Romanos 7
Mi Namani Tino (TBF) vs NVT
1 Bu kasiung, nga te telekire vititirie surie mi vinuor va mi vinuor a oit nia vuortie mi kulou sien gi ta ngas to.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 O ta pua malan ine, mi vevien rei eie a mon i pakien ken labeit vemusurie mi vinuor simi mienagos ni rei, eiekesen, sien va ken labeit a maet, eie a te ketseketseng simi vinuor simi mienagos ni rei.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Io, sien va ken labeit a ngas to ma eie a te buer reie ka ka mene, ine mi vevien a tsana mi sinavei ni rei puer, eiekesen sien va ken labeit a te maet, ine mi vevien a te ketseketseng simi vinuor simi mienagos ni rei, ma sien va a te buer reie ka ka mene, eie a kap tsana mi sinavei ni rei puer.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Io, bu kasiung, enga buer nga te nga maet simi vinuor simi vunan enga bu karton mi kurikurien e Karisito. Ma enga seie ese ian ta nga to muerengei simi miensei. Surie ine, nga oit nia vabatie mi banga sinavinga rakot se Raban.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Sien giet ta nga tino vemusurie mi lalaron simi pirpir, mi Vinuor a nga tsuok voturie bu tsaka lalaron. Ma ian bu tsaka lalaron, gi nga tsatsang sibu karton mi kurikurigiet nia vabatie mi vuovuo ian va ta teie terie mi miensei.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Eiekesen ine, giet te ketseketseng simi Vinuor simi vunan giet te nga maet sorvekenan bu kepineits ian ta nga ko visie giet. Ma giet te oit nia tsatsang vemusurie mi rosaran vour mi Moromoruo, ma a kap va mi rosaran kebeir mi vinavataor simi Vinuor.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Ma vasa giet ta oit nia pevien? Mi vinuor eie mi sinavei tsokor? A kap rovoriu! A tuktuk, sien va a kap ka vinuor, va o kap nga oit nia telekiran mi sinavei tsokor. O kap nga oit nia telekiran va misa mi sinavei nia aroie sien va mi vinuor a kap nga pevien, “Kian va e ta aroie.”
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Eiekesen mi sinavei tsokor a nga tsatsang i aron ine mi vuna vinuor nge vakinebatie bu suasuada sinavei nia aroie i aroung. Sien va kap ka vinuor, mi sinavei tsokor a te mesei.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Sien o ta kap ngas nga telekiran mi Vinuor, o nga to. Eiekesen sien mi vuna vinuor ta nga beit, mi sinavei tsokor a nga to ma o te nga maet.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 O nga vodon va mi vuna vinuor ta me terie mi tino, eiekesen a si nga me terie mi miensei seou.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Mi sinavei tsokor a nga me tsatsang ka i aron mi vuna vinuor nge bitie iou ma ngan mi vuna vinuor a nga kenvamate iou.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Io, mi Vinuor a tamat, ma mi vuna vinuor a tamat ma a duis nge kalei.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Vasa, ian mi kepineits ta kalei a vabatie mi miensei seou? A kap rovoriu! Eiekesen mi sinavei tsokor a tsatsang ka i aron mi sana ta kalei nge vabatie mi miensei seou, terengien va mi sinavei tsokor ta mang tsorubeit vasvas va eie ngas mi sinavei tsokor. Io, mi tsinatsangan mi vuna vinuor a te me vasange vuruvan vasa a tsokor ven ine mi sinavei tsokor.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Giet telekiran va mi vinuor eie mi kepineits a moromoruo, eiekesen eou mi ka simi pirpir ma o tsorubeit petspets simi sinavei tsokor.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 O kap katsep simi sa va o ko tsana. Misa o ta lalaro tsana o kap tsana eiekesen o si tsana misa o ta mugumitsan.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Sien va o ta tsana misa o ta kap lalaro tsana, a vasangan va o aor kes ngan mi vinuor va eie a kalei.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Io, ine, a kap va eou o tsana ine, eiekesen mi sinavei tsokor mo ian ta mon i aroung.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 O telekiran va kap ka banga kepineits a mon ine si kong tino simi pirpir. Kong lalaron nia tsana mi kienelei, eiekesen o kap oit nia tsang vaotie.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Mi sana ta kalei o ta lalaron nia tsana, o kap tsana, eiekesen o si tsana mi sana ta tsokor ian o ta kap lalaron nia tsana.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Ma sien va o tsana misa o ta kap lalaron nia tsana, a kap va eou o tsana ine, eiekesen mi sinavei tsokor ian ta mon i aroung.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Io, o me vorotan va mi rosaran mi tino a malan ine. O lalaro tsana mi banga sinavei eiekesen mi tsaka sinavei a mon meie iou.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Simi aroung, o ko resen ken vinuor e Raban.
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 Eiekesen o pare mi vinuor mene a tsatsang i kotubuon bu karton mi kurikuriung. Ine mi vinuor a veveken meie mi vinuor ian mi vinavinadodoung ta aor kes ngan. Ma a tsana iou va mi ka tsatsang vinatoreis simi vinuor simi sinavei tsokor ta mon sibu kartoung.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 O lavei! Eou mi masitinoiv. Ese ta so vatoa eou ine simi kuirkuir ian va ta mesei?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 O vuot kalei se Raban surie e Iesu Karisito magiet Nguts!
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.