Atos 13
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Antioch Houbung sunga Themgao le mihil ho chu, Barnabas, Simeon (mivompa), Lucius (Cyrene mi), Manaen (Herod Antipas golpa), chule Saul ahiuve.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Chuin Nikhat amaho hin anngola Pathen ahoukhom pet un Lhagao Theng in amaho kom'a chun “Barnabas le Saul chu kakouna natong dingin lhandoh tauvin,” ahin tin ahi.
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Chuin ama hon anngola taona hatah a anei jouvun amani chunga chun khut angam un, ataopeh jouvun asoldoh tauvin ahi.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Chuin Barnabas le Saul chu Lhagao Theng in asoldoh lhon tan ahile, amani Seleucia kongkai mun'a achesuh lhonin chuin Cyprus twikol jon dingin konga atou lhon tan ahi.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Chuche mun'a Salamis khopi alhun lhon phat in Judah te kikhop khomna hoa alut lhonin Pathen thu asamphong le lhon tan ahi. Chule John Mark jong amani kithopi dingin akilhon uvin ahi.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Chuin amani twikol sung pumpi a chun khopi khat a kon'in khopi khat ah avahle lhonin Paphos chan in ache lhonin ahile hiche lai mun'a chun Bar-Jesu kiti Judah mi doichoi le themgao lhem khat akimupi lhonin ahi.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Chule amapa chu gamvaipo miching tah Sergius Paulus kom'a uma ahi. Chuin gamvaipo pa chun Pathen thu angai nom jeh chun Barnabas le Saul chu akou tan ahi.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Ahinlah Elymas kiti doichoi mikhat ahung kikum lut in gamvaipo chun Barnabas le Saul thusei chu atahsan louna tei dingin hiche teni thusei hi ngaipeh hih in tin aseiyin ahi.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Chuin Paul tia jong kihe Saul chu Lhagao Theng adimset in, chule aman doichoi mipa chu aven,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 “Nangma Diabol chapa, Jou le jona milhemlha, thilpha jouse dinga melma pa! Pathen lamdih a konna mihem puimang ding hi nangah louhel ding ham?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Ven tun Pakai mijepna khut chu na chunga hung chu ding chule namit choding phat chomkhat khovah namu louding ahitai.”
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Hiche thilsoh chu gamvaipo chun amu phat in ama jong seijui ho lah a ajao tan ahi ajeh chu Pakai thudol thuhil chu kidang asah val jeng ahi.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Chuin Paul le alhon khompi ho chun Paphos dalhan Pamphylia jon dingin konga akitolun Perga mun'a akinga tauvin, chule hiche mun'a kon chun John Mark chu Jerusalem lama akile tan ahi.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ahin Paul le Barnabas vang chu keng lam in Pisidia gam'a Antioch chan ache lhonin, chuin cholngah nikhon amani jong kikhom dingin kikhop khomna in ah alut lhon tan ahi.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Chuin angaiya Mose le Themgao lekhabu asim jouvun kikhopna a lamkai hon amani kom'a chun “Sopi teni mipi ho tilkhouna dinga seinom nanei lhon le hung sei lhonin,” tin phat apeuvin ahi.
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Chuin Paul ading doh in akhut alhaang in mipi ho chu thipbeh cha a um dingin aseiyin, chuin aman aseitai, “Israel mite ho leh Pathen ging'ah chidang namdang te ho, ngaiyuvin,
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Hiche Israel nampi Pathen chun ipu ipateu ana lhengdoh in Egypt gam'a chun apunsah uvin chule thahat tah nampi khat in ahin semdoh tan ahi. Chuin athahat nan Egypt mite khut ah asoh chan nauva kon'in ahin huhdoh in,”
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Gamthip noiya kum somli jen ahin puiyin,
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Chuin Canaan gamsunga nam sagi jen asumang in, agamsungu chu Israel ten alo dingin apetan ahi.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Hiche thilsoh hi kum 450 sunga soh ahi. Chujouvin Israel chate chunga vaihom dingin Pathen thutan vaihom ho ana pen amaho chun Samuel themgao pa khang chanin vai anahom un ahi.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Chuin mipi chun leng ana thum'un, ahile Pathen'in Benjamin phunga kon Kish chapa Saul chu ana pen ama chun kum somli lengvai anapon ahi.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Ahin Pathen'in Saul chu leng mun'a kon'in ana ladoh in David chu ana tung tan ahi. Pathen'in David thudol'a hitin ana seiye “Keiman kalung gottah mi Jesse Chapa David kamutai, aman kalunggot jouse abol ding ahi” ati.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Chule Pathen'in Israel te huhdoh dinga athutep Jesu chu leng David insunga kon ahi.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Ama ahung masang'in twilutsah John in Israel mipi jousen chonset lung aheiya Pathen kom'a akile kit uva chule twiya Baptize achanna dingu thu ana lhangsam in ahi.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Chuin John in atoh ding kin achai phat in aman adongin “Kei hi Messiah nei hisah uham? Kahipoi! Ahin Ama hungvah ding ahi, chule keima akengchot khao sutlha a pang asolchah khat dinga jong lhing jou kahipoi.”