Atos 23

Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ‑Tɛ ɔ ꞊tuo 'klɛɛ 'o gbo, ‑ye Pɔlʋ 'ba ye 'mʋ 'lu, 'ɔ 'ye ‑gboligbo a nahuin, ɔ nɔ: «‑Dɩayuo ‑a, kʋɛ la 'le gbo, ‑bo yɛ kɛ ‑nyrɔwɔ ‑gbo ke, 'nɩ 'ye ꞊le dɛ ꞊de, ꞊bo di nu, 'ke 'o Nyɩsʋa ye, ‑ɛ kɔ ‑tɩ 'na ꞊wlʋ 'mʋ 'mʋ 'nyrɛ ꞊hɛn.»
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Bɔ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka, ‑ɔ mɔ Ananiasɩ, ɔ le nahuin ꞊nʋ nɩ, ‑ʋ nɩ 'o Pɔlʋ 'hʋɩn 'mʋ, ɔ nɔ: «Ba puo 'ŋma wien!»
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 ‑Ye kɛ Pɔlʋ nyo ye po, ɔ nɔ: «Sʋʋ‑! ‑Mɔ ‑gbo, ‑ɔɔ 'lii 'hɔn naa, Nyɩsʋa a ‑gbɛ, nɔ‑ di ‑mʋ bi. ‑N nɩ gbo, ꞊mʋ 'mʋ ‑bati lɛ poo, ‑ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑tɛ ‑a nɩ teteii 'a ꞊tutue nu. Kɛɛ, ꞊nɩ kʋɛ ꞊le tetei a ‑gbɛ ‑wɔn, ꞊nɩɩ nahuin le, bʋ bi 'mʋ.»
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 ‑Ye nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ 'o Pɔlʋ 'hʋɩn 'mʋ, ʋ nɔ: «꞊Be Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka, nɔ‑ ‑nɩɩ tanɩ lɛ poo?»
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 ‑Ye Pɔlʋ nɔ: «‑Dɩayuo ‑a, 'n 'di yi, bɔ di ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka 'mʋ 'ya. 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, ʋ 'crɩɛ la nɩ, 'ke 'le Nyɩsʋacrɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ, ‑ɛ mɔ: ‑N 'de ye blɛ ‑bo ꞊tu ‑na dakʋ a ye'mʋnaanyɔ ‑tɩ ‑hʋɩn yrɛ.»
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 — ausente —
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 — ausente —
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 — ausente —
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 'Waa lɛ꞊mʋmalɛɛ klɛ 'nɩ bii, 'plɩɩ teteitɔɔnyʋ ‑ye, ‑ʋ mɔ Falisi꞊tumu a nahuin, 'ʋ 'ba ye 'mʋ, 'ʋ nyra ‑gboligbo ye gbo, ʋ nɔ: «‑A mʋ ‑gbo, ‑a 'nɩ 'yee ꞊le 'le nahuon ‑gbo dɛ 'klan ꞊de 'mʋ, bɔ nu. ‑Tado 'ku ꞊de, ‑hee' Nyɩsʋa a lɛleenyɔ ꞊de, nɔ‑ 'prɛɛ 'le Pɔlʋ ‑wɔn, Pɔlʋ 'ɔɔ ‑tɩ a ‑gbɛ ꞊tu.»
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Bʋ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye ꞊yʋɛ bii ke 'dɔ. Ɛ nue, 'sɔyuo a nyɩgblaka ‑nɩ wɛn, hʋannʋ 'ʋ bio 'le 'kwli 'mʋ, 'ke ‑gboligbo a nahuin a ‑gbɛ bʋ 'hʋhla Pɔlʋ lɛ. Nɛ‑ mɔ bɔ le 'a 'sɔyuo, bʋ mu 'le nahuin a ‑gbɛ ‑gbahlɔn, bʋ ‑ha 'le Pɔlʋ, ʋ 'muo 'le 'sɔyuo a kayu gbo gba.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 'Tɔyrʋwɔ, ʋ bi 'le 'kwli 'mʋ, ‑ye Pɔlʋ pɛ gbo, Kʋkɔnyɔ 'ɔ 'hrɩɩ ꞊nɔ ye, ɔ nɔ: «‑Na ꞊wlʋ nɩ bi 'le ꞊hlɔn. ‑N ꞊tu 'na ‑tɩ nɩ, kɛ nɔ Jrusrɛ 'mʋ. Ɛ blɛ ye ‑bo ꞊tui ‑wɛ, 'ke 'le Rɔmʋdɩɔ 'kwli 'mʋ.»
