Atos 23

Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ‑Tɛ ɔ ꞊tuo 'klɛɛ 'o gbo, ‑ye Pɔlʋ 'ba ye 'mʋ 'lu, 'ɔ 'ye ‑gboligbo a nahuin, ɔ nɔ: «‑Dɩayuo ‑a, kʋɛ la 'le gbo, ‑bo yɛ kɛ ‑nyrɔwɔ ‑gbo ke, 'nɩ 'ye ꞊le dɛ ꞊de, ꞊bo di nu, 'ke 'o Nyɩsʋa ye, ‑ɛ kɔ ‑tɩ 'na ꞊wlʋ 'mʋ 'mʋ 'nyrɛ ꞊hɛn.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Bɔ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka, ‑ɔ mɔ Ananiasɩ, ɔ le nahuin ꞊nʋ nɩ, ‑ʋ nɩ 'o Pɔlʋ 'hʋɩn 'mʋ, ɔ nɔ: «Ba puo 'ŋma wien!»
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 ‑Ye kɛ Pɔlʋ nyo ye po, ɔ nɔ: «Sʋʋ‑! ‑Mɔ ‑gbo, ‑ɔɔ 'lii 'hɔn naa, Nyɩsʋa a ‑gbɛ, nɔ‑ di ‑mʋ bi. ‑N nɩ gbo, ꞊mʋ 'mʋ ‑bati lɛ poo, ‑ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑tɛ ‑a nɩ teteii 'a ꞊tutue nu. Kɛɛ, ꞊nɩ kʋɛ ꞊le tetei a ‑gbɛ ‑wɔn, ꞊nɩɩ nahuin le, bʋ bi 'mʋ.»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 ‑Ye nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ 'o Pɔlʋ 'hʋɩn 'mʋ, ʋ nɔ: «꞊Be Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka, nɔ‑ ‑nɩɩ tanɩ lɛ poo?»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 ‑Ye Pɔlʋ nɔ: «‑Dɩayuo ‑a, 'n 'di yi, bɔ di ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka 'mʋ 'ya. 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, ʋ 'crɩɛ la nɩ, 'ke 'le Nyɩsʋacrɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ, ‑ɛ mɔ: ‑N 'de ye blɛ ‑bo ꞊tu ‑na dakʋ a ye'mʋnaanyɔ ‑tɩ ‑hʋɩn yrɛ.»
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 — ausente —
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 — ausente —
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 — ausente —
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 'Waa lɛ꞊mʋmalɛɛ klɛ 'nɩ bii, 'plɩɩ teteitɔɔnyʋ ‑ye, ‑ʋ mɔ Falisi꞊tumu a nahuin, 'ʋ 'ba ye 'mʋ, 'ʋ nyra ‑gboligbo ye gbo, ʋ nɔ: «‑A mʋ ‑gbo, ‑a 'nɩ 'yee ꞊le 'le nahuon ‑gbo dɛ 'klan ꞊de 'mʋ, bɔ nu. ‑Tado 'ku ꞊de, ‑hee' Nyɩsʋa a lɛleenyɔ ꞊de, nɔ‑ 'prɛɛ 'le Pɔlʋ ‑wɔn, Pɔlʋ 'ɔɔ ‑tɩ a ‑gbɛ ꞊tu.»