Atos 7
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NTLH
1 ‑Ye Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyɔ gblaka ꞊gba Etiɛnɩ wlɔn, ɔ nɔ: «꞊Be ‑tɩ 'bii ‑gbo, ʋʋ ‑mʋ yɛɛ, ꞊hapʋkɔɔ nɩ?»
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 ‑Ye Etiɛnɩ nɔ: «Bunʋ ‑a, kɔ 'dɩayuo ‑a, ba po 'mʋ nʋa ye gbo. Ti ‑hi la a ti 'yri, Nyɩsʋa, ‑ɔ kɔ ‑tɩ a 'yi'bʋbʋa, nɔ‑ 'hrɩɩ la ‑a nɩ bu gblaka Abrahamʋ ye, ‑tɛ ɔ nɩ la 'le 'a 'blʋgba ꞊nʋ 'mʋ, ʋʋ Mesopotami daa, 'plɩɩ ɔ 'mʋ la 'le Haladɩɔ 'mʋ mu.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 ‑Ye kɛ Nyɩsʋaa ꞊nɔ ye po, ɔ nɔ: Abrahamʋ, ‑hɔn nɔ ‑na 'blʋgba ‑gbo 'mʋ, kɔ, hie nɔ ‑na ꞊tugba gbo, ‑bo mu 'le 'blʋgba ꞊nʋ 'mʋ, 'n di ‑mʋ tɔɔ.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 ‑Ye Abrahamʋ ‑hɔn 'le 'a 'blʋgba 'mʋ nɩ, ‑ɔ mɔ Kalɩdɩkʋɛ a 'blʋgba, ɔ kɔ 'a 'dʋkʋɛ 'hɛɛn, 'ɔ mu 'le Haladɩɔ 'mʋ 'ti wɔn. 'Ke ɔ nɩ 'le ‑nɩnɩ, 'a bu 'ɔ 'kʋ. ‑Tɛ 'a bu 'kʋ 'klɛɛ, ‑ye Nyɩsʋa nue nɩ, 'ɔ di nɔ Kanaablʋgba ‑gbo 'mʋ, ‑ɔ kɔ ke a 'ti kɛ nɔ.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Kɛɛ, Nyɩsʋa 'dio nɔ 'tiilɛ ‑nyi, mɔ, ɔ 'dio ‑wɛ ‑tʋtʋtɩɔ gbi ꞊de ‑nyi. Kɛɛ ‑ye ɔ pue 'le ꞊le, 'ke 'o ꞊nɔ ‑wɔn, ‑ɛ mɔ, ti 'bɩ nyre 'o, ɔ di ꞊nɔ 'blʋgba ‑gbo 'nɩ ‑nyi, ‑ɔ kɔ ke a nɩ nɔ; 'plɩɩ 'bɔ 'kʋ, 'a 'yuo a 'yuo 'mʋ 'blʋgba a ‑gbɛ win ke kɔɔ. Ti a ‑gbɛ 'yri, Abrahamʋ a ‑gbɛ, ɔ 'de la 'yu a kʋɛ.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 ‑Tɩ ꞊nʋ, Nyɩsʋa ꞊tu ꞊nɔ ye, ɩ nɩ‑ ‑gbo: 'Ke ‑na 'yuo di 'le pʋpʋblʋgba ꞊de 'mʋ 'ti, ‑ɔ 'de 'waa 'blʋgba. 'Ke 'le 'blʋgba a ‑gbɛ 'mʋ, ʋ di ‑hɛ ꞊go, ʋ 'mu ꞊sʋɛ ꞊tue, 'ke 'le 'yrɩ a ‑hɔtrʋwɩɩ ‑hɛn (400) 'kwli 'mʋ.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Kɛɛ, dakʋ ꞊nʋ, ‑ʋ kɔ ꞊godɛ ʋ di nu, 'n diu lɛ poo ‑bati. 'Nɩ puu ‑bati lɛ, ‑ye ‑na 'yuo a ‑gbɛ, ʋ di 'le 'blʋgba a ‑gbɛ 'mʋ 'nɩ ‑hɔn, ʋ 'mʋ nɔ di, ʋ 'mʋ nɔ 'na dɩda 'cipi.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 ‑Ye Nyɩsʋa ꞊tue 'yrɩ, ɔ kɔ Abrahamʋ 'hɛɛn. 