Êxodo 5

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Hicheng jouse chu Israel upaho leh lamkai chengse heng'a aseipeh chai lhon phat in, Pharaoh heng'a Mose le Aaron achelhonin aga sei lhon tai. “Hiche hi ahi Israel te Pakai, Pathen'in asei chu: Gamthip noiya kami Israel ten keima jabolna a kut abolna diuvin sol tauvin,” tin amapa henga asei lhon tai.
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Pharaoh in ale donbut in, “Hichu hi mong ham? Pakai kitipa chu koiham? Keiman ipi jeh a ama thu kangaiya Israel te chu ka soldoh ding ham? Pakai kitipa chu keiman kahe khapoi, chule keiman Israel te ka soldoh louding ahi,” ati.
2 Mas Faraó disse: Quem é o Senhor, cuja voz eu ouvirei, para deixar ir Israel? Não conheço o Senhor, nem tampouco deixarei ir Israel.
3 Ahinlah Aaron leh Mose apang tinten lhonin, “Hebrew mite Pathen chun eikimupi lhon ahi,” tin aphongdoh lhon'e. “Hijeh chun ni thum sung'a gamthip a kache uva Pakai ka Pathen'u henga kilhaina kaga semna diuvin neisol tauvin. Achuti louva ahile, Pakaiyin gamna hise ahinlan sah ding ahilouleh chemjam'a eitha gam diu ahi,” ati lhon'e.
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou; portanto deixa-nos agora ir caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, e ele não venha sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Pharaoh in adonbut in, “Mose leh Aaron, ipi dinga mipite anatoh nauva konna alungu nalahmang lhon'a nasuhboi lhon ham? Na kitoh kit tauvin!
4 Então disse-lhes o rei do Egito: Moisés e Arão, por que fazeis cessar o povo das suas obras? Ide às vossas cargas.
5 Ven, “Gamsung'a namite hi tampi ahiuvin, ahin nangnin amaho hi anatohnau natansah lhon tai,” ati.
5 E disse também Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis abandonar as suas cargas.
6 Hiche nikho mama chun Pharaoh in Egypt mite dinga soh natong vaipo ho leh Israel lamkai ho chu hiche thupeh hi apetan ahi:
6 Portanto deu ordem Faraó, naquele mesmo dia, aos exatores do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Chehlhang semna dingin changpol pe tahih un. Ama ama cheh kihol sah tauvin!
7 Daqui em diante não torneis a dar palha ao povo, para fazer tijolos, como fizestes antes: vão eles mesmos, e colham palha para si.
8 Ahivang'a masang'a nabol sah ngai bang uva chehlhang nasem sah jat u kibanga nasem sah dingu ahi. Achanvou u lhom jong lhom sah hih un. Athase gam tauve. Hijeh a chu ama hon, 'Cheu hitin I-Pathen'u henga kilhaina gasem tau hite,' tia asap jengu ahi, ati.
8 E lhes imporeis a conta dos tijolos que fizeram antes; nada diminuireis dela, porque eles estão ociosos; por isso clamam, dizendo: Vamos, sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Achung uva natoh hahsa cheh koibe peh un. A-ulsau lonsah un! Hichun jou thu angaisah louna diuva ahil dingu ahi!” ati.
9 Agrave-se o serviço sobre estes homens, para que se ocupem nele e não confiem em palavras mentirosas.
10 Hichun soh natong vaipo ho leh natong lamkai ho chu acheuvin mipi ho heng'a aseipeh tauvin: “Pharaoh in asei hiche hi ahi: Tu apat changpol kapeh talou ding'u nahi.
10 Então saíram os exatores do povo, e seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Eu não vos darei palha;
11 Cheuvin lang nangma nangman gakipoh uvin. Hoilai mun hijongleh namu thei chan'un gakihol tauvin. Ahinlah masanga chehlhang jat mama semdoh dingu ahi,” ati.
