Eclesiastes 2

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Keile kei ka kihouvin, “Hung in nopsahna patep hitin, hinkhoa thilpha phaho vehite,” kati ahi. Hinlah hiche jong hi ajeh-beihel tobangbep ahiti, keiman kamu doh in ahi.
1 Eu disse comigo mesmo: Vamos, tentemos a alegria e gozemos o prazer. Mas isso é também vaidade.
2 Hiti chun keiman, “Nui jong hi ngol-hoi ahi bouvin, nopsahna hol jong hin ipi phatna ahinsodoh em,” kati.
2 Do riso eu disse: Loucura! e da alegria: Para que serve?
3 Lunggel tampi gel jouvin, keiman judkonna lungthim kipasah dingin kagel in ahi. Chule chihna ka holhol laijin, ngol-hoithu jong kagel in ahi. Hiti hin keiman hiche vannoija hi chomcha ahinsung uva, mi atamjon kipana tah ahol hol-u chu kahetdoh nom in ahi.
3 Resolvi entregar minha carne ao vinho, enquanto meu espírito se aplicaria ainda à sabedoria; procurar a loucura até que eu visse o que é bom para os filhos dos homens fazerem durante toda a sua vida debaixo dos céus.
4 Hiti hin keiman chenna dingin-len tahtah sah’a chule lengpilei hoi tahtah ho semdoh a kon hin, hinlona jeh hidiham tin kanagel in ahi.
4 Empreendi grandes trabalhos, construí para mim casas e plantei vinhas;
5 Keiman hon tampi le kicholdona mun tampi kasemin, theiphung jat tintang kaphut dimin ahi.
5 fiz jardins e pomares, onde plantei árvores frutíferas de toda espécie;
6 Keiman thingphung mang keikoija ahung um doh theinan twichapna dingin twikhol khomna ding tampi jong kasemin ahi.
6 cavei reservatórios de água para regar o bosque. Comprei escravos e escravas; e possuí outros nascidos em casa.
7 Keiman soh pasal ho leh soh numeiho jong ka chon chule ka-in mun'a pengden soh phabep jong ka neijin ahi. Chule keiman masanga Jerusalem'a ana cheng leng ana umsa ho sang'in jong, gancha ho leh gan lentah tah ho geijin jong kanei tam jon ahi.
7 Possuí muito gado, bois e ovelhas, mais que todos os que me precederam em Jerusalém.
8 Keiman lengtampi ho le agam sung uva dangka tamtah le sana tamtah ho ka kholkhom in ahi. Keiman numei ho leh pasal ho lah a lasathem kidangtah tah kaki thalah in chule mel-hoitah tah thaikem ho jong ka neijin, pasal khat in alung’a adeichat chan chu ka neisohkei jin ahi.
8 Amontoei prata e ouro, riquezas de reis e de províncias. Procurei cantores e cantoras, e que faz as delícias dos filhos dos homens: mulheres e mulheres.
9 Hiti chun keima ka masanga Jerusalem'a ana cheng ho jouse sang'in ka loupi jon, chule ka chihna’n keima eidalha pon ahi.
9 Fui maior que todos os que me precederam em Jerusalém; e, ainda assim, minha sabedoria permaneceu comigo.
10 Kalunga ka ngaichat chan kakilah ji'e. Nopsahna kiti pouva chun ka noplou na aumpoi. Na hahsa toh jeng’a jong ka tha nom lheh in, katoh gimna jousea tohman ka kimu cheh in ahi.
10 Tudo que meus olhos desejaram, não lhes recusei; não privei meu coração de nenhuma alegria. Meu coração encontrava sua alegria no meu trabalho; este é o fruto que dele tirei.
11 Hinlah kana tohna jouse hi kavetna ahileh bulhit molso kiti hi ahahlheh in, ajeh bei ngensen ahi-huinung gahdel tobangbep ahi. Hoilai mun hijongleh aphachom dihtah kiti hi aum deh poi.
11 Mas, quando me pus a considerar todas as obras de minhas mãos e o trabalho ao qual me tinha dado para fazê-las, eis: tudo é vaidade e vento que passa; não há nada de proveitoso debaixo do sol.
12 Hitia hi keiman chihna hitoh ki ngolsah na le ngolna hi ka tekah in ahileh (ajeh chu keima Lengpa tah ’in kabol banga hi koiyin abolthei ding ham?)
12 Passei então à meditação da sabedoria, da loucura e da tolice. {Qual é o homem, designado desde muito tempo, que virá depois do rei?}
13 “Khovah hi muthim sanga aphatjoh bangin, chihna hi ngolna sang'in apha joi, tin ka gel in ahi.
13 Cheguei à conclusão de que a sabedoria leva vantagem sobre a loucura, como a luz leva vantagem sobre as trevas.
14 Ajeh chu miching hon achena ding aki muchet masat un, hinlah angol chu muthima avahlei. Hinlah miching le mingol jong achan ding’u aki banggel in ahi.”
