1 Reis 8
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NAA
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Solomon Lengpan Israel te phung bahkai ho leh phung jouse lamkai ho leh upaho jouse Jerusalem'a hunga David khopi Zikonna konna Pakai kitepna thingkong chu hinpu’a Hou-Ina thahlut dingin akou khom tan ahi.
1 Então Salomão congregou os anciãos de Israel, todos os chefes das tribos, os príncipes das famílias dos israelitas, diante de si em Jerusalém, para levarem a arca da aliança do Senhor da Cidade de Davi, que é Sião, para o templo.
2 Hiti chun Israel te chu lha sagi channa Ethanim lhasung in hoibitna golvah umkhom dingin ahung kikhom tauvin ahi.
2 Todos os homens de Israel se congregaram junto ao rei Salomão na ocasião da festa, no mês de etanim, que é o sétimo.
3 Israel lamkaiho jouse ahung kikhop khom phat un thempu hon apu uvin akipat doh tauvin,
3 Quando todos os anciãos de Israel chegaram, os sacerdotes pegaram a arca do Senhor
4 Levi te le thempu hon Pakai umpina ponbuh chuleh manchah thengho jouse chutoh Hou-In ah apo lut un ahi.
4 e a levaram para cima, com a tenda do encontro e com os utensílios sagrados que nela havia; os sacerdotes e levitas é que levaram tudo isso para o templo.
5 Solomon Lengpa leh Israel mipi ho jouse chu Pakai kitepna thingkong masanga chun aki khom un kelngoi tamtah leh bongchal tamtah athat un kilhaina pumgo thilto abol'un agancha thao ho chu atam behseh jeh in simjou ahi pon ahi.
5 O rei Salomão e toda a congregação de Israel, que se havia reunido diante dele, estavam todos diante da arca, sacrificando ovelhas e bois, que, de tão numerosos, não se podiam contar.
6 Hichun thempu hon Pakai kitepna thingkong chu Hou-In sunga apolut un Cherubim teni lhaving noi muntheng chungnung penna chun akai tauvin ahi.
6 Os sacerdotes puseram a arca da aliança do Senhor no seu lugar, no santuário mais interior do templo, que é o Santo dos Santos, debaixo das asas dos querubins.
7 Hiti chun thingkong chuleh aputna moljol teni jong chu Cherub teni lhalim teni noija chun aum tan ahi.
7 Pois os querubins estendiam as asas sobre o lugar da arca e, do alto, cobriam a arca e os seus cabos.
8 Hiche aputna mol teni hi munthengpen masang’a chu idin leh jangpet in akimu theijin, mun choma kon vang'in akimu thei pon ahi. Hiche moljol teni hi tuni geijin aum nalai je.
8 Os cabos sobressaíam tanto, que suas pontas eram vistas do Santo Lugar, diante do Santo dos Santos; porém de fora não podiam ser vistos. E ali estão até o dia de hoje.
9 Hiche kitepna thingkong sung’a hin thil dang aum pon Israel te Egypt a konna ahung potdoh uva Pathen'in Sinai mol’a Mose ana peh Israel te toh aki tepna songpheng teni bouchu a um'in ahi.
9 Nada havia na arca a não ser as duas tábuas de pedra que Moisés havia colocado ali em Horebe, quando o Senhor fez aliança com os filhos de Israel, ao saírem da terra do Egito.
10 Thempuho chu muntheng pena konna ahung potdoh tengu leh meilom sa-tah chun Hou-In chu akhu khum jeng jin ahi
10 Quando os sacerdotes saíram do santuário, uma nuvem encheu a Casa do Senhor ,
11 Meilom chun Hou-In ahin khu tengleh Pathen loupi na chun Hou-In alo dim ji in Thempu hon na atong jom thei ji tapouvin ahi.
11 de maneira que os sacerdotes não puderam permanecer ali para ministrar, por causa da nuvem, porque a glória do Senhor encheu a Casa do Senhor .
12 Hiteng chuleh Solomon in taona amang jin, “O Pakai! Meilom a khun kaum ji nana ti,
12 Então Salomão disse: — O
13 Pakai tuhin Tonsotna na chen na thei dingin hiche Hou-In thupitah hi ka sahdoh peh tan ahi!” ati.
13 Na verdade, edifiquei uma casa para tua morada, lugar para a tua eterna habitação.
14 Hijou teng chu leh Lengpa chu ahung ki heijin avel’a ding mihon pi hiti hin phatthei aboh jin ahi.
14 Depois o rei voltou o rosto e abençoou toda a congregação de Israel, que se mantinha toda em pé.
15 “Israel te Pakai Pathen chu thangvah in umhen! Aman kapa David kom’a ana kitepna chu amolso tan ahi, ajeh chu Aman kapa kom'ah,
15 Salomão disse: — Bendito seja o
16 ‘Kami Israel te chu Egypt ma konna kahin puidoh a pat chun, keima ei kihouna ding Hou-In aki sahna dingin Israel te chenna gam khopi khatcha jong kana lhengpon ahinlah David nangma hi kami Israel te chunga vaihom dingin kana lheng in ahi!’” anati.
16 “Desde o dia em que tirei o meu povo de Israel do Egito, não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel para edificar um templo a fim de ali estabelecer o meu nome. Porém escolhi Davi para governar o meu povo de Israel.”
17 Chuin Solomon chun aseiben, “Kapa David chun Israel te Pakai Pathen min loupi dopsang na dingin Hou-In ana sa gon ahi.
17 — Também Davi, meu pai, havia proposto em seu coração edificar um templo ao nome do Senhor , o Deus de Israel.
18 Pakaiyin Keima min Loupina ding’a Hou-In sah nagot nalungtup chu ahoi nai,
18 Porém o Senhor disse a Davi, meu pai: “Você fez bem quando resolveu em seu coração edificar um templo ao meu nome.
19 Hinlah hiche Hou-In sa ding chu nang nahipoi, keima min loupina Hou-In sa ding chu na chate lah a khatpen in asah ding ahi bouve!” ati.
19 Todavia, não será você quem edificará esse templo; o seu filho, que descenderá de você, ele o edificará ao meu nome.”
20 “Tun Pakai nangin na kitepna chu na lolhin sahtan kapa khel lin keima leng ka hung chang tan chuleh Pakai nangma nakitepna banginIsrael laltouna a chun keima ka laltoutan ahi. Tun Israel Pakai Pathen nangma min loupina dingin Hou-In chu ka hin tungdoh tan ahi.
20 Assim, o Senhor cumpriu a palavra que tinha dito, pois me levantei em lugar de Davi, meu pai, e me assentei no trono de Israel, como o Senhor havia prometido, e edifiquei o templo ao nome do Senhor , o Deus de Israel.
21 Chuleh Pakai nangin kapu kapa te’u Egypt a konna na hin pui doh hotoh nana ki tepna thingkong jong chu akei na ding kahin gong tan ahi,” ati.
21 E nele preparei um lugar para a arca, em que estão as tábuas da aliança que o Senhor fez com os nossos pais, quando os tirou da terra do Egito.
22 Hijou chun, Solomon chu Israel mipite jouse masang Pakai maicham noija chun adingin, vanlam’ah akhut adom sang'in,
22 Salomão se pôs diante do altar do Senhor , na presença de toda a congregação de Israel, estendeu as mãos para os céus
23 Hitin atao tai, “Vo Pakai Israel Pathen, hiche vannoi leiset ahin nang tobang Pathen dang aumpoi, Nang ma mitmu’a alungthim pumpia kal songho chung ah na kitepna dungjuijin na ngailutna lhasam louhel in na musah jingin ahi.
23 e disse: — Ó
24 Nangin kapa David kom'a nakitepna chu nalhakang pon ahi. Nangman nakam’a na phondoh na kitepna banginna khut tah’in tunin na lolhin sah tan ahi,” ati.
24 Cumpriste para com o teu servo Davi, meu pai, o que lhe prometeste; pessoalmente o disseste e pelo teu poder o cumpriste, como hoje se vê.
25 “Tun O Pakai Israel Pathen, nangin kapa David kom'a nana kitepna abanjong chu subulhit tan, ajeh chu nangman ama kom’a nana seichun na chilhah ten lamdih ahin chepi uva, nang chouna banga kitahna neitah a ajui uva ahileh nachate lah a khat pen pen chu Israel Laltouna a hung toupeh ding ahi bouve na ti chu,
25 Agora, pois, ó Senhor , Deus de Israel, cumpre a outra promessa que fizeste a teu servo Davi, meu pai, quando declaraste, dizendo: “Nunca lhe faltará sucessor diante de mim, que se assente no trono de Israel, contanto que os seus filhos guardem o seu caminho, para andarem diante de mim como você andou.”
26 O Israel Pathen! Nasohpa kapa David kom’a hitia nana kitepna chu tuhin subulhit tan,” ati.
26 Agora também, ó Deus de Israel, que se cumpra a palavra que disseste a teu servo Davi, meu pai.
27 “Ahinlah Pathen chu hiche leiset a hi iti chen ding ham? Ahipoi, van sangpen in jong na dol ponte chuti ahileh hiche keiman ka tundoh Hou-In hin iti na dol ding ham?
27 — Mas será que, de fato, Deus poderia habitar na terra? Eis que os céus e até o céu dos céus não te podem conter, muito menos este templo que eu edifiquei.
28 Ahinlah, O Pakai ka Pathen kataona le kathum nahi nei ngaipeh in, na sohpa na kom’a kaka na le ka taona hi nei ngai peh tei jin,
28 Atenta, pois, para a oração de teu servo e para a sua súplica, ó Senhor , meu Deus, ouvindo o clamor e a oração que faz hoje o teu servo diante de ti.
29 Nangin kamin um jing ding ahi, nana tina hiche Hou-In hi asun ajan in hin velhi jingin lang, hiche lang ngatna katao chan’in nangin kataona nei ngaipeh in.
29 Que os teus olhos estejam abertos noite e dia sobre este templo, sobre este lugar do qual disseste: “O meu nome estará ali”, para ouvires a oração que o teu servo fizer neste lugar.
30 Nami Israel te lah ahin keima kahin hiche lang ngatna kisunemtah le ngaichatna nei tah a kahung tao tengu leh neihin ngaipeh teijun, van na chenna munna konna na hin jah teng jongleh neingai peh un, na jah tengleh neingaidam’un,” ati.
30 Ouve, pois, a súplica do teu servo e do teu povo de Israel, quando orarem neste lugar. Ouve no céu, lugar da tua habitação; ouve e perdoa.
31 “Khat touvin mikhat chunga bolkhel aneiya, hiche Hou-In maicham maiya hi kamopoi tia kihahsel a auma ahileh,
31 — Se alguém pecar contra o seu próximo, e lhe for exigido que jure, e ele vier jurar diante do teu altar, neste templo,
32 Nangin vanna kon'in hin ngaijin lang mihehpa le aki hehpa kikah a thu hintan’in lang athemmo chu achan dingdol chansah jengin, chuleh themmona nei loupa chu them chansah jengin.
32 ouve tu nos céus, age e julga os teus servos, condenando o ímpio, fazendo com que pague por seus atos, e justificando o justo, para lhe retribuíres segundo a sua justiça.
33 Nami Israel ten nangma douna a achonset jeh uva agalmi hon ahin jouva chuteng ama hon a themmona’u ahin kihet uva na kom ahinbel uva hiche Hou-In a hi ahung tou uva ahileh,
33 — Quando o teu povo de Israel, por ter pecado contra ti, for derrotado por um inimigo, e se converter a ti, confessar o teu nome, orar e suplicar a ti, neste templo,
34 Hiteng chule vanna kon'in ataona’u hin ngaijin lang nami Israel te hi a chonset na’u hin ngaidam inlang, apu apate’u nana pehna hiche gam ah hinle puilut kit tei jin.
34 ouve tu nos céus, perdoa o pecado do teu povo de Israel e faze-o voltar à terra que deste aos seus pais.
35 Namite hi nangma douna a chonset jeh uva go na juhsahlou tengleh amaho a chonset na’u ahung kisih uva namin ahin pat uva hiche Hou-In lang ngatna ahung tao teng uleh,
35 — Quando o céu se fechar, e não houver chuva, por ter o povo pecado contra ti, e ele orar neste lugar, confessar o teu nome e se converter dos seus pecados, depois de o haveres castigado,
36 Nangman vanna kon'in atao na’u hin ngaijin lang na mi Israel te hi achonset na’u hin ngaidam in. Ama ho hin lampidih achepi theina diuvin hin hil’in chuleh amaho ding tumbeh a napeh gam leiset chunga hin go hin juhsah kit jitan,” ati.
