Atos 28
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NTLH
1 ‑Tɛ ‑a nyre gbogbo ye, dɛ ꞊de 'de ꞊ɔ ꞊de lɛ 'tʋ, ‑ye ‑a 'wɩn nɩ, ‑ɛ mɔ, 'nɩdugbo ꞊nʋ, 'a 'dʋ mɔ Malɩtɩ.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Nahuin, ‑ʋ nɩ 'le 'blʋgba a ‑gbɛ 'mʋ, ʋ 'ble ‑a mʋ kwa ‑tɛɛ. ‑Ye 'nu ‑tʋa didie gbo, cɛ 'ɛɛ ꞊tɩ. Nɛ‑ nue, 'ʋ 'tie na, 'ʋ da ‑a mʋ, ‑a 'mʋ na 'wɛn,
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pɔlʋ 'ɔ 'ba klaklɩdu 'mʋ, 'ɔ pu 'le 'tɔ. Kɛɛ, yoyo a ‑tɩ, 'ke hre ‑hɔn 'le 'mʋ, 'ɛ ne 'a dabʋ, 'ɛ ‑pete 'o lɛ.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 ‑Tɛ nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ kɔ 'blʋ a ‑gbɛ, ʋ 'ye hre ꞊nʋ, ‑ɛ ‑pete 'o Pɔlʋ a dabʋ ‑wɔn lɛ, ‑ye kɛ ʋʋ yrɛ pupo, ʋ nɔ: «Nahuon ‑gbo, ɔ di 'mʋ 'ya ‑balʋnyɔ. Nɛ‑ nue, ꞊hapʋkɔ, 'ɔ 'de 'yru 'mʋ hie, kɛɛ, 'kuo dio 'la.»
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Kɛɛ ‑ye Pɔlʋ bʋbla 'a dabʋ ꞊nʋ nɩ, ‑ʋ kɔ ‑wɔn hre 'bʋɛ 'o gbo, hre a ‑gbɛ 'ɛ bi 'le 'tɔ. Gbegbe, hre a 'nyɩ 'de 'o ꞊nɔ dɛ ꞊de 'yie 'mʋ nu.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ ‑tuo ke, ʋ nɔ 'nɩ, 'a dabʋ di 'nɩ ꞊pu, kɔ, ɔ di bi ꞊hlɔn, tii ‑do a ti 'yri, ɔ 'mʋ 'kʋ. Kɛɛ, ‑tɛ ʋ ‑pre 'dai ti, ʋ 'ye nɩ, ‑ɛ mɔ, dɛ ꞊de 'de 'lu ‑wɔn mue. Nɛ‑ mɔ bʋ ‑ha 'lu ‑ta 'mʋ, ʋ nɔ, ɔ mɔ nyɩsʋa ‑yee nɩ.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 'Mʋɛɛ 'o ‑tɛgbi a ‑gbɛ ye, 'ke 'blʋgba a ‑gʋlʋnʋma a ‑yaa nɩ 'o. ‑Gʋlʋnʋma a ‑gbɛ, 'a 'dʋ mɔ Publiusɩ. Nɔ‑ 'ble ‑a mʋ kwa ‑tɛɛ, 'ke 'le 'a kayu gbo, ꞊a ‑hi 'le ‑nyrɔwɩɩ ta.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Publiusɩ a ‑gbɛ, 'a bu pɛ gbo, 'a 'hʋɩɩn 'nɩ hren, ‑tɛklɛkwli nyo nu, Pɔlʋ 'ɔ muo 'ye wɔn, 'ɔ puo dabʋɩ 'lu gbo, 'ɔ da Nyɩsʋa, 'a 'kʋɛ 'ɛ ‑wɛ.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Dɛ a ‑gbɛ, ‑tɛ ɛ ‑hi, ‑ye 'hʋɩnhrennyʋ 'bii, ‑ʋ nɩ 'le 'blʋgba a ‑gbɛ 'mʋ, 'ʋ di ‑wɛ 'o Pɔlʋ 'hʋɩn 'mʋ, 'waa 'kʋɛi 'ɩ ‑wɛ,
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 'ʋ ‑nyi ‑a mʋ 'o꞊tuulɛ a gblegblei, muu 'o ye 'mʋ, 'ʋ ‑ha 'le ‑tɔplɩ 'bii, ‑aa ‑hʋa, 'ke 'o 'dagba a ‑ta 'mʋ, 'ʋ ‑nyi ‑a mʋ.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 'Ke 'le 'nɩdugbo, ‑ɔ mɔ Malɩtɩ 'mʋ, 'ke ‑a ‑hi 'le yakʋɛɛ ta. Yakʋɛɛ ta a 'mɩa 'yri, ‑ye 'mɩɩ, ‑ɛ ‑hɔn 'le Alɛsadrɩdɩɔ 'mʋ, nɛ‑ gba ‑a mʋ. 'Mɩɩ a ‑gbɛ a 'dʋ mɔ Diosiki. 'Ke ɛ nɩ o 'le 'nɩdugbo a ‑gbɛ 'mʋ, cɛ a ti 'yri.