Atos 22
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs VC
1 «‑Dɩayuo ‑a, bunʋ ‑a, ba po 'mʋ nʋa ye gbo, 'mue 'a mʋ klɛ ‑hɩhɩa, ‑ɛ mɔ, 'n 'de dɛ 'klan ꞊de nu.»
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 ‑Tɛ ʋ 'wɩn, ‑ɛ mɔ, ɔ nu ‑Juukʋɛwin, 'ɔ nyu 'le ‑wɔn 'prɛɛ, ‑ye ʋ nu ‑brii. ‑Ye Pɔlʋ nɔ lele:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 «'Mɔ ‑Juukʋɛyu'u nɩ. 'Ke 'n kɔ 'le Tasɩdɩɔ 'mʋ, 'ke 'le Silisiblʋgba 'mʋ. Kɛɛ, kɛ 'n kuu nɔ Jrusrɛ 'mʋ. 'Na tɔɔnyɔ, 'a 'dʋ mɔ Gamaliɛlɩ. Nɔ‑ tɔɔ la 'mʋ tetei 'bii ꞊nʋ, ‑a nɩ bunʋ ‑Juukʋɛɛ 'o ꞊tuu, ‑ɛ die nu, 'mui ‑wɛ 'o ꞊tuu ‑tɛɛ. ‑Tɛ aa nu, 'a nɩ ꞊wlɩ 'ɩ nye ‑hʋa, 'ke ba nu Nyɩsʋa a ‑kʋan ‑tɛɛ, kɛ'ɛ nɩ, 'na ꞊wlʋʋ la 'a ‑hʋhʋa nu.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Nɛ‑ nue, nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ kuo Kʋkɔnyɔ ‑Yusu ꞊wlʋ ye, 'nɩ nyu la ꞊sʋɛ ꞊tue, nyɩbɛpʋ kɔ nyrʋgbapʋ 'hɛɛn, 'nɩ nyu la klɩ, 'nɩ nyu la ꞊jɩ 'mʋ lɛ po, kɔ, 'nɩ nyu la ‑wɛ lɛ 'lɩla.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 ‑Tɩ ‑gbo, 'nɩɩ ꞊tu, ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka, kɔ 'blʋgba a ye'mʋnaanyʋ 'hɛɛn, ʋ ‑wɛ 'le bʋ ꞊tui nɩ, ‑ɛ mɔ, 'nɩɩ ꞊tu ‑tɩ a ‑tɛɛ. Ti a ‑gbɛ 'yri, ʋ ‑nyi la 'mʋ 'crɩɩnɩɛi, 'ke ꞊bo gbɩ 'le ‑a nɩ 'dɩayuo ‑Juukʋɛ ‑wɔn, ‑ʋ nɩ 'le Damasɩdɩɔ 'mʋ, ‑Juukʋɛ a ‑gbɛ, ʋ 'mʋ 'mʋ ke bi, 'ke 'o ‑Yusu a nahuin a kikle a ‑ta 'mʋ. 'Ke 'nɩɩ la 'klɛɛ 'le Damasɩ 'mʋ mu, 'mʋ la ‑Juukʋɛ ꞊nʋ klɩ, ‑ʋ nɩ 'le, ‑ʋ kuo ‑Yusu ꞊wlʋ ye, 'mu la Jrusrɛ 'mʋ ya, ‑ɛ die nu, ʋ 'mu ‑bati lɛ poo.»
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 «‑Tɛ 'n nɩ la 'klɛɛ 'hru wlɔn, 'n 'mʋɛɛ la Damasɩdɩɔ ye, ‑ye tii ‑do a ti 'yri, muu 'o 'yrʋ bʋ nyra gbo a ti 'yie 'mʋ, ‑nyrɛ gblaka, nɛ‑ ‑hɔn 'le yakɔ 'mʋ, 'ɛ po 'le 'mʋ ꞊gbɛ 'mʋ,
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 'nɩ bi ꞊hlɔn, 'nɩ 'wɔn win, 'ɩɩ lɛ po: Sɔlʋ o, dɛ‑ kɔ 'mɔ ‑nɩɩ ꞊sʋɛ ꞊tue 'le?