36 ouve tu nos céus, perdoa o pecado de teus servos e do teu povo de Israel, ensinando-lhes o bom caminho em que devem andar, e envia chuva sobre esta tua terra, que deste em herança ao teu povo.
37 “Ijem tia gamsung’a hi kellhah ham ahilouleh natna hivei lang’a ham ahilou jongleh anche louhing ho khaokho te ham, lungkang te ham ahung lan jeng ham ahilouleh akhopi’u ho hi, min ahin delkhum jeng ham ahi louva natset ham in ahin lonvuh jeng u-ham teng,
37 — Quando houver fome na terra ou peste, quando houver crestamento ou ferrugem, gafanhotos e larvas, quando inimigos cercarem as cidades do país ou houver alguma praga ou doença,
38 Nami Israel te hin hiche Hou-In lang hi ahin ngatna aban ahin jah uva ahung tao uva a hahsat na’u hi ahin lhut teng uleh,
38 toda oração e súplica que qualquer homem ou todo o teu povo de Israel fizer, conhecendo cada um a ferida do seu coração e estendendo as mãos na direção deste templo,
39 Hiteng chule na chenna van gam a kon'in hin ngaidam in. Namite hin achonna ’u dungjuiya achan diuva lom chu pe jengin, ajeh chu nangin mi lungthim jouse jong nahetsohkei sa ahi.
39 ouve tu nos céus, lugar da tua habitação, perdoa, age e dá a cada um segundo todos os seus caminhos, visto que lhe conheces o coração, porque tu, só tu, és conhecedor do coração de todos os filhos dos homens;
40 Hitia chu nabol teng apu apate’u na na pehna hiche gam ahi achen laise uvin nangma na ging jing tauvinte,” ati.
40 para que te temam todos os dias que viverem na terra que deste aos nossos pais.
41 “Khonung tengleh nami Israel te hilou gamchom miho jong hin, nangma hina hin hedoh untin, namin jal’a gamla tah’a kon ahi hung diu ahi.
41 — Também ao estrangeiro, que não for do teu povo de Israel, porém vier de uma terra distante, por amor do teu nome
42 Ajeh chu amaho hin namin loupi kithan hi ahin hetdoh diu, naban thahatna ahin bol diu chutengleh amaho jong Hou-In lang hi ahin ngat uva hung tao diu,
42 — porque ouvirão do teu grande nome, e da tua mão poderosa, e do teu braço estendido —, e orar, voltado para este templo,
43 Hiteng chule nachenna vanna kon'in hin ngaipeh inlang chule ataona’u chu hin sanpeh in. Hitia chu nami Israel ten na hat bang uva hi Leiset chung’a mipi ho jouse hin na hinna ahin hetdiu nahin gindiu ahi. Amaho jong hin namin loupi na dingin hiche Hou-In ka hin tundoh hi ahin hetdiu ahi.
43 ouve tu nos céus, lugar da tua habitação, e faze tudo o que o estrangeiro te pedir, a fim de que todos os povos da terra conheçam o teu nome, para te temerem como o teu povo de Israel e para saberem que este templo, que eu edifiquei, é chamado pelo teu nome.
44 Namite hi agalteu toh kisat dinga akon uva hahsatna atoh jeh uva keiman namin loupi na ding’a kahin tundoh hiche Hou-In ahin ngat uva ahung tao tengu leh,
44 — Quando o teu povo sair à guerra contra o seu inimigo, pelo caminho por onde os enviares, e orarem ao Senhor , voltados para esta cidade, que tu escolheste, e para este templo que edifiquei ao teu nome,
45 Van mun a kon'in ataonau hin ngaijin lang a ngaichat u hinsuh bulhit peh in,” ati.
45 ouve tu nos céus a sua oração e a sua súplica e faze-lhes justiça.
46 “ama hon nangma douna ahung chonset jeng uva ahileh koihi achonse khalou um am? Nangma jeng jong nalunghanga agalmiteu na josah thei ahilouleh agal miteuvin agam uva gal hing’a na kaimang sahthei jong ahi.
