Gênesis 32
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jacob chu akhol jinna amachal jingin, chule Pakai vantil ten ana lamto uvin ahi.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Jacob in amaho amu chun hitin aseyin, “Hilai mun hi Pathen kicholdona mun ahi!” ati. Hiche mun chu Mahanaim asah tai.
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Hichun Jacob in Edom gamsunga Seir gamkaiya a upa Esau henga dingin thupo dingin mi asol masan ahi.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Aman hitin athumop in, “Kapu Esau kom'a hitia hi nasei ding ahi: 'Na sohpa Jacob in hitin aseiye, tuni gei hin Laban kom'a kaum jing nalaiye.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Keiman gancha bong hon ahin, sangan hon ahin, kelngoi hon ahin, kelcha hon ahin, soh le kol jong tamtah kanei tai. Tua ka pakai pa masanga kahung tao ahi hichu nangma mitmua ngailut kachan theina ding tia nangma seipeh dinga mi kahinsol ahiye ati, tin gasei tauvin,'” ati.
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Thu hettohsah ho ahung kinungle chun, Jacob kom'a hitin aseiyun, “Nasopi pa kaki mutopi uvin, tua hi ama nang toh kimuto dingin mi jali toh ahung kondoh in ahi.”
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Ahin Jacob chu hiche thu ajah chun akicha lheh tan, hichun aman a insung mite ahin, gancha kelngoi ho jouse ahin, keltah ho se chule sangongsao hose ahin hopnin ahom khenin ahiye.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Jacob in hitin agel lin, “Esau vin honkhat chu ahung bulu tah jongleh honkhat pa beh asohcha theiye,” ati.
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Hichun Jacob ataovin, “Vo kapu Abraham Pathen, kapa Isaac Pathen, O ka Pakai, 'Nangin na sopite leh nagam lang uva kinungle kit tan' tin nei seipeh in chuleh 'Keiman nang dingin aphat phat nan bolpeh nange' tin kitepna naneiye.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Nasohpa nei musah longlou ngailutna ho le nakitahna ho chu chang din lhinna imacha kaneipoi. Ajeh chu ka tenggol keoseh puma hiche Jordan hi hung galkaiya kahin, tun mihem loini lhingset ka lamdoh tai.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 O Pakai, lungset tah in ka sopipa Esau khut a kon'in nei huhhing teiyin, keima kati aja lheh jeng'e; ajeh chu aman kajite ho chule ka chate ho jong eihung nokhum ding ahitai.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Hinlah nangman, nang dingin aphat phat nan bolpeh nange, na chilhah te jeng jong twikhanglen panga neldi jat hin phantin, tam behseh jenga kisim jou louding ahi,’ tin nana kitep e,” ati.
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Jacob chu hiche mun'a chun ajan geh in athil poh ho lah achun alhengdoh in asopipa Esau peh dingin:
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 kelpi jani, kelchal somni, kelngoipi jani chule kelngoi chal somni toh,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 sangongsao pi somthum toh anoute se toh, bongpi somli toh, bongchal som toh, sanganpi somni toh, chule sangan chal som toh alheng doh e.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Hichun Jacob in hiche gancha ho chu hopni in ahom in amaho vekol ding chun soh khat cheh anganse in, hichun asoh ho jah a hitin aseiye, “Nang hon hiche gancha hotoh hin keima masanglam a che tauvin. Hinlah gancha hon teni kikah a chun mun ong umsah un,” ati.
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Hichun ama hon lamkaipa jah achun hitin aseiye, “Ka sopipa Esau to nakimuto lhon teng aman thu nahin doh teng, 'Nangho hi hoilam jon ding nahiuvem? Chule nangho koi gam mi nahiu ham? Tua gancha ho ahung masa ho chu koiya ham?' ahin ti tengleh,
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Hiche teng chule hitia hi amaho na donbut dingu ahi, 'Hiche gancha ho se hi na sohpa Jacob a ahi, amaho hi kipa thilpeh adia kapu Esau a dinga kahin poh ahiye. Chule ama jong kanung lam uvah ahung e,'” tiuvin ati.
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Hiti chun Jacob in soh masa pa athuhil bang chun anina pa ahin, athumna pa geiyin gancha ho vetup lamkai jouse chu aseipeh cheh tan, “Esau toh nakimuto tengu le na thusei hou chu kibang cheh ding ahi.
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 'Chujongleh vetan na sohpa Jacob jong keiho nunga ahung'e, tia na seipeh ding'u ahi,'” atin ahi. Ijeh inem itile Jacob gel a chu, “Ka masanga kitol thilpeh chengse hin ama jol lungdam thei khat ingting, ajou teng amai kamu thei ding ahi; ijem atile bon eina sang jeng khat inte,” tia angaito ahi.
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Jacob in ngailut thilpeh ho chu ache masang'in asol tan ahi, amavang hiche mun achun ajan geh in akhovah dentai.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Hiche jan chun Jacob in aji teni chule asoh teni chule achate pasal som le khat chu athoudoh tan Jabbok Vadung chu agalkaipi tan ahi.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Hichun Jacob in amaho chutoh vadung agalkai phat chun anei agou jouse toh asol tan ahi.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Hichun Jacob chu achangin adalha tauvin, pasal khat in ama chu khovah geiyin akibotpin ahi.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Pasal akibotpi pa chun ajo louding phat chun Jacob konggu homlai tah chu asuhboh pehtan ahi.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Hichun mipa chun aseijin, “Nei lhatan kho hungvah ding ahitai!” Amavang Jacob in adonbut in, “Phatthei neiboh tokah a nangma kalha louding nahi,” ati.
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Mipa chun adongin, “Na min ipi ham?” ati, hichun aman adonbut in, “Jacob ahi,” ati.
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Mipa chun, “Na min hi Jacob hitalou ding, tua patna Israel kiti ding nahitai. Ajeh chu nangma Pathen toh na kibot in jong nahat in, mihemte jong na hinjo ding ahi,” atipeh e.
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Jacob in adongin, “Lungset tah in namin nei seipeh in,” ati, mipa chun adonbut in, “Ibola kamin chu nahet nom ham,” ati. Hichun aman Jacob chu hilai mun a chun phatthei abohtan ahi.
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Hichun Jacob in hiche mun chu Peniel (hichu “Pathen mai” tina ahi) asahtai, “Ajeh chu keiman Pathen kaki maitopi tan chule ka hinkho jong eihuhdoh peh in ahi.”
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Jacob in Peniel adalhah chun nisa ahung sohdoh tan ahi, ajeh chu akonggu anat jeh ahi.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 (Hiche jeh chun tuni geihin Israel chaten akonggu to kijopmatna khelgu hom sunga thapigui hi anepouve; ipi jeh inem itile aman Jacob konggu hom sunga thapigui ana hebal peh in ahi.)
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.