Atos 25
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NTLH
1 ‑Tɛ ‑gʋlʋnʋma Fɛtusɩ a ‑gbɛ, ɔ nyre 'le Sesalɩdɩɔ 'mʋ, 'a ‑nyrɔwɔ a ta a nɔnɔ 'mʋ, ‑ye 'ke ɔ mu 'le Jrusrɛdɩɔ 'mʋ.
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 ‑Tɛ ɔ nyre 'le Jrusrɛ 'mʋ, 'ke Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblakɩ, ʋ kɔ ‑Juukʋɛ a ye'mʋnaanyʋ 'hɛɛn, ʋ pue 'le ꞊nɔ ‑hakui, 'ke 'o Pɔlʋ a ‑ta 'mʋ, 'ʋ le ‑gʋlʋnʋma Fɛtusɩ a ‑gbɛ, ʋ nɔ:
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 «‑A nye 'nɩ ‑hʋa, ‑bo ya ‑a mʋ Pɔlʋ ye, bɔ di nɔ Jrusrɛ 'mʋ.» Kɛɛ, sɛyɩ‑sɛyɩ, ʋ ‑yrɩ nɩ, Pɔlʋ 'bɔ nɩ 'hru wlɔn, ʋ 'muo 'la.
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Kɛɛ ‑ye Fɛtusɩ ꞊tu ‑wɔn, ɔ nɔ: «Pɔlʋ nɩ 'mʋ ꞊jɩ, 'ke 'le Sesalɩ 'mʋ. Kɔ, 'na ‑gbɛ ‑gbo, 'n ‑wɛ lɛ kɛ mumue, 'ke 'le Sesalɩ 'mʋ.
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 'A ‑tɩ, 'a nɩ nyɩgblakɩ bʋ kʋɛ 'mʋ ‑wɔn. Pɔlʋ a ‑gbɛ, 'bɔ nu dɛ 'klan ꞊de, 'ke ʋ dio 'le ‑tɩ yɛɛ.»
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 ‑Tɛ ɔ nu ‑nyrɔwɩɩ ‑yehɛn‑yehɛn ‑hee' ‑nyrɔwɩɩ ‑pu, 'ke 'le ꞊nʋ ‑hɛyri, ‑ye ɔ ꞊hɩan ‑wɔn, 'ɔ mu 'le Sesalɩ 'mʋ, ‑Juukʋɛ a nyɩgblakɩ 'ʋ kʋɔ ‑wɔn. ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, ‑ye ɔ nɩ gbo, 'ke 'le 'a ‑batipogbata wlɔn, 'ɔ le 'a 'sɔyuo, 'ke bʋ ya 'le Pɔlʋ.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 ‑Tɛ Pɔlʋ nyre 'klɛɛ 'o, ‑ye ‑Juukʋɛ a nyɩgblakɩ ‑nɩ wɛn, ʋ ꞊glɔɔ 'le ꞊le, 'ʋ ‑tʋa 'a ‑tɩ a yɛɛlɛ gbo 'dɔ, 'ke 'o ‑tɔplɩ 'plɔplɔ ke. Kɛɛ, ‑tɩ 'bii ꞊nʋ, ʋ ꞊tu, ʋ 'die 'le ‑wɛ bʋ tʋɛ Fɛtusɩ, ‑ɛ mɔ, ‑tɩ a ‑tɛɛ nɩ.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 ‑Ye Pɔlʋ nɔ: «'N 'de ‑Juukʋɛ a tete ꞊de 'wla, kɔ, 'n 'de Nyɩsʋa a 'kagblaka dɛ 'klan ꞊de 'mʋ nu, mɔ, 'n 'de ‑wɛ Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka a ‑tɩ lɛ ‑haa.»
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Fɛtusɩ ‑mɛ ‑ye, ɔ ‑hʋa bɔ blee ‑Juukʋɛ a plɔ. Nɛ‑ nue, 'ɔ ꞊gba Pɔlʋ wlɔn, ɔ nɔ: «꞊Be ‑n ‑hʋa ‑bo mu 'le Jrusrɛ 'mʋ, ‑ɛ die nu, 'mʋ 'le ‑mʋ ‑bati lɛ poo, 'ke 'o ‑tɩ ‑gbo ‑wɔn?»
