João 11

Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs VC

VC Versão Católica

¹ Simanyan may sasang taung paglaru ang yang aran na ti Lazaro. Duun agpag̱istar tung Betania, kasiraan da ka tanira yang mga putul nang na Marta ni Maria.

¹ Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.

² Naang ti Mariang naa, tung uri ya ray nagbukbuk ta paamut tung kakay ni Ginuung Jesus, ang pagkatapus tinarapuan na ra ka yang bua na. Yay may putul tung ni Lazarong atiang paglaru.

² Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.

³ Simanyan, yang binuat yang may mga putul, pinatuw̱ulan da nira ti Jesus ang mag̱aning, “Ginuu, ti ungkuy mung nag̱amaal mu paglaru.”

³ Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.

⁴ Pagkadngel ni Jesus yang balitang atia, napagbitala rang mag̱aning, “Yang laru ni ungkuy ang atia, yang pakaw̱utun na enged, belag̱an kamatayen, ang indi, asan da nga padengeg̱ay yang Dios ug̱ud pati yuung pag̱aningen nang Ana Na, duunaw ra kang mapadengeg̱an,” mag̱aning.

⁴ A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.

⁵ Durung pagmaal ni Jesus tung ni Marta duruang mag̱ari pati tung ni Lazaro.

⁵ Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.

⁶ — ausente —

⁶ Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.

⁷ — ausente —

⁷ Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.

⁸ Mag̱aningami kang nagtimales, “Elat kanay, Rabbi, indi pa ka ilem nag̱abuay, nag̱abalakana ra yang mga pamagpakigmaepet ang batwen ang pagkatapus numanyan, gustu mu pa ka enged ang magbalik duun?”

⁸ Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?

⁹ Mag̱aning ti Jesus ang nagpananglit, “Ta, indi, tung seled sang kaldaw ang mag̱apun, may sampuluk may duruang uras? Kapurisu basta kaldaw pa yang ipagpanaw ta, indiita ra malambeg tung ikalain ta ay ya pag pasikaray ta yang masadlaw ang pag̱ipakdul yang kaldaw.

⁹ Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.

¹⁰ Piru kung law̱ii ra yang ipagpanaw ta, muya malambeg̱ita ka man tung ikadiadu ta ay anda ray masadlaw ang mapasikaran ta,” mag̱aning.

¹⁰ Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.

¹¹ Maning tia yang ipinananglit ni Jesus. Pagkatapus dayun na rang sinugpatan yang bitala nang mag̱aning tung yamen, “Ti ungkuy tang Lazaro pag̱elken da. Angayenu rang puawen.”

¹¹ Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.

¹² Mag̱aningami kang nagtimales, “Ginuu, kung pag̱elken da, intunsis, magmaayen da.”

¹² Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.

¹³ Ya ray itinuw̱al yamen ay yang kanisip yamen ang yang gustu nang ianing elek ang bui. Piru yang linegdangan yang bitala na ay ti Lazaro patay ra.

¹³ Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.

¹⁴ Kapurisu numanyan, ya ray ipinagpalw̱aw na tung yamen ang mag̱aning, “Ti Lazaro patay ra.

¹⁴ Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.

¹⁵ Pagpasalamataw ngani ang yuu anda duun tung uras yang ikinagmatay na. Kipurki mas maayen tung numyu, ay mas pang magbaked yang pagtaralig̱en mi tung yeen. Ala, amus ta ra, mangayita ra duun tung anya,” mag̱aning.

¹⁵ Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.

¹⁶ Pagkadngel tia ni Tomas ang atiang paggug̱uuyan yamen tung ni Kampi, mag̱aning tung yamen ang mga aruman na, “Amus, magnunutita ra ilem tung anya. Sibaya kasiraanita ra kang imatayen,” mag̱aning.

¹⁶ A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.

¹⁷ Simanyan, pagkaw̱ut yamen na Jesus duun tung Betania, nabalitaan da yamen ang ti Lazaro epat dang kaldaw duun tung leyang ang pinanlug̱uran tung anya.

