Atos 27
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs VC
1 Ʋ ‑yrɩ o nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑a kɔ ‑ba mu o 'le Rɔmʋdɩɔ 'mʋ, 'ke 'le Yitaliblʋgba 'mʋ, 'ʋ ‑ha 'le Pɔlʋ, ɔ kɔ ꞊jɩnyʋ ‑ye 'hɛɛn, 'ʋ ꞊tu 'le 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ ‑ye kwa 'mʋ gbo, ‑ɔ mɔ 'sɔyuo a nyɩgblaka a ‑sɛkɛ, ɔ 'mu Rɔmʋdɩɔ 'mʋ gba. 'Sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ a ‑gbɛ a 'dʋ mɔ Suliusɩ. 'Ke ɔ nɩ 'le Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka a 'sɔyuo ‑hɛyri.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 ‑A 'ya 'le 'mɩɩ ‑ye wlɔn. 'Mɩɩ a ‑gbɛ, 'ke ɛ ‑hɔn 'le Adramitɩdɩɔ 'mʋ, 'ɛ kɔ bɛ 'yraa Asiblʋgba ꞊hlɔn lɛ, ‑ɛ die nu, ɛ 'mʋ gblɛ nyɩnyra, 'ke 'o Asiblʋgba a 'wafɩi ke. ‑Tɛ ‑aa mu, ‑a kɔ Alitakɩ 'hɛɛn‑ mu. 'Ke ɔ kɔ 'le Tesalonikɩdɩɔ 'mʋ, 'ke 'le Masedʋanɩblʋgba 'mʋ.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, ‑ye ‑a nyre 'le Sidɔdɩɔ 'mʋ nɩ. 'Sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ Suliusɩ ‑nɩ wɛn, ɔ nʋɛ Pɔlʋ a dɛ 'mʋ nɩ, 'ɔ ‑hɩɔ mɛ lɛ, 'ke bɔ ꞊tɩ 'le 'mɩɩ 'kwli 'mʋ, ɔ 'mʋ 'a nɩnatumupʋ mu 'ye, ‑ɛ die nu, dɛ ꞊nʋ, ɔ 'de kɔ, ʋ 'mue ꞊nɔ ‑nyi.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 ‑Tɛ dɛ a ‑gbɛ, ɛ ‑hi, ‑ye ‑a bi wlɔn 'hru. Kɛɛ, pepee ‑a mʋ ye 'nɩ ‑wɔn. Nɛ‑ nue, ꞊a 'bɛɛ ke, ꞊a nyre 'le Sipreblʋgba 'hʋɩn 'mʋ, ‑ɔ mɔ 'nɩdugbo gblaka, ꞊a na 'le 'a 'pɩa ꞊nʋ ‑kɔ ke pepe 'de 'le ‑huo 'dɔ,
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 'plɩɩ, 'yru꞊tɩɔ ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ 'o Silisiblʋgba kɔ Pafiliblʋgba 'hɛɛn ‑gbahlɔn, ꞊a 'bɩʋ ꞊tɩɔ, ꞊a nyre 'le Miladɩɔ 'mʋ, 'ke 'le Lisiblʋgba 'mʋ.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 'Kee nɩ, 'ke 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ ‑nɩ wɛn, ɔ 'yee 'le 'mɩɩ ‑ye. 'Ke ɛ ‑hɔn 'le Alɛsadrɩdɩɔ 'mʋ, 'ke 'le Esipʋblʋgba 'mʋ. 'Ke ɛɛ 'le Yitaliblʋgba 'mʋ mu. 