Atos 22

Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 «‑Dɩayuo ‑a, bunʋ ‑a, ba po 'mʋ nʋa ye gbo, 'mue 'a mʋ klɛ ‑hɩhɩa, ‑ɛ mɔ, 'n 'de dɛ 'klan ꞊de nu.»
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 ‑Tɛ ʋ 'wɩn, ‑ɛ mɔ, ɔ nu ‑Juukʋɛwin, 'ɔ nyu 'le ‑wɔn 'prɛɛ, ‑ye ʋ nu ‑brii. ‑Ye Pɔlʋ nɔ lele:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 «'Mɔ ‑Juukʋɛyu'u nɩ. 'Ke 'n kɔ 'le Tasɩdɩɔ 'mʋ, 'ke 'le Silisiblʋgba 'mʋ. Kɛɛ, kɛ 'n kuu nɔ Jrusrɛ 'mʋ. 'Na tɔɔnyɔ, 'a 'dʋ mɔ Gamaliɛlɩ. Nɔ‑ tɔɔ la 'mʋ tetei 'bii ꞊nʋ, ‑a nɩ bunʋ ‑Juukʋɛɛ 'o ꞊tuu, ‑ɛ die nu, 'mui ‑wɛ 'o ꞊tuu ‑tɛɛ. ‑Tɛ aa nu, 'a nɩ ꞊wlɩ 'ɩ nye ‑hʋa, 'ke ba nu Nyɩsʋa a ‑kʋan ‑tɛɛ, kɛ'ɛ nɩ, 'na ꞊wlʋʋ la 'a ‑hʋhʋa nu.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Nɛ‑ nue, nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ kuo Kʋkɔnyɔ ‑Yusu ꞊wlʋ ye, 'nɩ nyu la ꞊sʋɛ ꞊tue, nyɩbɛpʋ kɔ nyrʋgbapʋ 'hɛɛn, 'nɩ nyu la klɩ, 'nɩ nyu la ꞊jɩ 'mʋ lɛ po, kɔ, 'nɩ nyu la ‑wɛ lɛ 'lɩla.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 ‑Tɩ ‑gbo, 'nɩɩ ꞊tu, ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka, kɔ 'blʋgba a ye'mʋnaanyʋ 'hɛɛn, ʋ ‑wɛ 'le bʋ ꞊tui nɩ, ‑ɛ mɔ, 'nɩɩ ꞊tu ‑tɩ a ‑tɛɛ. Ti a ‑gbɛ 'yri, ʋ ‑nyi la 'mʋ 'crɩɩnɩɛi, 'ke ꞊bo gbɩ 'le ‑a nɩ 'dɩayuo ‑Juukʋɛ ‑wɔn, ‑ʋ nɩ 'le Damasɩdɩɔ 'mʋ, ‑Juukʋɛ a ‑gbɛ, ʋ 'mʋ 'mʋ ke bi, 'ke 'o ‑Yusu a nahuin a kikle a ‑ta 'mʋ. 'Ke 'nɩɩ la 'klɛɛ 'le Damasɩ 'mʋ mu, 'mʋ la ‑Juukʋɛ ꞊nʋ klɩ, ‑ʋ nɩ 'le, ‑ʋ kuo ‑Yusu ꞊wlʋ ye, 'mu la Jrusrɛ 'mʋ ya, ‑ɛ die nu, ʋ 'mu ‑bati lɛ poo.»
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 «‑Tɛ 'n nɩ la 'klɛɛ 'hru wlɔn, 'n 'mʋɛɛ la Damasɩdɩɔ ye, ‑ye tii ‑do a ti 'yri, muu 'o 'yrʋ bʋ nyra gbo a ti 'yie 'mʋ, ‑nyrɛ gblaka, nɛ‑ ‑hɔn 'le yakɔ 'mʋ, 'ɛ po 'le 'mʋ ꞊gbɛ 'mʋ,
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 'nɩ bi ꞊hlɔn, 'nɩ 'wɔn win, 'ɩɩ lɛ po: Sɔlʋ o, dɛ‑ kɔ 'mɔ ‑nɩɩ ꞊sʋɛ ꞊tue 'le?