14 Os olhos do sábio estão na cabeça, mas o insensato anda nas trevas. Mas eu notei que um mesmo destino espera a ambos,
15 Keima lunggel’a, “Aniuva thigel ding ahi. Keima mingol banga kichai ding kahijeh in, kachihna jouse hi amanlutna ipi hintem? Hiche hi aboncha ajehbei hisohkei ahije!” kati.
15 e disse comigo mesmo: A minha sorte será a mesma que a do insensato. Então para que me serve toda a minha sabedoria? Por isso disse eu comigo mesmo, que tudo isso é ainda vaidade.
16 Ajeh chu miching le mingol aniuva athigellin ahi. Miching chu mingol sanga aki geldoh ding aumbe dehpoi. Ahunglhung ding nikhohoa aniuva ki geldoh louding ahi tauve.
16 Porque a memória do sábio não é mais eterna que a do insensato, pois que, passados alguns dias, ambos serão esquecidos. Mas então? Tanto morre o sábio como morre o louco!
17 Hitia keiman lei hinkho kahotna ajeh chu, hiche nisa noija kibol doh jouse hi lungboina bep ahije. Ijakai hi ajehbei tobang ahi-huinung gahdel tobangbep ahije.
17 E eu detestei a vida, porque, a meus olhos, tudo é mau no que se passa debaixo do sol, tudo é vaidade e vento que passa.
18 Keiman hiche leiset chunga kana toh gimna jouse hi kahin thei chim ahitai, ijeh- iham itileh keiman ka lodoh jouse hi midang ka dalhah peh ding ahije.
18 Também se tornou odioso para mim todo o trabalho que produzi debaixo do sol, porque devo deixá-lo àquele que virá depois de mim.
19 Chule keima panmun hinlo ding ho chu ching diuha ahilouleh ngoldiu ha kon asei thei ding ham? Hinlah nipi noija keima boltheina le tohgimna jal'a phatchom pina kanei ho hi, ama hon ahin kimanchah diu ahitai. Itia ajeh bei soh hin tem!
19 E quem sabe se ele será sábio ou insensato? Contudo, é ele que disporá de todo o fruto dos meus trabalhos que debaixo do sol em custaram trabalho e sabedoria. Também isso é vaidade.
20 Hitia hi keima, hiche vannoija hi ka tohgimna jouse hi aphatchomna ipi um'em tia lung lha tah’a uma kahi.
20 E eu senti o coração cheio de desgosto por todo o labor que suportei debaixo do sol.
21 Mi phabep chun chingtheile hetna neijin, chule themtah in atongun, amaho chun chutia atohgimgau chu atong louhel khat dinga chu adalhah teidiu ahi. Hiche jong hi ajeh kihe lou ahin, lungnat umtah ahi.
21 Que um homem trabalhe com sabedoria, ciência e bom êxito para deixar o fruto de seu labor a outro que em nada colaborou, note-se bem, é uma vaidade e uma grande desgraça.
22 Hitia hi mihon hiche hinkhoa hi atohgim nau jouse le alung gim nau jouseuva hi ipi akimu’u hinam?
22 Com efeito, que resta ao homem de todo o seu labor, de todas as suas azáfamas a que se entregou debaixo do sol?
23 Atoh gimnau nikhoho chu thohgimna le lungnat nan adim un, jan ahi teng jongleh alungthim-u akicholdo theipoi. Chehi ajehbei tobangbep ahisohkeije.
23 Todos os seus dias são apenas dores, seu trabalhos apenas tristezas; mesmo durante a noite ele não goza de descanso. Isto é ainda vaidade.
24 Hiti hin keiman ka gellin mihem in aneh’a chule adkonna, anatoh’a lungkimna anei ding sanga phajo aumpoi kati. Hiti hin, hiche nopsahna ho hi Pathen khutna hungkon ahi, ti keiman ka geldoh in ahi.
24 Não há nada melhor para o homem que comer, beber e gozar o bem-estar no seu trabalho. Mas eu notei que também isso vem da mão de Deus;
25 Ajeh chu Amalouva kon aneh’a, ahilouleh nop asah ding hiya ham?
25 pois, quem come e bebe, senão graças a ele?
26 Pathen'in chihna, hetna chule thanopna Ana lunglhaiho apeh ahi. Hinlah michonse khat chu nei le gou ahaova ahileh hiche ahaona chu Pathen'in alahmanga, ama lunglhaiho apeh ding ahi. Hiche jong hi ajeh beihel aphachom louding ahi bouve.
26 Àquele que lhe é agradável Deus dá sabedoria, ciência e alegria; mas ao pecador ele dá a tarefa de recolher e acumular bens, que depois passará a quem lhe agradar. Isto é ainda vaidade e vento que passa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.