1 Reis 8

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Solomon Lengpan Israel te phung bahkai ho leh phung jouse lamkai ho leh upaho jouse Jerusalem'a hunga David khopi Zikonna konna Pakai kitepna thingkong chu hinpu’a Hou-Ina thahlut dingin akou khom tan ahi.
1 Então convocou Salomão junto de si em Jerusalém os anciãos de Israel e todos os chefes das tribos e os chefes das famílias israelitas, para irem buscar na cidade de Davi, em Sião, a arca da aliança do Senhor.
2 Hiti chun Israel te chu lha sagi channa Ethanim lhasung in hoibitna golvah umkhom dingin ahung kikhom tauvin ahi.
2 Todos os israelitas se reuniram junto do rei Salomão no mês de Etanim, que é o sétimo, durante a festa.
3 Israel lamkaiho jouse ahung kikhop khom phat un thempu hon apu uvin akipat doh tauvin,
3 Vieram todos os anciãos de Israel e os sacerdotes tomaram a arca do Senhor.
4 Levi te le thempu hon Pakai umpina ponbuh chuleh manchah thengho jouse chutoh Hou-In ah apo lut un ahi.
4 Levaram-na, assim como a Tenda de Reunião e todos os utensílios sagrados que havia no tabernáculo: foram os sacerdotes e os levitas que os levaram.
5 Solomon Lengpa leh Israel mipi ho jouse chu Pakai kitepna thingkong masanga chun aki khom un kelngoi tamtah leh bongchal tamtah athat un kilhaina pumgo thilto abol'un agancha thao ho chu atam behseh jeh in simjou ahi pon ahi.
5 O rei Salomão e toda a assembléia de Israel reunida junto dele conservavam-se diante da arca. Sacrificavam tão grande quantidade de ovelhas e bois que não se podia contar.
6 Hichun thempu hon Pakai kitepna thingkong chu Hou-In sunga apolut un Cherubim teni lhaving noi muntheng chungnung penna chun akai tauvin ahi.
6 Os sacerdotes levaram a arca da aliança do Senhor para seu lugar, no santuário do templo, no Santo dos Santos, debaixo das asas dos querubins.
7 Hiti chun thingkong chuleh aputna moljol teni jong chu Cherub teni lhalim teni noija chun aum tan ahi.
7 Pois os querubins estendiam as suas asas sobre o lugar da arca, e cobriam por cima a arca e os seus varais.
8 Hiche aputna mol teni hi munthengpen masang’a chu idin leh jangpet in akimu theijin, mun choma kon vang'in akimu thei pon ahi. Hiche moljol teni hi tuni geijin aum nalai je.
8 Estes varais eram de tal forma compridos, que se podiam ver as suas extremidades do lugar santo, diante do santuário, mas não de fora, e ali ficaram até o dia de hoje.
9 Hiche kitepna thingkong sung’a hin thil dang aum pon Israel te Egypt a konna ahung potdoh uva Pathen'in Sinai mol’a Mose ana peh Israel te toh aki tepna songpheng teni bouchu a um'in ahi.
9 Na arca só havia as duas tábuas de pedra que Moisés ali depusera no monte Horeb, quando o Senhor fez aliança com os israelitas, depois que saíram da terra do Egito.
10 Thempuho chu muntheng pena konna ahung potdoh tengu leh meilom sa-tah chun Hou-In chu akhu khum jeng jin ahi
10 Quando os sacerdotes saíram do lugar santo, a nuvem encheu o templo do Senhor,
11 Meilom chun Hou-In ahin khu tengleh Pathen loupi na chun Hou-In alo dim ji in Thempu hon na atong jom thei ji tapouvin ahi.
11 de modo tal que os sacerdotes não puderam ali ficar para exercer as funções de seu ministério; porque a glória do Senhor enchia o templo do Senhor.
