2 Coríntios 2
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NTLH
1 'A ‑tɩ, 'n ‑yrɩ o nɩ, ‑ɛ mɔ, ti 'de o a nyree, 'ke ꞊bo di o 'le 'a mʋ ‑wɔn, ‑ɛ nue, 'bɩa 'nɩ di o 'le, 'n di o lele 'a nɩ ꞊wlɩ po ꞊hlɔn, ‑ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑tɛ 'n nu la 'a nunue.
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 'Bɩa 'nɩ po 'a nɩ ꞊wlɩ ꞊hlɔn, 'na ‑gbɛ, 'na ꞊wlʋ di bi ꞊hlɔn. ‑Ye 'a nɩ nahuon ꞊de 'deɛ bɔ ꞊tu 'le 'mʋ ꞊wlʋ 'kwli 'mʋ gbo.
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 Nɛ‑ nue, 'nɩ 'crɩɩ o 'a mʋ ‑wɔn, ‑ɛ mɔ, 'n 'deɛ ꞊bo di o 'le. Ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri 'n 'crɩɩ o 'crɩɩnɩɛ a ‑gbɛ, 'bɩa 'nɩ di o 'le, a di o 'na ꞊wlʋ po ꞊hlɔn. Kɛɛ, 'a mʋ mɔ nahuiin nɩ, ‑ʋ kɔ ‑bʋ ꞊tu wɛn 'le 'mʋ ꞊wlʋ 'kwli 'mʋ gbo. Kɛɛ, 'n yie nɩ, ‑ɛ mɔ, 'bɩa 'mɔ ‑gbo, 'nɩ kɔ plɔ a bleelɛ, 'a nɩ ‑gbɛ, a kɔ ‑wɛ plɔ a bleelɛ.
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 Ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri 'nɩɩ o 'a mʋ ‑wɔn 'crɩɩ, 'n kɔ o ꞊wlʋ a lɛnaalɛ 'dɔ. 'Nɩɩ o ‑wɛ 'nɩ we. 'Nɩ ‑hʋa ꞊le o ꞊bo po o 'a nɩ ꞊wlɩ ꞊hlɔn. Kɛɛ, 'n 'crɩɩ o nɩ, ‑ɛ die nu, a 'mue yi, ‑ɛ mɔ, 'n nʋɛ 'a mʋ 'mʋ nɩ 'dɔ.
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 'N pue ‑tɛɛ, 'ke 'le 'a mʋ ‑hɛyri, nahuon ꞊de, nɔ‑ po nahuin a ꞊wlɩ ꞊hlɔn. Ɛ 'de 'na ꞊wlʋ, ɔ 'diu ꞊hlɔn po, kɛɛ, a 'bii a ꞊wlʋ ɔ po ꞊hlɔn. ‑Tado, ɛ 'de a 'bii, kɛɛ, 'dai nahuin a ꞊wlʋ ɔ po ꞊hlɔn. Kɛɛ, 'nɩ ‑hʋa ꞊le ꞊bo 'prɛɛ 'o dɛ a ‑gbɛ ke 'dɔ;
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 'dai nahuin 'ke 'le 'a mʋ ‑hɛyri, 'ʋ poo nahuon a ‑gbɛ ‑bati lɛ. ‑Bati a ‑gbɛ, bɩ ‑wɛ 'klɛɛ 'le.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Ti nyre 'klɛɛ 'o ꞊o, 'ke dɛ ꞊nʋ, ɔ nu o, 'a ‑tɩ bɩ ‑hri 'a mʋ ‑wɔn, a 'muo 'le ꞊wlʋ 'kwli 'mʋ gbo ꞊tu. 'Bɩa nɛ‑ ɛ 'de, ‑ye 'a ꞊wlʋ di bi ꞊hlɔn 'bii.
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 'A ‑tɩ, 'nɩɩ 'a mʋ lɛ 'nɩ 'batɩ, ba tʋɛ ꞊nɔ, ‑ɛ mɔ, a nʋɔ 'mʋ nɩ.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 ‑Tɩ kɔ ‑tɩ 'nɩ 'crɩɩ o 'a mʋ ‑wɔn, nɛ‑ mɔ, 'mʋ 'a mʋ 'mʋ lɛ ꞊tɔ, 'mue 'ye, 'bɩa ‑tɩ ‑gbo 'nɩɩ ꞊tu, 'bɩa 'ba nyi 'o ꞊tuu. 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, 'n 'ye nɩ, ‑ɛ mɔ, a ꞊tuu 'o 'mʋ nɩ, 'a poo nahuon a ‑gbɛ ‑bati lɛ.
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 'A ‑tɩ, kɛ 'nɩɩ 'a mʋ ye po, 'bɩa 'ba ‑hri nahuon ꞊de a dɛ 'kuku a ‑tɩ ‑wɔn, ‑ye 'na ‑gbɛ, 'n ‑hri ‑wɛ ‑wɔn. 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, nahuon a ‑gbɛ, 'n ‑hri dɛ ꞊nʋ, ɔ nu a ‑tɩ ‑wɔn, 'bɩa 'bɔ nu o 'mʋ dɛ ꞊de 'mʋ. 'Ke 'o ‑Yusu 'Klɩsʋ ye, dɛ ꞊nʋ, nahuon a ‑gbɛ, ɔ nu, 'n ‑hri 'a ‑tɩ ‑wɔn, ‑ɛ die nu, 'mʋ 'a mʋ 'mʋ ‑hɛ.