'Yrɩ a ‑gbɛ, 'a yriilɛ, nɛ‑ mɔ nyɩbɛyu a ye'bɩbɛ. Nɛ‑ kɔ ‑tɩ, ‑tɛ Abrahamʋ a 'yu Yisakɩ kɔ 'wee, 'ɔ 'bɩɔ ye, Yisakɩ ‑mɛ ‑ye 'ɔ 'bɛ 'a 'yu Sakɔbʋ ye, Sakɔbʋ ‑mɛ ‑ye 'ɔ 'bɛ 'a 'yuo꞊plii ‑pu 'tu 'o 'hɔn ye, ‑ʋ mɔ ‑a nɩ dakʋ a ꞊tugbɩ a bunʋ gblakɩ.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ‑A nɩ bunʋ a ‑gbɛ, ʋʋ la ꞊tu ca, 'ke 'o 'waa ‑dɩayu Sosɛfʋ ‑wɔn, 'ʋ plo la, ‑ɛ die nu, ɔ 'mʋ ꞊godɛ nu, 'ke 'le Esipʋblʋgba 'mʋ. Kɛɛ, Nyɩsʋa, nɔ‑ ‑hɩɔ 'mʋ,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 'ɔ ‑hɩɔ 'le 'a 'kla‑wliye'yɩya 'bii wlɔn. ‑Tɛ Sosɛfʋ a ‑gbɛ, ɔ nɩ la 'o 'blʋgba a ‑gbɛ a bodɩɔ ye, ‑ye Nyɩsʋa nue nɩ, bodɩɔ a ‑gbɛ 'ɔ nʋɛ Sosɛfʋ 'mʋ, 'ɔ 'ye, ‑ɛ mɔ, Sosɛfʋ mɔ ꞊tɔkɔnyɔ'ɔ nɩ, 'ɔ nue, Sosɛfʋ 'ɔ ‑hɛ Esipʋblʋgba 'bii a ‑gʋlʋnʋma, 'ɔ ‑hɛ ‑wɛ bodɩɔ a kayuo 'bii a 'yie꞊tunyɔ.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 'Ke ʋ nɩ 'o ‑nɩnɩ, ‑ye kanʋ bi la 'le Esipʋblʋgba 'bii 'mʋ nɩ, kɔ Kanaablʋgba 'hɛɛn, ‑tɛ ‑a nɩ bunʋ nɩ la 'le. ‑A nɩ bunʋ a ‑gbɛ, ʋ 'nɩ 'ye ꞊le la dididɛ, 'ʋʋ la ꞊sʋɛ 'ye 'dɔ, kanʋ a ‑tɩ.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 ‑Ye ‑a nɩ bu gblaka Sakɔbʋ 'wɩn nɩ, ‑ɛ mɔ, dididɛ nɩ 'le Esipʋblʋgba 'mʋ, 'ɔ lee 'le ‑a nɩ bunʋ. Nɛ‑ mɔ 'waa ye‑hɛdɛ, 'ke bʋ bla dididɛ.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 ‑Tɛ ʋ kʋɛ 'o gbo, ʋ mu 'le lele ‑do 'hɔn a kɔ, ‑ye Sosɛfʋ titie 'a dɩɔnʋ 'a 'dɩayuo ye, 'ʋ yroo. Kɛ'ɛ nɩ, Esipʋblʋgba a bodɩɔ nu Sosɛfʋ a 'dʋkʋɛ a yiyie.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 ‑Ye Sosɛfʋ le 'a 'dɩayuo nɩ, 'ke bʋ bla 'waa bu Sakɔbʋ, kɔ 'a ꞊tugba a nahuin 'bii 'hɛɛn, ‑ʋ ‑wɛ 'le nahuin a (75) ‑wlɩɩ ta ꞊tu 'o ‑pu ꞊tu 'o ꞊hun.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Kɛ'ɛ nɩ, Sakɔbʋ nu Esipʋblʋgba a 'mʋmumue. 'Kee nɩ, ɔ 'kʋʋ 'le, ɔ kɔ ‑a nɩ bunʋ ‑ye 'hɛɛn.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 ‑Tɛ ʋ 'kʋ, 'ʋ gba 'waa 'kʋkʋkui, 'ke 'le Sisɛmʋdɩɔ 'mʋ, ‑ɔ nɩ nɔ Kanaablʋgba 'mʋ, 'ʋ ‑hɩʋ 'o. 'Dɛɛ ꞊nʋ, Abrahamʋ ‑tɔ la nahuon ‑gbo, ‑ɔ mɔ Hemɔ a 'yuo kwa 'mʋ, nɛ‑ kɔ wlɔn ʋ pu 'le.