'Ke 'le 'mɩɩ a ‑gbɛ 'kwli 'mʋ, 'ke 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ 'yaa 'le ‑a mʋ.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 'Ke 'le ‑nyrɔwɩ 'plɔplɔ 'kwli 'mʋ, ‑a nɩ 'mɩɩ 'nɩ na ꞊le la 'dɔ. 'A ‑tɩ, ‑a 'ye ꞊sʋɛ ‑yeye, ꞊a 'bɛ Kinidɩdɩɔ 'yi 'mʋ. ‑Tɛ pepe 'nɩnɩ wɛɛn ‑a mʋ, 'ke ‑ba 'sii 'o ye, ‑ba mu, nɛ‑ nue, ꞊a 'bɛɛ ke, ꞊a nyre 'le Klɛtɩblʋgba 'hʋɩn 'mʋ, ‑ɔ mɔ 'nɩdugbo gblaka, ꞊a na 'le 'a 'pɩa ‑ye ꞊nʋ ke, pepe 'de 'le ke ‑huo 'dɔ, ꞊a ‑hi Salʋmɔnɩ lɛ.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Pepe a ‑tɩ, ꞊aa ꞊sʋɛ 'ye, gbɛgbɛ ꞊aa mu, ꞊a nyre 'le 'wafɩ ꞊nʋ ke, ʋʋ ꞊Hapʋ'wafɩ daa, 'ɛ 'mʋɛɛ Lasɛdɩɔ ye.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 ‑A 'waan o 'dai ti, 'yru a 'yilɛnyre‑tɩ. ‑Ye ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri pepee 'o ‑hii 'dɔ, ɩ nyre 'o ꞊o. 'A ‑tɩ, ɛ 'yakla nɩ, 'ke 'o 'mɩɩ a gbʋgba ‑wɔn. 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri ‑Juukʋɛ 'o ꞊cii, 'a ti ‑hi o nɩ. Nɛ‑ nue, Pɔlʋ 'ɔ ‑gbɛɛ ꞊nʋ, ɔ nɔ:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 «‑A 'bi ‑a, 'n nye 'nɩ 'ye, ‑ɛ mɔ, 'dagba ‑gbo, ɔ di 'nɩ 'yakla. 'Mɩɩ ‑gbo, kɔ 'a gbʋgba‑tɔplɩ 'hɛɛn, ɩ ‑wɛ 'le bɩ ‑wɛ gbo nɩ, ɩ kɔ ‑a mʋ 'hɛɛn.»
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Kɛɛ, ‑tɩ ꞊nʋ, 'mɩɩnaanyɔ gblaka kɔ 'mɩɩkɔnyɔ 'hɛɛn, ʋ ꞊tu, 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ kui ye ꞊wlʋ, 'ɛ ‑hi 'o ‑tɩ ꞊nʋ 'mʋ, Pɔlʋ ꞊tu wɛn.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 'Wafɩ ꞊nʋ ke, ɛ 'de ‑tɛɛ nu, 'ke 'mɩɩ bɩ nɩ 'o, cɛ kɔ pepe gblaka 'hɛɛn a ti 'bɩ nyre 'o. Nɛ‑ nue, 'dai nahuin, ‑ʋ nɩ 'le 'mɩɩ ꞊nʋ 'kwli 'mʋ, 'ʋ ꞊tui, ‑ɛ mɔ, bʋ ‑hɔn 'o 'mʋ, ‑ɛ die nu, 'bɩa 'bɛ ‑wɛ 'le, ʋ 'mʋ 'le Fenisɩdɩɔ a 'wafɩ ke nyre, ‑ɔ nɩ 'le Klɛtɩblʋgbaa ‑do a ‑gbɛ 'mʋ. ‑Tɛ 'wafɩ a ‑gbɛ nɩ 'o, 'ke 'yru poo 'le ‑gbu, 'ke 'le 'yrʋ a gbopɛɛlɛ a diidɛpɩa ke, kɔ 'a kamrapɩa ke 'hɛɛn. Nɛ‑ nue, pepe 'ɛ 'nɩnɩ ‑hii 'le 'dɔ, 'mɩɩ a nahuin 'ʋ plɛ, ɛ nu ‑tɛɛ, 'ke bʋ nyre 'le, 'plɩɩ cɛ kɔ pepe gblaka 'hɛɛn a ti, ɩ 'mʋ 'o nyre.