Atos 27
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NTLH
1 Ʋ ‑yrɩ o nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑a kɔ ‑ba mu o 'le Rɔmʋdɩɔ 'mʋ, 'ke 'le Yitaliblʋgba 'mʋ, 'ʋ ‑ha 'le Pɔlʋ, ɔ kɔ ꞊jɩnyʋ ‑ye 'hɛɛn, 'ʋ ꞊tu 'le 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ ‑ye kwa 'mʋ gbo, ‑ɔ mɔ 'sɔyuo a nyɩgblaka a ‑sɛkɛ, ɔ 'mu Rɔmʋdɩɔ 'mʋ gba. 'Sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ a ‑gbɛ a 'dʋ mɔ Suliusɩ. 'Ke ɔ nɩ 'le Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka a 'sɔyuo ‑hɛyri.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 ‑A 'ya 'le 'mɩɩ ‑ye wlɔn. 'Mɩɩ a ‑gbɛ, 'ke ɛ ‑hɔn 'le Adramitɩdɩɔ 'mʋ, 'ɛ kɔ bɛ 'yraa Asiblʋgba ꞊hlɔn lɛ, ‑ɛ die nu, ɛ 'mʋ gblɛ nyɩnyra, 'ke 'o Asiblʋgba a 'wafɩi ke. ‑Tɛ ‑aa mu, ‑a kɔ Alitakɩ 'hɛɛn‑ mu. 'Ke ɔ kɔ 'le Tesalonikɩdɩɔ 'mʋ, 'ke 'le Masedʋanɩblʋgba 'mʋ.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, ‑ye ‑a nyre 'le Sidɔdɩɔ 'mʋ nɩ. 'Sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ Suliusɩ ‑nɩ wɛn, ɔ nʋɛ Pɔlʋ a dɛ 'mʋ nɩ, 'ɔ ‑hɩɔ mɛ lɛ, 'ke bɔ ꞊tɩ 'le 'mɩɩ 'kwli 'mʋ, ɔ 'mʋ 'a nɩnatumupʋ mu 'ye, ‑ɛ die nu, dɛ ꞊nʋ, ɔ 'de kɔ, ʋ 'mue ꞊nɔ ‑nyi.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 ‑Tɛ dɛ a ‑gbɛ, ɛ ‑hi, ‑ye ‑a bi wlɔn 'hru. Kɛɛ, pepee ‑a mʋ ye 'nɩ ‑wɔn. Nɛ‑ nue, ꞊a 'bɛɛ ke, ꞊a nyre 'le Sipreblʋgba 'hʋɩn 'mʋ, ‑ɔ mɔ 'nɩdugbo gblaka, ꞊a na 'le 'a 'pɩa ꞊nʋ ‑kɔ ke pepe 'de 'le ‑huo 'dɔ,
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 'plɩɩ, 'yru꞊tɩɔ ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ 'o Silisiblʋgba kɔ Pafiliblʋgba 'hɛɛn ‑gbahlɔn, ꞊a 'bɩʋ ꞊tɩɔ, ꞊a nyre 'le Miladɩɔ 'mʋ, 'ke 'le Lisiblʋgba 'mʋ.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 'Kee nɩ, 'ke 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ ‑nɩ wɛn, ɔ 'yee 'le 'mɩɩ ‑ye. 