Hebreus 11

Mi Namani Tino (TBF) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ Io, mi sinavei nia vodovodon tuktuk arie mi sinavei nia telekiran tuktuk va giet ta so suvuon misa giet ta vodon rorrois surie, ma arie mi sinavei nia telekiran tuktuk va misa giet ta kap pare ta tsorubeit tuktuk.

¹ Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.

² Surie ine mi vodovodon tuktuk, mi kulou muomuo gi nga suvuon mi namani tietienengei kuvu se Raban.

² Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.

³ Ngan mi vodovodon tuktuk, giet telekiran va mi mangmagoso enaenamon a nga tsorubeit surie ken nama e Raban, io, misa giet ta pare, a nga tsang vabatie ngan misa giet ta kap oit nia pare.

³ Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.

⁴ Ngan mi vodovodon tuktuk, e Abel a nga terie mi banga tienebeir ni varam se Raban ian ta kalei rio se Kain. E Raban a nga vakokoit tienengan ken tienebeir e Abel ma a nga vuotongie ngan e Abel va eie mi ka duis surie ken vodovodon tuktuk. Ma ngan mi vodovodon tuktuk, e Abel a ngas vokokotie ine, misasien tate nga maet.

⁴ Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.

⁵ Surie ken vodovodon tuktuk e Enok e Raban a nga kir kien ngan i kur va ta kap mang nga rongmetsikien mi miensei. Gi kap nga vorotan mi piripirien simi vunan e Raban a te nga kerie. I muan ken kinakir, e Raban a nga ko resmatan ken tino.

⁵ Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.

⁶ Sien va ka mei a kap suvuon mi vodovodon tuktuk, ta mavev seie nia varese e Raban, simi vunan eie ese ta nemei se Raban ta ngas vodovodon tuktuk va Eie a tino ma va Eie ta so teir voirvoir segie ese gi ta vengeis nia nesie.

⁶ De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.

⁷ Ngan mi vodovodon tuktuk, e Noa a nga rongomie mi namani peperengei kuvu se Raban surie bu kepineits ta kap ngas nga pare. Ngan mi minangarei, a nga tsana mi mon leong nia vatoa ken tietie. Io, ngan ine ken tsientsang, e Noa a nga teie terie mi sinubirei i popon mi mangmagoso enaenamon ma a nga tsorubeit mi ka duis i matan e Raban vemusurie mi vodovodon tuktuk.

⁷ Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.

⁸ Ngan mi vodovodon tuktuk, e Abaraam a nga rong vemusurie ken nama e Raban sien ta nga kukuo nia rakot simi enamon ian va ta ba nga suvuon, ma a nga tor nge veis, misasien a kap nga telekiran ivie va ta nga rakot en.

⁸ Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.

⁹ Ngan mi vodovodon tuktuk, a nga mon kibang ine simi enamon e Raban ta nga kubutsie nia terie sien. A nga monongie mi vonuo sel, ma e Isak ma e Iakop buer guor nga mon ven. Gituo nga suvuon mi kinubuits kes.

⁹ Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.

¹⁰ E Abaraam a nga tsana ine simi vunan a nga rosie mi taon ian e Raban ta nga potsie nge voturie, meie ngan man mogomogos ian ta mon rovoriu.

¹⁰ Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.

¹¹ Ngan mi vodovodon tuktuk, e Abaraam, misasien ken sar avareit a te nga komois rovoriu, ma e Sara, misasien a kap nga oit te nia tsang madar, e Abaraam a nga oit nia tsorubeit mi tam, simi vunan a nga vodovodon tuktuk va e Raban eie mi mei a ko tuktuk si ken sar kinubuits.

¹¹ Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.

¹² Io, e Abaraam, a nga malan mi mei ta maet ma a kap nga oit nia vabatie ka madar. Eiekesen bu tubuon gi nga beit palan malan bu kaemkaem die i kur simi rangit, ma bu pide koen ian a kap oit nia aes ruobatan.

¹² Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.

¹³ Egie ine mi kulou kokouk gi ngas nga to ngan mi vodovodon tuktuk sien gi ta nga maet. Gi kap nga suvuon bu kepineits e Raban ta nga kubutsie. Eiekesen gi nga deng barabaramatan ngan mi nires i pek ngas te. Ma gi nga vakokoit vasangan va gi nga mon mala kibang ma vasier i popon ine mi kaber.

¹³ Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.

¹⁴ Egie ese gi ta vakokoit malan ine, a vasangan va gi vor ve nesienesie kegi ka enamon kesegie.

¹⁴ Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.

¹⁵ Sien va gi nga vor ve vodovodonomie mi enamon gi ta nga sorvekenan, va gi nga sievan ka rosar nia muerengei.

¹⁵ E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.

¹⁶ Eiekesen gi nga lalaron ka banga enamon ian ta malan mi enamon se Raban. Io, e Raban a kap mangmangarien va gi ta vuotongie va eie magi Raban, ma a te nga rorois ngan mi taon va segie.

¹⁶ Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.

¹⁷ Ngan mi vodovodon tuktuk, e Abaraam a nga terie e Isak malan va mi tienebeir ni varam, sien e Raban ta nga konon. E Abaraam eie mi mei ta nga suvuon bu kinubuits, eiekesen a nga rorois nia terie e natuon kes mo malan va mi tienebeir ni varam,

¹⁷ Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,

¹⁸ misasien e Raban ta nga oeng sien, “Ngan e Isak, bu tubu gi ta beit.”

¹⁸ do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”

¹⁹ E Abaraam a nga vodon ven va e Raban a oit nia vatoa mi kulou ese gi tate maet. A malan ine ken vienviendon, e Abaraam a nga por muerngan e Isak simi miensei.

