Atos 13
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NVT
1 'Ke 'le ‑Yusu a nahuin ꞊nʋ ‑hɛyri, ‑ʋ nɩ 'le Atiɔsɩdɩɔ 'mʋ, ɛ kɔ nahuin ‑ye, 'ʋʋ ‑Yusu a ꞊hapʋtitie nahuin yrɛ po, ꞊ʋ ‑ye 'ʋʋ 'waa 'bienʋ ‑Yusu a nahuin tɔɔ. Nahuin a ‑gbɛ, nʋ‑ mɔ Banabasɩ bi 'le ye, kɔ Simeɔ, ‑ɔ kɔ kegbohraadʋ mɔ Nyɩ‑yrʋwɔ, kɔ Lukiusɩ, ‑ɔ kɔ 'le Silɛnɩ 'mʋ, kɔ Manaɛ, ‑ɔ kɔ 'kɩɩn Helɔdɩ, ʋ naa 'le kayuu ‑do gbo, kɔ Sɔlʋ 'hɛɛn.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 ‑Nyrɔwɔ ꞊de 'mʋ, bʋʋ 'cʋɛ pa, bʋʋ ꞊ci, 'ke 'o Nyɩsʋa a dɩda a ‑ta 'mʋ, 'ke Nyɩsʋa a ‑Hihiu 'prɛɛ 'le ꞊nʋ ‑wɔn, ʋ nɔ: «Ba po Banabasɩ kɔ Sɔlʋ 'pɩa ke, ‑ɛ die nu, ʋ 'mʋ ‑kʋan ꞊nʋ nu, ‑ɔ kɔ ‑tɩ 'nɩ plɛ ba pu 'pɩa ke.»
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 ‑Tɛ ʋ 'wɔn windʋ a ‑gbɛ, ‑ye ʋʋ lele 'nɩ ꞊ci, 'ʋʋ Nyɩsʋa da, 'plɩɩ, 'ʋ po Banabasɩ kɔ Sɔlʋ dabʋɩ 'lu gblɛ, 'ʋ tɩʋ gbo, 'ke bʋ mu Nyɩsʋa a ‑kʋan nu.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 — ausente —
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 ‑Tɛ dɛ a ‑gbɛ, ɛ ‑hi, ‑ye ʋ 'bɛ 'blʋgba 'bii a ‑gbɛ ꞊tɩɔ, 'ʋ nyre 'le Pafɔsɩdɩɔ 'mʋ. 'Ke ʋ yɛ 'le ‑pinanyɔ ꞊de gbo. 'A 'dʋ mɔ Balɩjesu, Glɛkɩkʋɛ 'ʋ nyo Elimasɩ daa. ‑Juukʋɛyu'u nɩ. Ɔɔ 'a dɩɔnʋ daa winwlɔn‑hɛnyɔ.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Nɔ‑ mɔ 'blʋgba ꞊nʋ a ‑gʋlʋnʋma a nɩnatumu. ‑Gʋlʋnʋma a ‑gbɛ, 'a 'dʋ mɔ Sɛgusɩ Polusɩ. Ɔ kɔ ꞊tɔ. Nɔ‑ da Banabasɩ kɔ Sɔlʋ 'hɛɛn, ‑ɛ nue, ɔɔ ‑hʋa bɔ 'wɔn Nyɩsʋa a ‑tɩ.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Kɛɛ, ‑pinanyɔ Elimasɩ ‑nɩ wɛn, ɔ nyu ye 'nɩ ‑wɔn, 'ɔɔ 'le 'klɩ lɛ po, ‑ɛ die nu, ‑gʋlʋnʋma a ‑gbɛ, ɔ 'nɩ ꞊han ‑Yusu ꞊wlʋ ye kuo.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Sɔlʋ, ʋʋ ‑wɛ Pɔlʋ daa, ‑tɛ ɔ 'ye dɛ a ‑gbɛ, ‑ye Nyɩsʋa a ‑Hihiu kʋɔ ke win 'bii, 'ɔ ‑hrʋʋ ‑pinanyɔ a ‑gbɛ 'yie 'mʋ,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 ɔ nɔ: «Sʋʋ‑, gblagblʋnyɔ, 'crɛnyɔ, ‑n 'we ꞊nɔ 'kuo ‑hʋɩn a nyɩgblaka a 'yu ye. ‑Mɔ ꞊nʋ, ‑ɔ yraa ‑tɩ a ‑tɛɛ, ‑mɔɔ nɩ, ‑ɔɔ Nyɩsʋa a win klɛ ‑ha. Ti tio‑ kɔ 'yri ‑n die 'kee 'le?