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 ‑Ye 'n ꞊gbɔ wlɔn, 'n nɔ: Nahuon tio‑ ‑n 'ya 'le? ‑Ye ɔ nɔ: 'Mɔ Nasalɛtɩ 'mʋ a ‑Yusu'u nɩ, 'mɔ ‑nɩɩ ꞊sʋɛ ꞊tue.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Nahuin, ‑ʋ kɔ 'mʋ 'hɛɛn‑ la mu, ʋ 'ye ‑nyrɛ a ‑gbɛ nɩ, kɛɛ, nahuon ꞊nʋ, ‑ɔɔ la 'le 'mʋ ‑wɔn 'prɛɛ, ʋ 'nɩ 'wɔn ꞊le la 'a win.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 ‑Ye 'n ꞊gbɔ wlɔn: Kʋkɔnyɔ, dɛ tio‑ ‑nɩɩ ‑hʋa ꞊bo nu 'le? ‑Ye ɔ nɔ: 'Ba 'klɛɛ ye 'mʋ, ‑bo mu Damasɩdɩɔ 'mʋ. Dɛ Nyɩsʋaa ‑hʋa ‑bo nu, 'ke ʋ di 'le ‑mʋ le ‑o.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 ‑Nyrɛ gblaka ꞊nʋ, bɛ wlɩn 'dɔ a ‑tɩ, 'na 'yii 'ɩ sua. Nɛ‑ nue, nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ kɔ 'mʋ 'hɛɛn‑ mu, 'ʋ 'ble 'na dabʋ kwa, 'ʋ gba 'mʋ Damasɩ 'mʋ.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 'Ke 'le Damasɩ a ‑gbɛ 'mʋ, nahuon ꞊de nɩ la 'le. 'A 'dʋ mɔ Ananiasɩ. Ɔ nʋɛ la Nyɩsʋa 'mʋ nɩ 'dɔ, 'ɔɔ la 'o ‑a mʋ ‑Juukʋɛ a tetei 'bii 'o ꞊tuu, ‑Juukʋɛ ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ 'le Damasɩ 'mʋ, 'ʋʋ la 'a ꞊hapʋ‑tɩ ꞊tu.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Nɔ‑ di la 'le 'mʋ ‑wɔn, ɔ nɔ: 'Na ‑dɩayu Sɔlʋ, ‑na 'yii bɩ klɛ ke! Tii ‑do a ti 'yri, 'na 'yii 'ɩ klɛ ke, 'nɩ ‑tʋa lɛyriilɛ gbo.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ɔ nɔ lele: Nyɩsʋa ꞊nʋ, ‑a nɩ bunʋʋ la da, nɔ‑ ‑ha la 'le ‑mʋ du 'mʋ, ‑ɛ die nu, dɛ ‑gbo, ɔɔ ‑hʋa, ꞊mue yi, kɔ, ꞊mʋ 'a 'Yu ꞊nʋ 'ye, ‑ɔ kɔ ‑do 'sii 'o ye, 'ke 'o ꞊nɔ ye, kɔ, ꞊mʋ 'a wlɔn a win 'wɔn,
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 ‑ɛ nue, dɛ ꞊nʋ, ɔ nu, ‑n 'ye, kɔ, ‑tɩ ꞊nʋ, ɔ ꞊tu, ‑n 'wɔn, ‑n blɛ ye ‑bo ꞊tui nahuin 'bii yrɛ.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 ‑Tɛ ti nɩ lɛ 'mʋ ‑gbo, ꞊nɩ ‑pre 'le 'klɛɛ lele ti ꞊de, mu, ‑bo da Nyɩsʋa, ꞊mʋ ‑na dɛ 'kuku, ‑n nu yrii, 'ke 'o ꞊nɔ ye, bʋ po ‑mʋ 'nie 'lu, Nyɩsʋa 'mʋ ‑na dɛ 'kuku a ‑gbɛ 'wʋwla.»
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 «‑Tɛ dɛ a ‑gbɛ, ɛ ‑hi 'klɛɛ, 'n ꞊hɩan ‑wɔn, 'nɩ mu 'le Jrusrɛ 'mʋ, 'nɩ pa 'le Nyɩsʋa a 'kagblaka gbo. ‑Tɛ 'nɩɩ Nyɩsʋa da, ‑ye 'nɩɩ 'ye dɛ, ‑ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑tɛ nahuon bɔ 'nɩnɩ po yain,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Kʋkɔnyɔ 'ɔ 'hrɩɩ 'mʋ ye, ɔ nɔ: 'Kɩka, ‑bo ꞊tɩ Jrusrɛdɩɔ 'mʋ, ‑ɛ nue, ‑tɩ ꞊nʋ, ‑n di ꞊tu, 'ke 'o 'mʋ ke, 'dɩɔ ‑gbo a nahuin, ʋ 'deɛ bʋ wɩɩn ke.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 ‑Ye 'n nɔ: Kʋkɔnyɔ, 'waa ‑gbɛ, ʋ yie nɩ, ‑ɛ mɔ, 'nɩɩ la gblɛ na Nyɩsʋa a kayuo, nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ kuo ‑mʋ ꞊wlʋ ye, 'nɩ nyu la ꞊jɩ 'mʋ lɛ po, kɔ, 'nɩ nyu la ‑wɛ lɔkʋɛ bii.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 'Plɩɩ, Etiɛnɩ, ‑ɔɔ la ‑na ‑tɩ ꞊tu, ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri ʋ nyo la 'la, 'ke 'na ‑gbɛ, 'n nɩ la ‑wɛ 'o. Nahuin, ‑ʋ nyo la 'la, ʋ kɔ 'mʋ 'hɛɛn‑ pɛ la, 'nɩɩ la ‑wɛ 'waa wlawlɩ 'yie ꞊tu.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 ‑Ye kɛ Kʋkɔnyɔɔ la lele 'mʋ ye po, ɔ nɔ: Mu, ‑hɔn nɔ Jrusrɛ 'mʋ, 'n di 'le ‑mʋ lee ‑tɛgbi ‑pɛtu, 'ke 'le dakʋ ꞊nʋ ‑wɔn, ‑ʋ 'de ‑Juukʋɛ.»