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 ‑Ye 'n ꞊gbɔ wlɔn, 'n nɔ: Nahuon tio‑ ‑n 'ya 'le? ‑Ye ɔ nɔ: 'Mɔ Nasalɛtɩ 'mʋ a ‑Yusu'u nɩ, 'mɔ ‑nɩɩ ꞊sʋɛ ꞊tue.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Nahuin, ‑ʋ kɔ 'mʋ 'hɛɛn‑ la mu, ʋ 'ye ‑nyrɛ a ‑gbɛ nɩ, kɛɛ, nahuon ꞊nʋ, ‑ɔɔ la 'le 'mʋ ‑wɔn 'prɛɛ, ʋ 'nɩ 'wɔn ꞊le la 'a win.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 ‑Ye 'n ꞊gbɔ wlɔn: Kʋkɔnyɔ, dɛ tio‑ ‑nɩɩ ‑hʋa ꞊bo nu 'le? ‑Ye ɔ nɔ: 'Ba 'klɛɛ ye 'mʋ, ‑bo mu Damasɩdɩɔ 'mʋ. Dɛ Nyɩsʋaa ‑hʋa ‑bo nu, 'ke ʋ di 'le ‑mʋ le ‑o.
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 ‑Nyrɛ gblaka ꞊nʋ, bɛ wlɩn 'dɔ a ‑tɩ, 'na 'yii 'ɩ sua. Nɛ‑ nue, nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ kɔ 'mʋ 'hɛɛn‑ mu, 'ʋ 'ble 'na dabʋ kwa, 'ʋ gba 'mʋ Damasɩ 'mʋ.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 'Ke 'le Damasɩ a ‑gbɛ 'mʋ, nahuon ꞊de nɩ la 'le. 'A 'dʋ mɔ Ananiasɩ. Ɔ nʋɛ la Nyɩsʋa 'mʋ nɩ 'dɔ, 'ɔɔ la 'o ‑a mʋ ‑Juukʋɛ a tetei 'bii 'o ꞊tuu, ‑Juukʋɛ ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ 'le Damasɩ 'mʋ, 'ʋʋ la 'a ꞊hapʋ‑tɩ ꞊tu.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Nɔ‑ di la 'le 'mʋ ‑wɔn, ɔ nɔ: 'Na ‑dɩayu Sɔlʋ, ‑na 'yii bɩ klɛ ke! Tii ‑do a ti 'yri, 'na 'yii 'ɩ klɛ ke, 'nɩ ‑tʋa lɛyriilɛ gbo.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Ɔ nɔ lele: Nyɩsʋa ꞊nʋ, ‑a nɩ bunʋʋ la da, nɔ‑ ‑ha la 'le ‑mʋ du 'mʋ, ‑ɛ die nu, dɛ ‑gbo, ɔɔ ‑hʋa, ꞊mue yi, kɔ, ꞊mʋ 'a 'Yu ꞊nʋ 'ye, ‑ɔ kɔ ‑do 'sii 'o ye, 'ke 'o ꞊nɔ ye, kɔ, ꞊mʋ 'a wlɔn a win 'wɔn,
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 ‑ɛ nue, dɛ ꞊nʋ, ɔ nu, ‑n 'ye, kɔ, ‑tɩ ꞊nʋ, ɔ ꞊tu, ‑n 'wɔn, ‑n blɛ ye ‑bo ꞊tui nahuin 'bii yrɛ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 ‑Tɛ ti nɩ lɛ 'mʋ ‑gbo, ꞊nɩ ‑pre 'le 'klɛɛ lele ti ꞊de, mu, ‑bo da Nyɩsʋa, ꞊mʋ ‑na dɛ 'kuku, ‑n nu yrii, 'ke 'o ꞊nɔ ye, bʋ po ‑mʋ 'nie 'lu, Nyɩsʋa 'mʋ ‑na dɛ 'kuku a ‑gbɛ 'wʋwla.»