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 'Ke ʋ nɩ 'o ‑nɩnɩ, ‑ye Sakɔbʋ, ‑ɔ kɔ 'dʋ mɔ ‑wɛ Yisraɛ, 'a 'yuo, ʋʋ 'nɩ wlo, 'ke 'le Esipʋblʋgba 'mʋ, Yisraɛkʋɛ a ‑gbɛ 'ʋ ‑hɛ dakʋ gblaka. ‑Ye ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri Nyɩsʋa kɔ bɔ nu dɛ ꞊nʋ, ɔ pue la 'le Abrahamʋ, ɩ 'mʋɛɛ yrɛ, ‑ɛ mɔ, bɔ ‑ha 'le ‑a nɩ dakʋ, 'ke 'le ꞊godɛ wlɔn.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Ti a ‑gbɛ 'yri, bodɩɔ yrayrʋ bi gbata ke. Bodɩɔ yrayrʋ a ‑gbɛ, ɔ 'de la Sosɛfʋ yi,
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 'ɔ nu gblagblʋ, 'ɔ kaa ‑a nɩ dakʋ, 'ɔ ꞊tue ‑a nɩ bunʋ ꞊sʋɛ, kɔ, 'ɔ nɩ 'o ꞊nʋ ke 'mʋ, 'ke bʋ hie 'o 'waa 'hɩanpli gblɛ, ʋ kɔ lɛ kɛ, ‑ɛ die nu, ʋ 'mʋ 'kʋ.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Ti a ‑gbɛ 'yri, 'ke ʋ kɔ Moise. Ɔ mɔ 'yuu nɩ, Nyɩsʋa a ꞊wlʋ nʋɛ 'mʋ. 'Ke 'le yakʋɛɛ ta 'kwli 'mʋ, 'a bu kɔ 'a 'dii 'hɛɛn, ʋ ‑hlo nɩ, 'ke 'le 'waa kayu gbo.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 ‑Tɛ ʋ kɔ bʋ hio 'o gbo, ‑ye Esipʋblʋgba a bodɩɔ a 'yu nyrɔyu, nɔ‑ 'yo, 'ɔ 'blo kwa, 'ɔ nyo naa, ‑ɛ 'we ꞊nɔ 'a ‑gbɛ a 'yu ye.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Nɛ‑ nue, ‑tɛ Moise a ‑gbɛ, ɔɔ 'klɛɛ ku, ‑ye ɔɔ 'nyɩ Esipʋkʋɛ a 'crɩɩnɩɛi kɔ 'waa lɛnu‑tɔplɩ 'bii 'hɛɛn, 'a 'pʋprɛwin 'ɩ nɩ 'klɩ ke.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 'Ke ɔ nɩ 'o ‑nɩnɩ, 'ɔ ꞊cɛɛ 'yrɩ a ‑wlɩɩ 'hɔn. ‑Tɛ ɔ kɔ 'klɛɛ 'yrɩ a ‑wlɩɩ 'hɔn, ‑ye 'a ꞊wlʋ pue 'le ꞊le, 'ke bɔ 'ye 'a 'dɩayuo Yisraɛkʋɛ.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 ‑Tɛ ɔ mu 'klɛɛ, ‑ye ɔ 'ye Esipʋkʋɛyu ꞊de. Nɔ‑ɔ Yisraɛkʋɛyu ꞊de 'crɛ 'mʋ nu, Moise 'ɔ ‑hɩhɩʋ yrɛ, 'ɔ po 'a 'dɩayu a 'lu 'mʋ a yrʋ, 'ɔ 'la Esipʋkʋɛyu a ‑gbɛ.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moise ‑mɛ ‑ye, 'a ꞊wlʋ nɔ 'nɩ, 'a 'dɩayuo Yisraɛkʋɛ die 'mʋ lɛ 'nɩ yrii, ‑ɛ mɔ, nɔ‑ kɔ 'mʋ Nyɩsʋa di 'le naa, ɔ 'mu ꞊gbla. Kɛɛ, ʋ 'die 'mʋ lɛ yrii.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 ‑Nyrɛ bɛ cɛ lɛ, ‑ye Moise 'ye Yisraɛkʋɛɛ 'hɔn, 'ʋʋ ‑wɔn. ‑Ye ɔɔ ‑hʋa bɔ nue, bʋ yiyrii win 'mʋ lɛ, ɔ nɔ: ‑A 'bi ‑a, 'a mʋ mɔ ‑dɩayuoo nɩ. Dɛ‑ kɔ ‑gbete aa ‑wɔn 'le?