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Bʋ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye ꞊yʋɛ bii ke 'dɔ. Ɛ nue, 'sɔyuo a nyɩgblaka ‑nɩ wɛn, hʋannʋ 'ʋ bio 'le 'kwli 'mʋ, 'ke ‑gboligbo a nahuin a ‑gbɛ bʋ 'hʋhla Pɔlʋ lɛ. Nɛ‑ mɔ bɔ le 'a 'sɔyuo, bʋ mu 'le nahuin a ‑gbɛ ‑gbahlɔn, bʋ ‑ha 'le Pɔlʋ, ʋ 'muo 'le 'sɔyuo a kayu gbo gba.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 'Tɔyrʋwɔ, ʋ bi 'le 'kwli 'mʋ, ‑ye Pɔlʋ pɛ gbo, Kʋkɔnyɔ 'ɔ 'hrɩɩ ꞊nɔ ye, ɔ nɔ: «‑Na ꞊wlʋ nɩ bi 'le ꞊hlɔn. ‑N ꞊tu 'na ‑tɩ nɩ, kɛ nɔ Jrusrɛ 'mʋ. Ɛ blɛ ye ‑bo ꞊tui ‑wɛ, 'ke 'le Rɔmʋdɩɔ 'kwli 'mʋ.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, ‑Juukʋɛ ‑ye 'kukue lɛ, 'ʋ 'sʋɛ ke, 'ke ʋ 'deɛ bʋ di dɛ, kɔ, bʋ 'na ‑wɛ, 'bɩa 'bʋ 'de Pɔlʋ 'la.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ ‑yra dɛ a ‑gbɛ, ʋ ‑hi nahuin a ‑wlɩɩ 'hɔn wlɔn.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Nʋ‑ mu 'le Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ gblakɩ kɔ 'blʋ nahuin ‑wɔn, ʋ nɔ: «‑A 'sʋɛ ke nɩ, 'ke ‑a 'deɛ ‑ba di dɛ, 'bɩa ꞊ba 'de Pɔlʋ 'la.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 A bi 'le ye, a kɔ ‑gboligbo a nahuin 'hɛɛn, ba mu 'le Romakʋɛ a 'sɔyuo a nyɩgblaka ‑wɔn, ba lo, 'ke a nye 'nɩ ‑hʋa, ba yrii 'le Pɔlʋ a dɛ 'kwli 'mʋ lɛ ‑tɛɛ. 'A ‑tɩ, bɔ yɔ 'a mʋ ye. 'Bʋ nyo 'klɛɛ 'le ya, ‑ye ‑a di ‑wɔn 'nɩ ‑wɛ, ‑ɛ die nu, ‑a 'muo 'la 'hru wlɔn, 'plɩɩ ɔ 'mʋ nɔ nyre.»
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Kɛɛ 'klɛɛ, Pɔlʋ a 'dɩayu nyrɔyu a 'yu nyɩbɛyu, nɔ‑ 'wɔn Pɔlʋ a 'lɩla‑tɩ ꞊nʋ, ‑tɛ ʋ nyi ꞊tu, 'ɔ mu 'le 'sɔyuo a kayu ꞊nʋ gbo, ‑tɛ Pɔlʋ nɩ 'le, 'ɔ ꞊tui ꞊nɔ ye,
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pɔlʋ ‑mɛ ‑ye, 'ɔ da 'sɔyuo a nyɩgblaka a ‑sɛkɛ ‑ye, 'ɔ lo, ɔ nɔ: «Gba 'le gblotayu ‑gbo 'a nɩ nyɩgblaka ‑wɔn, ‑ɛ nue, ɔ kɔ ‑tɩ bɔ ꞊tu ꞊nɔ ye,»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 'sɔyuotayu a ‑gbɛ, 'ɔ gbɔ 'le 'waa nyɩgblaka ‑wɔn, ɔ nɔ: «꞊Jɩnyɔ ‑gbo, ‑ɔ mɔ Pɔlʋ, nɔ‑ da 'mʋ, 'ɔ le 'mʋ, ꞊bo ya nɔ ‑mʋ gblotayu ‑gbo ye, ‑ɛ nue, ɔ kɔ ‑tɩ bɔ ꞊tu ‑mʋ ye,»