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, ‑Juukʋɛ ‑ye 'kukue lɛ, 'ʋ 'sʋɛ ke, 'ke ʋ 'deɛ bʋ di dɛ, kɔ, bʋ 'na ‑wɛ, 'bɩa 'bʋ 'de Pɔlʋ 'la.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ ‑yra dɛ a ‑gbɛ, ʋ ‑hi nahuin a ‑wlɩɩ 'hɔn wlɔn.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Nʋ‑ mu 'le Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ gblakɩ kɔ 'blʋ nahuin ‑wɔn, ʋ nɔ: «‑A 'sʋɛ ke nɩ, 'ke ‑a 'deɛ ‑ba di dɛ, 'bɩa ꞊ba 'de Pɔlʋ 'la.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 A bi 'le ye, a kɔ ‑gboligbo a nahuin 'hɛɛn, ba mu 'le Romakʋɛ a 'sɔyuo a nyɩgblaka ‑wɔn, ba lo, 'ke a nye 'nɩ ‑hʋa, ba yrii 'le Pɔlʋ a dɛ 'kwli 'mʋ lɛ ‑tɛɛ. 'A ‑tɩ, bɔ yɔ 'a mʋ ye. 'Bʋ nyo 'klɛɛ 'le ya, ‑ye ‑a di ‑wɔn 'nɩ ‑wɛ, ‑ɛ die nu, ‑a 'muo 'la 'hru wlɔn, 'plɩɩ ɔ 'mʋ nɔ nyre.»
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Kɛɛ 'klɛɛ, Pɔlʋ a 'dɩayu nyrɔyu a 'yu nyɩbɛyu, nɔ‑ 'wɔn Pɔlʋ a 'lɩla‑tɩ ꞊nʋ, ‑tɛ ʋ nyi ꞊tu, 'ɔ mu 'le 'sɔyuo a kayu ꞊nʋ gbo, ‑tɛ Pɔlʋ nɩ 'le, 'ɔ ꞊tui ꞊nɔ ye,
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Pɔlʋ ‑mɛ ‑ye, 'ɔ da 'sɔyuo a nyɩgblaka a ‑sɛkɛ ‑ye, 'ɔ lo, ɔ nɔ: «Gba 'le gblotayu ‑gbo 'a nɩ nyɩgblaka ‑wɔn, ‑ɛ nue, ɔ kɔ ‑tɩ bɔ ꞊tu ꞊nɔ ye,»
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 'sɔyuotayu a ‑gbɛ, 'ɔ gbɔ 'le 'waa nyɩgblaka ‑wɔn, ɔ nɔ: «꞊Jɩnyɔ ‑gbo, ‑ɔ mɔ Pɔlʋ, nɔ‑ da 'mʋ, 'ɔ le 'mʋ, ꞊bo ya nɔ ‑mʋ gblotayu ‑gbo ye, ‑ɛ nue, ɔ kɔ ‑tɩ bɔ ꞊tu ‑mʋ ye,»
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 'sɔyuo a nyɩgblaka a ‑gbɛ 'ɔ ble gblotayu a ‑gbɛ a dabʋ kwa, ɔ kɔ ꞊nɔ 'hɛɛn 'ʋ bii ye, 'plɩɩ 'ɔ ꞊gbɔ wlɔn, ɔ nɔ: «‑Tɩ tio‑ ‑n ‑hʋa ‑bo ꞊tu 'mʋ ye 'le?»