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 'N nue nɩ, ‑ɛ die nu, Satan 'nɩ ꞊han 'hru 'ye, 'ke 'le ‑a mʋ ‑hɛyri. ‑A yie nɩ ‑tɛɛ, ‑ɛ mɔ, ɔɔ ‑hʋa bɔ ‑ha 'o ‑a mʋ 'hru wlɔn.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 Ti ꞊de a ti 'yri, 'ke 'n mu o 'le 'dɩɔ ꞊nʋ 'mʋ, ‑ɔ mɔ Trʋasɩ, 'mʋ o ꞊hapʋtitie ꞊nʋ po, ‑ɛɛ ‑Yusu 'Klɩsʋ a ‑tɩ ‑wɔn lɛ na. ‑Tɛ 'n nyre o 'le, ‑ye 'n 'ye o nɩ, ‑ɛ mɔ, Kʋkɔnyɔ ‑Yusu ‑ha o 'hru, 'ke ꞊bo ꞊tu o 'a ‑tɩ.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 Kɛɛ, 'nɩɩ o lɛ naa ꞊wlɩ, ‑ɛ nue, 'n 'de o 'le ‑a nɩ 'dɩayu Titɩ gbo yɛ. Nɛ‑ nue, 'nɩ gba o ‑Yusu a nahuin ꞊nʋ wlu, ‑ʋ nɩ 'le Trʋasɩdɩɔ 'mʋ, 'nɩ ‑hi o, 'nɩ mu o 'le Masɩdʋanɩblʋgba 'mʋ, 'muo o 'le gbo yɛ.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 Kɛɛ, ‑ba baa Nyɩsʋa. Nɔ‑ɔ ‑a mʋ naa 'ɛ nɩ ti, ‑ɛ nue, ‑a kɔ ‑Yusu 'Klɩsʋ 'hɛɛn, ‑a ‑mʋɛ nɩ. ‑Yusu 'Klɩsʋ ‑ha 'o 'a yraanyʋ wlɔn 'hru, 'ɔ nye nu, ꞊a nyo ‑wɔn kʋɛ, Nyɩsʋa 'ɔɔ ‑a mʋ naa 'ɛ nɩ ‑tɛgbi, ‑aa 'o mu, ‑ɛ die nu, ɔ 'mue nahuin tɔɔ, ‑ɛ mɔ, ‑Yusu 'Klɩsʋ, ɔ ‑ha 'o 'ɛ nɩ dɛ ꞊de wlɔn 'hru, 'ɔɔ 'o ‑a mʋ 'ɛ nɩ ‑tɛgbi ꞊de lee, 'ke ‑ba ꞊tu ‑Yusu 'Klɩsʋ a ‑tɩ. ‑Yusu 'Klɩsʋ a ‑tɩ a ‑gbɛ, ɩ 'we ꞊nɔ hʋnhrʋnpodɛ ye, ‑ɛ kɔ hʋnhrʋn 'sɛɛ gbo, ‑ɛ die nu, nahuin 'mʋ ‑Yusu 'Klɩsʋ a ‑gbɛ yi.
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, ‑a 'we ꞊nɔ hʋnhrʋnpodɛ ye, ‑ɛ kɔ hʋnhrʋn, ʋʋ Nyɩsʋa ke klɩɩ, ‑ɛ nue, ‑aa ꞊tu ‑Yusu 'Klɩsʋ a ‑tɩ, 'ɛ nɩ ‑tɛgbi ꞊de, 'ke 'o nahuin ꞊nʋ ye, Nyɩsʋa, ɔɔ waa, kɔ 'ke 'o nahuin ꞊nʋ ye, ‑ʋʋ 'wan.
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 Nahuin ꞊nʋ, Nyɩsʋa, ɔɔ waa, hʋnhrʋndʋ a ‑gbɛ, ʋ nu ‑tɛɛ, 'ke 'o ꞊nʋ ‑wɔn. Ʋʋ ‑Yusu a ‑tɩ ke 'nɩ wɛɛn, Nyɩsʋa 'ɔ nyu 'klɔ yrayrʋ ‑nyi, ‑ɔ 'nɩnɩ ‑wɛ 'le. Kɛɛ, nahuin ꞊nʋ, ‑ʋʋ 'wan, ʋ ‑mɛ ‑ye, hʋnhrʋndʋ a ‑gbɛ, ʋ 'de ‑tɛɛ nu, 'ke 'o ꞊nʋ ‑wɔn, 'ʋ nye nu, 'ʋʋ 'kʋ, 'ke 'o Nyɩsʋa ye. 'A ‑tɩ, ‑Yusu a ‑tɩ a ꞊tutue, ɛ mɔ ‑kʋaan nɩ, ‑ɔ ‑hi ‑a nɩ 'klɩ wlɔn.
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 Kɛɛ, ‑a mʋ mɔ nahuin ꞊nʋ, Nyɩsʋa le, 'ke ‑ba nu ‑kʋan a ‑gbɛ. Ɛ kɔ nahuin 'plɔplɔ, 'ʋʋ Nyɩsʋa a ‑tɩ ꞊tu, 'ʋʋ ‑hʋa bʋ hrɩɩ 'le kʋɛsɛ 'kwli 'mʋ, ‑ɛ 'we ꞊nɔ puplonyʋ ye, ‑ʋ kɔ gblagblʋ. Dɛ a ‑gbɛ, ʋʋ nu, ‑a ‑mɛ ‑ye, ‑a 'nɩ nue ꞊le. ‑A ‑mɛ ‑ye, 'ke 'le ‑a nɩ ꞊wlɩ 'bii ke, ‑aa ꞊tu Nyɩsʋa a ‑tɩ, 'ke 'o ꞊nɔ ye, ‑ɛ nue, ‑a mʋ mɔ ‑Yusu 'Klɩsʋ a ‑kʋannunyʋʋ nɩ.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.