Atos 25
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NVT
1 ‑Tɛ ‑gʋlʋnʋma Fɛtusɩ a ‑gbɛ, ɔ nyre 'le Sesalɩdɩɔ 'mʋ, 'a ‑nyrɔwɔ a ta a nɔnɔ 'mʋ, ‑ye 'ke ɔ mu 'le Jrusrɛdɩɔ 'mʋ.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 ‑Tɛ ɔ nyre 'le Jrusrɛ 'mʋ, 'ke Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblakɩ, ʋ kɔ ‑Juukʋɛ a ye'mʋnaanyʋ 'hɛɛn, ʋ pue 'le ꞊nɔ ‑hakui, 'ke 'o Pɔlʋ a ‑ta 'mʋ, 'ʋ le ‑gʋlʋnʋma Fɛtusɩ a ‑gbɛ, ʋ nɔ:
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 «‑A nye 'nɩ ‑hʋa, ‑bo ya ‑a mʋ Pɔlʋ ye, bɔ di nɔ Jrusrɛ 'mʋ.» Kɛɛ, sɛyɩ‑sɛyɩ, ʋ ‑yrɩ nɩ, Pɔlʋ 'bɔ nɩ 'hru wlɔn, ʋ 'muo 'la.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Kɛɛ ‑ye Fɛtusɩ ꞊tu ‑wɔn, ɔ nɔ: «Pɔlʋ nɩ 'mʋ ꞊jɩ, 'ke 'le Sesalɩ 'mʋ. Kɔ, 'na ‑gbɛ ‑gbo, 'n ‑wɛ lɛ kɛ mumue, 'ke 'le Sesalɩ 'mʋ.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 'A ‑tɩ, 'a nɩ nyɩgblakɩ bʋ kʋɛ 'mʋ ‑wɔn. Pɔlʋ a ‑gbɛ, 'bɔ nu dɛ 'klan ꞊de, 'ke ʋ dio 'le ‑tɩ yɛɛ.»
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 ‑Tɛ ɔ nu ‑nyrɔwɩɩ ‑yehɛn‑yehɛn ‑hee' ‑nyrɔwɩɩ ‑pu, 'ke 'le ꞊nʋ ‑hɛyri, ‑ye ɔ ꞊hɩan ‑wɔn, 'ɔ mu 'le Sesalɩ 'mʋ, ‑Juukʋɛ a nyɩgblakɩ 'ʋ kʋɔ ‑wɔn. ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, ‑ye ɔ nɩ gbo, 'ke 'le 'a ‑batipogbata wlɔn, 'ɔ le 'a 'sɔyuo, 'ke bʋ ya 'le Pɔlʋ.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 ‑Tɛ Pɔlʋ nyre 'klɛɛ 'o, ‑ye ‑Juukʋɛ a nyɩgblakɩ ‑nɩ wɛn, ʋ ꞊glɔɔ 'le ꞊le, 'ʋ ‑tʋa 'a ‑tɩ a yɛɛlɛ gbo 'dɔ, 'ke 'o ‑tɔplɩ 'plɔplɔ ke. Kɛɛ, ‑tɩ 'bii ꞊nʋ, ʋ ꞊tu, ʋ 'die 'le ‑wɛ bʋ tʋɛ Fɛtusɩ, ‑ɛ mɔ, ‑tɩ a ‑tɛɛ nɩ.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 ‑Ye Pɔlʋ nɔ: «'N 'de ‑Juukʋɛ a tete ꞊de 'wla, kɔ, 'n 'de Nyɩsʋa a 'kagblaka dɛ 'klan ꞊de 'mʋ nu, mɔ, 'n 'de ‑wɛ Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka a ‑tɩ lɛ ‑haa.»
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Fɛtusɩ ‑mɛ ‑ye, ɔ ‑hʋa bɔ blee ‑Juukʋɛ a plɔ. Nɛ‑ nue, 'ɔ ꞊gba Pɔlʋ wlɔn, ɔ nɔ: «꞊Be ‑n ‑hʋa ‑bo mu 'le Jrusrɛ 'mʋ, ‑ɛ die nu, 'mʋ 'le ‑mʋ ‑bati lɛ poo, 'ke 'o ‑tɩ ‑gbo ‑wɔn?»