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 ‑Ye Pɔlʋ ꞊tuo ‑wɔn, ɔ nɔ: «'N nye 'nɩ ‑hʋa, 'a mʋ Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka, nɔ‑ ‑bɔ poo 'mʋ ‑bati lɛ, 'ke 'le 'a ‑batipokayu gbo. ‑Tɛ ‑na ‑gbɛ, ‑n nu 'a yiyie ‑tɛɛ, 'n 'de ‑Juukʋɛ dɛ 'klan ꞊de 'mʋ nu.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 'Bɩa 'nɩ nu dɛ ꞊de, ‑ɛ blɛ 'kʋkʋɛ ye, 'n 'deɛ ꞊bo plɛ, ʋ nɩ 'la 'le 'mʋ. Kɛɛ, 'bɩa ‑tɩ 'bii ‑gbo, ʋʋ 'mʋ yɛɛ, 'bɩ 'de ‑tɩ a ‑tɛɛ, nahuon ꞊de 'die 'le ‑wɛ bɔ po 'mʋ ‑Juukʋɛ kwa, ‑ɛ die nu, ʋ 'mʋ 'mʋ 'la. 'N nye 'nɩ ‑hʋa, Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka, nɔ‑ ‑bɔ poo 'mʋ ‑bati lɛ.»
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 Pɔlʋ bɔ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye Fɛtusɩ, ɔ kɔ 'a ꞊tɔponyʋ 'hɛɛn, ʋ 'yiye 'li, ‑ye ɔ nɔ: «‑Tɛ ‑n plɛ, ‑a mʋ Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka, nɔ‑ ‑bɔ poo ‑mʋ ‑bati lɛ, ‑ye 'kɩɩn gblaka a ‑gbɛ ye, 'ke ‑n di 'le mu.»
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 ‑Nyrɔwɩ gbi bɩ ‑hi, ‑ye 'kɩɩn Aglipa, ɔ kɔ 'a ‑dɩayu nyrɔyu Belenisɩ 'hɛɛn, nʋ‑ nyre 'le Sesalɩdɩɔ 'mʋ, 'ʋ di Fɛtusɩ ye ‑mrɛ wɔn.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 ‑Tɛ ʋʋ 'klɛɛ 'o ‑nyrɔwɩ gbi ‑hi, ‑ye Fɛtusɩ ꞊tu ꞊nɔ Pɔlʋ a ‑tɩ ye, ɔ nɔ: «Nahuon ꞊de nɩ nɔ, Felisɩ 'ɔ 'dio ꞊jɩ 'mʋ ‑ha, 'ɔ mu.
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 ‑Tɛ 'n mu o 'le Jrusrɛ 'mʋ, Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ gblakɩ kɔ ‑Juukʋɛ a ye'mʋnaanyʋ, ʋ pue o 'le 'mʋ 'a ‑hakui, 'ʋ le o 'mʋ, 'ke ꞊bo ꞊tui, ‑ɛ mɔ, ɔ nu dɛ 'klan, ‑ɛ blɛ 'kʋkʋɛ ye.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 ‑Ye 'n ꞊tu ‑wɔn, 'n nɔ: ‑A mʋ Romakʋɛ a dɛ'ɛ nɩ, 'ke nahuon ‑gbo, ʋʋ ‑tɩ yɛɛ, ɔ kɔ bɔ kɔ 'hru, 'ke bɔ ‑hɩhɩa 'a ‑tɩyɛɛnyʋ klɛ, 'ke 'le ‑batipoolɛ 'mʋ, 'plɩɩ ‑a 'mʋ ‑bati 'bɛ.
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 ‑Tɛ 'n po 'klɛɛ lɛ, ‑ye 'n kɔ ꞊nʋ 'hɛɛn, ꞊a di nɔ Sesalɩdɩɔ 'mʋ. 'N 'de 'le ke 'mʋ lɛ mu ‑mumu, ‑tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, 'nɩ mu 'le ‑batipoolɛ 'mʋ, 'nɩ le 'na 'sɔyuo, 'ke bʋ ya 'le Pɔlʋ.
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 ‑Tɛ ɔ nyre 'le, 'a yraanyʋ 'ʋ 'ba ye 'mʋ, 'ʋ yɔɔ ‑tɩ. Kɛɛ, 'yilɛnyre‑tɔplɩ 'bii ꞊nʋ, 'nɩɩ o 'lu ‑wɔn lɛ ‑hie, ʋ 'de ꞊nɔ 'a dɛɛ ‑do a ‑tɩ yɛɛ.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Kɛɛ ‑ye dɛ ʋʋ ke 'prɛɛ, nɛ‑ mɔ ‑tɛ ʋʋ Nyɩsʋadɛ a nunue nu, kɔ, nahuon ꞊de, ʋʋ ‑Yusu daa, ‑ɔ 'kʋ, nɔ‑ Pɔlʋ plɛ, ‑ɔ 'hrɩ lele 'klɔ.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 ‑Tɛ ꞊bo di o ‑bati a ‑gbɛ a 'bɩbɛ nu, 'n 'die o yi. Nɛ‑ nue, 'nɩ ꞊gba o Pɔlʋ wlɔn, 'bɩa 'bɔ nye o ‑hʋa, 'ke bɔ mu o 'le Jrusrɛ 'mʋ, ‑a 'muo o 'le ‑bati lɛ poo, 'ke 'o ‑tɔplɩ a ‑gbɛ a ‑ta 'mʋ.