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Kɛɛ, nahuon ꞊nʋ, ‑ɔɔ 'a 'be dɛ 'klan 'mʋ nu, ‑ye ɔ 'nyraa 'le Moise ye, ɔ nɔ: Nyɔ‑ nuu ‑mʋ ‑a nɩ ye'mʋnaanyɔ kɔ ‑a nɩ ‑batiponyɔ 'mʋ 'le?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ꞊Be ‑n ‑hʋa ‑bo 'la 'mʋ, ‑tɛ ‑n nu 'tʋ, ꞊nɩ 'la 'tʋ Esipʋkʋɛyu ꞊nʋ?
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 'Plɩɩ Moise 'mʋ win a ‑gbɛ mu 'wɔn, nɛ‑ mɔ bɔ 'gba ci lɛ, bɔ ‑hɔn 'blʋ ke 'mʋ, bɔ mu 'le Madiablʋgba 'mʋ. 'Ke ɔ 'ti 'le, 'ɔ kɔ 'le 'yuo꞊plii 'hɔn.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 'Ke ɔ nɩ 'le ‑nɩnɩ, 'ɛ gba 'yrɩ a ‑wlɩɩ 'hɔn. ‑Nyrɔwɔ ꞊de 'mʋ 'klɛɛ, 'ke ɔ nɩ la 'le ‑tɛgbi ꞊nʋ, nahuin ꞊de 'de 'le 'ti, 'ke 'o dʋgba ꞊nʋ 'hʋɩn 'mʋ, ʋʋ Sinai daa. 'Ke 'o ‑tɛgbi a ‑gbɛ, 'ke Nyɩsʋa a lɛleenyɔ 'hrɩɩ 'o ꞊nɔ ye, 'ɔ nɩ 'le ‑gbakuduo 'kwli 'mʋ, ‑gbakuduo a ‑gbɛ 'ɔɔ wlɩn.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 ‑Tɛ Moise 'ye dɛ a ‑gbɛ, ‑ye ɔ ta 'mʋ gbo, 'ɔɔ 'o gbo 'yɩya, ‑ɛ die nu, ɔ 'mʋ 'le lɛ ta. ‑Ye ɔ 'wɔn Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa a wintɛ, 'ɛɛ lɛ po:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 'Mɔ mɔ Nyɩsʋa ꞊nʋ, ‑na bunʋʋ la da, ‑ʋ mɔ Abrahamʋ, kɔ Yisakɩ, kɔ Sakɔbʋ. 'Plɩɩ ɔ 'mʋ win a ‑gbɛ mu 'wɔn, ‑ye hʋannʋ bio 'le 'kwli 'mʋ, 'ɔ 'deɛ bɔ ta 'klɛɛ 'le lele lɛ.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 ‑Ye kɛ Nyɩsʋaa ꞊nɔ ye po, ɔ nɔ: ‑Hɛ ‑na 'suei, ‑ɛ nue, ‑tʋtʋtɩɔ, ‑n nɩ 'o ke, ɔ nɩ ye ‑ŋma, 'n ‑do, 'mɔ kʋɔ.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 ꞊Sʋɛ ꞊nʋ, 'na dakʋ Yisraɛkʋɛ, ʋʋ 'ye, 'ke 'le Esipʋblʋgba 'mʋ, 'n ye nɩ, 'nɩ 'wɔn ‑wɛ 'waa ꞊hienwewin, 'plɩɩ 'nɩ di 'le, ‑ɛ die nu, 'mu ꞊gbla. Po 'o nʋa gbo. 'N ‑hʋa ꞊bo lee ‑mʋ, 'ke 'le Esipʋblʋgba 'mʋ.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 ‑Ye 'klɛɛ, Moisee ‑do a ‑gbɛ, Yisraɛkʋɛ bla la ye, ‑ɔ kɔ ‑tɩ 'ʋ po la lɛ: Nyɔ‑ nuu ‑mʋ ‑a nɩ ye'mʋnaanyɔ kɔ ‑a nɩ ‑batiponyɔ 'mʋ 'le? ɔ ‑do a ‑gbɛ, nɔ‑ Nyɩsʋa le, 'ke bɔ 'ya 'a dakʋ a ye'mʋnaanyɔ 'mʋ, kɔ 'a ꞊gbʋgblanyɔ 'hɛɛn. ‑Tɛ ɔ 'muo le, 'ke ɔ naa 'le 'a lɛleenyɔ 'mʋ, ‑ɔ nɩ 'le ‑gbakuduo ꞊nʋ 'kwli 'mʋ.