João 11
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs NVT
1 Simanyan may sasang taung paglaru ang yang aran na ti Lazaro. Duun agpag̱istar tung Betania, kasiraan da ka tanira yang mga putul nang na Marta ni Maria.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Naang ti Mariang naa, tung uri ya ray nagbukbuk ta paamut tung kakay ni Ginuung Jesus, ang pagkatapus tinarapuan na ra ka yang bua na. Yay may putul tung ni Lazarong atiang paglaru.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Simanyan, yang binuat yang may mga putul, pinatuw̱ulan da nira ti Jesus ang mag̱aning, “Ginuu, ti ungkuy mung nag̱amaal mu paglaru.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Pagkadngel ni Jesus yang balitang atia, napagbitala rang mag̱aning, “Yang laru ni ungkuy ang atia, yang pakaw̱utun na enged, belag̱an kamatayen, ang indi, asan da nga padengeg̱ay yang Dios ug̱ud pati yuung pag̱aningen nang Ana Na, duunaw ra kang mapadengeg̱an,” mag̱aning.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Durung pagmaal ni Jesus tung ni Marta duruang mag̱ari pati tung ni Lazaro.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 — ausente —
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 — ausente —
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Mag̱aningami kang nagtimales, “Elat kanay, Rabbi, indi pa ka ilem nag̱abuay, nag̱abalakana ra yang mga pamagpakigmaepet ang batwen ang pagkatapus numanyan, gustu mu pa ka enged ang magbalik duun?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Mag̱aning ti Jesus ang nagpananglit, “Ta, indi, tung seled sang kaldaw ang mag̱apun, may sampuluk may duruang uras? Kapurisu basta kaldaw pa yang ipagpanaw ta, indiita ra malambeg tung ikalain ta ay ya pag pasikaray ta yang masadlaw ang pag̱ipakdul yang kaldaw.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Piru kung law̱ii ra yang ipagpanaw ta, muya malambeg̱ita ka man tung ikadiadu ta ay anda ray masadlaw ang mapasikaran ta,” mag̱aning.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Maning tia yang ipinananglit ni Jesus. Pagkatapus dayun na rang sinugpatan yang bitala nang mag̱aning tung yamen, “Ti ungkuy tang Lazaro pag̱elken da. Angayenu rang puawen.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Mag̱aningami kang nagtimales, “Ginuu, kung pag̱elken da, intunsis, magmaayen da.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Ya ray itinuw̱al yamen ay yang kanisip yamen ang yang gustu nang ianing elek ang bui. Piru yang linegdangan yang bitala na ay ti Lazaro patay ra.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Kapurisu numanyan, ya ray ipinagpalw̱aw na tung yamen ang mag̱aning, “Ti Lazaro patay ra.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Pagpasalamataw ngani ang yuu anda duun tung uras yang ikinagmatay na. Kipurki mas maayen tung numyu, ay mas pang magbaked yang pagtaralig̱en mi tung yeen. Ala, amus ta ra, mangayita ra duun tung anya,” mag̱aning.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Pagkadngel tia ni Tomas ang atiang paggug̱uuyan yamen tung ni Kampi, mag̱aning tung yamen ang mga aruman na, “Amus, magnunutita ra ilem tung anya. Sibaya kasiraanita ra kang imatayen,” mag̱aning.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Simanyan, pagkaw̱ut yamen na Jesus duun tung Betania, nabalitaan da yamen ang ti Lazaro epat dang kaldaw duun tung leyang ang pinanlug̱uran tung anya.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Yang lansangan ang atiang Betania, alenget ilem tung Jerusalem, mga tulu ilem ang kilometro yang distansia na.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Purisu durung mga Judiong tag̱a Jerusalem ang namansiangay ra duun ang para mamaglinga-linga tung na Marta durua ni Maria natetenged tung ari nirang napatay.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Simanyan pagkabalita ni Marta ang ti Jesus asan da magkakaw̱ut, dayun dang nagpakigbag̱as tung anya. Piru ti Maria tanya nagpabutwan da ilem tung balay.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Simanyan, pagbag̱as ni Marta tung ni Jesus, dayun na rang inaning ang, “Aay Ginuu, kung taawa ilem din, indi ra napatay yang ariu.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Piru nag̱askeanu ka, maskin simanyan ang yang kumpurming ingalukun mu tung Dios, ipakdul na tung nuyu.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Mag̱aning ka ti Jesus tung anyang minles, “Magbungkaras yang ari mung atia.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Mag̱aning ti Martang minles, “Ag̱askeanung magbungkaras tung uri ta kaldaw, tung uras ang ipagpabungkaras yang Dios tung mga taung nagkarapatay ra.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 — ausente —
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 — ausente —
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Mag̱aning ti Martang tuminuw̱al, “Ee, Ginuu. Yuu panangeraw kang lag̱i ang yawa yang pag̱aningen ang Cristo, bilang yang pag̱aningen ang Ana Yang Dios ang ya ra kang lag̱i ay pinangakuan nang mangay taa tung kaliw̱utan,” mag̱aning.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Pagkaaning na tia, dayun dang minulik tung balay ang nagbaw̱alitaen da tung ari nang ti Maria. Mag̱aning tung anyang pag̱alas-alas, “Ti Ameey ta, taa ra, nag̱ipaguuya ra nganing anya.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Pagkadngel ni Maria tia, kali-kali rang kumindeng ang minangay duun tung anya.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Ay ti Jesus tanya, indi pa ag̱akaw̱ut tung baryu. Duun pa tung pinagbag̱atan nira ni Marta.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Taa, simanyan yang mga Judio asan tung balay ang pamaglinga-linga tung ni Maria, pagkaita nira tung anyang kumindeng tung makaling luminua, dayun da nirang sinikad. Ay yang kanisip nira, mangay duun tung pinanlug̱uran tung ari na ang para duun si magtarangiten.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Taa, simanyan, pagkaw̱ut ni Maria duun tung ni Jesus, pagkaita na tung anya, ya ra nga luud tung pinagtalungaan nirang durua. Mag̱aning tung anya, “Aay Ginuu, kung taawa ilem din, indi ra napatay yang ariu,” mag̱aning.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Numanyan pagteleng ni Jesus tung anyang pagtarangiten da asta yang mga Judiong atiang namanikad da tung anyang pamagtarangiten da ka, dayun dang pinagsampian ta kapupungawen nang duru ang nunut da ka ta paglain yang isip na natetenged tung kamatayen ang pirmi ra ilem ang magdereeg̱en na yang mga taung magpakdulan ta kunsimisiun ang duru.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Diritsyung nagtalimaan tung nira, “Ay pa ipalg̱uray mi?” Mag̱aning tanirang nansituw̱al, “Taniita, Ameey, para maita mu.”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Atii, dayun dang nag̱intra tangit ti Jesus.
35 Jesus chorou.
36 Mag̱aning yang mga Judiong pamagpaniid, “Ta, teed mi tia. Durung gegma na tung anya.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Ug̱aring yang duma namag̱araning-aningan dang mag̱aning, “Ta, indi, yang taung naa ya ra yang napagpabuskad yang mata yang sasang buday? Ta, indi, kung taa pa rin, kinayanan na ra ka ti Lazarong pinamaayen ug̱ud indi ra rin madayunan ang mapatay?” mag̱aning.
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Numanyan, pagpalenget ni Jesus tung leyang ang atiang pinanlug̱uran tung patay, inampayan si ta kalalainen ta isip nang duru natetenged tung kamatayen. Yang leyang ang atii may takep nang batung dakulung binilug tung purta na.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Kapurisu ti Jesus, dayun dang nagkalalangan tung nirang mag̱aning, “Ipalig̱id mi ra kanay tiang batu tung binit,” mag̱aning. Ug̱aring naang ti Martang naang may putul ang napatay, ya ray nabngang mag̱aning, “Abee, Ginuu, duru rag buyu! Yaepat dang kaldaw numaan yang ikinagmatay na!”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Mag̱aning ti Jesus tung anya, “Ta, indi, inaninga ra yeen ang basta magtalig̱a ra ilem tung yeen, may maita mung sasang ikadengeg yang Dios?” mag̱aning.
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Kapurisu numanyan, yang batu, dayun da nirang ipinalig̱id. Pagkatapus, tuminingara ti Jesus ang nag̱ampu ang mag̱aning, “Ama, pagpasalamataw tung nuyu, natetenged pinamatiaw ra nuyu.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Kung tung bag̱ay, nag̱askeanu ang pirmiaung agpamatien mu. Ug̱aring ya ag̱ipagngelayu ilem tia natetenged tung mga taung naang buntun ang pamamati ug̱ud mamananged da ang yawa yang nagtuw̱ul tung yeen ang mangay taa tung kaliw̱utan,” mag̱aning.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Pagkaaning na tia, dayun dang nagkendal ang mag̱aning, “Lazaro, magluaa ra tani!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Pagkatapus, ti Lazaro tanya, diritsyu ra ka man ang naglua. Yang tinanguni na, putus ang pisan ta aw̱el ang atiang isinaw̱ed-saw̱ed tung anya atiing baklu ipinalg̱ud nira tung leyang, pati kalima, pati kakay. Asta kulu na putus pa ka ta panyu. Atii, nagkalalangan si ti Jesus tung mga tau, “Ala, uw̱aran mi ra tia ti Lazarong papanaw-panawen!”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Simanyan yang mga Judiong atiang namanikad da tung ni Maria, naita ra nira mismu yang binuat ni Jesus ang atia. Purisu kadakel dang namagtalig tung anya.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Piru yang duma, ya ra mamansibalik tung mga Pariseong namag̱ugtulun kung unu pay binuat ni Jesus.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Kapurisu, tung uras ang atii, yang mga Pariseo, asta yang mga paring arabubwat, namagpasagpun da tung tanan ang mga usgadung pinakalandaw tung banwa ang paggug̱uuyan nirang Sanedrin. Namagkeresen da tanira ang mag̱aning, “Ta, ya ra ilem ag̱ari kaya taa yang buaten ta? Ay yang taung atia, kadakel da ka man yang mga pruibang nagkarabuat-buat na!
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Ay kung paw̱ayaan ta ra ilem tia, yang mga kinasakpan ta, luw̱us dang mamananged tung anya. Yang dapat ang pangamanan ta asan ang muya mabalitaan da yang gubirnu duun tung Roma ang itang mga Judio taa may dumang paggaem tung yaten. Anday dumang buaten nira, kuatanita ra ilem nira tung puistu ta, pati yang pagtuuan tang sagradu gew̱aen da ka nira asta yang nasyun tang Israel, diaduen da ka nira!”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Simanyan, yang aruman nirang sam bilug ang nag̱aranan tung ni Caifas ang yay paring pinakalandaw tung uras ang atii, ya ray nagbitalang mag̱aning, “Naa pala, anda pa kay kaliw̱utan mi!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Ayw̱a, indi mi nag̱aintindian ang mas maayen para tung numyu kung may sasang taung ipatumbas ang para tung ikaayen yang mga tau kay tung madiadu pa yang intirung nasyun ta?” mag̱aning.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Naa pala, yang inaning ni Caifas ang atia, belag̱an ilem liit tung sadiling isip na, kung indi, ekel tung katengdanan nang tanya yang paring pinakalandaw tung takun ang atii, napag̱ula ra ang indi ra ilem buay, magpakugmatay ra ti Jesus ang para tung ikaayen yang nasyun yamen ang mga Judio.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Piru tung pagkamatuud, belag̱an ilem yaming mga Judio ay pakugmatayan na, kung indi, pati yang mga tag̱a duma-rumang nasyun ang pamag̱istar tung duma-rumang banwa, ug̱ud kumpurming tinu pa tung nira ay buaten yang Dios ang mga ana na, ya ray papagsarasaen nang tanan ang maning pa tung san tuug da ilem.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Kapurisu, mag̱impisa tung kaldaw ang atii, namagsaranyug da yang mga pamagpakigmaepet ang ti Jesus ipaimatay ra nira.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Purisu, simanyan, ti Jesus indi ra nagpaita-ita duun tung Judea, ang indi, nagliit da ilem ang nanganing duun tung lansangan ang Efraim ang alenget da ilem duun tung banwang kapas. Duun da nagtinir, kasiraanami ra kang nag̱apangugyatan na.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Simanyan, indi ra ilem buay, kaw̱utun da yang pistang nag̱ipagsilibra yamen ang mga Judiong pag̱aningen ang Taklib. Purisu durung mga taung duun mamanliit tung mga kabiw̱init-binitan ang namagpakigluyug-luyug dang namagturungulan duun tung Jerusalem. Ay mamagturumanen da ta mga urdinansang sinambit tung kasulatan ang para simpan dang tanirang mamagsilibra yang pista.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Numanyan, durung sagyap nira tung ni Jesus kung ay ra. Tung pagsaragpun-sagpun nira duun tung pagtuuan ang pinakalusu, maning taa yang keresen nira: “Ta, unu pa tung numyung pagpamalad? Dua-dua ra sigurung magpasakep pa taa tung pista, anu?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Ay ya pa ag̱ari, namagkalalangan da yang mga paring atiang arabubwat may yang mga Pariseo ang kung tinu pay masiplat ang ay ra ti Jesus, dapat ang mag̱ugtul tung nira ug̱ud mapadeep nira.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.