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 'Ye kɛ, Nyɩsʋa di ‑mʋ lɛ poo yrʋ. ‑Na 'yii di 'nɩ sua. ‑N 'deɛ ‑bo yrii lɛ, ɛ 'mʋ ti gba.» Tii ‑do a ti 'yri, ‑ye 'a 'yii 'kee lɛyriilɛ nɩ, 'ɔ nɩ 'le gbɩgbɩyrɩ ‑hɛyri, 'ɔɔ ‑wɔn lɛ ꞊hɩan, 'ɔɔ lɛ dudua, 'ɔɔ nahuin lɛ ꞊mɔ, ‑ʋ di 'a dabʋ kwa 'ble, ‑ʋ dio naa.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Dɛ ꞊nʋ, ‑ɛ mue 'lu ‑wɔn, ‑tɛ ‑gʋlʋnʋma 'ye, ‑ye Nyɩsʋa a win kɔ 'a 'klɩ 'hɛɛn, ɩ 'tʋ 'a ꞊wlʋ lɛ, 'ɔ kuo ‑Yusu ꞊wlʋ ye.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Dɛ a ‑gbɛ, ‑tɛ ɛ ‑hi, ‑ye Pɔlʋ kɔ 'a 'bienʋ 'hɛɛn, ʋ ‑ha 'le 'mɩɩ Pafɔsɩdɩɔ 'mʋ, 'ʋ mu 'le Pɛsɩdɩɔ 'mʋ, ‑ɔ nɩ 'le Pafiliblʋgba 'mʋ. ‑Tɛ ʋ nyre 'le, ‑ye Saan Makɩ ‑nɩ wɛn, ɔ hiu 'le gbo, 'ɔ ‑mɛ de, 'ɔ mu 'le Jrusrɛdɩɔ 'mʋ.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Pɔlʋ kɔ Banabasɩ 'hɛɛn, ʋ ‑mɛ ‑ye, ʋ 'kɩɛ gbɛɛ 'waa 'dagba 'lu ‑wɔn, 'ʋ nyre 'le Atiɔsɩdɩɔ 'mʋ, ‑ɔ nɩ 'le Pisidiblʋgba 'mʋ. ‑Juukʋɛ a ‑wuwle‑nyrɔwɔ 'mʋ, 'ʋ pa 'le Nyɩsʋa a kayu gbo, 'ʋ nɩ gbo.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Nahuon ꞊de, nɔ‑ ‑hre Moise a 'crɩɩnɩɛi a ꞊tɩɔ ‑ye, kɔ Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyʋ a 'crɩɩnɩɛi a ꞊tɩɔ ‑ye ‑wɛ. ‑Tɛ ɔ ‑wɔ 'a ‑hihre ‑wɔn, ‑ye Nyɩsʋa a kayu a ye'mʋnaanyʋ, ʋ lee 'o ꞊nʋ 'hʋɩn 'mʋ nahuon, ʋ nɔ: «‑Dɩayuo ‑a, 'ba kɔ ꞊tɔwin ꞊de, 'ke ba ‑nyi nahuin 'klɩ, a ‑wɛ 'le ba po wun nɩ,»
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Pɔlʋ 'ɔ 'ba ye 'mʋ, 'ɔ bibiu dabʋ ye, ‑ɛ die nu, ʋ 'muo nʋa ye gbo po, ɔ nɔ: «'A mʋ ‑dɩayuo Yisraɛkʋɛ, kɔ 'a mʋ pʋpʋnahuin ‑ye ꞊nʋ, ‑ʋʋ ‑wɛ Nyɩsʋa da, ba po 'mʋ nʋa ye gbo.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Nyɩsʋa ꞊nʋ, ‑a mʋ Yisraɛkʋɛ, ‑aa da, nɔ‑ ‑ha 'le ‑a nɩ bunʋ du 'mʋ, 'plɩɩ ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri ‑a nɩ dakʋ nɩ la 'le dakʋ ‑ye a 'bri, ‑ɛ mɔ Esipʋblʋgba, Nyɩsʋa a ‑gbɛ 'ɔ nue, 'ʋ ‑hɛ dakʋ gblaka, 'ɔ ‑hɩʋ 'le 'blʋgba a ‑gbɛ 'mʋ, 'ke 'le 'klɩkɔ 'kwli 'mʋ.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 'Plɩɩ, ‑tɛ ʋ nu la 'yrɩ a ‑wlɩɩ 'hɔn, 'ke 'le ‑tɛgbi ꞊nʋ, nahuin ꞊de 'de 'le 'ti, 'ɔ kikle ꞊nʋ lɛ,