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 ‑Ye Pɔlʋ ꞊tuo ‑wɔn, ɔ nɔ: «'N nye 'nɩ ‑hʋa, 'a mʋ Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka, nɔ‑ ‑bɔ poo 'mʋ ‑bati lɛ, 'ke 'le 'a ‑batipokayu gbo. ‑Tɛ ‑na ‑gbɛ, ‑n nu 'a yiyie ‑tɛɛ, 'n 'de ‑Juukʋɛ dɛ 'klan ꞊de 'mʋ nu.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 'Bɩa 'nɩ nu dɛ ꞊de, ‑ɛ blɛ 'kʋkʋɛ ye, 'n 'deɛ ꞊bo plɛ, ʋ nɩ 'la 'le 'mʋ. Kɛɛ, 'bɩa ‑tɩ 'bii ‑gbo, ʋʋ 'mʋ yɛɛ, 'bɩ 'de ‑tɩ a ‑tɛɛ, nahuon ꞊de 'die 'le ‑wɛ bɔ po 'mʋ ‑Juukʋɛ kwa, ‑ɛ die nu, ʋ 'mʋ 'mʋ 'la. 'N nye 'nɩ ‑hʋa, Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka, nɔ‑ ‑bɔ poo 'mʋ ‑bati lɛ.»
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Pɔlʋ bɔ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye Fɛtusɩ, ɔ kɔ 'a ꞊tɔponyʋ 'hɛɛn, ʋ 'yiye 'li, ‑ye ɔ nɔ: «‑Tɛ ‑n plɛ, ‑a mʋ Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka, nɔ‑ ‑bɔ poo ‑mʋ ‑bati lɛ, ‑ye 'kɩɩn gblaka a ‑gbɛ ye, 'ke ‑n di 'le mu.»
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 ‑Nyrɔwɩ gbi bɩ ‑hi, ‑ye 'kɩɩn Aglipa, ɔ kɔ 'a ‑dɩayu nyrɔyu Belenisɩ 'hɛɛn, nʋ‑ nyre 'le Sesalɩdɩɔ 'mʋ, 'ʋ di Fɛtusɩ ye ‑mrɛ wɔn.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 ‑Tɛ ʋʋ 'klɛɛ 'o ‑nyrɔwɩ gbi ‑hi, ‑ye Fɛtusɩ ꞊tu ꞊nɔ Pɔlʋ a ‑tɩ ye, ɔ nɔ: «Nahuon ꞊de nɩ nɔ, Felisɩ 'ɔ 'dio ꞊jɩ 'mʋ ‑ha, 'ɔ mu.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 ‑Tɛ 'n mu o 'le Jrusrɛ 'mʋ, Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ gblakɩ kɔ ‑Juukʋɛ a ye'mʋnaanyʋ, ʋ pue o 'le 'mʋ 'a ‑hakui, 'ʋ le o 'mʋ, 'ke ꞊bo ꞊tui, ‑ɛ mɔ, ɔ nu dɛ 'klan, ‑ɛ blɛ 'kʋkʋɛ ye.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 ‑Ye 'n ꞊tu ‑wɔn, 'n nɔ: ‑A mʋ Romakʋɛ a dɛ'ɛ nɩ, 'ke nahuon ‑gbo, ʋʋ ‑tɩ yɛɛ, ɔ kɔ bɔ kɔ 'hru, 'ke bɔ ‑hɩhɩa 'a ‑tɩyɛɛnyʋ klɛ, 'ke 'le ‑batipoolɛ 'mʋ, 'plɩɩ ‑a 'mʋ ‑bati 'bɛ.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 ‑Tɛ 'n po 'klɛɛ lɛ, ‑ye 'n kɔ ꞊nʋ 'hɛɛn, ꞊a di nɔ Sesalɩdɩɔ 'mʋ. 'N 'de 'le ke 'mʋ lɛ mu ‑mumu, ‑tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, 'nɩ mu 'le ‑batipoolɛ 'mʋ, 'nɩ le 'na 'sɔyuo, 'ke bʋ ya 'le Pɔlʋ.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 ‑Tɛ ɔ nyre 'le, 'a yraanyʋ 'ʋ 'ba ye 'mʋ, 'ʋ yɔɔ ‑tɩ. Kɛɛ, 'yilɛnyre‑tɔplɩ 'bii ꞊nʋ, 'nɩɩ o 'lu ‑wɔn lɛ ‑hie, ʋ 'de ꞊nɔ 'a dɛɛ ‑do a ‑tɩ yɛɛ.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Kɛɛ ‑ye dɛ ʋʋ ke 'prɛɛ, nɛ‑ mɔ ‑tɛ ʋʋ Nyɩsʋadɛ a nunue nu, kɔ, nahuon ꞊de, ʋʋ ‑Yusu daa, ‑ɔ 'kʋ, nɔ‑ Pɔlʋ plɛ, ‑ɔ 'hrɩ lele 'klɔ.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 ‑Tɛ ꞊bo di o ‑bati a ‑gbɛ a 'bɩbɛ nu, 'n 'die o yi. Nɛ‑ nue, 'nɩ ꞊gba o Pɔlʋ wlɔn, 'bɩa 'bɔ nye o ‑hʋa, 'ke bɔ mu o 'le Jrusrɛ 'mʋ, ‑a 'muo o 'le ‑bati lɛ poo, 'ke 'o ‑tɔplɩ a ‑gbɛ a ‑ta 'mʋ.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Kɛɛ ‑ye ɔ nɔ 'nɩ, ɔɔ ‑hʋa ꞊bo gbɔ 'le ‑a mʋ Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka ye. Nɔ‑ ‑bɔ puo ‑bati lɛ. Nɛ‑ nue, 'nɩ le 'na 'sɔyuo, 'ke bʋ ꞊tuo 'yie, 'ke 'le ꞊jɩ 'mʋ, ɛ 'mue gba ‑gbagba, ‑nyrɔwɔ ꞊nʋ, ‑ɔ kɔ 'mʋ 'n ‑wɛ 'le ꞊bo gbɔ 'le ‑a nɩ 'kɩɩn gblaka ye, ɔ 'mʋ 'o nyre.»
