, ʋ ‑yra, ɔ 'wɩn nɩ, kɔ, ɔ 'wɩn ‑wɛ nɩ, ‑ɛ mɔ, 'dɩɔ a paalɛi 'bii, ʋ nyi 'nɩ ‑pre, 'tɔ 'mʋ kɔ ‑nyrɛ 'mʋ, ‑ɛ die nu, 'bɔɔ mu, ʋ 'muo 'la.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Nɛ‑ nue, Sɔlʋ a ‑naagbopʋ 'ʋ 'bɔ 'mʋ, 'ʋ 'ya 'le ‑mli ꞊nʋ 'lu, ‑ɩ ꞊glaa 'le 'dɩɔ, 'ʋ puo 'le ‑tʋgba wlɔn, 'plɩɩ 'ʋ ꞊tɩɔ 'le ‑mli a ‑gbɛ a 'pɩa ‑ye ꞊nʋ ke, 'ɔ mu 'le Jrusrɛ 'mʋ.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 ‑Tɛ Sɔlʋ nyre 'le Jrusrɛdɩɔ 'mʋ, ‑ye ɔ nye lɛ 'nɩ ꞊mɔ, 'ke bɔ bi 'le ‑Yusu a ‑naagbopʋ ꞊nʋ ‑hɛyri, kɛɛ, ʋ 'bii, ʋʋ pɩ 'a hʋannʋ, ‑ɛ nue, ʋ 'nɩ pui ꞊le ‑tɛɛ, ‑ɛ mɔ, ɔ mɔ ‑tɛɛ a ‑Yusu a ‑naagbopʋyuu nɩ.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Kɛɛ, ‑Yusu a ‑naagbopʋyu ‑ye nɩ 'o. 'A 'dʋ mɔ Banabasɩ. Nɔ‑ gbɔ, 'ɔ titio ‑Yusu a ‑wɔnnaanyʋ ye, 'ɔ bi 'o, 'ɔ nɛ ‑wɔn lɛ, ‑tɛ Sɔlʋ nu o Kʋkɔnyɔ ‑Yusu a 'yiye, 'ke 'le Damasɩdɩɔ a 'hru wlɔn, kɔ, ‑tɛ ‑Yusu a ‑gbɛ, ɔ nu o 'le 'a 'le‑wɔn'prɛɛlɛ, kɔ, 'ɔ le ‑wɛ ꞊nʋ, ‑tɛ Sɔlʋ nu, 'ɔ 'de hʋannʋ pɩ, 'ɔ ꞊tu ‑Yusu a ‑tɩ, 'ke 'le Damasɩ 'mʋ.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Kʋɛ 'o ‑nyrɔwɔ a ‑gbɛ 'yie 'mʋ gbo, ‑Yusu a nahuin, ʋ 'ble Sɔlʋ kwa ‑tɛɛ, 'ɔɔ Jrusrɛdɩɔ wlɔn lɛ na, ɔ 'nɩ pɩ ꞊le hʋannʋ, 'ɔɔ ‑Yusu a ‑tɩ ꞊tu.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Ɔ 'prɛɛ ‑wɛ 'le ‑Juukʋɛ ꞊nʋ ‑wɔn, ‑ʋʋ Glɛkɩkʋɛwin po, 'ɔ ꞊tu 'o 'klɩ, 'ke bʋ kuo 'a pupowin ꞊wlʋ ye. Kɛɛ, ‑Juukʋɛ a ‑gbɛ, ʋʋ lɛ ꞊mɔ 'hru, 'ke bʋ 'lɔ.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 ‑Tɛ ‑Yusu a nahuin 'wɩn, ‑ye ʋ gba Sɔlʋ nɩ, 'ke 'le Sesalɩdɩɔ 'mʋ, 'ʋ nue, 'ɔ mu 'le Tasɩdɩɔ 'mʋ.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Ti a ‑gbɛ 'yri, ʋ 'nɩ ꞊tue ꞊le 'cʋɛ a nahuin ꞊sʋɛ, 'ke 'le Sudeblʋgba kɔ Galileblʋgba kɔ Samaliblʋgba 'mʋ. 'Cʋɛ a nahuin a ‑gbɛ, ʋ kɔ 'klɩ, kɔ, 'ʋ kɔ Kʋkɔnyɔ ‑Yusu a 'o꞊tuulɛ, Nyɩsʋa a ‑Hihiu 'ʋ ‑hɩʋ 'mʋ, ‑Yusu a nahuin 'ʋʋ klɛ bii.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 ‑Yusu a ‑wɔnnaanyɔ, ‑ɔ mɔ Piɛlɩ, ɔɔ 'blʋgba ꞊nʋ ke 'nɩ na, 'ɔɔ ‑Yusu a nahuin yrɛ ‑mrɛ. ‑Nyrɔwɔ ꞊de 'mʋ, 'ke ɔ mu 'le ‑Yusu a nahuin ꞊nʋ ‑wɔn, ‑ʋ nɩ 'le Lidadɩɔ 'mʋ.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 'Ke ɔ yɛ 'le nahuon ꞊de gbo. 'A 'dʋ mɔ Ene. Nɔ‑ ‑yɩyrɛ lɛ, 'a 'yrʋ a ‑yehɛn‑yehɛn a nʋnʋ nɩ gbo. Ɔɔ gbo 'nɩ pɛɛ ‑do.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Kɛ Piɛlɩɩ ꞊nɔ ye po, ɔ nɔ: «Ene, ‑Yusu 'Klɩsʋ ‑wɔ ‑na 'kʋɛ nɩ. 