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 'ɔ ‑wɔ dakʋʋ 'nɩpata gbo, 'ke 'le Kanaablʋgba 'mʋ, 'ɔ ‑ha 'le 'waa 'blʋgba a ‑gbɛ, 'ɔ ‑nyo 'a dakʋ Yisraɛkʋɛ, ʋ 'muo kɔ.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Kʋɛ 'o ti ꞊nʋ 'yie 'mʋ gbo, ‑a nɩ bunʋ mu la 'le Esipʋblʋgba 'mʋ, ‑bo mu ‑mumu, ‑bo yɛ ‑wɛ ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri Nyɩsʋa ‑nyi ꞊nʋ Kanaablʋgba 'bii, ɛ ‑wɛ 'le 'yrɩ a (450) ‑hɔtrʋwɩɩ ‑hɛn nɩ lɛ 'yrɩ a ‑wlɩɩ 'hɔn ꞊tu 'o ‑pu.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Samuɛlɩ a ‑gbɛ a ti 'yri, 'ke ʋ ‑hʋa bodɩɔ, Nyɩsʋa 'ɔ ‑ha 'le Saulɩ, 'ke bɔ 'ya 'waa bodɩɔ 'mʋ. Saulɩ a ‑gbɛ, ɔ mɔ Kisɩ a 'yuu nɩ, 'ɔ kɔ 'le Bɛsamɛ a ꞊tugba 'mʋ. Ɔ nu bodɩɔdɛ, 'ke 'le 'yrɩɩ a ‑wlɩɩ 'hɔn 'kwli 'mʋ,
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 'plɩɩ Nyɩsʋa 'ɔ ‑hɩɔ bodɩɔdɛ a ‑gbɛ ke, 'ɔ po 'o Dafidɩ. Kɛ Nyɩsʋa po Dafidɩ a ‑gbɛ a ‑ta 'mʋ, ɔ nɔ: Dafidɩ, ‑ɔ mɔ Yisai a 'yu, nɔ‑ mɔ 'na ꞊wlʋ a nahuon. 'Ɛ nɩ dɛ, 'nɩɩ ‑hʋa bɔ nu, ɔ die 'nɩ nu.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 'Ke 'le Dafidɩ a 'yuo a 'yuo ‑hɛyri, 'ke Nyɩsʋa ‑ha 'le Yisraɛkʋɛ a Waanyɔ, ‑ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑tɛ ɔ nu la 'a ꞊tutue. Waanyɔ a ‑gbɛ, nɔ‑ mɔ ‑Yusu.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 'Plɩɩ ‑Yusu a ‑gbɛ, ɔ 'mʋ ‑kʋan ‑wlu mu ꞊tu, ‑ye Saan, nɔ‑ɔ la Yisraɛkʋɛ a nahuin Nyɩsʋa a ‑tɩ ye ꞊tu, ɔ nɔ: Ba hie 'o dɛ kuku, aa nu gbo, ba ‑nye 'a nɩ 'klɔ 'bii Nyɩsʋa, 'mʋ 'a mʋ 'nie 'lu lɛ po.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 'Plɩɩ ɔ 'mʋ 'a ‑kʋan 'lu mu ‑yra, ‑ye kɛ ɔɔ nahuin ye po, ɔ nɔ: 'N 'de nahuon ꞊nʋ, 'a nɩ ꞊wlʋ plɛ 'n 'ya 'mʋ, ‑ɛ mɔ Waanyɔ ꞊nʋ, Nyɩsʋa po la lɛ, ɔ di la 'le ya. Kɛɛ, ba 'ye kɛ, 'bɩa 'nɩ ‑yra 'na ‑kʋan 'lu, 'plɩɩ Waanyɔ a ‑gbɛ, ɔ 'mʋ 'le di. 'Na ‑gbɛ, 'n 'de nyɔ ꞊de, 'ke ꞊bo dio 'mʋ ‑hɛ, 'ke 'o 'ɛ nɩ ‑kʋandɛ ꞊de a ‑ta 'mʋ.»
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Kɛ Pɔlʋʋ lele po: «'Dɩayuo ‑a, 'a mʋ ‑Juukʋɛ, ‑ʋ mɔ ‑a nɩ bu gblaka Abrahamʋ a 'yuo a 'yuo, kɔ 'a mʋ ꞊nʋ, ‑ʋ 'de ‑Juukʋɛ, kɛɛ ‑ʋʋ ‑wɛ Nyɩsʋa da, ‑a 'bii, ‑a mʋ kɔ Nyɩsʋa a titie ꞊nʋ, ‑ɛ nyi ꞊tu, ‑tɛ Nyɩsʋa, ɔɔ ‑a nɩ waalɛ nu.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, Jrusrɛ 'mʋ a nahuin kɔ 'waa ye'mʋnaanyʋ 'hɛɛn, ʋ 'di 'mʋ lɛ yrii, nahuon tio‑ ‑Yusu bɔ 'ya 'mʋ, 'plɩɩ, Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyʋ a win, ʋʋ ‑hre, 'ke 'le Nyɩsʋa a kayuo gbo, 'ɛ nɩ ‑wuwle‑nyrɔwɔ 'mʋ, ʋ 'di ‑wɛ 'mʋ lɛ yrii. Kɛɛ, ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri ʋ 'la o ‑Yusu, ‑ye ‑tɩ ꞊nʋ, Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyʋ a ‑gbɛ, ʋ ꞊tu la, ti ‑hi la a ti 'yri, ɩ mue o ‑wɔn 'lu.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 ꞊Hapʋkɔ, ‑Yusu 'ɔ 'de dɛ ꞊de nu, ‑ɛ blɛ 'kʋkʋɛ ye, kɛɛ, ʋ ‑hʋɛ Pilatɩ nɩ, 'ke bɔ 'la ‑Yusu.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 ‑Tɛ ʋ nu o ‑tɔplɩ 'bii ꞊nʋ, Nyɩsʋacrɩɩnɩɛ ꞊tu la, ‑ɩ kɔ ‑bɩ mue la 'lu ‑wɔn, ‑ye ʋ ‑hɩɔ o 'o tu 'yie 'mʋ nɩ, 'ʋ puo o 'le 'dɛɛ wlɔn.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Kɛɛ, Nyɩsʋa ‑hɩɔ 'le 'kʋkʋnyʋ ‑hɛyri nɩ, 'ɔ ‑hɩɔ 'klɔ.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 ‑Tɛ ‑Yusu 'hrɩ 'klɔ, ‑ye 'ke 'le ‑nyrɔwɩ 'plɔplɔ 'kwli 'mʋ, ɔ 'hrɩɩ nahuin ꞊nʋ yrɛ, ‑ʋ kɔ ꞊nɔ 'hɛɛn, ‑ʋ ‑hɔn o 'le Galileblʋgba 'mʋ, ‑ʋ mu o 'le Jrusrɛ 'mʋ. Nahuin a ‑gbɛ, ‑ʋ 'ye ‑tɔplɩ 'bii ꞊nʋ, ‑Yusu nu, nʋ‑ʋ kɛ 'a ‑tɩ dakʋ, ‑ʋ mɔ Yisraɛkʋɛ ye ꞊tu.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Nyɩsʋa ꞊tui la nɩ, ‑ɛ mɔ, ɔ dio 'le 'kʋkʋnyʋ ‑hɛyri 'nɩ ‑ha, ɔ 'muo 'klɔ ‑ha, ‑ɛ die nu, 'a ‑plahʋɩn 'nɩ ꞊han ꞊hɔn, 'ʋ 'crɩɩ la, 'ke 'le Nyɩsʋacrɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ, ‑ɛ mɔ:
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Nɛ‑ nue, 'ʋ 'crɩɩ la lele, 'ke 'le Nyɩsʋa a ‑wlabrecrɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ, ‑ɛ mɔ:
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Ɛ 'de Dafidɩ a ‑gbɛ a ‑tɩ, ɔ 'nɩ ꞊tui ꞊le, ‑ɛ nue, ‑tɛ Dafidɩ a ‑gbɛ, ɔ ‑yra la ‑kʋan ꞊nʋ 'lu, Nyɩsʋa plɛ bɔ nu la, ‑ye ɔ 'kʋ la nɩ, 'ʋ ‑hɩɔ la 'o, 'ʋ puo la 'o 'a bunʋ 'hʋɩn 'mʋ gbo, 'a ‑plahʋɩn 'ɩ ꞊hɔɔn la 'le 'dɛɛ wlɔn.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Kɛɛ, nahuon ꞊nʋ, ‑ɔ mɔ ‑Yusu, Nyɩsʋa ‑ha 'le 'kʋkʋnyʋ ‑hɛyri, ɔ ‑ha 'klɔ, ‑Yusu a ‑gbɛ, 'a ‑plahʋɩn 'de 'le 'dɛɛ wlɔn ꞊hɔɔn.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 'A ‑tɩ o, 'dɩayuo ‑a, ba kɔ 'a yiyie: 'ke 'le ‑Yusu a ‑gbɛ 'mʋ, 'ke Nyɩsʋaa 'le naa, 'ɔɔ ‑a nɩ dɛ 'kuku, ‑a nu 'wʋwla.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 'Ɛ nɩ nahuon 'bɔ nɩ 'o, 'bɔ kuo ‑Yusu ꞊wlʋ ye, Nyɩsʋa dio 'nɩ ꞊gbla, 'ke 'o dɛ 'kuku, ɔ nu ‑wɔn. Dɛ a ‑gbɛ, tetei ꞊nʋ, Nyɩsʋa ‑nye la 'a winwlɔn‑hɛnyɔ Moise, ɩ 'die la 'le ‑wɛ.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 'A ‑tɩ, ba ꞊tu 'a nɩ dɩɔnʋ 'yie, ‑tɩ ꞊nʋ, Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyʋ ꞊tu la, ɩ 'nɩ ꞊han 'a mʋ nue. ‑Tɩ a ‑gbɛ, nɩ‑ ‑gbo:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 'A mʋ ꞊nʋ, ‑ʋ yraa ‑tɩ a ‑tɛɛ,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 ‑Tɛ Pɔlʋ ‑yrɛ, bʋʋ 'le Nyɩsʋa a kayu gbo 'mʋ ‑hɔn, ‑ye nahuin le Pɔlʋ kɔ Banabasɩ 'hɛɛn nɩ, 'ke bʋ di 'le lele ‑wuwle‑nyrɔwɔ ꞊nʋ 'mʋ, ‑ɔɔ 'le di, ‑tɩ ꞊nʋ, ʋ ꞊tu, ʋ 'mui lele ꞊tu.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 ‑Tɛ ‑gboligbo ‑wɛ 'le, ‑ye ‑Juukʋɛ 'plɔplɔ, kɔ nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ ‑hɛ ‑Juukʋɛ, ʋ kʋɛ Pɔlʋ kɔ Banabasɩ 'hɛɛn ‑wɔn, ʋ 'mʋ toto po. Ʋ 'hɔn ‑wɛ a ‑gbɛ, ʋ nyu 'mʋ po ꞊tɔ, 'ke ꞊hapʋdɛ ꞊nʋ, Nyɩsʋaa ꞊nʋ 'mʋ nu, 'ke 'le ‑gbʋgbɛkɔ 'kwli 'mʋ, ʋ nɩ blɛ 'le ke.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 ‑Wuwle‑nyrɔwɔ ‑nɩ o, ‑tɛ ɔ nyre 'klɛɛ 'o, ‑ye 'dɩɔ a nahuin 'bii, ʋ ‑wɛ ke ti, ʋ 'mʋ Nyɩsʋa a wintɛ 'wɔn.