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Nɛ‑ gba ‑a mʋ, ꞊a nyre 'le Silakusɩdɩɔ 'mʋ, ꞊a ‑hi 'le ‑nyrɔwɩɩ ta.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ‑Hɔn 'le 'mʋ, ‑a 'yraa gbogbo nʋa 'mʋ lɛ ‑yraayraa, ꞊a nyre 'le Yrekiodɩɔ 'mʋ. ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, ‑ye pepe ꞊nʋ, ‑ɛ ‑hɔn 'le 'yrʋ a gbonyraalɛ 'mʋ, ɛ ‑tʋa ‑hihie gbo, ɛ nue, ꞊a ‑hi 'o ‑nyrɔwɩɩ 'hɔn 'nie ke, 'plɩɩ ꞊a nyre 'le Pusɔlɩdɩɔ 'mʋ.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 'Dɩɔ a ‑gbɛ 'mʋ, ‑a yɛ 'le gbo ‑Yusu a nahuin, 'ʋ le ‑a mʋ, ‑ba ‑hi 'o ꞊nʋ 'wee꞊gble 'hʋɩn 'mʋ, ꞊a wɛɛn ke. ‑Tɛ 'wee a ‑gbɛ, ɛ ‑yrɛ, ‑ye ‑a bi lele wlɔn 'hru, ꞊aa Rɔmʋdɩɔ 'mʋ mu.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 ‑Tɛ ‑Yusu a nahuin, ‑ʋ nɩ 'le Rɔmʋdɩɔ 'mʋ, ʋ 'wɩn, ‑ɛ mɔ, ‑aa 'le 'nɩ di, ‑ye ʋ di ‑a mʋ ye 'bɛ wɔn, ꞊ʋ ‑ye kɔ ‑a mʋ 'hɛɛn, ꞊a ꞊ŋmoo 'o ‑tɛgbi ꞊nʋ, ʋʋ Apiusɩkʋɛhru a 'Maɩ daa, ꞊ʋ ‑ye kɔ ‑a mʋ 'hɛɛn, ‑a bibi gbo ye, 'ke 'o ‑tɛgbi ꞊nʋ, ʋʋ 'Dagbɩ a Kayuoo Ta daa. ‑Tɛ Pɔlʋ 'yu, ‑ye ɔ ‑nyi Nyɩsʋa 'wio, dɛ a ‑gbɛ 'ɛ ‑nyi ꞊nɔ 'klɩ,
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 ꞊a mu ‑mumu, ꞊a nyre 'le Rɔmʋdɩɔ 'mʋ. ‑Tɛ ‑a nyre 'klɛɛ 'le, ‑ye Rɔmʋkʋɛ a 'kɩɩnpʋ ‑ha Pɔlʋ lɛ mɛ, 'ke ɔ ‑do bɔ nɩ 'le kayu ‑ye gbo, 'sɔyuotayu ‑ye 'muo 'yie ꞊tu.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 ‑Nyrɔwɩɩ ta bɩ ‑hi, ‑ye Pɔlʋ da ‑Juukʋɛ ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ 'le Rɔmʋdɩɔ 'mʋ a nyɩgblakɩ, 'ke bʋ di 'le ꞊nɔ ‑wɔn. ‑Tɛ ʋ 'kukue lɛ, ‑ye kɛ ɔ nyu ye po, ɔ nɔ: «‑Dɩayuo ‑a, ꞊hapʋkɔ, 'nɩ 'de dɛ 'klan ꞊de ‑a nɩ dakʋ 'mʋ nu, kɔ ‑a nɩ bunʋ a tetei 'hɛɛn, kɛɛ, ‑Juukʋɛ a nyɩgblakɩ klɩ 'mʋ nɩ, 'ke 'le Jrusrɛ 'mʋ, 'ʋ po 'mʋ Romakʋɛ a 'kɩɩnpʋ kwa,
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Romakʋɛ 'ʋ poo 'mʋ ‑bati lɛ, 'ʋ 'ye, ‑ɛ mɔ, 'n 'de dɛ 'klan ꞊de nu, ‑ɛ blɛ 'kʋkʋɛ ye. Nɛ‑ nue, 'ʋʋ ‑hʋa bʋ tɛ 'mʋ gbo.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Kɛɛ ‑ye ‑Juukʋɛ 'die ke wɛɛn. Nɛ‑ nue, 'nɩ ꞊tui, ‑ɛ mɔ, Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka, ‑ɔ nɩ nɔ Rɔmʋdɩɔ 'mʋ, nɔ‑ di 'mʋ ‑bati lɛ poo. Ɛ 'de ꞊bo ‑hʋa ꞊bo yɛɛ 'na dakʋ, ʋ mɔ ‑Juukʋɛ ‑tɩ.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Nɛ‑ nue, 'nɩ ‑hʋɛ, 'ke ꞊bo 'ye 'a mʋ, 'mui 'a mʋ tɔɔ. 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, 'ʋ mʋa 'mʋ, ‑ɛ nue, dɛ ꞊nʋ, dakʋ 'bii, ‑ʋ mɔ Yisraɛkʋɛ kuo ꞊wlʋ ye, nɛ‑ 'nɩɩ nahuin ‑wɔn yrɛ na.»