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 «‑Tɛ dɛ a ‑gbɛ, ɛ ‑hi 'klɛɛ, 'n ꞊hɩan ‑wɔn, 'nɩ mu 'le Jrusrɛ 'mʋ, 'nɩ pa 'le Nyɩsʋa a 'kagblaka gbo. ‑Tɛ 'nɩɩ Nyɩsʋa da, ‑ye 'nɩɩ 'ye dɛ, ‑ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑tɛ nahuon bɔ 'nɩnɩ po yain,
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Kʋkɔnyɔ 'ɔ 'hrɩɩ 'mʋ ye, ɔ nɔ: 'Kɩka, ‑bo ꞊tɩ Jrusrɛdɩɔ 'mʋ, ‑ɛ nue, ‑tɩ ꞊nʋ, ‑n di ꞊tu, 'ke 'o 'mʋ ke, 'dɩɔ ‑gbo a nahuin, ʋ 'deɛ bʋ wɩɩn ke.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 ‑Ye 'n nɔ: Kʋkɔnyɔ, 'waa ‑gbɛ, ʋ yie nɩ, ‑ɛ mɔ, 'nɩɩ la gblɛ na Nyɩsʋa a kayuo, nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ kuo ‑mʋ ꞊wlʋ ye, 'nɩ nyu la ꞊jɩ 'mʋ lɛ po, kɔ, 'nɩ nyu la ‑wɛ lɔkʋɛ bii.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 'Plɩɩ, Etiɛnɩ, ‑ɔɔ la ‑na ‑tɩ ꞊tu, ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri ʋ nyo la 'la, 'ke 'na ‑gbɛ, 'n nɩ la ‑wɛ 'o. Nahuin, ‑ʋ nyo la 'la, ʋ kɔ 'mʋ 'hɛɛn‑ pɛ la, 'nɩɩ la ‑wɛ 'waa wlawlɩ 'yie ꞊tu.
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 ‑Ye kɛ Kʋkɔnyɔɔ la lele 'mʋ ye po, ɔ nɔ: Mu, ‑hɔn nɔ Jrusrɛ 'mʋ, 'n di 'le ‑mʋ lee ‑tɛgbi ‑pɛtu, 'ke 'le dakʋ ꞊nʋ ‑wɔn, ‑ʋ 'de ‑Juukʋɛ.»
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 ‑Tɩ 'bii ꞊nʋ, Pɔlʋ ꞊tu, nahuin ‑huohui, ʋ puo ye gbo nʋa. Kɛɛ, ‑tɛ ɔ po 'lelɛ'bɔɔwin a ‑gbɛ, 'ke 'o dakʋ ꞊nʋ, ‑ʋ 'de ‑Juukʋɛ a ‑ta 'mʋ, ‑ye ʋ ‑tʋa lɛ꞊mʋmalɛ gbo, ʋ nɔ: «‑Ha nɔ nahuon ‑gbo ‑a mʋ ‑hɛyri, ‑bo 'lɔ. Ɔ 'de ye blɛ bɔ 'kɩɛ pue ‑hʋnhlʋn!»