¹⁹ Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.

²⁰ Ngan mi vodovodon tuktuk, e Isak a nga vatamase ba natuon, e Iakop ma e Esau nian keguor tino vevemuir.

²⁰ Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.

²¹ Ngan mi vodovodon tuktuk, e Iakop, sien tate nga vatvatta mesei, a nga vatamase ba natuon e Iosep ma a nga mogos vevedikeir si ken vaong nge rangarie e Raban.

²¹ Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.

²² Ngan mi vodovodon tuktuk, e Iosep, sien ken ra nia maet a te nga vatavatat, a nga vakokoit surie mi kinakir sibu Israel sorvekenan i Isip, ma a nga vakokoit segie surie bu tsirien.

²² Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.

²³ Ngan mi vodovodon tuktuk, e taman meie e kinan e Moses guor nga muningan e Moses siba vura tour i murien gi ta nga kava, simi vunan gi nga pare va eie mi natu madar mat dokei ma gi kap nga motovan ken vinuor mi kovakova ka leong.

²³ Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.

²⁴ Ngan mi vodovodon tuktuk, e Moses, sien tate nga to leong, a kap nga lalaron va gi ta nga telekiran va eie e natuon e natuon vevien e Parao.

²⁴ Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,

²⁵ A nga lalaron va ta nga sorokie mi putu meie ken kulou e Raban, ma a kap nga tino ngan mi nires ta kuvu simi sinavei tsokor ian ta kap mon potaram.

²⁵ preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.

²⁶ A nga vodon va mi tino nia suvu vinekikin surie mi Messia arie a kalei beitsak rio bu sinsuv i Isip, simi vunan a nga deng barabaramatan ken voirvoir.

²⁶ Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.

²⁷ Ngan mi vodovodon tuktuk, a nga sorvekenan i Isip ma a kap nga motovan ken aor rarap mi kovakova ka leong. A nga tuir ngeisngeis, simi vunan a nga pare eie ese giet ta kap oit nia pare.

²⁷ Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.

²⁸ Ngan mi vodovodon tuktuk, e Moses a nga tsana mi Nginu Pasova ma mi sinavei nia tsopurie bu matavanuo ngan mi dar terengien va mi mei ese ta nga keda bu muariem ta kap mang nga keda bu muariem sibu Israel.

²⁸ Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.

²⁹ Ngan mi vodovodon tuktuk, mi kulou gi nga kitipie mi barateis mereik malan va mi kaber puor, ma sien bu Isip gi ta nga konon nia kitipie, gi nga kong.

²⁹ Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.

³⁰ Ngan mi vodovodon tuktuk, bu oiroir i Ieriko gi nga tsereir mutur i murien bu Israel gi ta nga veis viririsie sibu ra mi napaririem potsu luo.

³⁰ Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.

³¹ Ngan mi vodovodon tuktuk, e Raap mi vevien tetteririv a kap nga suoeie ka kiden meie gie ese gi ta nga rong tsak se Raban, simi vunan a nga marangatan ba kangi Israel guor ta nga ra dedeng puer.

³¹ Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.

³² Ma misa ngas buer o ta pengan? O kap suvu keipkepide ra kuar oit nia vakokoit surie e Gidion, e Barak, e Samson, e Iepta, e Davit, ma e Samuel meie bu propet.

³² E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,

³³ Ngan mi vodovodon tuktuk, ine mi kulou gi nga tseiptseiprio bu vinevineken meie bu mangmagoso nguts mene. Ma gi nga tsana bu kepineits duis nge suvuon misa e Raban tate nga kubutsie nia terie segie. Ma gi nga vangongo bu ngutsuon bu laion,

³³ os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,

³⁴ ma gi nga pusuvie mi leing leong, ma gi nga evisie mi miensei simi kuor. Ma gi kap nga ngeisngeis eiekesen gi te nga tsorubeit ngeisngeis. Ma gi nga tsorubeit ngeisngeis sibu vinevineken ma gi nga tseiptseiprio mi kulou minakiur sibu enamon mene.

³⁴ extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.

³⁵ Mi langei gi te nga por muerngan kegi tino bu patsagie simi miensei, ma bu mei mene gi nga suvuon mi vinekikin leong eiekesen gi kap nga sunuir nia tsorubeit ketseketseng, terengien va gi ta mang suvuon mi banga tino mumuerengei.

³⁵ Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;

³⁶ Bu mene, mi kulou gi nga vavangiets nge beiltsie gie, io, mi kulou gi nga visie gie ngan mi baivinis nge terie gie simi vona vinatoreis.

³⁶ outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.

³⁷ Gi nga tome gie nge vout, gi nga kitip luo segie, gi nga kenvamate gie ngan mi kuor. Gi nga vavatsekie gie ngan mo bu piripiri sipsip ma meme. Ma gi nga mon sinaortsak. Gi nga vikikinie gie nge tsak nge gie.

³⁷ Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.

³⁸ Ine mi mangmagoso enaenamon a kap nga kalei oit segie. Gi nga veririu sibu korot simi beir ma bu pout. Ma gi nga kokoiv i aron bu rie ma bu mat simi kaber.

³⁸ O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.

³⁹ Ine mi kulou kokouk, gi nga suvuon mi tietienengei surie kegi sar vodovodon tuktuk. Eiekesen kap ka mene segie a nga suvuon misa e Raban tate nga kubutsie,

³⁹ Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,

⁴⁰ simi vunan e Raban a nga vodon mua mi kepineits ta kalei beitsak segiet, terengien va egie meie egiet kokouk giet ta mang tsang vaotie ken vuna vienviendon e Raban.

⁴⁰ porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Hebreus 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →