João 11
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs ARIB
1 Simanyan may sasang taung paglaru ang yang aran na ti Lazaro. Duun agpag̱istar tung Betania, kasiraan da ka tanira yang mga putul nang na Marta ni Maria.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Naang ti Mariang naa, tung uri ya ray nagbukbuk ta paamut tung kakay ni Ginuung Jesus, ang pagkatapus tinarapuan na ra ka yang bua na. Yay may putul tung ni Lazarong atiang paglaru.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Simanyan, yang binuat yang may mga putul, pinatuw̱ulan da nira ti Jesus ang mag̱aning, “Ginuu, ti ungkuy mung nag̱amaal mu paglaru.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Pagkadngel ni Jesus yang balitang atia, napagbitala rang mag̱aning, “Yang laru ni ungkuy ang atia, yang pakaw̱utun na enged, belag̱an kamatayen, ang indi, asan da nga padengeg̱ay yang Dios ug̱ud pati yuung pag̱aningen nang Ana Na, duunaw ra kang mapadengeg̱an,” mag̱aning.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Durung pagmaal ni Jesus tung ni Marta duruang mag̱ari pati tung ni Lazaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 — ausente —
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 — ausente —
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Mag̱aningami kang nagtimales, “Elat kanay, Rabbi, indi pa ka ilem nag̱abuay, nag̱abalakana ra yang mga pamagpakigmaepet ang batwen ang pagkatapus numanyan, gustu mu pa ka enged ang magbalik duun?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Mag̱aning ti Jesus ang nagpananglit, “Ta, indi, tung seled sang kaldaw ang mag̱apun, may sampuluk may duruang uras? Kapurisu basta kaldaw pa yang ipagpanaw ta, indiita ra malambeg tung ikalain ta ay ya pag pasikaray ta yang masadlaw ang pag̱ipakdul yang kaldaw.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Piru kung law̱ii ra yang ipagpanaw ta, muya malambeg̱ita ka man tung ikadiadu ta ay anda ray masadlaw ang mapasikaran ta,” mag̱aning.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Maning tia yang ipinananglit ni Jesus. Pagkatapus dayun na rang sinugpatan yang bitala nang mag̱aning tung yamen, “Ti ungkuy tang Lazaro pag̱elken da. Angayenu rang puawen.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Mag̱aningami kang nagtimales, “Ginuu, kung pag̱elken da, intunsis, magmaayen da.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Ya ray itinuw̱al yamen ay yang kanisip yamen ang yang gustu nang ianing elek ang bui. Piru yang linegdangan yang bitala na ay ti Lazaro patay ra.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Kapurisu numanyan, ya ray ipinagpalw̱aw na tung yamen ang mag̱aning, “Ti Lazaro patay ra.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Pagpasalamataw ngani ang yuu anda duun tung uras yang ikinagmatay na. Kipurki mas maayen tung numyu, ay mas pang magbaked yang pagtaralig̱en mi tung yeen. Ala, amus ta ra, mangayita ra duun tung anya,” mag̱aning.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Pagkadngel tia ni Tomas ang atiang paggug̱uuyan yamen tung ni Kampi, mag̱aning tung yamen ang mga aruman na, “Amus, magnunutita ra ilem tung anya. Sibaya kasiraanita ra kang imatayen,” mag̱aning.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Simanyan, pagkaw̱ut yamen na Jesus duun tung Betania, nabalitaan da yamen ang ti Lazaro epat dang kaldaw duun tung leyang ang pinanlug̱uran tung anya.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Yang lansangan ang atiang Betania, alenget ilem tung Jerusalem, mga tulu ilem ang kilometro yang distansia na.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Purisu durung mga Judiong tag̱a Jerusalem ang namansiangay ra duun ang para mamaglinga-linga tung na Marta durua ni Maria natetenged tung ari nirang napatay.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Simanyan pagkabalita ni Marta ang ti Jesus asan da magkakaw̱ut, dayun dang nagpakigbag̱as tung anya. Piru ti Maria tanya nagpabutwan da ilem tung balay.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Simanyan, pagbag̱as ni Marta tung ni Jesus, dayun na rang inaning ang, “Aay Ginuu, kung taawa ilem din, indi ra napatay yang ariu.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Piru nag̱askeanu ka, maskin simanyan ang yang kumpurming ingalukun mu tung Dios, ipakdul na tung nuyu.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Mag̱aning ka ti Jesus tung anyang minles, “Magbungkaras yang ari mung atia.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mag̱aning ti Martang minles, “Ag̱askeanung magbungkaras tung uri ta kaldaw, tung uras ang ipagpabungkaras yang Dios tung mga taung nagkarapatay ra.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 — ausente —