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 ‑Ye kɛ Aglipa, ɔɔ Fɛtusɩ ye po, ɔ nɔ: «'Na ‑gbɛ, 'n ‑hʋa ꞊bo 'wɔn 'a win.» ‑Ye Fɛtusɩ nɔ: «‑Ŋaŋa, ‑n di ‑ŋa 'a win 'nɩ 'wɔn.»
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, Aglipa a ‑gbɛ, kɔ 'a ‑dɩayu nyrɔyu Belenisɩ 'hɛɛn, 'ʋ di 'le, nahuin 'ʋ ‑tʋa 'waa ‑tɩ 'yi'bʋaalɛ gbo, 'ʋ pa 'le ‑gboligbokayu gbo, ʋ kɔ 'sɔyuo a nyɩgblakɩ, kɔ 'dɩɔ a ye'mʋnaanyʋ 'hɛɛn, Fɛtusɩ 'ɔ le 'a 'sɔyuo, bʋ ya 'le Pɔlʋ, 'ʋ yɔ 'le.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 ‑Tɛ ɔ di 'le, ‑ye Fɛtusɩ nɔ: «'Kɩɩn Aglipa, kɔ a 'bii, ‑ʋ nɩ nɔ ‑tuo ke, 'a nɩ ‑kafania. Aa nahuon ‑gbo 'nɩ 'ye. Nɔ‑ kɔ ‑tɩ ‑Juukʋɛ 'bii, ‑ʋ nɩ 'le Jrusrɛ 'mʋ, kɔ, ‑ʋ nɩ ‑wɛ nɔ Sesalɩ 'mʋ, 'ʋ ya 'mʋ ‑hakui, 'ʋʋ ‑cici wlɔn ‑hɛ, 'ʋʋ lɛ po, ɔ nɩ 'mʋ 'kʋkʋɛ.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 'Mɔ ‑gbo, 'nɩ 'ye ꞊le dɛ ꞊de, bɔ nu, ‑bɛ blɛ 'kʋkʋɛ ye. Kɛɛ, ‑tɛ ɔ plɛ, ‑a mʋ Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka, nɔ‑ ‑bɔ puo ‑bati lɛ, nɛ‑ nue, 'nɩ pue 'le, 'ke ꞊bo gbɔ ꞊nɔ ye.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Sɛyɩ‑sɛyɩ, dɛ ꞊bo di 'crɩɩ, ꞊bo di ‑a nɩ 'kɩɩn gblaka ye gba, 'ke 'o Pɔlʋ a ‑gbɛ ke, 'nɩ 'ye ꞊le. Nɛ‑ nue, 'nɩ dɔ, 'ke bɔ 'prɛɛ mɔ 'a mʋ ye, sɛyɩ‑sɛyɩ, 'ke 'o ‑mɔ 'kɩɩn Aglipa ye, ‑ɛ die nu, ꞊nɩ ꞊gbɔ wlɔn, dɛ ‑gbo, 'n di 'crɩɩ, 'mue yi.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, 'ke 'le 'mʋ 'yi 'mʋ, ɛ 'de 'o lɛ nɔɔ, 'ke ꞊bo gba ꞊jɩnyɔ ‑a nɩ 'kɩɩn gblaka ye, 'bɩa ‑tɩ ꞊nʋ, ʋʋ ꞊jɩnyɔ a ‑gbɛ yɛɛ, 'nɩ 'di klɛ ‑hɩhɩa ‑tɛɛ, 'ke 'le 'crɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ.»
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.