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Ti a ‑gbɛ 'yri, ‑ye pepe gbi ‑hɔn 'le 'yrʋ a gbonyraalɛ 'mʋ, 'ɛ ‑tʋa ‑hihie gbo. ‑Ye 'mɩɩ a nahuin ‑mɛ ‑ye, ʋ nɔ 'nɩ, dɛ ꞊nʋ, ʋ po 'le, nɛ‑ ʋ di nu. ‑Ye ʋ ‑ha 'mɩɩ a du 'mʋ 'nie, ꞊a ‑tʋa mumue gbo, ꞊aa Klɛtɩblʋgba nʋa 'mʋ lɛ 'yraa.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 ‑Tɛ ‑aa 'klɛɛ mu, tii ‑do a ti 'yri, ‑ye pepe gblaka ‑hɔn 'le 'yrʋ a 'hrɩɩlɛ a kamrapɩa ke 'mʋ, 'ke 'le dʋgba 'lu, 'ɛ ‑tʋa ‑hihie gbo 'dɔ,
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 'ɛ klɩ 'mɩɩ, 'ɛ ‑tʋa 'a gbʋgba gbo, 'ke 'le 'yru ke. Ɛ nue, ‑a 'de 'le 'a ye‑wʋnwɔn ‑wɛ, ꞊a ‑ha pepe mɛ lɛ, ‑tɛ ɛ 'yee 'le, 'ɛ gba 'le ‑a mʋ.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Nɛ‑ nue, ꞊a na 'le 'nɩdugbo ꞊nʋ, ʋʋ Koda daa a 'yrʋ a gbonyraalɛ 'mʋ. 'Ke pepe 'de 'le ‑huo. 'Ke 'le 'mɩɩ a ‑hʋnma 'yri, ɛ kɔ 'blagbe, 'ɛ mʋɛ gbo. ‑A 'ye ꞊sʋɛ, ꞊a ‑jri 'blagbe a ‑gbɛ, ꞊a 'yɛɛ 'le 'mɩɩ 'kwli 'mʋ, ꞊a mʋɛ gbo, ‑ɛ die nu, 'yru a 'dʋɩ 'nɩ ꞊hien 'yi lɛ nyre.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 ‑Tɛ ʋ 'yɛɛ 'klɛɛ, ‑ye ʋ nu 'patɩ, 'ʋ ꞊glɩɩ 'le 'mɩɩ lɛ. Ʋʋ pɩ hʋannʋ, 'ke bʋ bi 'le Libiblʋgba a 'yru꞊tɩɔ ꞊nʋ ‑kɔ 'mʋ 'pʋhʋɔn ‑huo 'le. Nɛ‑ nue, 'mɩɩ a danʋ ꞊nʋ, ʋ po yrayrɩ, 'ʋ ‑hɩʋ yrayrɩ, 'ʋ ‑ha pepe mɛ lɛ, ‑tɛ ɛ 'yee 'le, 'ɛ gba 'le ‑a mʋ.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Pepe 'kɩɛ ‑wɛɛn ‑a mʋ ye 'dɔ. Nɛ‑ nue, ‑tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, ʋ ‑tʋa 'mɩɩ a gbʋgba‑tɔplɩ ‑ye a 'nie a 'mʋlɛpupue gbo.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ lele lɛ, ‑ye ʋ po 'nie 'mʋ lɛ 'mɩɩ a ‑tɔplɩ ‑ye, ‑ɩ mɔ danɩ nʋ, 'patɩ nʋ, ti nʋ.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 ‑A 'de 'yrʋ kɔ yahroyɔ 'ye, 'ɛ gba ‑nyrɔwɩ, ‑ye pepe 'kɩɛ nɩɛ 'klɩ ke. Ɛ nue, ꞊a 'die 'klɛɛ lele ꞊wlʋ ye kuo, 'ke ‑ba di 'le ꞊ta.