'Ke ɛ ‑hɔn 'le Alɛsadrɩdɩɔ 'mʋ, 'ke 'le Esipʋblʋgba 'mʋ. 'Ke ɛɛ 'le Yitaliblʋgba 'mʋ mu. 'Ke 'le 'mɩɩ a ‑gbɛ 'kwli 'mʋ, 'ke 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ 'yaa 'le ‑a mʋ.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 'Ke 'le ‑nyrɔwɩ 'plɔplɔ 'kwli 'mʋ, ‑a nɩ 'mɩɩ 'nɩ na ꞊le la 'dɔ. 'A ‑tɩ, ‑a 'ye ꞊sʋɛ ‑yeye, ꞊a 'bɛ Kinidɩdɩɔ 'yi 'mʋ. ‑Tɛ pepe 'nɩnɩ wɛɛn ‑a mʋ, 'ke ‑ba 'sii 'o ye, ‑ba mu, nɛ‑ nue, ꞊a 'bɛɛ ke, ꞊a nyre 'le Klɛtɩblʋgba 'hʋɩn 'mʋ, ‑ɔ mɔ 'nɩdugbo gblaka, ꞊a na 'le 'a 'pɩa ‑ye ꞊nʋ ke, pepe 'de 'le ke ‑huo 'dɔ, ꞊a ‑hi Salʋmɔnɩ lɛ.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Pepe a ‑tɩ, ꞊aa ꞊sʋɛ 'ye, gbɛgbɛ ꞊aa mu, ꞊a nyre 'le 'wafɩ ꞊nʋ ke, ʋʋ ꞊Hapʋ'wafɩ daa, 'ɛ 'mʋɛɛ Lasɛdɩɔ ye.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 ‑A 'waan o 'dai ti, 'yru a 'yilɛnyre‑tɩ. ‑Ye ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri pepee 'o ‑hii 'dɔ, ɩ nyre 'o ꞊o. 'A ‑tɩ, ɛ 'yakla nɩ, 'ke 'o 'mɩɩ a gbʋgba ‑wɔn. 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri ‑Juukʋɛ 'o ꞊cii, 'a ti ‑hi o nɩ. Nɛ‑ nue, Pɔlʋ 'ɔ ‑gbɛɛ ꞊nʋ, ɔ nɔ:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 «‑A 'bi ‑a, 'n nye 'nɩ 'ye, ‑ɛ mɔ, 'dagba ‑gbo, ɔ di 'nɩ 'yakla. 'Mɩɩ ‑gbo, kɔ 'a gbʋgba‑tɔplɩ 'hɛɛn, ɩ ‑wɛ 'le bɩ ‑wɛ gbo nɩ, ɩ kɔ ‑a mʋ 'hɛɛn.»
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Kɛɛ, ‑tɩ ꞊nʋ, 'mɩɩnaanyɔ gblaka kɔ 'mɩɩkɔnyɔ 'hɛɛn, ʋ ꞊tu, 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ kui ye ꞊wlʋ, 'ɛ ‑hi 'o ‑tɩ ꞊nʋ 'mʋ, Pɔlʋ ꞊tu wɛn.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 'Wafɩ ꞊nʋ ke, ɛ 'de ‑tɛɛ nu, 'ke 'mɩɩ bɩ nɩ 'o, cɛ kɔ pepe gblaka 'hɛɛn a ti 'bɩ nyre 'o. Nɛ‑ nue, 'dai nahuin, ‑ʋ nɩ 'le 'mɩɩ ꞊nʋ 'kwli 'mʋ, 'ʋ ꞊tui, ‑ɛ mɔ, bʋ ‑hɔn 'o 'mʋ, ‑ɛ die nu, 'bɩa 'bɛ ‑wɛ 'le, ʋ 'mʋ 'le Fenisɩdɩɔ a 'wafɩ ke nyre, ‑ɔ nɩ 'le Klɛtɩblʋgbaa ‑do a ‑gbɛ 'mʋ. ‑Tɛ 'wafɩ a ‑gbɛ nɩ 'o, 'ke 'yru poo 'le ‑gbu, 'ke 'le 'yrʋ a gbopɛɛlɛ a diidɛpɩa ke, kɔ 'a kamrapɩa ke 'hɛɛn. Nɛ‑ nue, pepe 'ɛ 'nɩnɩ ‑hii 'le 'dɔ, 'mɩɩ a nahuin 'ʋ plɛ, ɛ nu ‑tɛɛ, 'ke bʋ nyre 'le, 'plɩɩ cɛ kɔ pepe gblaka 'hɛɛn a ti, ɩ 'mʋ 'o nyre.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Ti a ‑gbɛ 'yri, ‑ye pepe gbi ‑hɔn 'le 'yrʋ a gbonyraalɛ 'mʋ, 'ɛ ‑tʋa ‑hihie gbo. ‑Ye 'mɩɩ a nahuin ‑mɛ ‑ye, ʋ nɔ 'nɩ, dɛ ꞊nʋ, ʋ po 'le, nɛ‑ ʋ di nu. ‑Ye ʋ ‑ha 'mɩɩ a du 'mʋ 'nie, ꞊a ‑tʋa mumue gbo, ꞊aa Klɛtɩblʋgba nʋa 'mʋ lɛ 'yraa.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 ‑Tɛ ‑aa 'klɛɛ mu, tii ‑do a ti 'yri, ‑ye pepe gblaka ‑hɔn 'le 'yrʋ a 'hrɩɩlɛ a kamrapɩa ke 'mʋ, 'ke 'le dʋgba 'lu, 'ɛ ‑tʋa ‑hihie gbo 'dɔ,
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 'ɛ klɩ 'mɩɩ, 'ɛ ‑tʋa 'a gbʋgba gbo, 'ke 'le 'yru ke. Ɛ nue, ‑a 'de 'le 'a ye‑wʋnwɔn ‑wɛ, ꞊a ‑ha pepe mɛ lɛ, ‑tɛ ɛ 'yee 'le, 'ɛ gba 'le ‑a mʋ.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Nɛ‑ nue, ꞊a na 'le 'nɩdugbo ꞊nʋ, ʋʋ Koda daa a 'yrʋ a gbonyraalɛ 'mʋ. 'Ke pepe 'de 'le ‑huo. 'Ke 'le 'mɩɩ a ‑hʋnma 'yri, ɛ kɔ 'blagbe, 'ɛ mʋɛ gbo. ‑A 'ye ꞊sʋɛ, ꞊a ‑jri 'blagbe a ‑gbɛ, ꞊a 'yɛɛ 'le 'mɩɩ 'kwli 'mʋ, ꞊a mʋɛ gbo, ‑ɛ die nu, 'yru a 'dʋɩ 'nɩ ꞊hien 'yi lɛ nyre.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 ‑Tɛ ʋ 'yɛɛ 'klɛɛ, ‑ye ʋ nu 'patɩ, 'ʋ ꞊glɩɩ 'le 'mɩɩ lɛ. Ʋʋ pɩ hʋannʋ, 'ke bʋ bi 'le Libiblʋgba a 'yru꞊tɩɔ ꞊nʋ ‑kɔ 'mʋ 'pʋhʋɔn ‑huo 'le. Nɛ‑ nue, 'mɩɩ a danʋ ꞊nʋ, ʋ po yrayrɩ, 'ʋ ‑hɩʋ yrayrɩ, 'ʋ ‑ha pepe mɛ lɛ, ‑tɛ ɛ 'yee 'le, 'ɛ gba 'le ‑a mʋ.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Pepe 'kɩɛ ‑wɛɛn ‑a mʋ ye 'dɔ. Nɛ‑ nue, ‑tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, ʋ ‑tʋa 'mɩɩ a gbʋgba‑tɔplɩ ‑ye a 'nie a 'mʋlɛpupue gbo.