12 Hiteng chuleh Solomon in taona amang jin, “O Pakai! Meilom a khun kaum ji nana ti,
12 Então disse Salomão: O Senhor declarou que habitaria na obscuridade.
13 Pakai tuhin Tonsotna na chen na thei dingin hiche Hou-In thupitah hi ka sahdoh peh tan ahi!” ati.
13 Por isso, edifiquei uma casa para vossa residência, um lugar onde habitareis para sempre.
14 Hijou teng chu leh Lengpa chu ahung ki heijin avel’a ding mihon pi hiti hin phatthei aboh jin ahi.
14 Depois o rei virou-se para a assembléia de Israel, que se conservava de pé, e a abençoou.
15 “Israel te Pakai Pathen chu thangvah in umhen! Aman kapa David kom’a ana kitepna chu amolso tan ahi, ajeh chu Aman kapa kom'ah,
15 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, disse ele, que falou pela sua boca ao meu pai Davi e que, pela sua mão, acaba de cumprir a promessa que ele fez, quando disse:
16 ‘Kami Israel te chu Egypt ma konna kahin puidoh a pat chun, keima ei kihouna ding Hou-In aki sahna dingin Israel te chenna gam khopi khatcha jong kana lhengpon ahinlah David nangma hi kami Israel te chunga vaihom dingin kana lheng in ahi!’” anati.
16 Desde o dia em que tirei do Egito o meu povo de Israel, não escolhi cidade alguma entre as tribos de Israel, para que aí me fosse edificada uma casa onde residisse o meu nome; mas escolhi Davi para reinar sobre o meu povo de Israel.
17 Chuin Solomon chun aseiben, “Kapa David chun Israel te Pakai Pathen min loupi dopsang na dingin Hou-In ana sa gon ahi.
17 Davi, meu pai, tinha a intenção de construir um templo ao nome do Senhor, Deus de Israel;
18 Pakaiyin Keima min Loupina ding’a Hou-In sah nagot nalungtup chu ahoi nai,
18 mas o Senhor disse-lhe: Quando tiveste a intenção de edificar um templo ao meu nome, fizeste bem.
19 Hinlah hiche Hou-In sa ding chu nang nahipoi, keima min loupina Hou-In sa ding chu na chate lah a khatpen in asah ding ahi bouve!” ati.
19 Tu, porém, não edificarás esse templo; será o teu filho, saído de ti, quem construirá um templo ao meu nome.
20 “Tun Pakai nangin na kitepna chu na lolhin sahtan kapa khel lin keima leng ka hung chang tan chuleh Pakai nangma nakitepna banginIsrael laltouna a chun keima ka laltoutan ahi. Tun Israel Pakai Pathen nangma min loupina dingin Hou-In chu ka hin tungdoh tan ahi.
20 O Senhor cumpriu, pois, a palavra que pronunciou. Como o Senhor o disse, eu me sentei sobre o trono de Israel, sucedendo ao meu pai Davi, e construí esse templo ao nome do Senhor, Deus de Israel.
21 Chuleh Pakai nangin kapu kapa te’u Egypt a konna na hin pui doh hotoh nana ki tepna thingkong jong chu akei na ding kahin gong tan ahi,” ati.
21 Preparei um lugar para a arca, onde se encontra a aliança do Senhor, aliança que fez com nossos pais quando os tirou do Egito.
22 Hijou chun, Solomon chu Israel mipite jouse masang Pakai maicham noija chun adingin, vanlam’ah akhut adom sang'in,
22 Em seguida, pôs-se Salomão diante do altar do Senhor, em presença de toda a assembléia de Israel, estendeu as mãos para o céu e disse:
23 Hitin atao tai, “Vo Pakai Israel Pathen, hiche vannoi leiset ahin nang tobang Pathen dang aumpoi, Nang ma mitmu’a alungthim pumpia kal songho chung ah na kitepna dungjuijin na ngailutna lhasam louhel in na musah jingin ahi.
23 Senhor, Deus de Israel, não há Deus semelhante a vós, nem no mais alto dos céus, nem aqui embaixo, na terra; vós sois fiel à vossa misericordiosa aliança com os vossos servos, que caminham diante de vós de todo o seu coração.
24 Nangin kapa David kom'a nakitepna chu nalhakang pon ahi. Nangman nakam’a na phondoh na kitepna banginna khut tah’in tunin na lolhin sah tan ahi,” ati.
24 Cumpristes a promessa que fizestes a vosso servo Davi, meu pai: o que vossa boca falou, realizou-o vossa mão, como hoje se vê.
25 “Tun O Pakai Israel Pathen, nangin kapa David kom'a nana kitepna abanjong chu subulhit tan, ajeh chu nangman ama kom’a nana seichun na chilhah ten lamdih ahin chepi uva, nang chouna banga kitahna neitah a ajui uva ahileh nachate lah a khat pen pen chu Israel Laltouna a hung toupeh ding ahi bouve na ti chu,
25 Agora, Senhor, Deus de Israel, realizai a promessa que fizestes a vosso servo Davi, meu pai, quando lhe dissestes: Não te faltará jamais diante de mim um sucessor ocupando o trono de Israel, contanto que teus filhos guardem cuidadosamente os teus caminhos, andando diante de mim, como tu mesmo o fizeste.
26 O Israel Pathen! Nasohpa kapa David kom’a hitia nana kitepna chu tuhin subulhit tan,” ati.
26 Cumpra-se, pois, presentemente, ó Deus de Israel, a promessa que fizestes ao vosso servo Davi, meu pai.
27 “Ahinlah Pathen chu hiche leiset a hi iti chen ding ham? Ahipoi, van sangpen in jong na dol ponte chuti ahileh hiche keiman ka tundoh Hou-In hin iti na dol ding ham?
27 Mas, será verdade que Deus habite sobre a terra? Se o céu e os céus dos céus não vos podem conter quanto menos esta casa que edifiquei!
28 Ahinlah, O Pakai ka Pathen kataona le kathum nahi nei ngaipeh in, na sohpa na kom’a kaka na le ka taona hi nei ngai peh tei jin,
28 Entretanto, Senhor Deus meu, atendei à oração e às súplicas de vosso servo; ouvi o clamor e a prece que hoje vos dirijo.
29 Nangin kamin um jing ding ahi, nana tina hiche Hou-In hi asun ajan in hin velhi jingin lang, hiche lang ngatna katao chan’in nangin kataona nei ngaipeh in.
29 Que vossos olhos estejam dia e noite abertos sobre este templo, sobre este lugar, do qual dissestes: O meu nome residirá ali. Ouvi a oração que vosso servo vos faz neste lugar.
30 Nami Israel te lah ahin keima kahin hiche lang ngatna kisunemtah le ngaichatna nei tah a kahung tao tengu leh neihin ngaipeh teijun, van na chenna munna konna na hin jah teng jongleh neingai peh un, na jah tengleh neingaidam’un,” ati.
30 Ouvi a súplica de vosso servo e de vosso povo de Israel, quando orarem neste lugar. Ouvi-os do alto de vossa morada no céu, ouvi-os e perdoai!
31 “Khat touvin mikhat chunga bolkhel aneiya, hiche Hou-In maicham maiya hi kamopoi tia kihahsel a auma ahileh,
31 Se alguém pecar contra o seu próximo e, fazendo-o jurar, for tomado juramento diante de vosso altar, neste templo,
32 Nangin vanna kon'in hin ngaijin lang mihehpa le aki hehpa kikah a thu hintan’in lang athemmo chu achan dingdol chansah jengin, chuleh themmona nei loupa chu them chansah jengin.
32 vós, do alto dos céus, fareis justiça aos vossos servos, condenando o culpado, fazendo cair sobre ele o seu pecado, e justificando o inocente, tratando-o segundo a sua inocência.
33 Nami Israel ten nangma douna a achonset jeh uva agalmi hon ahin jouva chuteng ama hon a themmona’u ahin kihet uva na kom ahinbel uva hiche Hou-In a hi ahung tou uva ahileh,
33 Quando vosso povo de Israel for derrotado por seus inimigos por ter pecado contra vós, se se voltarem para vós, dando glória ao vosso nome, e vierem orar e vos suplicar neste templo,
34 Hiteng chule vanna kon'in ataona’u hin ngaijin lang nami Israel te hi a chonset na’u hin ngaidam inlang, apu apate’u nana pehna hiche gam ah hinle puilut kit tei jin.
34 ouvi-os do alto dos céus, perdoai o pecado de vosso povo de Israel, e reconduzi-o à terra que destes a seus pais.
35 Namite hi nangma douna a chonset jeh uva go na juhsahlou tengleh amaho a chonset na’u ahung kisih uva namin ahin pat uva hiche Hou-In lang ngatna ahung tao teng uleh,
35 Quando o céu se fechar e não cair mais a chuva, por terem pecado contra vós, se vierem orar neste lugar, dando glória ao vosso nome, e se converterem de seus pecados por causa de sua aflição,
36 Nangman vanna kon'in atao na’u hin ngaijin lang na mi Israel te hi achonset na’u hin ngaidam in. Ama ho hin lampidih achepi theina diuvin hin hil’in chuleh amaho ding tumbeh a napeh gam leiset chunga hin go hin juhsah kit jitan,” ati.