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Nahuin 'de dɛ di, 'ɛ gba ‑nyrɔwɩ. ‑Ye Pɔlʋ 'ba 'mʋ ye, 'ɔ nyra gbo, ɔ nɔ: «‑A 'bi ‑a, ‑tɛ 'n nyi o ꞊tu, ‑ɛ mɔ, 'ke ‑ba nɩ o 'le Klɛtɩblʋgba 'mʋ, a kɔ ba po o 'mʋ nʋa ye gbo. 'Bɩa 'ba po o 'mʋ nʋa ye gbo, ‑ye ‑a 'deɛ ‑ba 'ye wɛn 'kla‑wliye'yɩya ‑gbo, ‑aa 'klɛɛ 'ye.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 'Nɩɩ 'klɛɛ 'a mʋ lɛ 'nɩ 'batɩ, 'a nɩ ꞊wlʋ nɩ bi 'le ꞊hlɔn, ‑ɛ nue, ꞊ɔ ꞊de 'deɛ bɔ ‑hɔn ‑a mʋ ye 'mʋ. 'Mɩɩ ‑do ‑gbo, nɛ‑ ‑a di 'waan.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, Nyɩsʋa ꞊nʋ, ‑ɔ mɔ 'na Kʋkɔnyɔ, kɔ, ‑ɔ kɔ ‑kʋan 'nɩɩ nu, 'a lɛleenyɔ 'hrɩɩ 'mʋ ye, 'tɔyrʋwɔ ‑gbo 'mʋ,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 'ɔ le 'mʋ, ɔ nɔ: Pɔlʋ, ꞊nɩ pɩ 'le hʋannʋ. Ɛ blɛ ye ‑bo nyre 'le Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka ye. 'Ya 'o lele 'lu, ‑na 'batɩwin, Nyɩsʋa wɩɩn ke. 'A ‑tɩ, nahuin 'bii ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ nɔ 'mɩɩ wlɔn, 'a nahuon ꞊de 'deɛ bɔ 'kʋ.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Nɛ‑ nue, ‑a 'bi ‑a, 'a nɩ ꞊wlʋ nɩ bi 'le ꞊hlɔn. 'N kuo Nyɩsʋa ye ꞊wlʋ. ‑Tɩ ꞊nʋ, 'a lɛleenyɔ ꞊tu 'mʋ ye, ɩ di 'nɩ nue.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Kɛɛ, ‑a nɩ 'mɩɩ, 'ke 'le 'nɩdugbo ꞊de 'mʋ, 'ke ɛ di 'le wɛɛ.»
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Ɛ mɔ la 'klɛɛ 'tɔyrʋwɔ a ‑pu ꞊tu 'o ‑hɛn a nɔnɔ 'mʋ, pepe 'kɩɛ gbɛɛ 'le ‑a mʋ 'yru ke. 'Yru꞊tɩɔ a ‑gbɛ, ʋ nyo daa Adria. Muu 'o 'tɔ‑hɛyri 'yie 'mʋ, 'mɩɩnaanyʋ yree nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑aa gbogbo yrɛ 'nɩ 'mʋɛɛ,
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 'ʋ mʋa 'plʋkuo 'patɩ ‑wɔn gbo, 'ʋ puo 'nie 'mʋ, ‑ɛ die nu, ‑tɛ 'nie nu 'mʋgbohinhren, ʋ 'mue 'ye. ‑Ye ʋ 'ye nɩ, ‑ɛ mɔ, 'yru꞊tɩɔ ꞊nʋ a 'mʋgbohinhren mɔ 'mɛtrɩwɩ a (37) ‑wlʋ ꞊tu 'o ‑pu ꞊tu 'o 'nɩpata. ‑Tɛ 'mɩɩ mu 'le ye 'mʋ dɛ gbi, ‑ye ʋ puo lele 'mʋ 'nie. ‑Ye ʋ 'ye nɩ, ‑ɛ mɔ, 'nie a 'mʋgbohinhren mɔ 'mɛtrɩwɩ a (28) ‑wlʋ ꞊tu 'o ‑yehɛn‑yehɛn.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Ʋʋ pɩ hʋannʋ, 'ke ‑a nɩ 'mɩɩ bɛ wɛ 'hɩɛ yrɛ. Nɛ‑ nue, 'ʋ po 'mɩɩ a duii ‑hɛn 'nie 'mʋ, 'ke 'le 'mɩɩ a ‑hʋnma 'yri, 'ʋʋ ꞊wlɩ lɛ naa, 'ke ‑nyrɛ bɛ cɛ lɛ 'tata.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 'Mɩɩnaanyʋ nye 'nɩ ‑hʋa, bʋ gba 'blagbe, bʋ 'gba ci lɛ. Nɛ‑ nue, 'ʋ po 'blagbe 'nie 'mʋ, 'ʋ nue, 'ke 'le gblagblʋ 'kwli 'mʋ, ꞊nɩ 'ye ‑nɔ 'nɩ, 'mɩɩ a duii ‑hɛn ꞊nʋ, ‑ɩ nɩ 'le 'a ‑hʋnma 'yri, nɩ‑ ʋʋ ‑hʋa bʋ ‑ha 'le, bʋ mʋɩ 'le 'mɩɩ a 'lu 'yri gbo.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Kɛɛ ‑ye kɛ Pɔlʋʋ 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ ꞊nʋ ye po, kɔ 'a 'sɔyuo 'hɛɛn, ɔ nɔ: «'Bɩa nahuin ‑gbo, 'bɩa 'bʋ 'de nɔ 'mɩɩ ‑gbo wlɔn gbo nɩ, a 'deɛ ba wa gbe.»
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nɛ‑ mɔ 'sɔyuo bʋ 'bʋbɛ 'patɩ ꞊nʋ lɛ, ʋ mʋa 'blagbe gbo, 'ʋ ‑hɩɛ mɛ lɛ, 'ɛ mu.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 ‑Tɛ ‑nyrɛɛ lɛ cɛ, ‑ye Pɔlʋ da nahuin 'bii nɩ, ɔ nɔ: «'Nɩɩ 'a mʋ lɛ 'nɩ 'batɩ, ba di dɛ, ‑ɛ nue, ɛ mɔ kɛ ‑nyrɔwɩɩ ‑pu ꞊tu 'o ‑hɛn, 'ke ba 'de dɛ di.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 'A ‑tɩ, 'nɩɩ 'a mʋ lɛ 'nɩ 'batɩ, ba di dɛ. 'Bɩa 'baa ‑hʋa ba po ‑hʋnhlʋn, ‑ye ba di dɛ. 'Nɩɩ 'a mʋ 'nɩ le, 'a nɩ nahuon ꞊de a 'lu‑pupuu ‑do ꞊de 'deɛ bʋ ble 'o, bʋ 'wan.»
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Bɔ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye ɔ 'ba 'mʋ 'flɔɔ, 'ɔ ‑nyi Nyɩsʋa 'wio, 'ke 'o nahuin 'bii ye, 'plɩɩ 'ɔ 'bɩɔ ꞊tɩɔ lɛ, 'ɔ ‑tʋa 'a didie gbo.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 ‑Ye 'klɩ di nahuin 'bii ‑wɔn, 'ʋ ‑tʋa ‑wɛ dɛ a didie gbo.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 ‑A 'bii, ‑ʋ nɩ 'le 'mɩɩ a ‑gbɛ wlɔn, ‑a ‑wɛ 'le nahuin a (276) ‑hɔtrʋwɩɩ 'hɔn nɩ lɛ ‑wlɩɩ ta ꞊tu 'o ‑pu ꞊tu 'o ‑huonnɔ.