João 20

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chuin hapta kipatna nimasani jingkah matah ahunglhung tan, kho jong vah chen loulai ahin, Mary Magdalene chu lhan a chun agachen ahileh song chu lhan a konna tahdohsa aum chu agamui.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Hichun Mary Magdalene chu alhai in Simon Peter leh Pakaiyin angailut seijui pa henga hitin thu aga lhuttai, “Pakai longdamsa chu ama hon apomang tauvin, chule lhan khuh akon'a hoilanga akoiyu ham akihe tapoi” agatin ahi.
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Hiche jeh chun Peter le seijui khatpa chu lhan khuh lam jonin ache lhontai.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Hichun seijui teni chu hatah in lhan lam jon'in akilhaitet lhonin ahile seijui khat pa chun Peter akhokhel in lhan khuh apha masa tan ahi.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Ama akunin asung avet le tupat ponnem ho um chu amun, ahivangin asunga alutpoi.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Hichun Simon Peter chu ahunglhung tan, chuin lhan sunga chun alut tai; chuin tupat ponnem ho amu'n chuleh,
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 aluchunga um ultheh pon chu tupat ponnem ho chutoh umtha louva akijel'a atuma ana um aga mun ahi.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Hichun seijui alhung masajo pa jong chu lhan khuh sunga aga sunglhan, hichu amun atahsan tai.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Hiche masangsea chu ama hon Pathen thu a kiseidoh “Pakai Jesu chu thi ding chuleh hung thoudoh kit ding ahi” tichu ana tahsan theilou u ahi.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Hichun ama hon Inlam ahin jon tauvin ahi.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Mary vang chu lhan khuh pam'a chun adingin akap in aka pum chun lhan khuh sung chu aga ven ahi.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Hichun aban a bang vantil ni Jesu long alupsah nauva chu khat alu-lhuna atouva khat akeng todop'a atou amui.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 “Ngailut umtah numei nangma ibol'a kap nahim?” tin vantil teni chun ahin dongin ahi. Hichun amanun adonbut in, “Ajeh chu ama hon Ka Pakai apomang tauvin, chuleh alongdamsa chu hoiya akoiyu keiman kahe tapoi,” ati.
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Chutia aseijou chun ama akinung heiyin ahileh, Jesu adin amun, ahin Jesu ahi chu ahepoi.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Jesun ahin dong'in, “Ngailut umtah numei, ibol'a kap nahim?” ati. Amanun honlei ngahpa ahisah in, “Pu, hoilaiya nakoi hitam Ka Pakai long chu, nei seipeh in keiman gapomang ing kate,” ati.
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 “Mary!” tin Jesun ahin koutai. Mary chu Pakai henglam a ahung kihei in akap in, “Rabboni,” ati (hichu Hebrew paova, “houhil,” tina ahi).
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Hichun Jesun ajah a, “Nei tongkha hih in; ijeh inem itile keima Pa henga chun kakaltou hih laiye; ahin chen lang kasopi ho jah a gaseiyin, 'Ka-Pa, nangho Pa, Ka Pathen nangho Pathen henga kakal touve,'” ati.
17 Jesus continuou:
18 Mary Magdalene chun seijui ho akimupin, hitin aseiye, “Keiman Pakai chu kamutai,” ati. Chuin amanu chun athusei ho chu aseipeh tai.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Nikho kipat ni nilhah chun aseijui te Judah ho ginna jeh a kot kikha khuma um ahiuvin, hichun Jesu ahungin amaho lah a ahung dingin ajah uva, “Nachung uva lungmon umhen,” ati.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Aman hiche chu asei jouvin amaho chu akhut thihkil maha le anah tenga kisutna maha avetsah tan ahi. Hichun ama hon Pakai amu u chun seijui te chu akipah lheh jengun ahi.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Hichun Pakaiyin avel'in ahoulimpi kit in, “Nachung uva lungmon umhen, chuleh Pan keima eisol banga nangho kasol nahiuve,” ati.
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Hichun Pakaiyin aseijui ho chu ahu ahai khum in, “Lhagao Theng kisan un.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Nanghon koitobang ham khat chu achonsetna na ngaidam uva ahileh kingaidam ahi tauve, ahin nang hon na ngaidam louleh amaho chu kingaidam lou ahi jenge,” ati.
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Seijui som le ni ho lah a khat Thomas (Didymus atiu) vang chu Jesu hung kilah a chu amaho lah a ana umlou ahi.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 ama hon aseipeh un, “Keihon Pakai chu kamu tauve,” atiuvin ahi. Ahivangin Thomas chun, “Keiman akhut phanga thingkil maha kamua kakhut junga kakhoiya, anah kakhut a katham kahsen keiman tahsan ponge,” ati.
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Niget jouvin seijui te insunga aumkhom pettah un, hiche a chu Thomas jong um'ah ahi. Aumnau in chu kot kikhah sohkeiya ahi, hinlah hetmanlou kah in, amasa a bangin, Jesu alah uva ana dingin ahi. “Chamnan nalon khum'u hen,” ati.
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Hichun Thomas jah a, “Na khutjung in hinkhoiyin, kakhut teni hi ven; chuleh nakhut hin lhaangin lang kanah tham'in; chuleh gingcha lel tahih in, tahsanin!” ati.
27 E logo disse a Tomé:
28 “Ka Pakai le Ka Pathen!” tin Thomas chun ahin phongdoh tai.
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Chuin Jesun aseipeh in, “Nangman neimu jeh a nei tahsan ahi. Mulouva tahsan ho anunnomui,” ati.
29 Jesus lhe disse:
30 Hiti tah a chu Jesun aseijui te angsunga melchihna kidang tamtah abol ahin, hiti ho chu hiche lekhabu sunga hin akisunlut poi.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Ahinla nang hon Jesu chu Messiah, Pathen Chapa, ahi chu na tahsan uva chule na tahsan vang uva ama min a hinna nanei theina ding uva hichengse hi hiche lekhabua hi kisun'ah ahi bouve.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.