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 ‑Ye ɔ nɔ: «‑Juukʋɛ a nyɩgblakɩ ‑yrɩ nɩ, 'ke ꞊bo di nɔ ‑mʋ ‑wɔn, ‑ɛ die nu, ʋ 'mʋ ‑ŋa ‑mʋ le, 'ke ‑bo ya ‑ŋa 'le Pɔlʋ, 'ke 'o ‑Juukʋɛ a ‑gboligbo ye, ‑ɛ die nu, ʋ 'muo wlɔn lɛ ꞊gba, ʋ 'mʋ 'a ‑tɩ 'mʋ lɛ yrii ‑tɛɛ.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Kɛɛ, ꞊nɩ po 'le 'waa win ‑tɛɛ, ‑ɛ nue, ʋ ‑wɛ 'le nahuin a ‑wlɩɩ 'hɔn, 'ɛ nɩ lɛ, nʋ‑ di ‑hli, ʋ 'muo klɩ. Ʋ 'sʋɛ ke, 'ke ʋ 'deɛ bʋ di dɛ, kɔ, bʋ 'na ‑wɛ, 'bɩa 'bʋ 'de Pɔlʋ 'la. Ʋ ‑wɛ ‑wɔn, ‑na wiin ‑do, ʋʋ ‑pre.»
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 ‑Ye 'sɔyuo a nyɩgblaka nɔ: «‑Tɩ ‑gbo, ‑n ꞊tu 'mʋ ye, ꞊nɩ le 'le nahuon ꞊de gbe. ‑N ‑wɛ 'le ‑bo mu 'klɛɛ 'le kayu gbo nɩ.»
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 'Plɩɩ dɛ a ‑gbɛ, ɛ 'mʋ mu ‑hi, ‑ye 'sɔyuo a nyɩgblaka a ‑gbɛ, ɔ da 'a ‑sɛkɛpʋʋ 'hɔn ‑ye, ɔ nɔ: «Ba 'kukue 'sɔyuo a (200) ‑wlɩɩ ‑pu lɛ, kɔ ‑sonaanyʋ a (70) ‑wlɩɩ ta ꞊tu 'o ‑pu, kɔ 'sɔyuo, ‑ʋ 'ble 'dio kwa lɛ, 'a nahuin a (200) ‑wlɩɩ ‑pu. A 'bii ba ‑wɛ ‑wɔn, muu 'o 'tɔ bɔ ‑wɔn, 'a 'naɩ a ti 'yri kɛ, a 'mʋ kɛ Sesalɩdɩɔ 'mʋ mu.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Ba ‑wɔ ‑wɛ ‑se ‑wɔn, a 'mʋ Pɔlʋ gba, ‑gʋlʋnʋma ꞊nʋ, ‑ɔ nɩ 'le Sesalɩ 'mʋ, ‑ɔ kɔ 'dʋ mɔ Felisɩ, a 'muo 'le ꞊nɔ ‑wɔn gba,»
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 'ɔ 'crɩɩ ‑wɛ Felisɩ a ‑gbɛ ‑wɔn, ɔ nɔ:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 «‑Gʋlʋnʋma Felisɩ, ‑na 'wio. 'Mɔ, Klodɩ Lisiasɩɩ nɩ, ‑ɔɔ ‑mʋ ‑wɔn 'crɩɩ.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Nahuon ‑gbo, 'na 'sɔyuo ya nɔ ‑mʋ ‑wɔn, ‑Juukʋɛ a nyɩgblakɩ, nʋ‑ klo o, 'ʋ nyo o mu 'la. Kɛɛ, 'n 'wɩn nɩ, ‑ɛ mɔ, ɔ mɔ Romakʋɛyuu nɩ, 'nɩ gba 'na 'sɔyuo, ꞊a ‑hɩɔ ꞊nɔ kwa, ʋ 'nɩ ꞊hion 'la.