46 — Quando pecarem contra ti — pois não há ninguém que não peque —, e tu te indignares contra eles e os entregares às mãos do inimigo, a fim de que os leve cativos à terra inimiga, longe ou perto daqui;
47 Ahinlah hiche a asoh channau migam’a chu alung’u ahin hei uva nangma kom ahinbel uva, keiho ka chonse uvin thilse tah tah bol kahi tauve atiuva ahung tao uleh,
47 e se, na terra aonde forem levados cativos, caírem em si e se converterem, e, na terra do seu cativeiro, te suplicarem, dizendo: “Pecamos, procedemos mal e cometemos iniquidade”;
48 Hitia chu alungthim pumpi uva nangma kom ahinbel uva, hiche asohchan na’u gamchom munna konna chu nangin apu apateu nana pehna gam lang ahin ngat’u ahilouleh nangin na peh khopi lang ahin ngat’u ahilouleh namin loupina dinga kahin tundoh hiche Hou-In lang hi ahin ngat uva ahung tao uleh,
48 e se eles se converterem a ti de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra de seus inimigos que os levarem cativos, e orarem a ti, voltados para a sua terra, que deste aos seus pais, para esta cidade que escolheste e para o templo que edifiquei ao teu nome,
49 Hiteng chuleh na chenna vanna kon'in atao nau chu hin ngai inlang ahahsatna’u hinvet peh tei jin.
49 ouve tu nos céus, lugar da tua habitação, a sua prece e a sua súplica e faze-lhes justiça;
50 Chujongleh na mite hi nangma douna a chonset tengu leh nangma doumah abolnau achonset nau hin ngaidam tei jin. Gal hing’a mangho agalmiteu khotona hin musah teijin.
50 perdoa ao teu povo, que houver pecado contra ti, todas as suas transgressões que houverem cometido contra ti; e move tu à compaixão os que os levaram cativos, para que se compadeçam deles.
51 Ajeh chu amaho namite Egypt meibang’a sa thohgim na a konna na hin puidoh na deilhen nam mite ahiuve.
51 Porque é o teu povo e a tua herança, que tiraste da terra do Egito, do meio da fornalha de ferro;
52 Keima thilthum leh nami Israel te thilthum neihin vetpeh unlang amaho hin itih phat hijongleh na kom’a akana’u ngai peh teitei jin.
52 para que os teus olhos estejam abertos à súplica do teu servo e à súplica do teu povo de Israel, a fim de os ouvires em tudo o que clamarem a ti.
53 Ajeh chu, O Leng chungnung Pakai nangin na soh Mose kom’a chun Israel te hi leiset chunga nam dang ho lah a kon’a nang’a dinga nami deilhen ahiuve nana tin ahi,” ati.
53 Pois tu, ó Senhor Deus, os separaste dentre todos os povos da terra para serem a tua herança, como falaste por meio do teu servo Moisés, quando tiraste do Egito os nossos pais.
54 Solomon in hiche Pakai kom’a atao sunga chu akhut teni van chung langa adop sang’a ana dilsu’a ahin; taona ho leh athil thum ho hi achaiphat in Pakai maicham maija chun a dingdoh in,
54 Quando Salomão acabou de fazer ao Senhor toda esta oração e súplica, ele se levantou de diante do altar do Senhor , onde tinha se ajoelhado com as mãos estendidas para os céus.
55 Israel mipi ho jouse chu phatthei aboh in ahi.
55 Ele se pôs em pé e abençoou toda a congregação de Israel em alta voz, dizendo:
56 “Pathen chu thangvah in umhen, ajeh chu aman amite Israel tehi aman ana kitepna jouse hi einatep peh bang bang un, ki choldona phat chu eimu sah tauve. Aman alhachapa Mose akon’a ana phondohsa ana kitepna thil loupi tah ho chu khatcha athon um louvin ahin tongdoh sohkei tan ahi.
56 — Bendito seja o Senhor , que deu repouso ao seu povo de Israel, segundo tudo o que havia prometido! Nem uma só palavra falhou de todas as boas promessas que fez por meio de Moisés, seu servo.
57 Pakai i-Pathen uvin ipu ipate’u ana umpi bangineiho jong ei-umpi jing tauhen, aman ei dalhah da uhenlang ei-pai jong ei-pai doh hihbeh uhen!
57 Que o Senhor , nosso Deus, esteja conosco, assim como esteve com os nossos pais. Que ele não nos deixe nem nos abandone!
