1 Reis 8
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Solomon Lengpan Israel te phung bahkai ho leh phung jouse lamkai ho leh upaho jouse Jerusalem'a hunga David khopi Zikonna konna Pakai kitepna thingkong chu hinpu’a Hou-Ina thahlut dingin akou khom tan ahi.
1 Então congregou Salomão diante de si em Jerusalém os anciãos de Israel, e todos os cabeças das tribos, os chefes das casas paternas, dentre os filhos de Israel, para fazerem subir da cidade de Davi, que é Sião, a arca do pacto do Senhor:
2 Hiti chun Israel te chu lha sagi channa Ethanim lhasung in hoibitna golvah umkhom dingin ahung kikhom tauvin ahi.
2 De maneira que todos os homens de Israel se congregaram ao rei Salomão, na ocasião da festa, no mês de etanim, que é o sétimo mês.
3 Israel lamkaiho jouse ahung kikhop khom phat un thempu hon apu uvin akipat doh tauvin,
3 E tendo chegado todos os anciãos de Israel, os sacerdotes alçaram a arca;
4 Levi te le thempu hon Pakai umpina ponbuh chuleh manchah thengho jouse chutoh Hou-In ah apo lut un ahi.
4 e trouxeram para cima a arca do Senhor, e a tenda da revelação, juntamente com todos os utensílios sagrados que havia na tenda; foram os sacerdotes e os levitas que os trouxeram para cima.
5 Solomon Lengpa leh Israel mipi ho jouse chu Pakai kitepna thingkong masanga chun aki khom un kelngoi tamtah leh bongchal tamtah athat un kilhaina pumgo thilto abol'un agancha thao ho chu atam behseh jeh in simjou ahi pon ahi.
5 E o rei Salomão, e toda a congregação de Israel, que se ajuntara diante dele, estavam diante da arca, imolando ovelhas e bois, os quais não se podiam contar nem numerar, pela sua multidão.
6 Hichun thempu hon Pakai kitepna thingkong chu Hou-In sunga apolut un Cherubim teni lhaving noi muntheng chungnung penna chun akai tauvin ahi.
6 E os sacerdotes introduziram a arca do pacto do Senhor no seu lugar, no oráculo da casa, no lugar santíssimo, debaixo das asas dos querubins.
7 Hiti chun thingkong chuleh aputna moljol teni jong chu Cherub teni lhalim teni noija chun aum tan ahi.
7 Pois os querubins estendiam ambas as asas sobre o lugar da arca, e cobriam por cima a arca e os seus varais.
8 Hiche aputna mol teni hi munthengpen masang’a chu idin leh jangpet in akimu theijin, mun choma kon vang'in akimu thei pon ahi. Hiche moljol teni hi tuni geijin aum nalai je.
8 Os varais sobressaíam tanto que as suas pontas se viam desde o santuário diante do oráculo, porém de fora não se viam; e ali estão até o dia de hoje.
9 Hiche kitepna thingkong sung’a hin thil dang aum pon Israel te Egypt a konna ahung potdoh uva Pathen'in Sinai mol’a Mose ana peh Israel te toh aki tepna songpheng teni bouchu a um'in ahi.
9 Nada havia na arca, senão as duas tábuas de pedra, que Moisés ali pusera, junto a Horebe, quando o Senhor, fez u pacto com os filhos de Israel, ao sairem eles da terra do Egito.
10 Thempuho chu muntheng pena konna ahung potdoh tengu leh meilom sa-tah chun Hou-In chu akhu khum jeng jin ahi
10 E sucedeu que, saindo os sacerdotes do santuário, uma nuvem encheu a casa do Senhor;
11 Meilom chun Hou-In ahin khu tengleh Pathen loupi na chun Hou-In alo dim ji in Thempu hon na atong jom thei ji tapouvin ahi.
11 de modo que os sacerdotes não podiam ter-se em pé para ministrarem, por causa da nuvem; porque a glória do Senhor enchera a casa do Senhor.