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 ‑Tɛ 'n ‑hʋa ꞊bo yi dɛ ꞊nʋ, ‑ɛ kɔ ‑tɩ ‑Juukʋɛ 'ʋ nyo ‑tɩ yɛɛ, nɛ‑ nue, 'nɩ gbɔ 'le 'waa ‑gboligbo a nahuin ye, ʋ 'muo wlɔn ꞊gba.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 ‑Tɛ ʋ nyo 'klɛɛ wlɔn lɛ ꞊gba, ‑ye 'n 'ye nɩ, ‑ɛ mɔ, ʋ nyo yɛɛ ‑tɩ, 'ke 'o 'waa ‑gbɛ a tetei a ‑ta 'mʋ. Kɛɛ, ɔ 'de dɛ ꞊de nu, ‑bɛ blɛ 'kʋkʋɛ ye, kɔ, ‑ɛ kɔ ke bʋ puo ꞊jɩ 'mʋ.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 'Plɩɩ, 'n 'wɩn nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑Juukʋɛ a nyɩgblakɩ ‑yrɩ nɩ, 'ke bʋ 'lɔ. ‑Tɛ 'n 'wɩn, tii ‑do a ti 'yri, 'nɩ le 'na 'sɔyuo, 'ke bʋ yɔ ‑mʋ ye, kɔ, 'nɩ le ‑wɛ nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ nyo ‑tɩ yɛɛ, ‑ɛ mɔ, bʋ ya ‑hakui.» Kɛ'ɛ nɩ, 'sɔyuo a nyɩgblaka nu 'crɩɩlɛ.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 ‑Tɩ ꞊nʋ, 'sɔyuo a nyɩgbaka ꞊tu ꞊nʋ ye, ʋ ꞊tui 'o ꞊o, 'tɔyrʋwɔɔ ‑do a ‑gbɛ 'mʋ, 'ʋ gba Pɔlʋ, 'ʋ mu 'le Atipatrisɩdɩɔ 'mʋ.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, 'sɔyuo ꞊nʋ, ‑ʋʋ bʋɩ naa, ʋ ꞊hɩan ‑wɔn, 'ʋ mu 'le Jrusrɛ 'mʋ, 'ke 'le 'waa gbonɩɩlɛ 'mʋ, 'sɔyuo ꞊nʋ, ‑ʋʋ ‑se naa, nʋ‑ kɔ Pɔlʋ 'hɛɛn‑ gba 'dagba 'lu ‑wɔn.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 ‑Tɛ ʋ nyre 'le Sesalɩ 'mʋ, ‑ye 'sɔyuo ꞊nʋ, ‑ʋʋ ‑se naa, ʋ ‑ha 'le 'crɩɩnɩɛ nɩ, 'ʋ ‑nye ‑gʋlʋnʋma, kɔ, 'ʋ ꞊tuo ‑wɛ 'le Pɔlʋ kwa 'mʋ gbo,
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 ‑gʋlʋnʋma a ‑gbɛ 'ɔ ‑hre 'crɩɩnɩɛ, kɔ, 'ɔ ꞊gba Pɔlʋ wlɔn, ɔ nɔ: «'Blʋgba a 'pɩa tio‑ kɔ ke, ‑n kɔ 'le 'le?» Ɔ nɔ: «'Ke 'n kɔ 'le Silisidɩɔ 'mʋ.» ‑Tɛ ɔ 'wɩn 'klɛɛ,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 ‑ye ɔ nɔ: «Ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri nahuin ꞊nʋ, ‑ʋʋ ‑mʋ ‑tɩ yɛɛ, ʋ di 'mʋ ‑hakui ya, 'ke 'n di 'o ‑mʋ wlɔn ꞊gbaa.» ‑Ye ɔ le 'a 'mʋ‑hɛnyʋ, bʋ gbɔ 'le Helɔdɩ a kayu gbo, ʋ 'muo 'yie ꞊tu.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.