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 ‑Ye 'waa lɛ꞊mʋmalɛ bii ke, 'ʋ ‑hɛ 'waa 'luyewlawlɩ, 'ʋ ‑tʋa 'a yrayrɩ a lɛpupue gbo, kɔ, 'ʋʋ ‑wɛ 'pupu yrayrɩ lɛ po.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 ‑Ye Romakʋɛ a 'sɔyuo a nyɩgblaka ‑nɩ wɛn, ɔ le 'a 'sɔyuo, 'ke bʋ paa 'le Pɔlʋ 'waa kayu gbo, kɔ, bʋ bio lɔkʋɛ, ‑ɛ die nu, ɔ 'mʋ ‑tɩ ꞊nʋ ꞊tu, ‑ɩ kɔ ‑tɩ nahuin ꞊nʋ, ʋʋ lɛ ꞊mʋma, 'ke 'o ꞊nɔ ke.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 ‑Tɛ ʋ mʋɔ 'klɛɛ, ʋ 'muo lɔkʋɛ bii, ‑ye Pɔlʋ le 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ ꞊nʋ, ‑ɔ mɔ 'sɔyuo a nyɩgblaka a ‑sɛkɛ, ɔ nɔ: «Romakʋɛyu 'bɔ nɩ 'o, 'bʋ 'dio ‑bati lɛ poo, ꞊be tetee nɩ, 'ke ba bio lɔkʋɛ? 'Mɔ mɔ Romakʋɛyu'u nɩ.»
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Bɔ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye 'sɔyuo a ye'mʋnaanyɔ a ‑gbɛ, ɔ mu 'a nyɩgblaka le wɔn, ɔ nɔ: «Nahuon ꞊nʋ le, ɔ mɔ Romakʋɛyu'u nɩ ‑o. ‑Be' ‑n di nu 'le?»
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 'Sɔyuo a nyɩgblaka bɔ 'wɔn ‑tɩ a ‑gbɛ, ɔ mu 'o Pɔlʋ 'mʋ 'hʋɩn, 'ɔ ꞊gbɔ wlɔn, ɔ nɔ: «Le 'mʋ, ꞊be ‑mɔ mɔ Romakʋɛyu'u nɩ?» ‑Ye Pɔlʋ nɔ: «Iin ‑o.»
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 ‑Ye nyɩgblaka a ‑gbɛ, ɔ nɔ lele: «'Na ‑gbɛ ‑gbo, 'n kɔ ꞊bo 'pɛɛ la 'wli 'plɔplɔ, 'ʋ ‑nye 'mʋ 'hru, 'ke ꞊bo ‑hɛ Romakʋɛyu.» ‑Ye Pɔlʋ nɔ: «'Mɛ ‑ye, 'mɔ Romakʋɛyu'u nɩ, ‑ɛ nue, 'na bu mɔ Romakʋɛyu.»
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 'Plɩɩ ɔ 'mʋ mu ‑yrɛ, ‑ye 'sɔyuo ꞊nʋ, ‑ʋ nyo wɛn mu bi, ʋ hron ‑wɔn. 'Sɔyuo a nyɩgblaka a ‑gbɛ, ‑tɛ ɔ 'ye, ‑ɛ mɔ, Pɔlʋ mɔ Romakʋɛyu'u nɩ, 'plɩɩ 'ɔ nue, 'ʋ mʋɔ 'cɩɩn.i, ‑ye hʋannʋ bio 'le 'kwli 'mʋ.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 'Sɔyuo a nyɩgblaka a ‑gbɛ, ɔɔ ‑hʋa bɔ yrii ‑tɩ ꞊nʋ 'mʋ lɛ ‑tɛɛ, ‑Juukʋɛɛ Pɔlʋ yɛɛ. Nɛ‑ nue, ‑tɛ ‑nyrɛ cɛ lɛ, 'ɔ le 'a 'sɔyuo, 'ke bʋ ꞊wlɔɔ gbo, kɔ, 'ɔ le Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ gblakɩ, kɔ ‑Juukʋɛ a ‑gboligbo a nahuin 'bii, 'ke bʋ 'kukue lɛ. Bʋ 'kukue 'klɛɛ lɛ, ‑ye ɔ 'ba Pɔlʋ 'mʋ nɩ, 'ɔ gbɔ, 'ɔ ꞊tuo 'o ꞊nʋ ye gbo.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.