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 — ausente —
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Mag̱aning ti Martang tuminuw̱al, “Ee, Ginuu. Yuu panangeraw kang lag̱i ang yawa yang pag̱aningen ang Cristo, bilang yang pag̱aningen ang Ana Yang Dios ang ya ra kang lag̱i ay pinangakuan nang mangay taa tung kaliw̱utan,” mag̱aning.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Pagkaaning na tia, dayun dang minulik tung balay ang nagbaw̱alitaen da tung ari nang ti Maria. Mag̱aning tung anyang pag̱alas-alas, “Ti Ameey ta, taa ra, nag̱ipaguuya ra nganing anya.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Pagkadngel ni Maria tia, kali-kali rang kumindeng ang minangay duun tung anya.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Ay ti Jesus tanya, indi pa ag̱akaw̱ut tung baryu. Duun pa tung pinagbag̱atan nira ni Marta.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Taa, simanyan yang mga Judio asan tung balay ang pamaglinga-linga tung ni Maria, pagkaita nira tung anyang kumindeng tung makaling luminua, dayun da nirang sinikad. Ay yang kanisip nira, mangay duun tung pinanlug̱uran tung ari na ang para duun si magtarangiten.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Taa, simanyan, pagkaw̱ut ni Maria duun tung ni Jesus, pagkaita na tung anya, ya ra nga luud tung pinagtalungaan nirang durua. Mag̱aning tung anya, “Aay Ginuu, kung taawa ilem din, indi ra napatay yang ariu,” mag̱aning.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Numanyan pagteleng ni Jesus tung anyang pagtarangiten da asta yang mga Judiong atiang namanikad da tung anyang pamagtarangiten da ka, dayun dang pinagsampian ta kapupungawen nang duru ang nunut da ka ta paglain yang isip na natetenged tung kamatayen ang pirmi ra ilem ang magdereeg̱en na yang mga taung magpakdulan ta kunsimisiun ang duru.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Diritsyung nagtalimaan tung nira, “Ay pa ipalg̱uray mi?” Mag̱aning tanirang nansituw̱al, “Taniita, Ameey, para maita mu.”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Atii, dayun dang nag̱intra tangit ti Jesus.
35 Jesus chorou.
36 Mag̱aning yang mga Judiong pamagpaniid, “Ta, teed mi tia. Durung gegma na tung anya.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Ug̱aring yang duma namag̱araning-aningan dang mag̱aning, “Ta, indi, yang taung naa ya ra yang napagpabuskad yang mata yang sasang buday? Ta, indi, kung taa pa rin, kinayanan na ra ka ti Lazarong pinamaayen ug̱ud indi ra rin madayunan ang mapatay?” mag̱aning.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Numanyan, pagpalenget ni Jesus tung leyang ang atiang pinanlug̱uran tung patay, inampayan si ta kalalainen ta isip nang duru natetenged tung kamatayen. Yang leyang ang atii may takep nang batung dakulung binilug tung purta na.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Kapurisu ti Jesus, dayun dang nagkalalangan tung nirang mag̱aning, “Ipalig̱id mi ra kanay tiang batu tung binit,” mag̱aning. Ug̱aring naang ti Martang naang may putul ang napatay, ya ray nabngang mag̱aning, “Abee, Ginuu, duru rag buyu! Yaepat dang kaldaw numaan yang ikinagmatay na!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Mag̱aning ti Jesus tung anya, “Ta, indi, inaninga ra yeen ang basta magtalig̱a ra ilem tung yeen, may maita mung sasang ikadengeg yang Dios?” mag̱aning.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Kapurisu numanyan, yang batu, dayun da nirang ipinalig̱id. Pagkatapus, tuminingara ti Jesus ang nag̱ampu ang mag̱aning, “Ama, pagpasalamataw tung nuyu, natetenged pinamatiaw ra nuyu.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Kung tung bag̱ay, nag̱askeanu ang pirmiaung agpamatien mu. Ug̱aring ya ag̱ipagngelayu ilem tia natetenged tung mga taung naang buntun ang pamamati ug̱ud mamananged da ang yawa yang nagtuw̱ul tung yeen ang mangay taa tung kaliw̱utan,” mag̱aning.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Pagkaaning na tia, dayun dang nagkendal ang mag̱aning, “Lazaro, magluaa ra tani!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Pagkatapus, ti Lazaro tanya, diritsyu ra ka man ang naglua. Yang tinanguni na, putus ang pisan ta aw̱el ang atiang isinaw̱ed-saw̱ed tung anya atiing baklu ipinalg̱ud nira tung leyang, pati kalima, pati kakay. Asta kulu na putus pa ka ta panyu. Atii, nagkalalangan si ti Jesus tung mga tau, “Ala, uw̱aran mi ra tia ti Lazarong papanaw-panawen!”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Simanyan yang mga Judiong atiang namanikad da tung ni Maria, naita ra nira mismu yang binuat ni Jesus ang atia. Purisu kadakel dang namagtalig tung anya.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Piru yang duma, ya ra mamansibalik tung mga Pariseong namag̱ugtulun kung unu pay binuat ni Jesus.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Kapurisu, tung uras ang atii, yang mga Pariseo, asta yang mga paring arabubwat, namagpasagpun da tung tanan ang mga usgadung pinakalandaw tung banwa ang paggug̱uuyan nirang Sanedrin. Namagkeresen da tanira ang mag̱aning, “Ta, ya ra ilem ag̱ari kaya taa yang buaten ta? Ay yang taung atia, kadakel da ka man yang mga pruibang nagkarabuat-buat na!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Ay kung paw̱ayaan ta ra ilem tia, yang mga kinasakpan ta, luw̱us dang mamananged tung anya. Yang dapat ang pangamanan ta asan ang muya mabalitaan da yang gubirnu duun tung Roma ang itang mga Judio taa may dumang paggaem tung yaten. Anday dumang buaten nira, kuatanita ra ilem nira tung puistu ta, pati yang pagtuuan tang sagradu gew̱aen da ka nira asta yang nasyun tang Israel, diaduen da ka nira!”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Simanyan, yang aruman nirang sam bilug ang nag̱aranan tung ni Caifas ang yay paring pinakalandaw tung uras ang atii, ya ray nagbitalang mag̱aning, “Naa pala, anda pa kay kaliw̱utan mi!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Ayw̱a, indi mi nag̱aintindian ang mas maayen para tung numyu kung may sasang taung ipatumbas ang para tung ikaayen yang mga tau kay tung madiadu pa yang intirung nasyun ta?” mag̱aning.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Naa pala, yang inaning ni Caifas ang atia, belag̱an ilem liit tung sadiling isip na, kung indi, ekel tung katengdanan nang tanya yang paring pinakalandaw tung takun ang atii, napag̱ula ra ang indi ra ilem buay, magpakugmatay ra ti Jesus ang para tung ikaayen yang nasyun yamen ang mga Judio.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Piru tung pagkamatuud, belag̱an ilem yaming mga Judio ay pakugmatayan na, kung indi, pati yang mga tag̱a duma-rumang nasyun ang pamag̱istar tung duma-rumang banwa, ug̱ud kumpurming tinu pa tung nira ay buaten yang Dios ang mga ana na, ya ray papagsarasaen nang tanan ang maning pa tung san tuug da ilem.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Kapurisu, mag̱impisa tung kaldaw ang atii, namagsaranyug da yang mga pamagpakigmaepet ang ti Jesus ipaimatay ra nira.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Purisu, simanyan, ti Jesus indi ra nagpaita-ita duun tung Judea, ang indi, nagliit da ilem ang nanganing duun tung lansangan ang Efraim ang alenget da ilem duun tung banwang kapas. Duun da nagtinir, kasiraanami ra kang nag̱apangugyatan na.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Simanyan, indi ra ilem buay, kaw̱utun da yang pistang nag̱ipagsilibra yamen ang mga Judiong pag̱aningen ang Taklib. Purisu durung mga taung duun mamanliit tung mga kabiw̱init-binitan ang namagpakigluyug-luyug dang namagturungulan duun tung Jerusalem. Ay mamagturumanen da ta mga urdinansang sinambit tung kasulatan ang para simpan dang tanirang mamagsilibra yang pista.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Numanyan, durung sagyap nira tung ni Jesus kung ay ra. Tung pagsaragpun-sagpun nira duun tung pagtuuan ang pinakalusu, maning taa yang keresen nira: “Ta, unu pa tung numyung pagpamalad? Dua-dua ra sigurung magpasakep pa taa tung pista, anu?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ay ya pa ag̱ari, namagkalalangan da yang mga paring atiang arabubwat may yang mga Pariseo ang kung tinu pay masiplat ang ay ra ti Jesus, dapat ang mag̱ugtul tung nira ug̱ud mapadeep nira.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.