58 Imalam jouse’a ama deilam hinkho eimansah’u hen lang, chuleh ama thupeh leh Dan semho ei nitsah’u henlang chuleh alunglhaina lampia ipu ipate’u ana pui bangineiho jong epui uhen.
58 Que ele faça com que o nosso coração se incline para ele, a fim de andarmos em todos os seus caminhos e guardarmos os seus mandamentos, e os seus estatutos, e os seus juízos, que ordenou aos nossos pais.
59 Chuleh Pakai anga tunia ka taona thucheng ho hi asun ajan in a-angsung’a ging jing hen, hitia chu ami Israel te hi nitin i-ngaichat dung jui uva thu dih’a eipui theina diuvin.
59 Que estas minhas palavras, com que supliquei diante do Senhor , estejam presentes, diante do Senhor , nosso Deus, de dia e de noite, para que ele faça justiça ao seu servo e ao seu povo de Israel, segundo cada dia o exigir,
60 Hitengleh chun vannoi leiset acheng mihem jousen Pakai bou hi Pathen ahi, adang aumpoi ti ahin het diu ahitai.
60 para que todos os povos da terra saibam que o Senhor é Deus e que não há outro.
61 Hiteng chuleh nang hon jong Pakai i-Pathen kitahna lhingsetna najui diu, chuleh a chondan ho leh a thupeh ho jouse hi tuni chan geija na hinjui ahileh najui lhung kei theidi’u ahi,” ati.
61 Que o coração de vocês seja fiel para com o Senhor , nosso Deus, para andarem nos seus estatutos e guardarem os seus mandamentos, como vocês estão fazendo hoje.
62 Hijou chun Lengpa leh Israel mipiten kilhaina gantha abol tauvin ahi.
62 Então o rei e todo o Israel com ele ofereceram sacrifícios ao Senhor .
63 Solomon in chamna thilto in a bongchal sangsomni le sangni atoh in kelngoite le kelcha sangsom le sangni atoh in ahi. Hiti hin Lengpa le Israel mipi ten Pakai Hou-In achun todohna anei un ahi.
63 Salomão ofereceu em sacrifício pacífico ao Senhor vinte e dois mil bois e cento e vinte mil ovelhas. Assim, o rei e todos os filhos de Israel consagraram a Casa do Senhor .
64 Hiche nikho mama hin lengpan Pakai Hou-In maiya hongcha chu athenso in ahi. Aman hikom chun pumgo thilto atoh in, lhosoh thilto jong atoh doh in chamna thil to sathao jong atoh in asuhtheng ahi, ajeh chu Pakai angsung’a kido sum-eng maicham chu pumgo thiltona, lhosoh thiltona, chamna thilto, sathaoho todoh nadinga kitung chu neo behseh tan ahi.
64 No mesmo dia, o rei consagrou o meio do átrio que estava diante da Casa do Senhor , pois ali ofereceu os holocaustos e as ofertas com a gordura dos sacrifícios pacíficos. Ele fez isso porque o altar de bronze que estava diante do Senhor era muito pequeno para nele caberem os holocaustos, as ofertas de cereais e a gordura dos sacrifícios pacíficos.
65 Hijouchun Solomon leh Israel pumpin Pakai Pathen angsunga hoibitna golvah kut abol'un ahi. Sahlanga Lebo-hamath napat lhanglam Egypt twinah putna chan gei jin mipi tamtah akikhom doh un ahi. Hiche golvah hi agommin ni som le nili alut in nisagi hi maicham todohna ahin, nisagi hi hoibitna golvah kut ahi.
65 Nesse tempo, Salomão celebrou a festa, e todo o Israel com ele, uma grande congregação, desde a entrada de Hamate até o rio do Egito, diante do Senhor , nosso Deus. Celebraram durante sete dias além dos primeiros sete, a saber, catorze dias.
66 Hiche golvah hi a kichaisoh phat in, Solomon in miho chu a incheh a asol tan ahi. Ama hon lengpa chu phatthei aboh un kipah tah le thanom tah in ain uva a kinung le tauvin ahi. Ajeh chu Pakai hi alhacha David ding leh Israel mipite dingin apha lheh jengin ahi.
66 No oitavo dia desta festa, Salomão despediu o povo, e eles abençoaram o rei. Então voltaram para as suas tendas, alegres e de coração contente por causa de todo o bem que o Senhor tinha feito a Davi, seu servo, e a Israel, seu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.