Gênesis 32
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jacob chu akhol jinna amachal jingin, chule Pakai vantil ten ana lamto uvin ahi.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus lhe saíram a encontrá-lo.
2 Jacob in amaho amu chun hitin aseyin, “Hilai mun hi Pathen kicholdona mun ahi!” ati. Hiche mun chu Mahanaim asah tai.
2 Quando os viu, disse: Este é o acampamento de Deus. E chamou àquele lugar Maanaim.
3 Hichun Jacob in Edom gamsunga Seir gamkaiya a upa Esau henga dingin thupo dingin mi asol masan ahi.
3 Então, Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom,
4 Aman hitin athumop in, “Kapu Esau kom'a hitia hi nasei ding ahi: 'Na sohpa Jacob in hitin aseiye, tuni gei hin Laban kom'a kaum jing nalaiye.
4 e lhes ordenou: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó manda dizer isto: Como peregrino morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Keiman gancha bong hon ahin, sangan hon ahin, kelngoi hon ahin, kelcha hon ahin, soh le kol jong tamtah kanei tai. Tua ka pakai pa masanga kahung tao ahi hichu nangma mitmua ngailut kachan theina ding tia nangma seipeh dinga mi kahinsol ahiye ati, tin gasei tauvin,'” ati.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas; mando comunicá-lo a meu senhor, para lograr mercê à sua presença.
6 Thu hettohsah ho ahung kinungle chun, Jacob kom'a hitin aseiyun, “Nasopi pa kaki mutopi uvin, tua hi ama nang toh kimuto dingin mi jali toh ahung kondoh in ahi.”
6 Voltaram os mensageiros a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; também ele vem de caminho para se encontrar contigo, e quatrocentos homens com ele.
7 Ahin Jacob chu hiche thu ajah chun akicha lheh tan, hichun aman a insung mite ahin, gancha kelngoi ho jouse ahin, keltah ho se chule sangongsao hose ahin hopnin ahom khenin ahiye.
7 Então, Jacó teve medo e se perturbou; dividiu em dois bandos o povo que com ele estava, e os rebanhos, e os bois, e os camelos.
8 Jacob in hitin agel lin, “Esau vin honkhat chu ahung bulu tah jongleh honkhat pa beh asohcha theiye,” ati.
8 Pois disse: Se vier Esaú a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Hichun Jacob ataovin, “Vo kapu Abraham Pathen, kapa Isaac Pathen, O ka Pakai, 'Nangin na sopite leh nagam lang uva kinungle kit tan' tin nei seipeh in chuleh 'Keiman nang dingin aphat phat nan bolpeh nange' tin kitepna naneiye.
9 E orou Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e te farei bem;
10 Nasohpa nei musah longlou ngailutna ho le nakitahna ho chu chang din lhinna imacha kaneipoi. Ajeh chu ka tenggol keoseh puma hiche Jordan hi hung galkaiya kahin, tun mihem loini lhingset ka lamdoh tai.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com teu servo; pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois bandos.
11 O Pakai, lungset tah in ka sopipa Esau khut a kon'in nei huhhing teiyin, keima kati aja lheh jeng'e; ajeh chu aman kajite ho chule ka chate ho jong eihung nokhum ding ahitai.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque eu o temo, para que não venha ele matar-me e as mães com os filhos.
12 Hinlah nangman, nang dingin aphat phat nan bolpeh nange, na chilhah te jeng jong twikhanglen panga neldi jat hin phantin, tam behseh jenga kisim jou louding ahi,’ tin nana kitep e,” ati.
12 E disseste: Certamente eu te farei bem e dar-te-ei a descendência como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Jacob chu hiche mun'a chun ajan geh in athil poh ho lah achun alhengdoh in asopipa Esau peh dingin:
13 E, tendo passado ali aquela noite, separou do que tinha um presente para seu irmão Esaú:
14 kelpi jani, kelchal somni, kelngoipi jani chule kelngoi chal somni toh,
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 sangongsao pi somthum toh anoute se toh, bongpi somli toh, bongchal som toh, sanganpi somni toh, chule sangan chal som toh alheng doh e.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez touros; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Hichun Jacob in hiche gancha ho chu hopni in ahom in amaho vekol ding chun soh khat cheh anganse in, hichun asoh ho jah a hitin aseiye, “Nang hon hiche gancha hotoh hin keima masanglam a che tauvin. Hinlah gancha hon teni kikah a chun mun ong umsah un,” ati.
16 Entregou-os às mãos dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse aos servos: Passai adiante de mim e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Hichun ama hon lamkaipa jah achun hitin aseiye, “Ka sopipa Esau to nakimuto lhon teng aman thu nahin doh teng, 'Nangho hi hoilam jon ding nahiuvem? Chule nangho koi gam mi nahiu ham? Tua gancha ho ahung masa ho chu koiya ham?' ahin ti tengleh,
17 Ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante de ti?
18 Hiche teng chule hitia hi amaho na donbut dingu ahi, 'Hiche gancha ho se hi na sohpa Jacob a ahi, amaho hi kipa thilpeh adia kapu Esau a dinga kahin poh ahiye. Chule ama jong kanung lam uvah ahung e,'” tiuvin ati.
18 Responderás: São de teu servo Jacó; é presente que ele envia a meu senhor Esaú; e eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.
19 Hiti chun Jacob in soh masa pa athuhil bang chun anina pa ahin, athumna pa geiyin gancha ho vetup lamkai jouse chu aseipeh cheh tan, “Esau toh nakimuto tengu le na thusei hou chu kibang cheh ding ahi.
19 Ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: Falareis desta maneira a Esaú, quando vos encontrardes com ele.
20 'Chujongleh vetan na sohpa Jacob jong keiho nunga ahung'e, tia na seipeh ding'u ahi,'” atin ahi. Ijeh inem itile Jacob gel a chu, “Ka masanga kitol thilpeh chengse hin ama jol lungdam thei khat ingting, ajou teng amai kamu thei ding ahi; ijem atile bon eina sang jeng khat inte,” tia angaito ahi.
20 Direis assim: Eis que o teu servo Jacó vem vindo atrás de nós. Porque dizia consigo mesmo: Eu o aplacarei com o presente que me antecede, depois o verei; porventura me aceitará a presença.
21 Jacob in ngailut thilpeh ho chu ache masang'in asol tan ahi, amavang hiche mun achun ajan geh in akhovah dentai.
21 Assim, passou o presente para diante dele; ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Hiche jan chun Jacob in aji teni chule asoh teni chule achate pasal som le khat chu athoudoh tan Jabbok Vadung chu agalkaipi tan ahi.
22 Levantou-se naquela mesma noite, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau de Jaboque.
23 Hichun Jacob in amaho chutoh vadung agalkai phat chun anei agou jouse toh asol tan ahi.
23 Tomou-os e fê-los passar o ribeiro; fez passar tudo o que lhe pertencia,
24 Hichun Jacob chu achangin adalha tauvin, pasal khat in ama chu khovah geiyin akibotpin ahi.
24 ficando ele só; e lutava com ele um homem, até ao romper do dia.
25 Pasal akibotpi pa chun ajo louding phat chun Jacob konggu homlai tah chu asuhboh pehtan ahi.
25 Vendo este que não podia com ele, tocou-lhe na articulação da coxa; deslocou-se a junta da coxa de Jacó, na luta com o homem.
26 Hichun mipa chun aseijin, “Nei lhatan kho hungvah ding ahitai!” Amavang Jacob in adonbut in, “Phatthei neiboh tokah a nangma kalha louding nahi,” ati.
26 Disse este: Deixa-me ir, pois já rompeu o dia. Respondeu Jacó: Não te deixarei ir se me não abençoares.
27 Mipa chun adongin, “Na min ipi ham?” ati, hichun aman adonbut in, “Jacob ahi,” ati.
27 Perguntou-lhe, pois: Como te chamas? Ele respondeu: Jacó.
28 Mipa chun, “Na min hi Jacob hitalou ding, tua patna Israel kiti ding nahitai. Ajeh chu nangma Pathen toh na kibot in jong nahat in, mihemte jong na hinjo ding ahi,” atipeh e.
28 Então, disse: Já não te chamarás Jacó, e sim Israel, pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Jacob in adongin, “Lungset tah in namin nei seipeh in,” ati, mipa chun adonbut in, “Ibola kamin chu nahet nom ham,” ati. Hichun aman Jacob chu hilai mun a chun phatthei abohtan ahi.
29 Tornou Jacó: Dize, rogo-te, como te chamas? Respondeu ele: Por que perguntas pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Hichun Jacob in hiche mun chu Peniel (hichu “Pathen mai” tina ahi) asahtai, “Ajeh chu keiman Pathen kaki maitopi tan chule ka hinkho jong eihuhdoh peh in ahi.”
30 Àquele lugar chamou Jacó Peniel, pois disse: Vi a Deus face a face, e a minha vida foi salva.
31 Jacob in Peniel adalhah chun nisa ahung sohdoh tan ahi, ajeh chu akonggu anat jeh ahi.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel; e manquejava de uma coxa.
32 (Hiche jeh chun tuni geihin Israel chaten akonggu to kijopmatna khelgu hom sunga thapigui hi anepouve; ipi jeh inem itile aman Jacob konggu hom sunga thapigui ana hebal peh in ahi.)
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.