Êxodo 5
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Hicheng jouse chu Israel upaho leh lamkai chengse heng'a aseipeh chai lhon phat in, Pharaoh heng'a Mose le Aaron achelhonin aga sei lhon tai. “Hiche hi ahi Israel te Pakai, Pathen'in asei chu: Gamthip noiya kami Israel ten keima jabolna a kut abolna diuvin sol tauvin,” tin amapa henga asei lhon tai.
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa meu povo ir, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Pharaoh in ale donbut in, “Hichu hi mong ham? Pakai kitipa chu koiham? Keiman ipi jeh a ama thu kangaiya Israel te chu ka soldoh ding ham? Pakai kitipa chu keiman kahe khapoi, chule keiman Israel te ka soldoh louding ahi,” ati.
2 E disse Faraó: Quem é o SENHOR, para que eu obedeça à sua voz para deixar Israel ir? Não conheço o SENHOR, tampouco deixarei Israel ir.
3 Ahinlah Aaron leh Mose apang tinten lhonin, “Hebrew mite Pathen chun eikimupi lhon ahi,” tin aphongdoh lhon'e. “Hijeh chun ni thum sung'a gamthip a kache uva Pakai ka Pathen'u henga kilhaina kaga semna diuvin neisol tauvin. Achuti louva ahile, Pakaiyin gamna hise ahinlan sah ding ahilouleh chemjam'a eitha gam diu ahi,” ati lhon'e.
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou. Deixa-nos ir, rogamos-te, três dias de jornada para o deserto; e oferecer sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com peste, ou com a espada.
4 Pharaoh in adonbut in, “Mose leh Aaron, ipi dinga mipite anatoh nauva konna alungu nalahmang lhon'a nasuhboi lhon ham? Na kitoh kit tauvin!
4 E o rei do Egito lhes disse: Por que vós, Moisés e Arão, impedis o povo de trabalhar? Ide às vossas cargas.
5 Ven, “Gamsung'a namite hi tampi ahiuvin, ahin nangnin amaho hi anatohnau natansah lhon tai,” ati.
5 E Faraó disse: Eis que o povo da terra agora é muito, e vós os fazeis descansar de suas cargas.
6 Hiche nikho mama chun Pharaoh in Egypt mite dinga soh natong vaipo ho leh Israel lamkai ho chu hiche thupeh hi apetan ahi:
6 E no mesmo dia Faraó ordenou aos capatazes do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Chehlhang semna dingin changpol pe tahih un. Ama ama cheh kihol sah tauvin!
7 Já não dareis ao povo a palha para fazer tijolos, como até agora. Que eles mesmos vão e ajuntem palha para si.
8 Ahivang'a masang'a nabol sah ngai bang uva chehlhang nasem sah jat u kibanga nasem sah dingu ahi. Achanvou u lhom jong lhom sah hih un. Athase gam tauve. Hijeh a chu ama hon, 'Cheu hitin I-Pathen'u henga kilhaina gasem tau hite,' tia asap jengu ahi, ati.
8 E a conta dos tijolos que faziam até agora, esta poreis sobre eles. Não diminuireis coisa alguma. Pois eles estão ociosos, por isso clamam, dizendo: Deixa-nos ir e sacrificar ao nosso Deus.
9 Achung uva natoh hahsa cheh koibe peh un. A-ulsau lonsah un! Hichun jou thu angaisah louna diuva ahil dingu ahi!” ati.
9 Que mais trabalho seja colocado sobre os homens, para que nele se ocupem, e não considerem palavras vãs.
10 Hichun soh natong vaipo ho leh natong lamkai ho chu acheuvin mipi ho heng'a aseipeh tauvin: “Pharaoh in asei hiche hi ahi: Tu apat changpol kapeh talou ding'u nahi.
10 E saíram os capatazes do povo, e os seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 Cheuvin lang nangma nangman gakipoh uvin. Hoilai mun hijongleh namu thei chan'un gakihol tauvin. Ahinlah masanga chehlhang jat mama semdoh dingu ahi,” ati.