11 Ide vós mesmos, e tomai vós palha onde a achardes; porque nada se diminuirá de vosso serviço.
12 Hijeh chun mipi jong Egypt gamtin'ah changpol holnan akithe cheh tauvin ahi.
12 Então o povo se espalhou por toda a terra do Egito, a colher restolho em lugar de palha.
13 Chomkhat jouvin, Egypt natong vaipo hon gahtah in aboljom nalaiyun, “Changpol kapeh laiyuva nasem bang uva, niseh leh chehlhang nasem doh ding jat u nasuh bulhit tei ding'u ahi” tin ngehna aneiyuve.
13 E os exatores os apertavam, dizendo: Acabai vossa obra, a tarefa de cada dia, como quando havia palha.
14 Chuin Israel natong lamkaiya anganse hou chu ajep uvin, “Ipi dinga janhia chule tunia jong na tohdoh diu jat na tohdoh louvu ham? tin ngehna aneiyuvin ahi.
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os exatores de Faraó tinham posto sobre eles, dizendo estes: Por que não acabastes vossa tarefa, fazendo tijolos como antes, assim também ontem e hoje?
15 Chuphat in Israel natong lamkai cheng Pharaoh heng'a ache un chule atao uvin, “Lungset tah in nasohte hi hitin neibol hih un,” tin athum un ahi.
15 Por isso, os oficiais dos filhos de Israel, foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que fazes assim a teus servos?
16 “Changpol la neipe pouvin, ahinlah soh vaipo hon angeh nalaiyun “chehlhang sem'un!” tin eivo jing'un, ahinlah hiche hi keiho themmo ahipoi! Nangma mite ho mama ngoh ding ahijoi!” tin asei uve.
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que teus servos são açoitados; porém o teu povo tem a culpa.
17 Ahivang'in Pharaoh apeng jah jengin, Thase! Nangho thase nahiuve! Hijeh a chu hitia hi naseiyu ahi, 'Cheu hitin chule I-Pakaiyu heng'a kilhaina gatoh doh ute natiu ahi.'
17 Mas ele disse: Vós sois ociosos; vós sois ociosos; por isso dizeis: Vamos, sacrifiquemos ao Senhor.
18 “Tun natong din kileuvin! Nangho changpol na kipelou diu, ahivang'a chehlhang nasem doh diu jat lhingset a nasem doh teitei ding'u ahi,” ati.
18 Ide, pois, agora, trabalhai; palha porém não se vos dará; contudo, dareis a conta dos tijolos.
19 “Niseh a chehlhang nasem jat u nakemsuh sah theilou ding'u ahi,” ati jeh uchun Israel natong lamkai hon nasa tah a bolgim'a aum'u chu amu tauvin ahi.”
19 Então os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aflição, porquanto se dizia: Nada diminuireis de vossos tijolos, da tarefa do dia no seu dia.
20 Pharaoh thutanna insung ahin dalhah phat un, pam lang'a amaho ana ngah Mose leh Aaron chu akimupi uvin ahi.
20 E encontraram a Moisés e a Arão, que estavam defronte deles, quando saíram de Faraó.
21 Chuin natong lamkai ho chun ajah lhon'ah, “Pakaiyin nachung chang thu lhon tan henlang gotna nape lhon hen, ijeh inem itileh Pharaoh leh alhacha ho angsung'a nei suh namset u ahi. Nangnin amaho khut a chemjam na koipeh lhonin, nei thagam sah kigot un ahi!” ati lhon e.
21 E disseram-lhes: O Senhor atente sobre vós, e julgue isso, porquanto fizestes o nosso caso repelente diante de Faraó, e diante de seus servos, dando-lhes a espada nas mãos, para nos matar.
22 Chuin Mose Pakai heng'a akile in akiphin tai, “Ipi dinga namite chung'a hitobang gimna hi nalhun sah hitam, Pakai? Ipi dinga keima nei sol ham?”
22 Então, tornando-se Moisés ao Senhor, disse: Senhor! por que fizeste mal a este povo? por que me enviaste?
23 Nangma thalheng'a thusei dinga Pharaoh heng kahunga kipat namite chunga akhanse cheh cheh jon ahi. Hinlah nangman amaho huhdohna din ima nabolpoi!”
23 Porque desde que me apresentei a Faraó para falar em teu nome, ele maltratou a este povo; e de nenhuma sorte livraste o teu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.