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 'sɔyuo a nyɩgblaka a ‑gbɛ 'ɔ ble gblotayu a ‑gbɛ a dabʋ kwa, ɔ kɔ ꞊nɔ 'hɛɛn 'ʋ bii ye, 'plɩɩ 'ɔ ꞊gbɔ wlɔn, ɔ nɔ: «‑Tɩ tio‑ ‑n ‑hʋa ‑bo ꞊tu 'mʋ ye 'le?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 ‑Ye ɔ nɔ: «‑Juukʋɛ a nyɩgblakɩ ‑yrɩ nɩ, 'ke ꞊bo di nɔ ‑mʋ ‑wɔn, ‑ɛ die nu, ʋ 'mʋ ‑ŋa ‑mʋ le, 'ke ‑bo ya ‑ŋa 'le Pɔlʋ, 'ke 'o ‑Juukʋɛ a ‑gboligbo ye, ‑ɛ die nu, ʋ 'muo wlɔn lɛ ꞊gba, ʋ 'mʋ 'a ‑tɩ 'mʋ lɛ yrii ‑tɛɛ.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Kɛɛ, ꞊nɩ po 'le 'waa win ‑tɛɛ, ‑ɛ nue, ʋ ‑wɛ 'le nahuin a ‑wlɩɩ 'hɔn, 'ɛ nɩ lɛ, nʋ‑ di ‑hli, ʋ 'muo klɩ. Ʋ 'sʋɛ ke, 'ke ʋ 'deɛ bʋ di dɛ, kɔ, bʋ 'na ‑wɛ, 'bɩa 'bʋ 'de Pɔlʋ 'la. Ʋ ‑wɛ ‑wɔn, ‑na wiin ‑do, ʋʋ ‑pre.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 ‑Ye 'sɔyuo a nyɩgblaka nɔ: «‑Tɩ ‑gbo, ‑n ꞊tu 'mʋ ye, ꞊nɩ le 'le nahuon ꞊de gbe. ‑N ‑wɛ 'le ‑bo mu 'klɛɛ 'le kayu gbo nɩ.»
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 'Plɩɩ dɛ a ‑gbɛ, ɛ 'mʋ mu ‑hi, ‑ye 'sɔyuo a nyɩgblaka a ‑gbɛ, ɔ da 'a ‑sɛkɛpʋʋ 'hɔn ‑ye, ɔ nɔ: «Ba 'kukue 'sɔyuo a (200) ‑wlɩɩ ‑pu lɛ, kɔ ‑sonaanyʋ a (70) ‑wlɩɩ ta ꞊tu 'o ‑pu, kɔ 'sɔyuo, ‑ʋ 'ble 'dio kwa lɛ, 'a nahuin a (200) ‑wlɩɩ ‑pu. A 'bii ba ‑wɛ ‑wɔn, muu 'o 'tɔ bɔ ‑wɔn, 'a 'naɩ a ti 'yri kɛ, a 'mʋ kɛ Sesalɩdɩɔ 'mʋ mu.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Ba ‑wɔ ‑wɛ ‑se ‑wɔn, a 'mʋ Pɔlʋ gba, ‑gʋlʋnʋma ꞊nʋ, ‑ɔ nɩ 'le Sesalɩ 'mʋ, ‑ɔ kɔ 'dʋ mɔ Felisɩ, a 'muo 'le ꞊nɔ ‑wɔn gba,»
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 'ɔ 'crɩɩ ‑wɛ Felisɩ a ‑gbɛ ‑wɔn, ɔ nɔ:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 «‑Gʋlʋnʋma Felisɩ, ‑na 'wio. 'Mɔ, Klodɩ Lisiasɩɩ nɩ, ‑ɔɔ ‑mʋ ‑wɔn 'crɩɩ.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Nahuon ‑gbo, 'na 'sɔyuo ya nɔ ‑mʋ ‑wɔn, ‑Juukʋɛ a nyɩgblakɩ, nʋ‑ klo o, 'ʋ nyo o mu 'la. Kɛɛ, 'n 'wɩn nɩ, ‑ɛ mɔ, ɔ mɔ Romakʋɛyuu nɩ, 'nɩ gba 'na 'sɔyuo, ꞊a ‑hɩɔ ꞊nɔ kwa, ʋ 'nɩ ꞊hion 'la.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 ‑Tɛ 'n ‑hʋa ꞊bo yi dɛ ꞊nʋ, ‑ɛ kɔ ‑tɩ ‑Juukʋɛ 'ʋ nyo ‑tɩ yɛɛ, nɛ‑ nue, 'nɩ gbɔ 'le 'waa ‑gboligbo a nahuin ye, ʋ 'muo wlɔn ꞊gba.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 ‑Tɛ ʋ nyo 'klɛɛ wlɔn lɛ ꞊gba, ‑ye 'n 'ye nɩ, ‑ɛ mɔ, ʋ nyo yɛɛ ‑tɩ, 'ke 'o 'waa ‑gbɛ a tetei a ‑ta 'mʋ. Kɛɛ, ɔ 'de dɛ ꞊de nu, ‑bɛ blɛ 'kʋkʋɛ ye, kɔ, ‑ɛ kɔ ke bʋ puo ꞊jɩ 'mʋ.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 'Plɩɩ, 'n 'wɩn nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑Juukʋɛ a nyɩgblakɩ ‑yrɩ nɩ, 'ke bʋ 'lɔ. ‑Tɛ 'n 'wɩn, tii ‑do a ti 'yri, 'nɩ le 'na 'sɔyuo, 'ke bʋ yɔ ‑mʋ ye, kɔ, 'nɩ le ‑wɛ nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ nyo ‑tɩ yɛɛ, ‑ɛ mɔ, bʋ ya ‑hakui.» Kɛ'ɛ nɩ, 'sɔyuo a nyɩgblaka nu 'crɩɩlɛ.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 ‑Tɩ ꞊nʋ, 'sɔyuo a nyɩgbaka ꞊tu ꞊nʋ ye, ʋ ꞊tui 'o ꞊o, 'tɔyrʋwɔɔ ‑do a ‑gbɛ 'mʋ, 'ʋ gba Pɔlʋ, 'ʋ mu 'le Atipatrisɩdɩɔ 'mʋ.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 ‑Tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, 'sɔyuo ꞊nʋ, ‑ʋʋ bʋɩ naa, ʋ ꞊hɩan ‑wɔn, 'ʋ mu 'le Jrusrɛ 'mʋ, 'ke 'le 'waa gbonɩɩlɛ 'mʋ, 'sɔyuo ꞊nʋ, ‑ʋʋ ‑se naa, nʋ‑ kɔ Pɔlʋ 'hɛɛn‑ gba 'dagba 'lu ‑wɔn.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 ‑Tɛ ʋ nyre 'le Sesalɩ 'mʋ, ‑ye 'sɔyuo ꞊nʋ, ‑ʋʋ ‑se naa, ʋ ‑ha 'le 'crɩɩnɩɛ nɩ, 'ʋ ‑nye ‑gʋlʋnʋma, kɔ, 'ʋ ꞊tuo ‑wɛ 'le Pɔlʋ kwa 'mʋ gbo,
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 ‑gʋlʋnʋma a ‑gbɛ 'ɔ ‑hre 'crɩɩnɩɛ, kɔ, 'ɔ ꞊gba Pɔlʋ wlɔn, ɔ nɔ: «'Blʋgba a 'pɩa tio‑ kɔ ke, ‑n kɔ 'le 'le?» Ɔ nɔ: «'Ke 'n kɔ 'le Silisidɩɔ 'mʋ.» ‑Tɛ ɔ 'wɩn 'klɛɛ,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ‑ye ɔ nɔ: «Ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri nahuin ꞊nʋ, ‑ʋʋ ‑mʋ ‑tɩ yɛɛ, ʋ di 'mʋ ‑hakui ya, 'ke 'n di 'o ‑mʋ wlɔn ꞊gbaa.» ‑Ye ɔ le 'a 'mʋ‑hɛnyʋ, bʋ gbɔ 'le Helɔdɩ a kayu gbo, ʋ 'muo 'yie ꞊tu.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.