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ lele lɛ, ‑ye ʋ po 'nie 'mʋ lɛ 'mɩɩ a ‑tɔplɩ ‑ye, ‑ɩ mɔ danɩ nʋ, 'patɩ nʋ, ti nʋ.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 ‑A 'de 'yrʋ kɔ yahroyɔ 'ye, 'ɛ gba ‑nyrɔwɩ, ‑ye pepe 'kɩɛ nɩɛ 'klɩ ke. Ɛ nue, ꞊a 'die 'klɛɛ lele ꞊wlʋ ye kuo, 'ke ‑ba di 'le ꞊ta.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Nahuin 'de dɛ di, 'ɛ gba ‑nyrɔwɩ. ‑Ye Pɔlʋ 'ba 'mʋ ye, 'ɔ nyra gbo, ɔ nɔ: «‑A 'bi ‑a, ‑tɛ 'n nyi o ꞊tu, ‑ɛ mɔ, 'ke ‑ba nɩ o 'le Klɛtɩblʋgba 'mʋ, a kɔ ba po o 'mʋ nʋa ye gbo. 'Bɩa 'ba po o 'mʋ nʋa ye gbo, ‑ye ‑a 'deɛ ‑ba 'ye wɛn 'kla‑wliye'yɩya ‑gbo, ‑aa 'klɛɛ 'ye.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 'Nɩɩ 'klɛɛ 'a mʋ lɛ 'nɩ 'batɩ, 'a nɩ ꞊wlʋ nɩ bi 'le ꞊hlɔn, ‑ɛ nue, ꞊ɔ ꞊de 'deɛ bɔ ‑hɔn ‑a mʋ ye 'mʋ. 'Mɩɩ ‑do ‑gbo, nɛ‑ ‑a di 'waan.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, Nyɩsʋa ꞊nʋ, ‑ɔ mɔ 'na Kʋkɔnyɔ, kɔ, ‑ɔ kɔ ‑kʋan 'nɩɩ nu, 'a lɛleenyɔ 'hrɩɩ 'mʋ ye, 'tɔyrʋwɔ ‑gbo 'mʋ,
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 'ɔ le 'mʋ, ɔ nɔ: Pɔlʋ, ꞊nɩ pɩ 'le hʋannʋ. Ɛ blɛ ye ‑bo nyre 'le Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka ye. 'Ya 'o lele 'lu, ‑na 'batɩwin, Nyɩsʋa wɩɩn ke. 'A ‑tɩ, nahuin 'bii ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ nɔ 'mɩɩ wlɔn, 'a nahuon ꞊de 'deɛ bɔ 'kʋ.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Nɛ‑ nue, ‑a 'bi ‑a, 'a nɩ ꞊wlʋ nɩ bi 'le ꞊hlɔn. 'N kuo Nyɩsʋa ye ꞊wlʋ. ‑Tɩ ꞊nʋ, 'a lɛleenyɔ ꞊tu 'mʋ ye, ɩ di 'nɩ nue.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Kɛɛ, ‑a nɩ 'mɩɩ, 'ke 'le 'nɩdugbo ꞊de 'mʋ, 'ke ɛ di 'le wɛɛ.»
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ɛ mɔ la 'klɛɛ 'tɔyrʋwɔ a ‑pu ꞊tu 'o ‑hɛn a nɔnɔ 'mʋ, pepe 'kɩɛ gbɛɛ 'le ‑a mʋ 'yru ke. 'Yru꞊tɩɔ a ‑gbɛ, ʋ nyo daa Adria. Muu 'o 'tɔ‑hɛyri 'yie 'mʋ, 'mɩɩnaanyʋ yree nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑aa gbogbo yrɛ 'nɩ 'mʋɛɛ,
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 'ʋ mʋa 'plʋkuo 'patɩ ‑wɔn gbo, 'ʋ puo 'nie 'mʋ, ‑ɛ die nu, ‑tɛ 'nie nu 'mʋgbohinhren, ʋ 'mue 'ye. ‑Ye ʋ 'ye nɩ, ‑ɛ mɔ, 'yru꞊tɩɔ ꞊nʋ a 'mʋgbohinhren mɔ 'mɛtrɩwɩ a (37) ‑wlʋ ꞊tu 'o ‑pu ꞊tu 'o 'nɩpata. ‑Tɛ 'mɩɩ mu 'le ye 'mʋ dɛ gbi, ‑ye ʋ puo lele 'mʋ 'nie. ‑Ye ʋ 'ye nɩ, ‑ɛ mɔ, 'nie a 'mʋgbohinhren mɔ 'mɛtrɩwɩ a (28) ‑wlʋ ꞊tu 'o ‑yehɛn‑yehɛn.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Ʋʋ pɩ hʋannʋ, 'ke ‑a nɩ 'mɩɩ bɛ wɛ 'hɩɛ yrɛ. Nɛ‑ nue, 'ʋ po 'mɩɩ a duii ‑hɛn 'nie 'mʋ, 'ke 'le 'mɩɩ a ‑hʋnma 'yri, 'ʋʋ ꞊wlɩ lɛ naa, 'ke ‑nyrɛ bɛ cɛ lɛ 'tata.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 'Mɩɩnaanyʋ nye 'nɩ ‑hʋa, bʋ gba 'blagbe, bʋ 'gba ci lɛ. Nɛ‑ nue, 'ʋ po 'blagbe 'nie 'mʋ, 'ʋ nue, 'ke 'le gblagblʋ 'kwli 'mʋ, ꞊nɩ 'ye ‑nɔ 'nɩ, 'mɩɩ a duii ‑hɛn ꞊nʋ, ‑ɩ nɩ 'le 'a ‑hʋnma 'yri, nɩ‑ ʋʋ ‑hʋa bʋ ‑ha 'le, bʋ mʋɩ 'le 'mɩɩ a 'lu 'yri gbo.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Kɛɛ ‑ye kɛ Pɔlʋʋ 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ ꞊nʋ ye po, kɔ 'a 'sɔyuo 'hɛɛn, ɔ nɔ: «'Bɩa nahuin ‑gbo, 'bɩa 'bʋ 'de nɔ 'mɩɩ ‑gbo wlɔn gbo nɩ, a 'deɛ ba wa gbe.»
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Nɛ‑ mɔ 'sɔyuo bʋ 'bʋbɛ 'patɩ ꞊nʋ lɛ, ʋ mʋa 'blagbe gbo, 'ʋ ‑hɩɛ mɛ lɛ, 'ɛ mu.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 ‑Tɛ ‑nyrɛɛ lɛ cɛ, ‑ye Pɔlʋ da nahuin 'bii nɩ, ɔ nɔ: «'Nɩɩ 'a mʋ lɛ 'nɩ 'batɩ, ba di dɛ, ‑ɛ nue, ɛ mɔ kɛ ‑nyrɔwɩɩ ‑pu ꞊tu 'o ‑hɛn, 'ke ba 'de dɛ di.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 'A ‑tɩ, 'nɩɩ 'a mʋ lɛ 'nɩ 'batɩ, ba di dɛ. 'Bɩa 'baa ‑hʋa ba po ‑hʋnhlʋn, ‑ye ba di dɛ. 'Nɩɩ 'a mʋ 'nɩ le, 'a nɩ nahuon ꞊de a 'lu‑pupuu ‑do ꞊de 'deɛ bʋ ble 'o, bʋ 'wan.»