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Moisee ‑do a ‑gbɛ, nɔ‑ naa 'le 'ŋmilɛka‑tɔplɩ 'mʋ, 'ɔ 'hrɔɔ 'le Yisraɛkʋɛ 'blʋgba ꞊nʋ 'mʋ, ‑ɔ mɔ Esipʋblʋgba, 'ɔ nue, 'ʋ ꞊ta 'Yru ‑Jɔhʋn, 'plɩɩ, 'ke 'le 'yrɩ a ‑wlɩɩ 'hɔn 'kwli 'mʋ, ‑tɛ ʋ nɩ 'le ‑tɛgbi ꞊nʋ, nahuin 'de 'le 'ti, 'ɔ nu lele 'ŋmilɛka‑tɔplɩ ‑ye.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Moisee ‑do a ‑gbɛ, nɔ‑ le Yisraɛkʋɛ, ɔ nɔ: Nyɩsʋa di 'a mʋ ye ya winwlɔn‑hɛnyɔ ‑ye. Nɔ‑ di 'mʋ ye 'we. Ɔ di 'mʋ 'ya ‑a nɩ dakʋ a nahuon.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Moisee ‑do a ‑gbɛ lele, nɔ‑ nɩ la 'o ‑a nɩ dakʋ Yisraɛkʋɛ 'hʋɩn 'mʋ, ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri ʋ 'kukue la lɛ, 'ke 'o ‑tɛgbi ꞊nʋ, nahuin 'de 'le 'ti. 'Ke ‑a nɩ bunʋ a ‑gbɛ, ʋ nɩ la 'le 'pɩa ‑ye ke, Nyɩsʋa a lɛleenyɔ 'ɔ nɩ la ‑wɛ 'le 'pɩa ‑ye ke, 'ke 'le Sinaidʋgba 'lu, Moise 'ɔ nɩ la 'o 'waa ‑hɛyri 'mʋ, Nyɩsʋa a lɛleenyɔ 'ɔ 'prɛɛ 'le Moise ‑wɔn, 'ɔ ‑nyo Nyɩsʋa a wintɛ, ‑ɛ die nu, ɔ 'mue ‑a mʋ tɔɔ.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Kɛɛ, ‑a nɩ bunʋ 'die ‑hʋa bʋ puo nʋa ye gbo, 'ʋ nyo ye ‑wɔn. 'Waa ꞊wlɩ nye 'nɩ ‑hʋa, 'ke bʋ ꞊hɩan ‑wɔn, bʋ mu 'le Esipʋblʋgba 'mʋ.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 A 'wɔ ꞊de 'mʋ, ‑tɛ Moise 'de la 'le ꞊nʋ ‑hɛyri nɩ, 'ʋ le Moise a 'dɩayu Ayrɔ, ʋ nɔ: Nuu ‑a mʋ tuyuo lɛ, ɔ 'mʋ ‑a nɩ nyɩsʋapʋ 'mʋ 'ya, nahuin di 'ble, ɔ 'mʋ ‑a mʋ 'hru tɔɔ, ‑ɛ nue, Moise ꞊nʋ, ‑ɔ ‑ha 'le ‑a mʋ Esipʋblʋgba 'mʋ, dɛ, ‑ɛ mue 'lu ‑wɔn, 'ke 'o ꞊nɔ ‑wɔn, ‑a 'die yi.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Kɛ'ɛ nɩ, ʋ nu, 'ʋ nu tuyu, ‑ʋ 'we ꞊nɔ briyu ye, 'ʋ pi ‑cɔhlʋn, 'ke 'o tuyu a ‑gbɛ ye, 'ʋ nu lɛ'mimre, 'ke 'o tuyu ꞊nʋ, 'waa ‑gbɛ, ʋ nu a 'yi'bʋaalɛ a ‑ta 'mʋ.