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Kɛɛ ‑ye ɔ nɔ 'nɩ, ɔɔ ‑hʋa ꞊bo gbɔ 'le ‑a mʋ Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka ye. Nɔ‑ ‑bɔ puo ‑bati lɛ. Nɛ‑ nue, 'nɩ le 'na 'sɔyuo, 'ke bʋ ꞊tuo 'yie, 'ke 'le ꞊jɩ 'mʋ, ɛ 'mue gba ‑gbagba, ‑nyrɔwɔ ꞊nʋ, ‑ɔ kɔ 'mʋ 'n ‑wɛ 'le ꞊bo gbɔ 'le ‑a nɩ 'kɩɩn gblaka ye, ɔ 'mʋ 'o nyre.»
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 ‑Ye kɛ Aglipa, ɔɔ Fɛtusɩ ye po, ɔ nɔ: «'Na ‑gbɛ, 'n ‑hʋa ꞊bo 'wɔn 'a win.» ‑Ye Fɛtusɩ nɔ: «‑Ŋaŋa, ‑n di ‑ŋa 'a win 'nɩ 'wɔn.»
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, Aglipa a ‑gbɛ, kɔ 'a ‑dɩayu nyrɔyu Belenisɩ 'hɛɛn, 'ʋ di 'le, nahuin 'ʋ ‑tʋa 'waa ‑tɩ 'yi'bʋaalɛ gbo, 'ʋ pa 'le ‑gboligbokayu gbo, ʋ kɔ 'sɔyuo a nyɩgblakɩ, kɔ 'dɩɔ a ye'mʋnaanyʋ 'hɛɛn, Fɛtusɩ 'ɔ le 'a 'sɔyuo, bʋ ya 'le Pɔlʋ, 'ʋ yɔ 'le.
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 ‑Tɛ ɔ di 'le, ‑ye Fɛtusɩ nɔ: «'Kɩɩn Aglipa, kɔ a 'bii, ‑ʋ nɩ nɔ ‑tuo ke, 'a nɩ ‑kafania. Aa nahuon ‑gbo 'nɩ 'ye. Nɔ‑ kɔ ‑tɩ ‑Juukʋɛ 'bii, ‑ʋ nɩ 'le Jrusrɛ 'mʋ, kɔ, ‑ʋ nɩ ‑wɛ nɔ Sesalɩ 'mʋ, 'ʋ ya 'mʋ ‑hakui, 'ʋʋ ‑cici wlɔn ‑hɛ, 'ʋʋ lɛ po, ɔ nɩ 'mʋ 'kʋkʋɛ.
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 'Mɔ ‑gbo, 'nɩ 'ye ꞊le dɛ ꞊de, bɔ nu, ‑bɛ blɛ 'kʋkʋɛ ye. Kɛɛ, ‑tɛ ɔ plɛ, ‑a mʋ Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka, nɔ‑ ‑bɔ puo ‑bati lɛ, nɛ‑ nue, 'nɩ pue 'le, 'ke ꞊bo gbɔ ꞊nɔ ye.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 Sɛyɩ‑sɛyɩ, dɛ ꞊bo di 'crɩɩ, ꞊bo di ‑a nɩ 'kɩɩn gblaka ye gba, 'ke 'o Pɔlʋ a ‑gbɛ ke, 'nɩ 'ye ꞊le. Nɛ‑ nue, 'nɩ dɔ, 'ke bɔ 'prɛɛ mɔ 'a mʋ ye, sɛyɩ‑sɛyɩ, 'ke 'o ‑mɔ 'kɩɩn Aglipa ye, ‑ɛ die nu, ꞊nɩ ꞊gbɔ wlɔn, dɛ ‑gbo, 'n di 'crɩɩ, 'mue yi.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, 'ke 'le 'mʋ 'yi 'mʋ, ɛ 'de 'o lɛ nɔɔ, 'ke ꞊bo gba ꞊jɩnyɔ ‑a nɩ 'kɩɩn gblaka ye, 'bɩa ‑tɩ ꞊nʋ, ʋʋ ꞊jɩnyɔ a ‑gbɛ yɛɛ, 'nɩ 'di klɛ ‑hɩhɩa ‑tɛɛ, 'ke 'le 'crɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ.»
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.