36 ouvi-os do alto dos céus, perdoai o pecado de vossos servos e de vosso povo de Israel. Mostrai-lhes o bom caminho que devem seguir, e mandai chuva sobre a terra que destes ao vosso povo como herança.
37 “Ijem tia gamsung’a hi kellhah ham ahilouleh natna hivei lang’a ham ahilou jongleh anche louhing ho khaokho te ham, lungkang te ham ahung lan jeng ham ahilouleh akhopi’u ho hi, min ahin delkhum jeng ham ahi louva natset ham in ahin lonvuh jeng u-ham teng,
37 Quando vierem sobre a terra a fome, a peste, a ferrugem, a mangra, os gafanhotos; quando o inimigo cercar o povo nas cidades; quando houver qualquer flagelo ou epidemia,
38 Nami Israel te hin hiche Hou-In lang hi ahin ngatna aban ahin jah uva ahung tao uva a hahsat na’u hi ahin lhut teng uleh,
38 se um homem, se todo o vosso povo recorrer a vós com orações e súplicas, e se cada um, reconhecendo a chaga de seu coração, levantar as mãos para este templo,
39 Hiteng chule na chenna van gam a kon'in hin ngaidam in. Namite hin achonna ’u dungjuiya achan diuva lom chu pe jengin, ajeh chu nangin mi lungthim jouse jong nahetsohkei sa ahi.
39 ouvi-os desde vossa morada no alto dos céus, e perdoai-lhes. Fazei de modo a dar a cada um segundo o que fez, vós que conheceis o seu coração, porque só vós conheceis o coração de todos os filhos dos homens;
40 Hitia chu nabol teng apu apate’u na na pehna hiche gam ahi achen laise uvin nangma na ging jing tauvinte,” ati.
40 e desta sorte eles vos temerão durante todos os dias de sua vida na terra que destes a seus pais.
41 “Khonung tengleh nami Israel te hilou gamchom miho jong hin, nangma hina hin hedoh untin, namin jal’a gamla tah’a kon ahi hung diu ahi.
41 Quanto ao estrangeiro, que não pertence ao vosso povo de Israel, quando vier de uma terra longínqua por causa de vosso nome, -
42 Ajeh chu amaho hin namin loupi kithan hi ahin hetdoh diu, naban thahatna ahin bol diu chutengleh amaho jong Hou-In lang hi ahin ngat uva hung tao diu,
42 porque se ouvirá falar da grandeza de vosso nome, da força de vossa mão e do poder de vosso braço, - quando vier orar neste templo,
43 Hiteng chule nachenna vanna kon'in hin ngaipeh inlang chule ataona’u chu hin sanpeh in. Hitia chu nami Israel ten na hat bang uva hi Leiset chung’a mipi ho jouse hin na hinna ahin hetdiu nahin gindiu ahi. Amaho jong hin namin loupi na dingin hiche Hou-In ka hin tundoh hi ahin hetdiu ahi.
43 ouvi-o do alto dos céus, do alto de vossa morada, ouvi-o e fazei tudo o que esse estrangeiro vos pedir. Então todos os povos da terra conhecerão o vosso nome, vos temerão como o vosso povo de Israel, e saberão que o vosso nome é invocado sobre esta casa que edifiquei.
44 Namite hi agalteu toh kisat dinga akon uva hahsatna atoh jeh uva keiman namin loupi na ding’a kahin tundoh hiche Hou-In ahin ngat uva ahung tao tengu leh,
44 Quando o vosso povo partir para a guerra contra os seus inimigos, seguindo o caminho que lhe indicardes, se vos invocarem com o rosto voltado para a cidade que escolhestes, para o templo que edifiquei ao vosso nome,
45 Van mun a kon'in ataonau hin ngaijin lang a ngaichat u hinsuh bulhit peh in,” ati.
45 ouvi do alto dos céus as suas preces e súplicas, e fazei-lhes justiça.
46 “ama hon nangma douna ahung chonset jeng uva ahileh koihi achonse khalou um am? Nangma jeng jong nalunghanga agalmiteu na josah thei ahilouleh agal miteuvin agam uva gal hing’a na kaimang sahthei jong ahi.
46 Quando pecarem contra vós - porque não há homem que não peque - e quando em vossa ira os entregardes nas mãos de seus inimigos, de sorte que sejam levados cativos pelos seus vencedores a uma terra inimiga, longínqua ou próxima,
47 Ahinlah hiche a asoh channau migam’a chu alung’u ahin hei uva nangma kom ahinbel uva, keiho ka chonse uvin thilse tah tah bol kahi tauve atiuva ahung tao uleh,
47 se, na terra de seu exílio, entrando em si mesmos, se arrependerem de seus pecados e vos suplicarem no seu cativeiro desta forma: Nós pecamos, cometemos a iniqüidade, procedemos mal,
48 Hitia chu alungthim pumpi uva nangma kom ahinbel uva, hiche asohchan na’u gamchom munna konna chu nangin apu apateu nana pehna gam lang ahin ngat’u ahilouleh nangin na peh khopi lang ahin ngat’u ahilouleh namin loupina dinga kahin tundoh hiche Hou-In lang hi ahin ngat uva ahung tao uleh,
48 se eles se voltarem para vós de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra de seus inimigos para onde forem levados cativos, e se orarem a vós com o rosto voltado para a terra que destes a seus pais, para esta cidade que escolhestes, para este templo que construí ao vosso nome,
49 Hiteng chuleh na chenna vanna kon'in atao nau chu hin ngai inlang ahahsatna’u hinvet peh tei jin.
49 ouvi, do alto dos céus, do alto de vossa morada, as suas preces e súplicas, e fazei-lhes justiça.
50 Chujongleh na mite hi nangma douna a chonset tengu leh nangma doumah abolnau achonset nau hin ngaidam tei jin. Gal hing’a mangho agalmiteu khotona hin musah teijin.
50 Perdoai ao vosso povo os seus pecados e as ofensas que cometeu contra vós. Tornai-os simpáticos aos seus vencedores, de sorte que tenham compaixão deles;
51 Ajeh chu amaho namite Egypt meibang’a sa thohgim na a konna na hin puidoh na deilhen nam mite ahiuve.
51 porque Israel é o vosso povo e a vossa herança, que tirastes do Egito, duma fornalha de ferro.
52 Keima thilthum leh nami Israel te thilthum neihin vetpeh unlang amaho hin itih phat hijongleh na kom’a akana’u ngai peh teitei jin.
52 Estejam os vossos olhos abertos às súplicas de vosso servo e de vosso povo de Israel, para ouvi-los quando vos invocarem.
53 Ajeh chu, O Leng chungnung Pakai nangin na soh Mose kom’a chun Israel te hi leiset chunga nam dang ho lah a kon’a nang’a dinga nami deilhen ahiuve nana tin ahi,” ati.
53 Porque vós, ó Senhor Javé, os separastes dentre todos os povos da terra para vossa herança, como o declarastes pela boca de vosso servo Moisés, quando tirastes nossos pais do Egito!
54 Solomon in hiche Pakai kom’a atao sunga chu akhut teni van chung langa adop sang’a ana dilsu’a ahin; taona ho leh athil thum ho hi achaiphat in Pakai maicham maija chun a dingdoh in,
54 Quando Salomão acabou de fazer ao Senhor esta prece e esta súplica, levantou-se de diante do altar do Senhor, onde estava ajoelhado com as mãos levantadas para o céu.
55 Israel mipi ho jouse chu phatthei aboh in ahi.
55 De pé, abençoou toda a assembléia de Israel, dizendo em alta voz:
56 “Pathen chu thangvah in umhen, ajeh chu aman amite Israel tehi aman ana kitepna jouse hi einatep peh bang bang un, ki choldona phat chu eimu sah tauve. Aman alhachapa Mose akon’a ana phondohsa ana kitepna thil loupi tah ho chu khatcha athon um louvin ahin tongdoh sohkei tan ahi.
56 Bendito seja o Senhor, que, como havia prometido, deu a paz ao seu povo de Israel! Não falhou uma palavra sequer de todas as boas palavras que dissera pela boca de seu servo Moisés.
57 Pakai i-Pathen uvin ipu ipate’u ana umpi bangineiho jong ei-umpi jing tauhen, aman ei dalhah da uhenlang ei-pai jong ei-pai doh hihbeh uhen!