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Kɛɛ, ‑tɛ ʋ nu dɛ a ‑gbɛ, Nyɩsʋa ‑hɩʋ ‑wɔn 'yie, kɔ, 'ɔ ‑hɩʋ mɛ lɛ, 'ke bʋ ‑tʋa 'yrʋ a dɩda gbo, ʋ kɔ ‑hɔpɔ kɔ yahroyɔ 'hɛɛn. ‑Tɩ a ‑gbɛ, ʋ 'crɩɩ la nɩ, 'ke 'le Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyʋ a 'crɩɩnɩɛ ‑ye 'kwli 'mʋ. ‑Tɩ a ‑gbɛ, ɩ nɩ‑ ‑gbo:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 'Baa la ‑ta 'mʋ ‑hɔn, dokwliye ꞊nʋ,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ‑Tɛ ‑a nɩ bunʋ nɩ la 'le ‑tɛgbi ꞊nʋ, nahuin ꞊de 'de 'le 'ti, ʋ kɔ la ‑wɛ 'taapɔkayu ꞊nʋ, ‑ʋ mɔ Nyɩsʋa a kayu, ‑ʋ kɔ gbo ʋ po 'le 'hɛ ꞊nʋ, ‑ɛ kɔ ke ʋ 'crɩɩ 'o Nyɩsʋa a tetei. 'Taapɔkayu a ‑gbɛ, ‑tɛ Nyɩsʋa nu 'a gblɛpupue, 'ke 'o Moise ye, kɛ'ɛ nɩ, ʋ nu 'a pupue.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 'Taapɔkayu a ‑gbɛ, ‑a nɩ bunʋ hiu 'waa 'yuo lɛ. Ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri Sosue mɔ la 'waa ye'mʋnaanyɔ, 'kee nɩ, ʋ gbʋ 'le 'blʋgba ꞊nʋ 'mʋ, Nyɩsʋa po la lɛ, ɔ di la ꞊nʋ ‑nyi. Ti a ‑gbɛ 'yri, 'ke ʋʋ la 'o 'blʋgba a ‑gbɛ ke ‑wɔɔn, Nyɩsʋa 'ɔɔ la dakʋ a gblegblei ꞊nʋ lɛ bla, ‑ʋ nɩ la 'le 'blʋgba a ‑gbɛ 'mʋ. 'Taapɔkayu a ‑gbɛ, ʋ nɩ 'le 'blʋgba a ‑gbɛ 'mʋ ‑nɩnɩ, Dafidɩ 'ɔ ‑hɛ Yisraɛkʋɛ a bodɩɔ.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Nyɩsʋa, ɔɔ la Dafidɩ a ‑gbɛ 'mʋ nu ꞊hapʋ‑tɔplɩ 'plɔplɔ. ‑Ye Dafidɩ, ɔ ‑hʋɛ Nyɩsʋa nɩ, 'ke bɔ po Nyɩsʋa a 'kagblaka, ‑ɔ mɔ Nyɩsʋa ꞊nʋ, Dafidɩ a bu gblaka Sakɔbʋ, ɔɔ la ‑wɛ da.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Kɛɛ, ɛ 'de ꞊nɔ, ɔ 'diu po. 'A 'yu Salomɔ, nɔ‑ pu.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Kɛɛ, sɛyɩ‑sɛyɩ, Yrayrɩnyɩsʋa 'de 'le kayuo ꞊nʋ gbo nɩ, ‑tʋnahuin po. Nɛ‑ 'a winwlɔn‑hɛnyɔ 'crɩɩ la, 'ke 'le Nyɩsʋacrɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ. Dɛ a ‑gbɛ, nɛ‑ ‑gbo:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa nɔ 'nɩ:
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 ꞊Be ɛ 'de 'mɔ, 'n 'de ‑tɔplɩ 'bii nu?»