'Ba ye 'mʋ, ‑bo ‑hlɛntie ‑na kegbopɛdɛ,» Ene a ‑gbɛ 'ɔ 'ba ye 'mʋ. ‑Ye 'a 'kʋɛ ‑wɛ nɩ.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Nahuin 'bii ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ 'le Lidadɩɔ 'mʋ, kɔ 'waa dɛ ꞊nʋ, ‑ɛ nɩ 'le 'blʋgba꞊tɩɔ ꞊nʋ 'mʋ, ʋʋ Sano daa, ‑tɛ ʋ 'ye, ‑ɛ mɔ, Ene a 'kʋɛ ‑wɛ nɩ, ‑ye ʋ kuo ‑Yusu ye ꞊wlʋ.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Ɛ kɔ ‑wɛ nyrʋgba ꞊de, 'ɔ nɩ 'le ‑Yusu a nahuin ꞊nʋ ‑hɛyri, ‑ʋ nɩ 'le Sopedɩɔ 'mʋ. 'A 'dʋ mɔ Tabita. 'Dʋ a ‑gbɛ, nʋ‑ mɔ Dɔlʋkasɩ, 'ke 'le Glɛkɩkʋɛwin 'kwli 'mʋ, ‑ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ 'Due. 'Ɛ nɩ ti, ɔɔ o nahuin 'mʋ nu ꞊hapʋdɛ, 'ɔɔ o ꞊sʋɛnyʋ 'mʋ ‑hɛ.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Tii ‑do a ‑gbɛ 'yri, 'kʋɛ klɩ ꞊nɔ, 'ɔ 'kʋ. ‑Tɛ ʋ ‑plo 'klɛɛ, ‑ye 'ke ʋ puo 'le yrayrɩkayu a ‑gblo ‑ye 'mʋ gbo.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 ‑Yusu a ‑naagbopʋ, ‑ʋ nɩ 'le Sopedɩɔ 'mʋ, ʋ 'wɩn nɩ, ‑ɛ mɔ, 'ke Piɛlɩ nɩ 'le Lidadɩɔ 'mʋ, ‑ɔ 'mʋɛɛ Sopedɩɔ ye. ‑Tɛ ʋ 'wɩn 'klɛɛ, ‑ye ʋ lee 'le ꞊nɔ ‑wɔn nahuiin 'hɔn, 'ke bʋ 'batɩ Piɛlɩ lɛ, bɔ di 'le 'tata.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 ‑Tɛ ʋ nyre 'le, Piɛlɩ 'ɔ 'ba ye 'mʋ, 'ɔ kʋɛ ꞊nʋ ‑wɔn, 'ʋ mu 'le Sopedɩɔ 'mʋ. ‑Tɛ ɔ nyre 'le Sopedɩɔ 'mʋ, 'ʋ gbɔ 'le yrayrɩkayu ‑nɩ wɛn a ‑gblo ꞊nʋ 'mʋ, ‑tɛ nyrʋgba a ‑gbɛ, ɔ pɛ 'le gbo, kotianyrʋ 'ʋ ꞊glaa 'le ꞊nɔ, 'ʋʋ we, 'ʋ titie ꞊nɔ 'hʋɩn'mʋlɛpue‑tɔplɩ ꞊nʋ ye, Dɔlʋkasɩ, ɔɔ o ꞊nʋ lɛ 'gblaa, ‑tɛ ɔ nɩ o 'klɔ.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 ‑Ye Piɛlɩ 'hrɔɔ nahuin 'bii nɩ, 'ɔ bla kwlɩ gbo, 'ɔɔ Nyɩsʋa da, 'plɩɩ 'ɔ ꞊hɩan ‑wɔn, 'ɔ ‑mɛ 'le 'kʋkʋku ye gbo, ɔ nɔ: «Tabita, 'ba ye 'mʋ!» Tabita 'ɔ ꞊wlɛɛ 'yii. ‑Tɛ ɔ 'ye Piɛlɩ, ‑ye ɔ nɩ gbo,
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Piɛlɩ 'ɔ puo dabʋ kwa, 'ɔ 'bɔ ye 'mʋ, 'ɔ da kotianyrʋ kɔ ‑Yusu a nahuin 'bii, 'ɔ titie ꞊nʋ Dɔlʋkasɩ ye, ‑ɔɔ lele ‑hʋnhlʋn po.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Dɛ a ‑gbɛ, ‑ɛ mue 'lu ‑wɔn, nahuin 'bii ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ 'le Sopedɩɔ 'mʋ, ʋ 'wɩn nɩ, 'waa 'dai dɛ 'ʋ kuo Kʋkɔnyɔ ‑Yusu ꞊wlʋ ye.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Dɛ a ‑gbɛ, ‑tɛ ɛ ‑hi, ‑ye Piɛlɩ ‑wlɛn 'le Sopedɩɔ 'mʋ nɩ. 'Ke ɔ nɩ 'le nahuon ꞊de a ‑tɛ. Nahuon a ‑gbɛ, 'a 'dʋ mɔ Simɔ, 'ɔɔ dahʋakʋɛ ‑kʋan 'yri nuu.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.