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Sopite, Abraham son ho le chidang namdang Pathen ging mite ho, Hiche huhhingna thupha hi eiho dinga hung kisol ahi.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Jerusalem mite le alamkai teuvin themgao hon Jesu thudol aseiyu ahilam ahepouve. Chusang'in themmo achanun hiche jeng jong hin cholngah niseh a themgao ho thucheng aguilhun sah ahi.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Chule dan dungjuiya thana ding themmona jong amu pouvin, ahin Pilate henga chun atha teitei na dingin angeh un ahi.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Chuin themgaovin achung chang thudol asei jouse aboljou soh phat un, thingpel chunga kon'in ala lhauvin lhanah alupsah tauvin ahi.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Ahivangin Pathen'in thina a kon'in akaithou kittai.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Chuin nikho phabep jouvin Galilee a konna Jerusalem lampia akilhon khompi ho henga ama akiphong in tun amaho Israel mite henga hettohsah in apang uvin ahi.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Tunia keiho hiche laiya hi Pathen'in ipu ipateu henga ana kitepna thupha choiya hung kahiuve.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Chule hiche hi ason achilhah eiho jouse henga Pathen'in Jesu akaithou vanga aguilhun sah ahi. Hiche thudol hi Psalm lekhabu nina in hitin aseiyin ahi, “Nangma kachapa, tunin keima napa kahitai.”
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Ajeh chu Pathen'in lhana monlha bep ding hilouva thina a konna kaithou dinga ana thutepsa ahi. Pathen'in aseiyin, “David henga kakitepna phattheina kiselguh chu nangma kapeh ding nahi, ati.
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Psalm lekhabu dang khat ah ahilchen be in, Na mitheng chu lhan'a namon densah louding ahi,” ati.
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Chule hiche thu hi David aseina ahipoi, ajeh chu David chun ama khang sunga Pathen lunggot lam abol jouvin athi in apu apate toh akivui khomin chule atahsa jong amonmang tan ahi.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Ahipoi! Hiche thu hi Pathen'in atahsa monmang louva akaithou midang khat kiseina ahi.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Sopi te ho, ngaiyun! Hiche Jesu vanga chonset ngaidamna aum thudol lhangsama kahiuve.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Koi hijongleh ama tahsan chan chu Pathen anga them changa kisim ding ahi chule hiche hi Mose dan in abol theipoi.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Chingtheiyun! Themgao thusei ho hi nangho chunga chuh sah hih un, ajeh chu ama hon hitin aseiyuve;
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 “Veuvin mi nuisat ho, kidang sauvin lang thidoh un, ajeh chu nangho phat laiyin thil khat kabolin, hiche thil khat kabol chu mikhat in naheng uva ahung sei jong le na tahsan pouve.” ati.
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Chuin Paul le Barnabas chu kikhopna in'a kon'in apotdoh lhonin ahile mipi chun akham uvin hapta kit le asei lhon jouse avelsei kit lhon dingin angeh un ahi.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Chuin Judah mi tamtah le hougut Judah houva lut mitampi chun Paul le Barnabas chu ajui tauvin ahile amanin amaho chu Pathen milungsetna a umdet jing dingin atilkhou lhon tan ahi.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Chuin ahapta kit in khopi sunga mipi atamjo Pathen thungai dingin ahung khomun ahi.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Ahin Judah mi abang chun mipi chu aveuvin ahile athangse uvin, hijeh chun Paul thusei jouse chu anelkal un ahi.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Chuin Paul le Barnabas chun hangsan tah in alhangsam lhonin asei lhon tai, “Nangho Judah te henga Pathen thu kalhangsap masah lhon ding hi ngaikhoh ahi, ahin nang hon na pampai uva, nangho le nang hon tonsot hinna chang dia lomlouva thu nakitan tah jeh un, chidang namdang te henga kache lhon ding ahitai.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Ajeh chu Pathen'in, ‘vannoi leiset pumpia huhhingna thupole dinga, chidang namdang te lah a vah a kasem lhon nahi,’ atia chu chidang namdang te lah a eisol lhon ahitai,” ati lhon e.
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Chuin chidang namdang ten hiche thu ajah phat un hapan akipah un Pakai athangvah un chule tonsot hinna chang dinga kilhengdoh ho jouse chu seijui in apang tauvin ahi.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Chuin hiche gamkai sungse achun Pathen thu chu akithe jal tan ahi.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Chuin Judah te chun hougut numei ho le khopi sunga lamkai ho chu atilse uvin Paul le Barnabas chu khopi sunga kon'in adelmang sah tauvin ahi.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Chuin amanin apampai lhon vetsahnan akeng lhona khobon athinglha lhonin Iconium ajon lhon tan ahi.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Chule seijui ho chu kipana le Lhagao vin adimset tauvin ahi.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.