2 Crônicas 21

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jehoshaphat chu apu apate toh akicholdo khom tauvin David khopiah ana kivuitaan ahi, hijouchun achapa Jehoram min vai ahin hom tan ahi
1 Josafá morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi , e o seu filho Jeorão ficou no lugar dele como rei.
2 Aman Jehoshaphat chate sopi phabep ananeiyin ahi: Azariah, Jehiel, Zachariah, Azariahu, Michael, chuleh Shephatiah ahiovin amaho jousechu Judah lengpa Jehoshaphat chate ahiove
2 Jeorão, filho do rei Josafá, de Judá, tinha seis irmãos, que se chamavam Azarias, Jeiel, Zacarias, Azarias, Micael e Sefatias.
3 Amaho chu apaovin Sana dangka chuleh thilman tamtah tah hi anapeovin chuleh kul kikai khum Judah khopi ho khat chehtoh anape chehin ahinla lenggam vangchu Jehoram anapei ajeh chu ama hi acha masapen ahi
3 Josafá deu a eles muitos presentes de prata e ouro e objetos de valor. E a cada um entregou o governo de uma das cidades de Judá que eram protegidas por muralhas. Mas ele escolheu Jeorão, o filho mais velho, para ser o rei depois dele.
4 Jehoram chu alenggam akisuhdet phatnin athahat becheh nadingin asopiho jouseleh Israel leng chaho jong athat gamsohhellin ahi
4 Quando se tornou rei, Jeorão se firmou no poder e então mandou matar todos os seus irmãos e também algumas das altas autoridades de Israel.
5 Jehoram leng ahung chanhin akum 32 alhingtaan ahi, chuleh Jerusalem mahin kum 8 bou aleng changin ahi
5 Jeorão tinha trinta e dois anos de idade quando se tornou rei e governou oito anos em Jerusalém.
6 Ama hi Israel lengte chonnin achonnin Ahab tobangin atongin ahi, ajeh chu aman Ahab chanu akichenpin Pakai deilou lamjengin akimangchan ahi
6 A mulher dele era filha do rei Acabe, de Israel, e por isso Jeorão seguiu os maus caminhos de Acabe e dos outros reis de Israel. Jeorão pecou contra Deus, o Senhor ,
7 Ahivangin David toh kitepna aneidungjuijin Davip chilhah ho hi asumang nompon ahi, ajeh chu David lengmun alojing diuva Pakaiyin kitepna ananeisa ahi
7 mas o Senhor não quis acabar com os descendentes do rei Davi, pois havia feito uma aliança com Davi, prometendo que os seus descendentes sempre seriam reis.
8 Jehoram vaihom sungin Edommin gal ahin bollin lenggam atummin ahin kitundoh tauvin ahi
8 Durante o reinado de Jeorão, o país de Edom se revoltou contra Judá e se tornou independente.
9 Ahin Jehoram leh agal lamkaiho chu Sakolkang talai chungah atouvun Edom ana nokhum mun ahi, ahinlah Edom sepaiten akol khummin ahin amaho jannin ajamdoh un ahi
9 Por isso, Jeorão e os seus oficiais, com os seus carros de guerra, invadiram Edom e ali foram cercados pelos edomitas. Jeorão e os seus comandantes dos carros de guerra atacaram os edomitas durante a noite e escaparam.
10 Hichea patnin Edom ten Judaha kon'in chamlhat na ahinnei tauvin ahi, Hichesunga hin Libnah khopi injong kiphin na ahinneitaan ahi, ajeh chu Jehoram hin apu apa te Pathen apaidohtaan ahi
10 Desse tempo até hoje , Edom ficou independente de Judá. Nessa mesma época, a cidade de Libna também se revoltou porque Jeorão tinha abandonado o Senhor , o Deus dos seus antepassados.
11 Ama hin doihouna munho anatung doh in Judah leh Jerusalem mipi ho hi Pathen dounan ana chonset sahgamtaan ahi
11 Ele construiu lugares pagãos de adoração nas montanhas de Judá, levou os moradores de Jerusalém a adorarem ídolos e fez o povo de Judá abandonar a Deus.
12 Elijah themgaovin Jehoram chu lekha ahin thotnin, “Pakai napu napa David Pathen chun nangmahi napaidohtaan ahi, ajeh chu nangin napu Asa lengpa napa Jehoshaphat chonbangin nachon tapon,
12 Aí o profeta Elias escreveu a Jeorão uma carta, na qual dizia o seguinte: “É isto o que diz o
13 Amavang Israel lengho chonin nahung chonnin Judah le Jerusalem mipite hi Pathen doumah nabolsahin Ahab leh Israel lengho bangin na chontan chuleh nangsanga phajo nasopiho jong nahinthat gamhellin ahi
13 mas seguiu o mau exemplo dos reis de Israel. Você levou o povo de Judá e os moradores de Jerusalém a adorarem ídolos, como fazem os reis de Israel. E também matou os seus próprios irmãos, que eram melhores do que você.
14 Hiche jeh a hi Pakaiyin na mipite leh nacha nanao teleh najite asuhgenthei ding chuleh naneinagou ho jong asuhmang ding ahi
14 Por isso, o Senhor Deus vai fazer cair um castigo terrível sobre o povo de Judá e sobre os filhos e as mulheres que você tem e vai destruir tudo o que é seu.
15 Nangmatah jeng jong nagil sunga thoh lel umtah hivei nakhumpeh a niseh a khoh cheh cheh ding ahi
15 E você mesmo vai ter uma doença intestinal muito séria, que irá piorando cada vez mais, até que os seus intestinos saiam do corpo.’ ”
16 Hiche chung chon hin Pakaiyin Philistine teleh Ethopia kom'a cheng Arabiate Jehoram doudingin ahin choudoh tan ahi
16 O Senhor Deus fez com que os filisteus e os árabes que eram vizinhos dos etíopes que moravam no litoral ficassem furiosos com Jeorão.
17 Amaho hi Judah gam'a ahunglutnun Judah te akisatpiovin leng inpia neilegou um jouse achommun hiche tilou vinjong aji achate se akaimangun, achate lah a aneopen Jehoahaz bou akhenpehin ahi
17 Eles invadiram o país de Judá, derrotaram Jeorão e levaram embora todos os bens do palácio e também os filhos e as mulheres de Jeorão. Deixaram somente Acazias, o seu filho mais moço.
18 Hiche jouhin Pakaiyin lengpa gilsunga chun thohlel umtah hivei anatdohsah taan ahi
18 Depois de tudo isso, o Senhor castigou Jeorão com uma doença intestinal incurável.
19 Kumni sungin lengpa natna chu athohlel cheh chehin ajona in gentheitah in athipi taan ahi. Amipiten jong apu apateu athiteng alung hempinao vetsahna a mei atijio chu atih tapouvin ahi
19 Ele foi piorando cada vez mais, até que depois de dois anos os intestinos saíram do corpo dele, e Jeorão morreu, sofrendo dores terríveis. O povo não acendeu uma fogueira em honra dele, como havia feito para os seus antepassados.
20 Jehoram min kum 32 (Somthum le ni) alhinna lengmun alo pat ahin kum 8 sungin bou vai ahommin ahi. Athichun koimacha alhase alunghem aumpon ahi. Ama chu lengte kivuina –a avui pouvin David khopi sunga vang anavui naovin ahi
20 Jeorão tinha trinta e dois anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém oito anos. Quando morreu, ninguém sentiu falta dele; ele foi sepultado na Cidade de Davi , mas não nos túmulos dos reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.