11 Ide vós mesmos, ajuntai a palha onde a achardes; mas nada de vosso trabalho será diminuído.
12 Hijeh chun mipi jong Egypt gamtin'ah changpol holnan akithe cheh tauvin ahi.
12 Assim o povo se espalhou por toda a terra do Egito para ajuntar restolho em vez de palha.
13 Chomkhat jouvin, Egypt natong vaipo hon gahtah in aboljom nalaiyun, “Changpol kapeh laiyuva nasem bang uva, niseh leh chehlhang nasem doh ding jat u nasuh bulhit tei ding'u ahi” tin ngehna aneiyuve.
13 E os capatazes os apressavam, dizendo: Cumpri vossos trabalhos, vossas tarefas diárias, como quando havia palha.
14 Chuin Israel natong lamkaiya anganse hou chu ajep uvin, “Ipi dinga janhia chule tunia jong na tohdoh diu jat na tohdoh louvu ham? tin ngehna aneiyuvin ahi.
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os capatazes de Faraó haviam posto sobre eles, e reclamavam: Por que não cumpristes vossa tarefa de fazer tijolos ontem e hoje, como até agora?
15 Chuphat in Israel natong lamkai cheng Pharaoh heng'a ache un chule atao uvin, “Lungset tah in nasohte hi hitin neibol hih un,” tin athum un ahi.
15 Então os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim os teus servos?
16 “Changpol la neipe pouvin, ahinlah soh vaipo hon angeh nalaiyun “chehlhang sem'un!” tin eivo jing'un, ahinlah hiche hi keiho themmo ahipoi! Nangma mite ho mama ngoh ding ahijoi!” tin asei uve.
16 Não se dá palha a teus servos, e eles nos dizem: Fazei tijolos. E eis que os teus servos são açoitados; mas a culpa está em teu próprio povo.
17 Ahivang'in Pharaoh apeng jah jengin, Thase! Nangho thase nahiuve! Hijeh a chu hitia hi naseiyu ahi, 'Cheu hitin chule I-Pakaiyu heng'a kilhaina gatoh doh ute natiu ahi.'
17 Mas ele disse: Vós estais ociosos; vós estais ociosos, por isso dizeis: Deixa-nos ir e fazer sacrifício para o SENHOR.
18 “Tun natong din kileuvin! Nangho changpol na kipelou diu, ahivang'a chehlhang nasem doh diu jat lhingset a nasem doh teitei ding'u ahi,” ati.
18 Portanto, agora ide e trabalhai, porque não se vos dará palha, porém cumprireis a conta dos tijolos.
19 “Niseh a chehlhang nasem jat u nakemsuh sah theilou ding'u ahi,” ati jeh uchun Israel natong lamkai hon nasa tah a bolgim'a aum'u chu amu tauvin ahi.”
19 E os oficiais dos filhos de Israel notaram que eles estavam em uma má situação, depois que foi dito: Não diminuireis coisa alguma dos tijolos da vossa tarefa diária.
20 Pharaoh thutanna insung ahin dalhah phat un, pam lang'a amaho ana ngah Mose leh Aaron chu akimupi uvin ahi.
20 E encontraram Moisés e Arão que estavam no caminho, quando vinham de Faraó,
21 Chuin natong lamkai ho chun ajah lhon'ah, “Pakaiyin nachung chang thu lhon tan henlang gotna nape lhon hen, ijeh inem itileh Pharaoh leh alhacha ho angsung'a nei suh namset u ahi. Nangnin amaho khut a chemjam na koipeh lhonin, nei thagam sah kigot un ahi!” ati lhon e.
21 e disseram a eles: O SENHOR olhe para vós e julgue, porquanto fizestes que o nosso cheiro fosse abominado aos olhos de Faraó, e aos olhos dos seus servos, colocando-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Chuin Mose Pakai heng'a akile in akiphin tai, “Ipi dinga namite chung'a hitobang gimna hi nalhun sah hitam, Pakai? Ipi dinga keima nei sol ham?”
22 E Moisés voltou ao SENHOR, e disse: Senhor, por que trataste tão mal a este povo? Por que é que me enviaste?
23 Nangma thalheng'a thusei dinga Pharaoh heng kahunga kipat namite chunga akhanse cheh cheh jon ahi. Hinlah nangman amaho huhdohna din ima nabolpoi!”
23 Porque desde que fui a Faraó para falar em teu nome, ele fez mal a este povo. E tu também não livraste teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.