¹⁷ À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.

¹⁸ Yang lansangan ang atiang Betania, alenget ilem tung Jerusalem, mga tulu ilem ang kilometro yang distansia na.

¹⁸ Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.

¹⁹ Purisu durung mga Judiong tag̱a Jerusalem ang namansiangay ra duun ang para mamaglinga-linga tung na Marta durua ni Maria natetenged tung ari nirang napatay.

¹⁹ Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.

²⁰ Simanyan pagkabalita ni Marta ang ti Jesus asan da magkakaw̱ut, dayun dang nagpakigbag̱as tung anya. Piru ti Maria tanya nagpabutwan da ilem tung balay.

²⁰ Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.

²¹ Simanyan, pagbag̱as ni Marta tung ni Jesus, dayun na rang inaning ang, “Aay Ginuu, kung taawa ilem din, indi ra napatay yang ariu.

²¹ Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!

²² Piru nag̱askeanu ka, maskin simanyan ang yang kumpurming ingalukun mu tung Dios, ipakdul na tung nuyu.”

²² Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.

²³ Mag̱aning ka ti Jesus tung anyang minles, “Magbungkaras yang ari mung atia.”

²³ Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.

²⁴ Mag̱aning ti Martang minles, “Ag̱askeanung magbungkaras tung uri ta kaldaw, tung uras ang ipagpabungkaras yang Dios tung mga taung nagkarapatay ra.”

²⁴ Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.

²⁵ — ausente —

²⁵ Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.

²⁶ — ausente —

²⁶ E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?

²⁷ Mag̱aning ti Martang tuminuw̱al, “Ee, Ginuu. Yuu panangeraw kang lag̱i ang yawa yang pag̱aningen ang Cristo, bilang yang pag̱aningen ang Ana Yang Dios ang ya ra kang lag̱i ay pinangakuan nang mangay taa tung kaliw̱utan,” mag̱aning.

²⁷ Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.

²⁸ Pagkaaning na tia, dayun dang minulik tung balay ang nagbaw̱alitaen da tung ari nang ti Maria. Mag̱aning tung anyang pag̱alas-alas, “Ti Ameey ta, taa ra, nag̱ipaguuya ra nganing anya.”

²⁸ A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.

²⁹ Pagkadngel ni Maria tia, kali-kali rang kumindeng ang minangay duun tung anya.

²⁹ Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.

³⁰ Ay ti Jesus tanya, indi pa ag̱akaw̱ut tung baryu. Duun pa tung pinagbag̱atan nira ni Marta.

³⁰ {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}

³¹ Taa, simanyan yang mga Judio asan tung balay ang pamaglinga-linga tung ni Maria, pagkaita nira tung anyang kumindeng tung makaling luminua, dayun da nirang sinikad. Ay yang kanisip nira, mangay duun tung pinanlug̱uran tung ari na ang para duun si magtarangiten.

³¹ Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.

³² Taa, simanyan, pagkaw̱ut ni Maria duun tung ni Jesus, pagkaita na tung anya, ya ra nga luud tung pinagtalungaan nirang durua. Mag̱aning tung anya, “Aay Ginuu, kung taawa ilem din, indi ra napatay yang ariu,” mag̱aning.

³² Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!

³³ Numanyan pagteleng ni Jesus tung anyang pagtarangiten da asta yang mga Judiong atiang namanikad da tung anyang pamagtarangiten da ka, dayun dang pinagsampian ta kapupungawen nang duru ang nunut da ka ta paglain yang isip na natetenged tung kamatayen ang pirmi ra ilem ang magdereeg̱en na yang mga taung magpakdulan ta kunsimisiun ang duru.

³³ Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,

³⁴ Diritsyung nagtalimaan tung nira, “Ay pa ipalg̱uray mi?” Mag̱aning tanirang nansituw̱al, “Taniita, Ameey, para maita mu.”

³⁴ perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.

³⁵ Atii, dayun dang nag̱intra tangit ti Jesus.

³⁵ Jesus pôs-se a chorar.

³⁶ Mag̱aning yang mga Judiong pamagpaniid, “Ta, teed mi tia. Durung gegma na tung anya.”

³⁶ Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!

³⁷ Ug̱aring yang duma namag̱araning-aningan dang mag̱aning, “Ta, indi, yang taung naa ya ra yang napagpabuskad yang mata yang sasang buday? Ta, indi, kung taa pa rin, kinayanan na ra ka ti Lazarong pinamaayen ug̱ud indi ra rin madayunan ang mapatay?” mag̱aning.

³⁷ Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?

³⁸ Numanyan, pagpalenget ni Jesus tung leyang ang atiang pinanlug̱uran tung patay, inampayan si ta kalalainen ta isip nang duru natetenged tung kamatayen. Yang leyang ang atii may takep nang batung dakulung binilug tung purta na.

³⁸ Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.

³⁹ Kapurisu ti Jesus, dayun dang nagkalalangan tung nirang mag̱aning, “Ipalig̱id mi ra kanay tiang batu tung binit,” mag̱aning. Ug̱aring naang ti Martang naang may putul ang napatay, ya ray nabngang mag̱aning, “Abee, Ginuu, duru rag buyu! Yaepat dang kaldaw numaan yang ikinagmatay na!”

³⁹ Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...

⁴⁰ Mag̱aning ti Jesus tung anya, “Ta, indi, inaninga ra yeen ang basta magtalig̱a ra ilem tung yeen, may maita mung sasang ikadengeg yang Dios?” mag̱aning.

⁴⁰ Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.

⁴¹ Kapurisu numanyan, yang batu, dayun da nirang ipinalig̱id. Pagkatapus, tuminingara ti Jesus ang nag̱ampu ang mag̱aning, “Ama, pagpasalamataw tung nuyu, natetenged pinamatiaw ra nuyu.

⁴¹ Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.

⁴² Kung tung bag̱ay, nag̱askeanu ang pirmiaung agpamatien mu. Ug̱aring ya ag̱ipagngelayu ilem tia natetenged tung mga taung naang buntun ang pamamati ug̱ud mamananged da ang yawa yang nagtuw̱ul tung yeen ang mangay taa tung kaliw̱utan,” mag̱aning.

⁴² Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.

⁴³ Pagkaaning na tia, dayun dang nagkendal ang mag̱aning, “Lazaro, magluaa ra tani!”

⁴³ Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!

⁴⁴ Pagkatapus, ti Lazaro tanya, diritsyu ra ka man ang naglua. Yang tinanguni na, putus ang pisan ta aw̱el ang atiang isinaw̱ed-saw̱ed tung anya atiing baklu ipinalg̱ud nira tung leyang, pati kalima, pati kakay. Asta kulu na putus pa ka ta panyu. Atii, nagkalalangan si ti Jesus tung mga tau, “Ala, uw̱aran mi ra tia ti Lazarong papanaw-panawen!”

⁴⁴ E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.

⁴⁵ Simanyan yang mga Judiong atiang namanikad da tung ni Maria, naita ra nira mismu yang binuat ni Jesus ang atia. Purisu kadakel dang namagtalig tung anya.

⁴⁵ Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.

⁴⁶ Piru yang duma, ya ra mamansibalik tung mga Pariseong namag̱ugtulun kung unu pay binuat ni Jesus.

⁴⁶ Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.

⁴⁷ Kapurisu, tung uras ang atii, yang mga Pariseo, asta yang mga paring arabubwat, namagpasagpun da tung tanan ang mga usgadung pinakalandaw tung banwa ang paggug̱uuyan nirang Sanedrin. Namagkeresen da tanira ang mag̱aning, “Ta, ya ra ilem ag̱ari kaya taa yang buaten ta? Ay yang taung atia, kadakel da ka man yang mga pruibang nagkarabuat-buat na!