12 Hiteng chuleh Solomon in taona amang jin, “O Pakai! Meilom a khun kaum ji nana ti,
12 Então falou Salomão: O Senhor disse que habitaria na escuridão.
13 Pakai tuhin Tonsotna na chen na thei dingin hiche Hou-In thupitah hi ka sahdoh peh tan ahi!” ati.
13 Certamente te edifiquei uma casa para morada, assento para a tua eterna habitação.
14 Hijou teng chu leh Lengpa chu ahung ki heijin avel’a ding mihon pi hiti hin phatthei aboh jin ahi.
14 Então o rei virou o rosto, e abençoou toda a congregação de Israel; e toda a congregação ficou em pe.
15 “Israel te Pakai Pathen chu thangvah in umhen! Aman kapa David kom’a ana kitepna chu amolso tan ahi, ajeh chu Aman kapa kom'ah,
15 E disse Salomão: Bendito seja e Senhor, Deus de Israel, que falou pela sua boca a Davi, meu pai, e pela sua mão cumpriu a palavra que disse:
16 ‘Kami Israel te chu Egypt ma konna kahin puidoh a pat chun, keima ei kihouna ding Hou-In aki sahna dingin Israel te chenna gam khopi khatcha jong kana lhengpon ahinlah David nangma hi kami Israel te chunga vaihom dingin kana lheng in ahi!’” anati.
16 Desde o dia em que eu tirei do Egito o meu povo Israel, não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel para se edificar ali uma casa em que estivesse o meu nome; porém escolhi a Davi, para que presidisse sobre o meu povo Israel.
17 Chuin Solomon chun aseiben, “Kapa David chun Israel te Pakai Pathen min loupi dopsang na dingin Hou-In ana sa gon ahi.
17 Ora, Davi, meu pai, propusera em seu coração edificar uma casa ao nome de Senhor, Deus de Israel.
18 Pakaiyin Keima min Loupina ding’a Hou-In sah nagot nalungtup chu ahoi nai,
18 Mas o Senhor disse a Davi, meu pai: Quanto ao teres proposto no teu coração o edificar casa ao meu nome, bem fizeste em o propor no teu coração.
19 Hinlah hiche Hou-In sa ding chu nang nahipoi, keima min loupina Hou-In sa ding chu na chate lah a khatpen in asah ding ahi bouve!” ati.
19 Todavia, tu não edificarás a casa; porém teu filho, que sair de teus lombos, esse edificará a casa ao meu nome.
20 “Tun Pakai nangin na kitepna chu na lolhin sahtan kapa khel lin keima leng ka hung chang tan chuleh Pakai nangma nakitepna banginIsrael laltouna a chun keima ka laltoutan ahi. Tun Israel Pakai Pathen nangma min loupina dingin Hou-In chu ka hin tungdoh tan ahi.
20 E o Senhor cumpriu a palavra que falou; porque me levantei em lugar de Davi, meu pai, e me assentei no trono de Israel, como falou o Senhor, e edifiquei uma casa, ao nome do Senhor, Deus de Israel.
21 Chuleh Pakai nangin kapu kapa te’u Egypt a konna na hin pui doh hotoh nana ki tepna thingkong jong chu akei na ding kahin gong tan ahi,” ati.
21 E ali constituí lugar para a arca em que está o pacto do Senhor, que ele fez com nossos pais quando os tirou da terra de Egito.
22 Hijou chun, Solomon chu Israel mipite jouse masang Pakai maicham noija chun adingin, vanlam’ah akhut adom sang'in,
22 Depois Salomão se pôs diante do altar do Senhor, em frente de toda a congregação de Israel e, estendendo as mãos para os céus,
23 Hitin atao tai, “Vo Pakai Israel Pathen, hiche vannoi leiset ahin nang tobang Pathen dang aumpoi, Nang ma mitmu’a alungthim pumpia kal songho chung ah na kitepna dungjuijin na ngailutna lhasam louhel in na musah jingin ahi.
23 disse: Ó Senhor, Deus de Israel, não há Deus como tu, em cima no céu nem em baixo na terra, que guardas o pacto e a benevolência para com os teus servos que andam diante de ti com inteireza de coração;
24 Nangin kapa David kom'a nakitepna chu nalhakang pon ahi. Nangman nakam’a na phondoh na kitepna banginna khut tah’in tunin na lolhin sah tan ahi,” ati.
24 que cumpriste com teu servo Davi, meu pai, o que lhe prometeste; porque com a tua boca o disseste, e com a tua mão o cumpriste, como neste dia se vê.
25 “Tun O Pakai Israel Pathen, nangin kapa David kom'a nana kitepna abanjong chu subulhit tan, ajeh chu nangman ama kom’a nana seichun na chilhah ten lamdih ahin chepi uva, nang chouna banga kitahna neitah a ajui uva ahileh nachate lah a khat pen pen chu Israel Laltouna a hung toupeh ding ahi bouve na ti chu,
25 Agora, pois, ó Senhor, Deus de Israel, faz a teu servo Davi, meu pai, o que lhe prometeste ao dizeres: Não te faltará diante de mim sucessor, que se assente no trono de Israel; contanto que teus filhos guardem o seu caminho, para andarem diante e mim como tu andaste.
26 O Israel Pathen! Nasohpa kapa David kom’a hitia nana kitepna chu tuhin subulhit tan,” ati.
26 Agora também, ó Deus de Israel, cumpra-se a tua palavra, que disseste a teu servo Davi, meu pai.
27 “Ahinlah Pathen chu hiche leiset a hi iti chen ding ham? Ahipoi, van sangpen in jong na dol ponte chuti ahileh hiche keiman ka tundoh Hou-In hin iti na dol ding ham?
27 Mas, na verdade, habitaria Deus na terra? Eis que o céu, e até o céu dos céus, não te podem conter; quanto menos esta casa que edifiquei!
28 Ahinlah, O Pakai ka Pathen kataona le kathum nahi nei ngaipeh in, na sohpa na kom’a kaka na le ka taona hi nei ngai peh tei jin,
28 Contudo atende à oração de teu servo, e à sua súplica, ó Senhor meu Deus, para ouvires o clamor e a oração que o teu servo hoje faz diante de ti;
29 Nangin kamin um jing ding ahi, nana tina hiche Hou-In hi asun ajan in hin velhi jingin lang, hiche lang ngatna katao chan’in nangin kataona nei ngaipeh in.
29 para que os teus olhos estejam abertos noite e dia sobre esta casa, sobre este lugar, do qual disseste: O meu nome estará ali; para ouvires a oração que o teu servo fizer, voltado para este lugar.
30 Nami Israel te lah ahin keima kahin hiche lang ngatna kisunemtah le ngaichatna nei tah a kahung tao tengu leh neihin ngaipeh teijun, van na chenna munna konna na hin jah teng jongleh neingai peh un, na jah tengleh neingaidam’un,” ati.
30 Ouve, pois, a súplica do teu servo, e do teu povo Israel, quando orarem voltados para este lugar. Sim, ouve tu do lugar da tua habitação no céu; ouve, e perdoa.
31 “Khat touvin mikhat chunga bolkhel aneiya, hiche Hou-In maicham maiya hi kamopoi tia kihahsel a auma ahileh,
31 Se alguém pecar contra o seu próximo e lhe for exigido que jure, e ele vier jurar diante do teu altar nesta casa,
32 Nangin vanna kon'in hin ngaijin lang mihehpa le aki hehpa kikah a thu hintan’in lang athemmo chu achan dingdol chansah jengin, chuleh themmona nei loupa chu them chansah jengin.
32 ouve então do céu, age, e julga os teus servos; condena ao culpado, fazendo recair sobre a sua cabeça e seu proceder, e justifica ao reto, retribuindo-lhe segundo a sua retidão.
33 Nami Israel ten nangma douna a achonset jeh uva agalmi hon ahin jouva chuteng ama hon a themmona’u ahin kihet uva na kom ahinbel uva hiche Hou-In a hi ahung tou uva ahileh,
33 Quando o teu povo Israel for derrotado diante do inimigo, por ter pecado contra ti; se eles voltarem a ti, e confessarem o teu nome, e orarem e fizerem súplicas a ti nesta casa,
34 Hiteng chule vanna kon'in ataona’u hin ngaijin lang nami Israel te hi a chonset na’u hin ngaidam inlang, apu apate’u nana pehna hiche gam ah hinle puilut kit tei jin.
34 ouve então do céu, e perdoa a pecado do teu povo Israel, e torna a levá-lo à terra que deste a seus pais.
35 Namite hi nangma douna a chonset jeh uva go na juhsahlou tengleh amaho a chonset na’u ahung kisih uva namin ahin pat uva hiche Hou-In lang ngatna ahung tao teng uleh,
35 Quando o céu se fechar e não houver chuva, por terem pecado contra ti, e orarem, voltados para este lugar, e confessarem o teu nome, e se converterem dos seus pecados, quando tu os afligires,
36 Nangman vanna kon'in atao na’u hin ngaijin lang na mi Israel te hi achonset na’u hin ngaidam in. Ama ho hin lampidih achepi theina diuvin hin hil’in chuleh amaho ding tumbeh a napeh gam leiset chunga hin go hin juhsah kit jitan,” ati.
36 ouve então do céu, e perdoa o pecado dos teus servos e do teu povo Israel, ensinando-lhes o bom caminho em que devem andar; e envia chuva sobre a tua terra que deste ao teu povo em herança.
37 “Ijem tia gamsung’a hi kellhah ham ahilouleh natna hivei lang’a ham ahilou jongleh anche louhing ho khaokho te ham, lungkang te ham ahung lan jeng ham ahilouleh akhopi’u ho hi, min ahin delkhum jeng ham ahi louva natset ham in ahin lonvuh jeng u-ham teng,
37 Se houver na terra fome ou peste, se houver crestamento ou ferrugem, gafanhotos ou lagarta; se o seu inimigo os cercar na terra das suas cidades; seja qual for a praga ou doença que houver;
38 Nami Israel te hin hiche Hou-In lang hi ahin ngatna aban ahin jah uva ahung tao uva a hahsat na’u hi ahin lhut teng uleh,
38 toda oração, toda súplica que qualquer homem ou todo o teu povo Israel fizer, conhecendo cada um a chaga do seu coração, e estendendo as suas mãos para esta casa,
39 Hiteng chule na chenna van gam a kon'in hin ngaidam in. Namite hin achonna ’u dungjuiya achan diuva lom chu pe jengin, ajeh chu nangin mi lungthim jouse jong nahetsohkei sa ahi.
39 ouve então do céu, lugar da tua habitação, perdoa, e age, retribuindo a cada um conforme todos os seus caminhos, segundo vires o seu coração {pois tu, só tu conheces o coração de todos os filhos dos homens};
40 Hitia chu nabol teng apu apate’u na na pehna hiche gam ahi achen laise uvin nangma na ging jing tauvinte,” ati.
40 para que te temam todos os dias que viverem na terra que deste a nossos pais.
41 “Khonung tengleh nami Israel te hilou gamchom miho jong hin, nangma hina hin hedoh untin, namin jal’a gamla tah’a kon ahi hung diu ahi.
41 Também quando o estrangeiro, que não é do teu povo Israel, vier de terras remotas por amor do teu nome
42 Ajeh chu amaho hin namin loupi kithan hi ahin hetdoh diu, naban thahatna ahin bol diu chutengleh amaho jong Hou-In lang hi ahin ngat uva hung tao diu,
42 {porque ouvirão do teu grande nome, e da tua forte mão, e do teu braço estendido}, quando vier orar voltado para esta casa,
43 Hiteng chule nachenna vanna kon'in hin ngaipeh inlang chule ataona’u chu hin sanpeh in. Hitia chu nami Israel ten na hat bang uva hi Leiset chung’a mipi ho jouse hin na hinna ahin hetdiu nahin gindiu ahi. Amaho jong hin namin loupi na dingin hiche Hou-In ka hin tundoh hi ahin hetdiu ahi.
43 ouve do céu, lugar da tua habitação, e faze conforme tudo o que o estrangeiro a ti clamar, a fim de que todos os povos da terra conheçam o teu nome, e te temam como o teu povo Israel, e saibam que pelo teu nome é chamada esta casa que edifiquei.
44 Namite hi agalteu toh kisat dinga akon uva hahsatna atoh jeh uva keiman namin loupi na ding’a kahin tundoh hiche Hou-In ahin ngat uva ahung tao tengu leh,
44 Quando o teu povo sair à guerra contra os seus inimigos, seja qual for o caminho por que os enviares, e orarem ao Senhor, voltados para a cidade que escolheste, e para a casa que edifiquei ao teu nome,
45 Van mun a kon'in ataonau hin ngaijin lang a ngaichat u hinsuh bulhit peh in,” ati.
45 ouve então do céu a sua oração e a sua súplica, e defende a sua causa.
46 “ama hon nangma douna ahung chonset jeng uva ahileh koihi achonse khalou um am? Nangma jeng jong nalunghanga agalmiteu na josah thei ahilouleh agal miteuvin agam uva gal hing’a na kaimang sahthei jong ahi.
46 Quando pecarem contra ti {pois não há homem que não peque}, e tu te indignares contra eles, e os entregares ao inimigo, de modo que os levem em cativeiro para a terra inimiga, longínqua ou próxima;
47 Ahinlah hiche a asoh channau migam’a chu alung’u ahin hei uva nangma kom ahinbel uva, keiho ka chonse uvin thilse tah tah bol kahi tauve atiuva ahung tao uleh,
47 se na terra aonde forem levados em cativeiro caírem em si, e se converterem, e na terra do seu cativeiro te suplicarem, dizendo: Pecamos e procedemos perversamente, cometemos iniqüidade;
48 Hitia chu alungthim pumpi uva nangma kom ahinbel uva, hiche asohchan na’u gamchom munna konna chu nangin apu apateu nana pehna gam lang ahin ngat’u ahilouleh nangin na peh khopi lang ahin ngat’u ahilouleh namin loupina dinga kahin tundoh hiche Hou-In lang hi ahin ngat uva ahung tao uleh,
48 se voltarem a ti de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra de seus inimigos que os tenham levado em cativeiro, e orarem a ti, voltados para a sua terra, que deste a seus pais, para a cidade que escolheste, e para a casa que edifiquei ao teu nome,
49 Hiteng chuleh na chenna vanna kon'in atao nau chu hin ngai inlang ahahsatna’u hinvet peh tei jin.
49 ouve então do céu, lugar da tua habitação, a sua oração e a sua súplica, e defende a sua causa;
50 Chujongleh na mite hi nangma douna a chonset tengu leh nangma doumah abolnau achonset nau hin ngaidam tei jin. Gal hing’a mangho agalmiteu khotona hin musah teijin.
50 perdoa ao teu povo que houver pecado contra ti, perdoa todas as transgressões que houverem cometido contra ti, e dá-lhes alcançar misericórdia da parte dos que os levarem cativos, para que se compadeçam deles;
51 Ajeh chu amaho namite Egypt meibang’a sa thohgim na a konna na hin puidoh na deilhen nam mite ahiuve.
51 porque são o teu povo e a tua herança, que tiraste da terra do Egito, do meio da fornalha de ferro.
52 Keima thilthum leh nami Israel te thilthum neihin vetpeh unlang amaho hin itih phat hijongleh na kom’a akana’u ngai peh teitei jin.
52 Estejam abertos os teus olhos à súplica do teu servo e à súplica do teu povo Israel, a fim de os ouvires sempre que clamarem a ti.
53 Ajeh chu, O Leng chungnung Pakai nangin na soh Mose kom’a chun Israel te hi leiset chunga nam dang ho lah a kon’a nang’a dinga nami deilhen ahiuve nana tin ahi,” ati.
53 Pois tu, ó Senhor Jeová, os separaste dentre todos os povos da terra, para serem a tua herança como falaste por intermédio de Moisés, teu servo, quando tiraste do Egito nossos pais.
54 Solomon in hiche Pakai kom’a atao sunga chu akhut teni van chung langa adop sang’a ana dilsu’a ahin; taona ho leh athil thum ho hi achaiphat in Pakai maicham maija chun a dingdoh in,
54 Sucedeu pois que, acabando Salomão de fazer ao Senhor esta oração e esta súplica, estando de joelhos e com as mãos estendidas para o céu, se levantou de diante do altar do Senhor,
55 Israel mipi ho jouse chu phatthei aboh in ahi.
55 pôs-se em pé, e abençoou em alta voz a toda a congregação de Israel, dizendo:
56 “Pathen chu thangvah in umhen, ajeh chu aman amite Israel tehi aman ana kitepna jouse hi einatep peh bang bang un, ki choldona phat chu eimu sah tauve. Aman alhachapa Mose akon’a ana phondohsa ana kitepna thil loupi tah ho chu khatcha athon um louvin ahin tongdoh sohkei tan ahi.
56 Bendito seja o Senhor, que deu repouso ao seu povo Israel, segundo tudo o que disse; não falhou nem sequer uma de todas as boas palavras que falou por intermédio de Moisés, seu servo.
57 Pakai i-Pathen uvin ipu ipate’u ana umpi bangineiho jong ei-umpi jing tauhen, aman ei dalhah da uhenlang ei-pai jong ei-pai doh hihbeh uhen!
57 O Senhor nosso Deus seja conosco, como foi com nossos pais; não nos deixe, nem nos abandone;
58 Imalam jouse’a ama deilam hinkho eimansah’u hen lang, chuleh ama thupeh leh Dan semho ei nitsah’u henlang chuleh alunglhaina lampia ipu ipate’u ana pui bangineiho jong epui uhen.
58 mas incline a si os nossos corações, a fim de andarmos em todos os seus caminhos, e guardarmos os seus mandamentos, e os seus estatutos, e os seus preceitos, que ordenou a nossos pais.
59 Chuleh Pakai anga tunia ka taona thucheng ho hi asun ajan in a-angsung’a ging jing hen, hitia chu ami Israel te hi nitin i-ngaichat dung jui uva thu dih’a eipui theina diuvin.
59 E que estas minhas palavras, com que supliquei perante o Senhor, estejam perto, diante do Senhor nosso Deus, de dia e de noite, para que defenda ele a causa do seu servo e a causa do seu povo Israel, como cada dia o exigir,
60 Hitengleh chun vannoi leiset acheng mihem jousen Pakai bou hi Pathen ahi, adang aumpoi ti ahin het diu ahitai.
60 para que todos os povos da terra, saibam que o Senhor é Deus, e que não há outro.
61 Hiteng chuleh nang hon jong Pakai i-Pathen kitahna lhingsetna najui diu, chuleh a chondan ho leh a thupeh ho jouse hi tuni chan geija na hinjui ahileh najui lhung kei theidi’u ahi,” ati.
61 E seja o vosso coração perfeito para com o Senhor nosso Deus, para andardes nos seus estatutos, e guardardes os seus mandamentos, como hoje o fazeis.
62 Hijou chun Lengpa leh Israel mipiten kilhaina gantha abol tauvin ahi.
62 Então o rei e todo o Israel com ele ofereceram sacrifícios perante o Senhor.
63 Solomon in chamna thilto in a bongchal sangsomni le sangni atoh in kelngoite le kelcha sangsom le sangni atoh in ahi. Hiti hin Lengpa le Israel mipi ten Pakai Hou-In achun todohna anei un ahi.
63 Ora, Salomão deu, para o sacrifício pacífico que ofereceu ao Senhor, vinte e dois mil bois e cento e vinte mil ovelhas. Assim o rei e todos os filhos de Israel consagraram a casa do Senhor.
64 Hiche nikho mama hin lengpan Pakai Hou-In maiya hongcha chu athenso in ahi. Aman hikom chun pumgo thilto atoh in, lhosoh thilto jong atoh doh in chamna thil to sathao jong atoh in asuhtheng ahi, ajeh chu Pakai angsung’a kido sum-eng maicham chu pumgo thiltona, lhosoh thiltona, chamna thilto, sathaoho todoh nadinga kitung chu neo behseh tan ahi.
64 No mesmo dia o rei santificou o meio do átrio que estava diante da casa do Senhor; porquanto ali ofereceu o holocausto, a oferta de cereais e a gordura das ofertas pacíficas, porque o altar de bronze que está diante do Senhor era muito pequeno para nele caberem o holocausto, a oferta de cereais, e a gordura das ofertas pacíficas.
65 Hijouchun Solomon leh Israel pumpin Pakai Pathen angsunga hoibitna golvah kut abol'un ahi. Sahlanga Lebo-hamath napat lhanglam Egypt twinah putna chan gei jin mipi tamtah akikhom doh un ahi. Hiche golvah hi agommin ni som le nili alut in nisagi hi maicham todohna ahin, nisagi hi hoibitna golvah kut ahi.
65 No mesmo tempo celebrou Salomão a festa, e todo o Israel com ele, uma grande congregação, vinda desde a entrada de Hamate e desde o rio do Egito, perante a face do Senhor nosso Deus, por sete dias, e mais sete dias {catorze dias ao todo}.
66 Hiche golvah hi a kichaisoh phat in, Solomon in miho chu a incheh a asol tan ahi. Ama hon lengpa chu phatthei aboh un kipah tah le thanom tah in ain uva a kinung le tauvin ahi. Ajeh chu Pakai hi alhacha David ding leh Israel mipite dingin apha lheh jengin ahi.
66 E no oitavo dia despediu o povo, e todos bendisseram ao rei; então se foram às suas tendas, alegres e de coração contente, por causa de todo o bem que o Senhor fizera a Davi seu servo, e a Israel seu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.