57 Que o Senhor, nosso Deus, esteja convosco como esteve com nossos pais; não nos deixe, nem nos abandone,
58 Imalam jouse’a ama deilam hinkho eimansah’u hen lang, chuleh ama thupeh leh Dan semho ei nitsah’u henlang chuleh alunglhaina lampia ipu ipate’u ana pui bangineiho jong epui uhen.
58 mas incline os nossos corações para ele, a fim de que andemos em todos os seus caminhos, e guardemos os mandamentos e os preceitos que ele prescreveu a nossos pais.
59 Chuleh Pakai anga tunia ka taona thucheng ho hi asun ajan in a-angsung’a ging jing hen, hitia chu ami Israel te hi nitin i-ngaichat dung jui uva thu dih’a eipui theina diuvin.
59 Oxalá fiquem estas minhas palavras, com que supliquei ao Senhor, presentes à sua memória de dia e de noite, para que, dia por dia, ele faça justiça ao seu servo e ao seu povo de Israel.
60 Hitengleh chun vannoi leiset acheng mihem jousen Pakai bou hi Pathen ahi, adang aumpoi ti ahin het diu ahitai.
60 Assim, todos os povos da terra reconhecerão que é o Senhor que é Deus, e que não há outro fora dele.
61 Hiteng chuleh nang hon jong Pakai i-Pathen kitahna lhingsetna najui diu, chuleh a chondan ho leh a thupeh ho jouse hi tuni chan geija na hinjui ahileh najui lhung kei theidi’u ahi,” ati.
61 Que o vosso coração seja todo para o Senhor, nosso Deus, sem reserva, a fim de que andeis segundo as suas leis e observeis os seus preceitos, como hoje o fazeis.
62 Hijou chun Lengpa leh Israel mipiten kilhaina gantha abol tauvin ahi.
62 O rei e todo o Israel com ele imolaram vítimas diante do Senhor.
63 Solomon in chamna thilto in a bongchal sangsomni le sangni atoh in kelngoite le kelcha sangsom le sangni atoh in ahi. Hiti hin Lengpa le Israel mipi ten Pakai Hou-In achun todohna anei un ahi.
63 Salomão imolou, para o sacrifício pacífico que ofereceu ao Senhor, vinte e dois mil bois e cento e vinte mil ovelhas. Assim o rei e todos os israelitas fizeram a dedicação do templo do Senhor.
64 Hiche nikho mama hin lengpan Pakai Hou-In maiya hongcha chu athenso in ahi. Aman hikom chun pumgo thilto atoh in, lhosoh thilto jong atoh doh in chamna thil to sathao jong atoh in asuhtheng ahi, ajeh chu Pakai angsung’a kido sum-eng maicham chu pumgo thiltona, lhosoh thiltona, chamna thilto, sathaoho todoh nadinga kitung chu neo behseh tan ahi.
64 Naquele dia o rei consagrou o interior do átrio, que se encontra diante do templo do Senhor, pois ofereceu ali os holocaustos e as ofertas, bem como a gordura dos sacrifícios pacíficos, porque o altar de bronze, levantado diante do santuário do Senhor, não bastava para conter os holocaustos, as ofertas e a gordura dos sacrifícios pacíficos.
65 Hijouchun Solomon leh Israel pumpin Pakai Pathen angsunga hoibitna golvah kut abol'un ahi. Sahlanga Lebo-hamath napat lhanglam Egypt twinah putna chan gei jin mipi tamtah akikhom doh un ahi. Hiche golvah hi agommin ni som le nili alut in nisagi hi maicham todohna ahin, nisagi hi hoibitna golvah kut ahi.
65 Tal foi a festa que Salomão celebrou naquele tempo, e todo o Israel com ele, tendo concorrido uma imensa assembléia vinda desde Emat até a torrente do Egito, diante do Senhor, nosso Deus, durante duas vezes sete dias, isto é, quatorze dias.
66 Hiche golvah hi a kichaisoh phat in, Solomon in miho chu a incheh a asol tan ahi. Ama hon lengpa chu phatthei aboh un kipah tah le thanom tah in ain uva a kinung le tauvin ahi. Ajeh chu Pakai hi alhacha David ding leh Israel mipite dingin apha lheh jengin ahi.
66 Ao oitavo dia despediu o povo, e todos voltaram para as suas casas, abençoando o rei, com o coração alegre e contente por todos os bens que o Senhor tinha feito a Davi, seu servo, e ao seu povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.