⁴⁷ Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.

⁴⁸ Ay kung paw̱ayaan ta ra ilem tia, yang mga kinasakpan ta, luw̱us dang mamananged tung anya. Yang dapat ang pangamanan ta asan ang muya mabalitaan da yang gubirnu duun tung Roma ang itang mga Judio taa may dumang paggaem tung yaten. Anday dumang buaten nira, kuatanita ra ilem nira tung puistu ta, pati yang pagtuuan tang sagradu gew̱aen da ka nira asta yang nasyun tang Israel, diaduen da ka nira!”

⁴⁸ Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.

⁴⁹ Simanyan, yang aruman nirang sam bilug ang nag̱aranan tung ni Caifas ang yay paring pinakalandaw tung uras ang atii, ya ray nagbitalang mag̱aning, “Naa pala, anda pa kay kaliw̱utan mi!

⁴⁹ Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!

⁵⁰ Ayw̱a, indi mi nag̱aintindian ang mas maayen para tung numyu kung may sasang taung ipatumbas ang para tung ikaayen yang mga tau kay tung madiadu pa yang intirung nasyun ta?” mag̱aning.

⁵⁰ Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.

⁵¹ Naa pala, yang inaning ni Caifas ang atia, belag̱an ilem liit tung sadiling isip na, kung indi, ekel tung katengdanan nang tanya yang paring pinakalandaw tung takun ang atii, napag̱ula ra ang indi ra ilem buay, magpakugmatay ra ti Jesus ang para tung ikaayen yang nasyun yamen ang mga Judio.

⁵¹ E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,

⁵² Piru tung pagkamatuud, belag̱an ilem yaming mga Judio ay pakugmatayan na, kung indi, pati yang mga tag̱a duma-rumang nasyun ang pamag̱istar tung duma-rumang banwa, ug̱ud kumpurming tinu pa tung nira ay buaten yang Dios ang mga ana na, ya ray papagsarasaen nang tanan ang maning pa tung san tuug da ilem.

⁵² e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.

⁵³ Kapurisu, mag̱impisa tung kaldaw ang atii, namagsaranyug da yang mga pamagpakigmaepet ang ti Jesus ipaimatay ra nira.

⁵³ E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.

⁵⁴ Purisu, simanyan, ti Jesus indi ra nagpaita-ita duun tung Judea, ang indi, nagliit da ilem ang nanganing duun tung lansangan ang Efraim ang alenget da ilem duun tung banwang kapas. Duun da nagtinir, kasiraanami ra kang nag̱apangugyatan na.

⁵⁴ Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.

⁵⁵ Simanyan, indi ra ilem buay, kaw̱utun da yang pistang nag̱ipagsilibra yamen ang mga Judiong pag̱aningen ang Taklib. Purisu durung mga taung duun mamanliit tung mga kabiw̱init-binitan ang namagpakigluyug-luyug dang namagturungulan duun tung Jerusalem. Ay mamagturumanen da ta mga urdinansang sinambit tung kasulatan ang para simpan dang tanirang mamagsilibra yang pista.

⁵⁵ Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.

⁵⁶ Numanyan, durung sagyap nira tung ni Jesus kung ay ra. Tung pagsaragpun-sagpun nira duun tung pagtuuan ang pinakalusu, maning taa yang keresen nira: “Ta, unu pa tung numyung pagpamalad? Dua-dua ra sigurung magpasakep pa taa tung pista, anu?”

⁵⁶ Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?

⁵⁷ Ay ya pa ag̱ari, namagkalalangan da yang mga paring atiang arabubwat may yang mga Pariseo ang kung tinu pay masiplat ang ay ra ti Jesus, dapat ang mag̱ugtul tung nira ug̱ud mapadeep nira.

⁵⁷ Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →