Romanos 7
Mi Namani Tino (TBF) vs NTLH
1 Bu kasiung, nga te telekire vititirie surie mi vinuor va mi vinuor a oit nia vuortie mi kulou sien gi ta ngas to.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 O ta pua malan ine, mi vevien rei eie a mon i pakien ken labeit vemusurie mi vinuor simi mienagos ni rei, eiekesen, sien va ken labeit a maet, eie a te ketseketseng simi vinuor simi mienagos ni rei.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Io, sien va ken labeit a ngas to ma eie a te buer reie ka ka mene, ine mi vevien a tsana mi sinavei ni rei puer, eiekesen sien va ken labeit a te maet, ine mi vevien a te ketseketseng simi vinuor simi mienagos ni rei, ma sien va a te buer reie ka ka mene, eie a kap tsana mi sinavei ni rei puer.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Io, bu kasiung, enga buer nga te nga maet simi vinuor simi vunan enga bu karton mi kurikurien e Karisito. Ma enga seie ese ian ta nga to muerengei simi miensei. Surie ine, nga oit nia vabatie mi banga sinavinga rakot se Raban.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Sien giet ta nga tino vemusurie mi lalaron simi pirpir, mi Vinuor a nga tsuok voturie bu tsaka lalaron. Ma ian bu tsaka lalaron, gi nga tsatsang sibu karton mi kurikurigiet nia vabatie mi vuovuo ian va ta teie terie mi miensei.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Eiekesen ine, giet te ketseketseng simi Vinuor simi vunan giet te nga maet sorvekenan bu kepineits ian ta nga ko visie giet. Ma giet te oit nia tsatsang vemusurie mi rosaran vour mi Moromoruo, ma a kap va mi rosaran kebeir mi vinavataor simi Vinuor.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Ma vasa giet ta oit nia pevien? Mi vinuor eie mi sinavei tsokor? A kap rovoriu! A tuktuk, sien va a kap ka vinuor, va o kap nga oit nia telekiran mi sinavei tsokor. O kap nga oit nia telekiran va misa mi sinavei nia aroie sien va mi vinuor a kap nga pevien, “Kian va e ta aroie.”
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Eiekesen mi sinavei tsokor a nga tsatsang i aron ine mi vuna vinuor nge vakinebatie bu suasuada sinavei nia aroie i aroung. Sien va kap ka vinuor, mi sinavei tsokor a te mesei.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Sien o ta kap ngas nga telekiran mi Vinuor, o nga to. Eiekesen sien mi vuna vinuor ta nga beit, mi sinavei tsokor a nga to ma o te nga maet.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 O nga vodon va mi vuna vinuor ta me terie mi tino, eiekesen a si nga me terie mi miensei seou.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Mi sinavei tsokor a nga me tsatsang ka i aron mi vuna vinuor nge bitie iou ma ngan mi vuna vinuor a nga kenvamate iou.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Io, mi Vinuor a tamat, ma mi vuna vinuor a tamat ma a duis nge kalei.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Vasa, ian mi kepineits ta kalei a vabatie mi miensei seou? A kap rovoriu! Eiekesen mi sinavei tsokor a tsatsang ka i aron mi sana ta kalei nge vabatie mi miensei seou, terengien va mi sinavei tsokor ta mang tsorubeit vasvas va eie ngas mi sinavei tsokor. Io, mi tsinatsangan mi vuna vinuor a te me vasange vuruvan vasa a tsokor ven ine mi sinavei tsokor.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Giet telekiran va mi vinuor eie mi kepineits a moromoruo, eiekesen eou mi ka simi pirpir ma o tsorubeit petspets simi sinavei tsokor.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 O kap katsep simi sa va o ko tsana. Misa o ta lalaro tsana o kap tsana eiekesen o si tsana misa o ta mugumitsan.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Sien va o ta tsana misa o ta kap lalaro tsana, a vasangan va o aor kes ngan mi vinuor va eie a kalei.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Io, ine, a kap va eou o tsana ine, eiekesen mi sinavei tsokor mo ian ta mon i aroung.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 O telekiran va kap ka banga kepineits a mon ine si kong tino simi pirpir. Kong lalaron nia tsana mi kienelei, eiekesen o kap oit nia tsang vaotie.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Mi sana ta kalei o ta lalaron nia tsana, o kap tsana, eiekesen o si tsana mi sana ta tsokor ian o ta kap lalaron nia tsana.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Ma sien va o tsana misa o ta kap lalaron nia tsana, a kap va eou o tsana ine, eiekesen mi sinavei tsokor ian ta mon i aroung.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Io, o me vorotan va mi rosaran mi tino a malan ine. O lalaro tsana mi banga sinavei eiekesen mi tsaka sinavei a mon meie iou.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Simi aroung, o ko resen ken vinuor e Raban.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Eiekesen o pare mi vinuor mene a tsatsang i kotubuon bu karton mi kurikuriung. Ine mi vinuor a veveken meie mi vinuor ian mi vinavinadodoung ta aor kes ngan. Ma a tsana iou va mi ka tsatsang vinatoreis simi vinuor simi sinavei tsokor ta mon sibu kartoung.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 O lavei! Eou mi masitinoiv. Ese ta so vatoa eou ine simi kuirkuir ian va ta mesei?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 O vuot kalei se Raban surie e Iesu Karisito magiet Nguts!
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.