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 ‑Tɛ ‑Juukʋɛ a nyɩgblakɩ, ʋ 'ye nahuin ‑huohui ꞊nʋ, ‑ye ʋ ꞊tu ca, 'ʋʋ Pɔlʋ ye ‑wɔn, kɔ, 'ʋ nyo tanɩ ꞊tu.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Kɛɛ, Pɔlʋ kɔ Banabasɩ 'hɛɛn, ʋ 'nɩ pɩ ꞊le hʋannʋ, kɛ ʋ nyu ye po: «Ɛ nɔɔ 'o lɛ, 'ke 'a mʋ ‑Juukʋɛ, 'a mʋ ‑bʋ 'ya ye‑hɛnahuin 'mʋ, ‑bʋ 'wɔn Nyɩsʋa a wintɛ. Kɛɛ 'klɛɛ, ‑tɛ a plɛ, a 'nɩ ‑hʋa ꞊le 'klɔ yrayrʋ ꞊nʋ, ‑ɔ 'nɩnɩ ‑wɛ 'le, ‑ye nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ 'de ‑Juukʋɛ, nʋ‑ ‑a di 'klɛɛ 'le ‑wɔn mu, ‑a 'mu ‑tɩ a ‑gbɛ ye ꞊tu,
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 ‑ɛ nue, dɛ Kʋkɔnyɔ le ‑a mʋ, ‑ba nu, nɛ‑ ‑gbo:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 'Plɩɩ nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ 'de ‑Juukʋɛ, ʋ 'mʋ win a ‑gbɛ mu 'wɔn, ‑ye ʋ nu 'manʋ, 'ʋʋ Kʋkɔnyɔ a win baa. 'Plɩɩ, nahuin 'bii ꞊nʋ, Nyɩsʋa ‑ha 'le du 'mʋ, 'ke ‑bʋ kɔ 'klɔ yrayrʋ, ‑ɔ 'nɩnɩ ‑wɛ 'le, ʋ kuo ‑Yusu ye ꞊wlʋ.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 ‑Ye Kʋkɔnyɔ a wintɛ 'sɛɛ 'blʋgba 'bii ꞊nʋ gbo ke.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Kɛɛ, 'dɩɔ a nyrʋ ꞊nʋ, 'yiee 'ye ‑tɛɛ, kɔ, ‑ʋʋ Nyɩsʋa da, ʋ kɔ 'dɩɔ a ye'mʋnaanyʋ 'hɛɛn, nʋ‑ ‑Juukʋɛ a nyɩgblakɩ bi 'le ke 'mʋ, 'ke bʋ bla Pɔlʋ kɔ Banabasɩ lɛ, 'ke 'le 'waa 'dɩɔ 'kwli 'mʋ, 'ʋ ꞊tɩʋ 'dɩɔ 'mʋ.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 ‑Tɛ ʋ ꞊tɩ 'klɛɛ 'dɩɔ 'mʋ, ‑ye Pɔlʋ kɔ Banabasɩ 'hɛɛn, ʋ bʋbla 'waa bʋɩ, ‑ɛ die nu, 'pupu ꞊nʋ, ʋ 'mʋ 'o 'waa bʋɩ 'hʋɩn 'mʋ lɛ ‑hɔn, ʋ 'mue nahuin tɔɔ, ‑ɛ mɔ, Nyɩsʋa a yrʋ 'bʋ yɛ nyɩgblakɩ a ‑gbɛ, ‑ye nyɩgblakɩ a ‑gbɛ, nʋ‑ nue 'waa dɩɔnʋ ‑wɔn. ‑Tɛ dɛ a ‑gbɛ, ɛ ‑hi, ‑ye 'ke ʋ mu 'le Yikɔnɩdɩɔ 'mʋ.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 ‑Yusu a nahuin ꞊nʋ, Pɔlʋ nʋ hie 'le Atiɔsɩdɩɔ 'mʋ gbo, ʋʋ nu 'manʋ 'dɔ, kɔ, Nyɩsʋa a ‑Hihiu 'ʋ kɔɔ ꞊nʋ win ke 'bii.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.