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 ‑Ye ʋ ꞊tuo ‑wɔn, ʋ nɔ: «‑A nɩ 'dɩayuo ‑Juukʋɛ ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ 'le Sudeblʋgba 'mʋ, ʋ 'de ‑a mʋ 'crɩɩnɩɛ ye ya, 'ke 'o ‑na ‑ta 'mʋ, kɔ, ʋ 'de ‑wɛ nahuon ꞊de le, 'ke bɔ le ‑a mʋ ‑tɔplɩ, ‑n nu, kɔ, bɔ ꞊tu ‑wɛ ‑na ‑tɩ 'klɩn ꞊de.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Kɛɛ, ‑aa ‑hʋa ‑ba po lele ‑mʋ nʋa ye gbo ‑tɛɛ, ꞊mʋ ‑a mʋ dɛ ꞊nʋ le, ‑nɩɩ 'lu ‑wɔn lɛ ‑hie, ‑ɛ nue, ‑a yie nɩ, ‑ɛ mɔ, 'ɛ nɩ ‑tɛgbi ꞊de, ꞊tumu, ‑nɩɩ po, ʋʋ 'o 'a nahuin ye 'nɩ ‑wɔn.»
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 ‑Ye ʋ kɔ Pɔlʋ 'hɛɛn, ʋ po 'le ‑nyrɔwɔ, ‑ɔ kɔ 'mʋ ʋ di 'o lele ye gbo bibi.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 ‑Tɩ ꞊nʋ, ɔ ꞊tu, ꞊ʋ ‑ye kue ye ꞊wlʋ, ‑ɛ mɔ, ‑tɩ a ‑tɛɛ nɩ. Kɛɛ, ꞊ʋ ‑ye 'nɩ kui ꞊le ꞊wlʋ ye.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 ‑Tɛ ʋʋ mu, ʋ 'nɩ yiyrii ꞊le win 'mʋ lɛ, 'ke 'le 'waa dɩɔnʋ ‑gbahlɔn. Nɛ‑ mɔ Pɔlʋ bɔ plɛ: «Nyɩsʋa a ‑Hihiu kɔ 'o ꞊wɔn, ‑tɛ ʋʋ 'le Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyɔ Esai 'mʋ naa, 'ʋʋ 'le ‑a nɩ bunʋ ‑wɔn 'prɛɛ.
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, kɛ Nyɩsʋa a ‑Hihiu a ‑gbɛ, ʋ po:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 ‑ɛ nue, dakʋ ‑gbo, 'waa ꞊wlɩ 'gboklo 'mʋ nɩ 'dɔ,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 ‑Ye kɛ Pɔlʋʋ lele po: «Ba kɔ 'a yiyie, titie ꞊nʋ, ‑ɛ nyi ꞊tu, ‑tɛ Nyɩsʋa di nahuin a waalɛ nu, ʋ pue ‑wɛ dakʋ ꞊nʋ nɩ, ‑ʋ 'de ‑Juukʋɛ. Ʋ ‑mɛ ‑ye, ʋ die ye gbo po nʋa.» [
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 ‑Tɛ Pɔlʋ ꞊tu ‑tɩ a ‑gbɛ, ‑ye ‑Juukʋɛɛ 'nɩ mu, 'ʋʋ gblɛ po, 'ke 'le 'waa dɩɔnʋ ‑gbahlɔn.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 'Yrɩɩ 'hɔn, nɩ‑ ɔ ‑hi 'le kayu ꞊nʋ gbo, ɔɔ 'pɛɛ, 'ke 'le Rɔmʋdɩɔ 'mʋ. Nahuin 'bii, ‑ʋʋ ‑hʋa ‑bʋ 'yo, ɔ nyu kwa 'nɩ 'ble ‑tɛɛ.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Ɔ 'nɩ pɩ ꞊le hʋannʋ, kɔ, nahuon ꞊de 'nɩ ka ꞊le ꞊nɔ ye, 'ke bɔ ꞊tui nahuin yrɛ, ‑ɛ mɔ, Nyɩsʋa, nɔ‑ kɔɔ nahuin 'bii win ke, kɔ, 'ke bɔ tɔɔ Kʋkɔnyɔ ‑Yusu 'Klɩsʋ a ‑tɩ.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.