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Kɛ Etiɛnɩɩ lele po, ɔ nɔ: «'A mʋ mɔ nahuin, ‑ʋ ku 'lu 'mʋ lɛ, kɔ, ‑ʋ kɔ ꞊wlɩ 'gboklo 'mʋ, kɔ, ‑ʋ kɔ nʋɩ 'kee, 'ke 'o Nyɩsʋa a wintɛ ‑wɔn. Aa Nyɩsʋa a ‑Hihiu ye 'nɩ ‑wɔn 'ɛ nɩ ti. ‑Tɛ 'a nɩ bunʋ nɩ la 'mʋ, kɛ'ɛ nɩ, a nɩ ‑wɛ 'mʋ.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyʋ 'bii, 'a nɩ bunʋ ꞊tue ꞊nʋ ꞊sʋɛ, 'ʋ 'la ‑wɛ winwlɔn‑hɛnyʋ ꞊nʋ, ‑ʋ nyi la ꞊tu, ‑ɛ mɔ, Nyɩsʋa di 'a mʋ ye ya nahuon ꞊nʋ, ‑ɔ kɔ ‑do 'sii 'o ye, ‑ɔ mɔ 'a nɩ Waanyɔ. Nahuon a ‑gbɛ, nɔ‑ mɔ ‑Yusu. ‑Yusu a ‑gbɛ, nɔ‑ a nu 'crɛ 'mʋ, 'plɩɩ 'a 'lɔ.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 'A mʋ ꞊nʋ, Nyɩsʋa naa 'le 'a lɛleenyʋ 'mʋ, ɔ ‑nyi 'a tetei, a 'de 'o tetei a ‑gbɛ 'o ꞊tuu.»
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 ‑Juukʋɛ a ‑gboligbo a nahuin, 'plɩɩ ʋ 'mʋ Etiɛnɩ a windʋ a ‑gbɛ mu 'wɔn, ‑ye 'waa ꞊wlɩ kɔ yrʋ a 'mʋbibie 'dɔ, 'ɩɩ 'plu.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Etiɛnɩ ‑mɛ ‑ye, Nyɩsʋa a ‑Hihiu kʋɔ ke win 'bii, 'ɔɔ 'le yakɔ 'mʋ lɛ ta, 'ɔ 'ye Nyɩsʋa a ‑tɩ a 'yi'bʋaalɛ, kɔ, 'ɔ 'ye ‑wɛ ‑Yusu, 'ɔ nyra gbo, 'ke 'o Nyɩsʋa a diidɛpɩa ke,
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Etiɛnɩ a ‑gbɛ, 'ɔɔ lɛ po: «Ba po 'mʋ nʋa ye gbo, 'nɩɩ yakɔ 'nɩ 'ye, 'ɔ ‑ki wlɔn, 'nɩɩ ‑wɛ ‑Yusu 'ye, ‑ɔ mɔ ‑tʋnahuin 'bii a Nahuon, 'ɔ nyra gbo, 'ke 'o Nyɩsʋa a diidɛpɩa ke.»
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 ‑Juukʋɛ a ye'mʋnaanyʋ, 'plɩɩ ʋ 'mʋ windʋ ꞊nʋ mu 'wɔn, ‑ye ʋʋ lɛ 'nɩ ꞊mʋma 'dɔ, 'plɩɩ 'ʋʋ 'waa nʋɩ yrɛ ka. ‑Ye tii ‑do a ti 'yri, ʋ 'bii a ‑gbɛ, ʋ ꞊gboo ke,
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 'ʋ ꞊tɩɔ 'dɩɔ 'mʋ, 'plɩɩ 'ʋ ‑tʋa 'a 'hɛ a bibie gbo, ‑ɛ die nu, ʋ 'muo 'la. ‑Ye nahuin ꞊nʋ, ʋ le, 'ke bʋ 'la Etiɛnɩ, ʋ ‑hɛ 'waa 'luyewlawlɩ klɛ, 'ʋ ‑nyi gblotayu ꞊de, ɔ 'mui 'yie ꞊tu. Gblotayu a ‑gbɛ, 'a 'dʋ mɔ Sɔlʋ.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 ‑Tɛ ʋ nyo 'klɛɛ 'hɛ ‑wɔn lɛ po, ‑ye Etiɛnɩ, ɔ da ‑Yusu, ɔ nɔ: «Kʋkɔnyɔ ‑Yusu, 'ble 'na ‑hihiu kwa,»
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 'ɔ kɔ kwlɩ gbo, 'ɔɔ 'le win 'yaa, ɔ nɔ: «Kʋkɔnyɔ, dɛ 'kuku ‑gbo, ʋʋ nu, 'a ‑tɩ bɩ ‑hri ‑mʋ ‑wɔn!» Bɔ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye ɔ mra ‑hʋnhlʋn.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.