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 ‑Tɛ ʋ di dɛ, ʋ ꞊mra, ‑ye didi‑tɔplɩ a blɛ 'bii ꞊nʋ, ‑ɩ nɩ 'le 'mɩɩ wlɔn, ʋ pui 'mʋ lɛ 'nie, ‑ɛ die nu, 'mɩɩ 'mʋ 'huhue.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ 'klɛɛ lɛ, ‑ye 'mɩɩnaanyʋ 'ye gbogbo, kɛɛ, 'blʋgba꞊tɩɔ tio‑ bɔ di 'mʋ 'ya, ʋ 'die yi. Kɛɛ, ʋ 'ye nɩ, ‑ɛ mɔ, 'yru po 'le ‑gbu, 'plɩɩ 'a ꞊tɩɔ a ‑gbɛ, ɔ dʋa kegbowɛɛnlɛ. ‑Ye ʋ ‑yrɩ nɩ, 'ke bʋ ꞊tʋɛ 'yri, 'ke bʋ nue, 'mɩɩ bɛ ‑gbii 'o, ‑tɛ 'nie 'de 'o 'mʋ gbo hren,
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 'ʋ ꞊wlɛɛ 'mɩɩ a dui 'bii gblɛ, 'ʋ hi 'le 'yru ‑wɔn gbo, 'plɩɩ 'ʋ ꞊wlɛɛ wɔlɩ ꞊nʋ gbo, ‑ɩɩ 'o 'mɩɩ 'hru wlɔn lɛ po, 'plɩɩ 'ʋ po danʋ yrayrɩ, 'ke 'le 'mɩɩ a 'mɩa 'yri, ‑ɛ die nu, pepe 'mue gbogbo ye gba, 'ʋʋ 'le gbogbo ye mu.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Kɛɛ, 'ke ʋ nyre 'o 'nie꞊tɩɔ ꞊de ke, ‑ɔ kɔ 'mʋ 'pʋhʋɔn ‑huo 'o, 'ke 'o 'nɩ‑hlɩɩn 'hɔn ‑gbahlɔn. 'Ke 'o ‑tɛgbi a ‑gbɛ, 'ke 'mɩɩ ‑gbii 'o. 'A 'luye꞊tɩɔ, nɔ‑ɔ nɩ, ‑ɔ bi 'le 'pʋhʋɔn 'mʋ. Gbegbe, 'mɩɩ 'de 'le ‑ta'mʋ‑hʋhɔn ‑wɛ. ‑Ye 'a ke'mʋ꞊tɩɔ ꞊nʋ, nɔ‑ 'yru a 'dʋɩ wʋwa lɛ.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 ‑Ye 'sɔyuoo ‑hʋa bʋ 'lɩla ꞊jɩnyʋ 'bii ꞊nʋ lɛ, ‑ɛ die nu, 'a nahuon ꞊de 'nɩ ꞊han lu, ɔ 'nɩ ꞊hiun kwa ꞊ta.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Kɛɛ, Romakʋɛ a 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ ꞊nʋ, ɔɔ ‑hʋa bɔ waa Pɔlʋ, ‑ɛ nue, ɔ nʋɛ 'a dɛ 'mʋ nɩ. Nɛ‑ nue, 'ɔ 'de 'sɔyuo mɛ lɛ ‑ha, 'ke dɛ ‑gbo, ʋʋ 'lu ‑wɔn lɛ ‑hie, bʋ nue. Nɛ‑ kɔ ‑tɩ, 'ɔ le nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ yi lulɛ, nʋ‑ ‑bʋ 'ya ye‑hɛnahuin 'mʋ, ‑bʋ bi 'nie 'mʋ, ʋ 'mʋ gbogbo ye mu.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 ꞊Ʋ ‑ye ꞊nʋ, ‑ʋ 'de lulɛ yi, ʋ ‑mɛ ‑ye, ʋ kɔ bʋ 'ble 'plaɩnpɩ kwa lɛ, kɔ 'mɩɩ a tupɩ 'hɛɛn, ʋ 'mʋ ‑wɛ gbogbo ye mu. Kɛ'ɛ nɩ, ʋ 'bii, ʋ nu, 'ʋ mu gbogbo ye. Dɛ ꞊de 'de ꞊ɔ ꞊de lɛ 'tʋ.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.