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 ‑Tɩ 'bii ꞊nʋ, Pɔlʋ ꞊tu, nahuin ‑huohui, ʋ puo ye gbo nʋa. Kɛɛ, ‑tɛ ɔ po 'lelɛ'bɔɔwin a ‑gbɛ, 'ke 'o dakʋ ꞊nʋ, ‑ʋ 'de ‑Juukʋɛ a ‑ta 'mʋ, ‑ye ʋ ‑tʋa lɛ꞊mʋmalɛ gbo, ʋ nɔ: «‑Ha nɔ nahuon ‑gbo ‑a mʋ ‑hɛyri, ‑bo 'lɔ. Ɔ 'de ye blɛ bɔ 'kɩɛ pue ‑hʋnhlʋn!»
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 ‑Ye 'waa lɛ꞊mʋmalɛ bii ke, 'ʋ ‑hɛ 'waa 'luyewlawlɩ, 'ʋ ‑tʋa 'a yrayrɩ a lɛpupue gbo, kɔ, 'ʋʋ ‑wɛ 'pupu yrayrɩ lɛ po.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 ‑Ye Romakʋɛ a 'sɔyuo a nyɩgblaka ‑nɩ wɛn, ɔ le 'a 'sɔyuo, 'ke bʋ paa 'le Pɔlʋ 'waa kayu gbo, kɔ, bʋ bio lɔkʋɛ, ‑ɛ die nu, ɔ 'mʋ ‑tɩ ꞊nʋ ꞊tu, ‑ɩ kɔ ‑tɩ nahuin ꞊nʋ, ʋʋ lɛ ꞊mʋma, 'ke 'o ꞊nɔ ke.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 ‑Tɛ ʋ mʋɔ 'klɛɛ, ʋ 'muo lɔkʋɛ bii, ‑ye Pɔlʋ le 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ ꞊nʋ, ‑ɔ mɔ 'sɔyuo a nyɩgblaka a ‑sɛkɛ, ɔ nɔ: «Romakʋɛyu 'bɔ nɩ 'o, 'bʋ 'dio ‑bati lɛ poo, ꞊be tetee nɩ, 'ke ba bio lɔkʋɛ? 'Mɔ mɔ Romakʋɛyu'u nɩ.»
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Bɔ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ a ‑gbɛ, ɔ mu 'a nyɩgblaka le wɔn, ɔ nɔ: «Nahuon ꞊nʋ le, ɔ mɔ Romakʋɛyu'u nɩ ‑o. ‑Be' ‑n di nu 'le?»
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 'Sɔyuo a nyɩgblaka bɔ 'wɔn ‑tɩ a ‑gbɛ, ɔ mu 'o Pɔlʋ 'mʋ 'hʋɩn, 'ɔ ꞊gbɔ wlɔn, ɔ nɔ: «Le 'mʋ, ꞊be ‑mɔ mɔ Romakʋɛyu'u nɩ?» ‑Ye Pɔlʋ nɔ: «Iin ‑o.»
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 ‑Ye nyɩgblaka a ‑gbɛ, ɔ nɔ lele: «'Na ‑gbɛ ‑gbo, 'n kɔ ꞊bo 'pɛɛ la 'wli 'plɔplɔ, 'ʋ ‑nye 'mʋ 'hru, 'ke ꞊bo ‑hɛ Romakʋɛyu.» ‑Ye Pɔlʋ nɔ: «'Mɛ ‑ye, 'mɔ Romakʋɛyu'u nɩ, ‑ɛ nue, 'na bu mɔ Romakʋɛyu.»
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 'Plɩɩ ɔ 'mʋ mu ‑yrɛ, ‑ye 'sɔyuo ꞊nʋ, ‑ʋ nyo wɛn mu bi, ʋ hron ‑wɔn. 'Sɔyuo a nyɩgblaka a ‑gbɛ, ‑tɛ ɔ 'ye, ‑ɛ mɔ, Pɔlʋ mɔ Romakʋɛyu'u nɩ, 'plɩɩ 'ɔ nue, 'ʋ mʋɔ 'cɩɩn.i, ‑ye hʋannʋ bio 'le 'kwli 'mʋ.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 'Sɔyuo a nyɩgblaka a ‑gbɛ, ɔɔ ‑hʋa bɔ yrii ‑tɩ ꞊nʋ 'mʋ lɛ ‑tɛɛ, ‑Juukʋɛɛ Pɔlʋ yɛɛ. Nɛ‑ nue, ‑tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, 'ɔ le 'a 'sɔyuo, 'ke bʋ ꞊wlɔɔ gbo, kɔ, 'ɔ le Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ gblakɩ, kɔ ‑Juukʋɛ a ‑gboligbo a nahuin 'bii, 'ke bʋ 'kukue lɛ. Bʋ 'kukue 'klɛɛ lɛ, ‑ye ɔ 'ba Pɔlʋ 'mʋ nɩ, 'ɔ gbɔ, 'ɔ ꞊tuo 'o ꞊nʋ ye gbo.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.