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Bɔ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye ɔ 'ba 'mʋ 'flɔɔ, 'ɔ ‑nyi Nyɩsʋa 'wio, 'ke 'o nahuin 'bii ye, 'plɩɩ 'ɔ 'bɩɔ ꞊tɩɔ lɛ, 'ɔ ‑tʋa 'a didie gbo.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 ‑Ye 'klɩ di nahuin 'bii ‑wɔn, 'ʋ ‑tʋa ‑wɛ dɛ a didie gbo.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 ‑A 'bii, ‑ʋ nɩ 'le 'mɩɩ a ‑gbɛ wlɔn, ‑a ‑wɛ 'le nahuin a (276) ‑hɔtrʋwɩɩ 'hɔn nɩ lɛ ‑wlɩɩ ta ꞊tu 'o ‑pu ꞊tu 'o ‑huonnɔ.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 ‑Tɛ ʋ di dɛ, ʋ ꞊mra, ‑ye didi‑tɔplɩ a blɛ 'bii ꞊nʋ, ‑ɩ nɩ 'le 'mɩɩ wlɔn, ʋ pui 'mʋ lɛ 'nie, ‑ɛ die nu, 'mɩɩ 'mʋ 'huhue.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ 'klɛɛ lɛ, ‑ye 'mɩɩnaanyʋ 'ye gbogbo, kɛɛ, 'blʋgba꞊tɩɔ tio‑ bɔ di 'mʋ 'ya, ʋ 'die yi. Kɛɛ, ʋ 'ye nɩ, ‑ɛ mɔ, 'yru po 'le ‑gbu, 'plɩɩ 'a ꞊tɩɔ a ‑gbɛ, ɔ dʋa kegbowɛɛnlɛ. ‑Ye ʋ ‑yrɩ nɩ, 'ke bʋ ꞊tʋɛ 'yri, 'ke bʋ nue, 'mɩɩ bɛ ‑gbii 'o, ‑tɛ 'nie 'de 'o 'mʋ gbo hren,
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 'ʋ ꞊wlɛɛ 'mɩɩ a dui 'bii gblɛ, 'ʋ hi 'le 'yru ‑wɔn gbo, 'plɩɩ 'ʋ ꞊wlɛɛ wɔlɩ ꞊nʋ gbo, ‑ɩɩ 'o 'mɩɩ 'hru wlɔn lɛ po, 'plɩɩ 'ʋ po danʋ yrayrɩ, 'ke 'le 'mɩɩ a 'mɩa 'yri, ‑ɛ die nu, pepe 'mue gbogbo ye gba, 'ʋʋ 'le gbogbo ye mu.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Kɛɛ, 'ke ʋ nyre 'o 'nie꞊tɩɔ ꞊de ke, ‑ɔ kɔ 'mʋ 'pʋhʋɔn ‑huo 'o, 'ke 'o 'nɩ‑hlɩɩn 'hɔn ‑gbahlɔn. 'Ke 'o ‑tɛgbi a ‑gbɛ, 'ke 'mɩɩ ‑gbii 'o. 'A 'luye꞊tɩɔ, nɔ‑ɔ nɩ, ‑ɔ bi 'le 'pʋhʋɔn 'mʋ. Gbegbe, 'mɩɩ 'de 'le ‑ta'mʋ‑hʋhɔn ‑wɛ. ‑Ye 'a ke'mʋ꞊tɩɔ ꞊nʋ, nɔ‑ 'yru a 'dʋɩ wʋwa lɛ.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 ‑Ye 'sɔyuoo ‑hʋa bʋ 'lɩla ꞊jɩnyʋ 'bii ꞊nʋ lɛ, ‑ɛ die nu, 'a nahuon ꞊de 'nɩ ꞊han lu, ɔ 'nɩ ꞊hiun kwa ꞊ta.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Kɛɛ, Romakʋɛ a 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ ꞊nʋ, ɔɔ ‑hʋa bɔ waa Pɔlʋ, ‑ɛ nue, ɔ nʋɛ 'a dɛ 'mʋ nɩ. Nɛ‑ nue, 'ɔ 'de 'sɔyuo mɛ lɛ ‑ha, 'ke dɛ ‑gbo, ʋʋ 'lu ‑wɔn lɛ ‑hie, bʋ nue. Nɛ‑ kɔ ‑tɩ, 'ɔ le nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ yi lulɛ, nʋ‑ ‑bʋ 'ya ye‑hɛnahuin 'mʋ, ‑bʋ bi 'nie 'mʋ, ʋ 'mʋ gbogbo ye mu.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 ꞊Ʋ ‑ye ꞊nʋ, ‑ʋ 'de lulɛ yi, ʋ ‑mɛ ‑ye, ʋ kɔ bʋ 'ble 'plaɩnpɩ kwa lɛ, kɔ 'mɩɩ a tupɩ 'hɛɛn, ʋ 'mʋ ‑wɛ gbogbo ye mu. Kɛ'ɛ nɩ, ʋ 'bii, ʋ nu, 'ʋ mu gbogbo ye. Dɛ ꞊de 'de ꞊ɔ ꞊de lɛ 'tʋ.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.