Atos 5
Mi Namani Tino (TBF) vs VC
1 Simi ra mene mi ka mi asan e Ananias meie ken vevien mi asan e Sapira, guor nga verikuil nge lakep ngan mi poko kaber.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Eiekesen e Ananias a nga por vangasie mi kapien sibu lakep va seie kesen, ma ken vevien a nga telekiran ine. Samo e Ananias a nga poro ian bu lakep ka ie nge ra vuturungie i kamen bu aposol.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Eiekesen e Petro a nga pevien, “Ananias, surie misa e Satan ta tsegerie no va e ta bitie mi Moromoruo Tamat ma e te suvuon mi kapien sibu lakep e ta nga tserie nian mi poko kaber?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Vasa, a kap va sevoi sien e ta kap ngas nga verikuil ngan? Ma vasa, i murien e tate verikuil ngan, ine mi lakep a kap mon si ke nennei? E kap bitie mi kulou, eiekesen e te bitie e Raban.”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Sien e Ananias ta nga rongomie ine bu nama, a nga tsibour mutur ma a nga maet. Ma mi mientou leong a nga beit segie kokouk ese gi ta nga rongovan mi sana ta nga tsorubeit.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Samo ba ka vour gituo nga nemei ma gituo nga gulie mi piripirien nge sor rovotsour ngan ma gituo nga ra puonongie.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Ma i murien ba aua tour tate nga voto, ken vevien a si nga rubukien eiekesen a kap nga telekiran misa a te nga tsorubeit.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 E Petro a nga vosuoreie, “Pengan seou. Ine arie mi voirvoir kokouk evoi ma e Ananias ngado poro simi poko pier?”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 E Petro a nga oeng seie, “Surie misa evoi ma ke labeit ngado sunurie va ngado ta konon mi Morumoruan mi Nguts? Pare! Ba ka ese gituo ta ra puonongie ke labeit egituo te die i matavanuo ma gituo ta sorokie no rovotsour buer.”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Ian ngas te, e Sapira a nga tsibour mutur i matan ma a nga maet. Samo ian ba ka vour gituo nga rubukien ma gituo nga vorotan va a te nga maet. Ma gituo nga sor vorotsoruo nge puonongie i babaren ken labeit.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Mi mientou leong a nga betingie mi kulou vodovodon tuktuk kokouk ma egie ese gi ta nga rongovan bu sana ta nga tsorubeit.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Bu aposol gi nga tsana palan bu kepineits ni vovokudier ma bu totourlekier i kotubugie mi kulou. Ma mi kulou vodovodon tuktuk gi nga ko beit kouk simi korot gi vuotongie ngan ‘Ken Korot porpor mour e Solomon’.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Kap ka mei mene a ba nga aor ngeisngeis nia tsok pekouk meie gie, misasien gi ta nga suvu minangarei kuvu simi kulou.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Eiekesen palan mi kulou ma mi langei gi nga vodovodon tuktuk simi Nguts ma mi aesaes segie a nga vor vaenvaen kien i kur.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Surie mi tsientsang aposol gi ta nga tsana, mi kulou gi nga sorokie bu tamat mienarouk rakot sibu gege rosar ma gi nga vuturungie gie i popon bu tsur mutumutur terengien sien va e Petro ta nga veis rov rio gie, mi mommoruvien ta mang nga momoruvie gie.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Bu bineit buer kovuni sibu taon viririsie i Ierusalem, gi nga sor nemei ngan kegi sar tamat mienarouk ma egie bu tsaka moromoruo gi ta nga tsegerie gie, ma egie kokouk gi nga suvuon mi vavato.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Samo mi kovan bu prist ma bu turan prist kokouk ese gi ta mon simi gargar sibu Sadukaio gi nga ngungutsuo gie bu aposol.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Gi nga rakopie bu aposol ma gi nga vurukude gie simi vona vinatoreis.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Eiekesen i aron mi rokati ken angelo mi Nguts a nga tsitsingie mi matavanuo simi vona vinatoreis ma a nga kir vorotsoruo gie i marar.
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 Mi angelo a nga pevien, “Nga rakot nge tuir i mararan mi Vona rengeir leong ma nga vateie mi kulou ngan man sar vinakokoit ine mi Tino.”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Sien ta nga vo ra, gi nga rubukien i mararan mi vona rengeir malan mi angelo ta nga oeng segie ma gi nga vakaek nge vavasengei simi kulou.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Eiekesen sien bu muomuo simi kulou nennei simi Vona rengeir leong gi ta nga so beit simi vona vinatoreis, gi kap nga so pare gie te. Io, gi nga muerengei ma gi nga ra pengan,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “Gei vorotan mi vona vinatoreis gi tsekitie, ma bu ka nennei gi tuir sibu matavanuo. Eiekesen sien gei tate tsitsingie, gei kap vorotan ka mei i ruom.”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Sien gi ta nga rongomie ine mi nama, mi muomuo simi kulou nennei simi Vona rengeir leong ma bu prist leong, a nga bakiet bu arogie ma gi nga vodovodon palan va misa ta tsorubeit surie ine.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Samo mi ka mene a nga nemei ma a nga pevien, “Bu ka nga ta terie gie simi vona vinatoreis, gi si tuir i mararan mi Vona rengeir leong nge vavasengei simi kulou!”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Io, mi muomuo simi kulou nennei simi Vona rengeir leong a nga veis meie ken sar gargar ma gi nga ra kerie bu aposol. Eiekesen gi kap nga votsuoke gie, simi vunan gi nga motou va mi kulou gi ta masi nga tome gie nge vout.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 I muir gi tate nga ra kerie gie, gi nga me voturie gie i matan mi Sanedrin ma mi kovan bu prist a nga vosuovosuoreie gie.
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Gei vengeng vangvangasie nga va nga ta kap vavasengei simi asan e Iesu, eiekesen nga vavasengei simi kulou sibu korot kokouk i Ierusalem ngan kenga sar nama ma nga lalaro vepitsie gei va gei nga voguersan ken tino ine mi ka.”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 E Petro ma bu aposol gi nga pevien, “Gei ta ngas rorong surie e Raban mo ma kap va mi kulou!
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Magi Raban bu tamagiet a nga vatoa e Iesu simi miensei i murien nga ta nga vetekiuo i popon mi koitskoits nge kenvamate.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 E Raban a nga tsuok terie i kur i bingan si ken riem suv nia vasangan va eie mi natu vavaku ma mi ka ni vavato. E Raban a nga tsana ine terengien va ta mang kulie giet bu Israel nia vodon vuris ma va ta mang vodon rivie bu sinavei tsokor.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Gei tuir nia vara tuktuk ngan ine bu kepineits, ma buer mi Moromoruo Tamat ese e Raban ta nga terie segie ese gi ta rorong sien.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Sien bu muomuo simi vinuor gi ta nga rongomie ine, gi nga aor rarap beitsak ma gi nga lalaro kenvamate gie.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Eiekesen mi meinmenien ian bu muomuo, mi Parisaio mi asan e Gamaliel, eie mi vavasengei simi Vinuor, ma mi ka aiminangarei. A nga tuir i kotubuon mi Sanedrin ma a nga oeng ngeisngeis va mi kulou gi ta be nga ture vorotsoruo bu aposol nia ra rorois lili.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Samo a nga oeng segie, “Enga mi kulou Israel, nga ta ngas meikmekikir simi sana nga ta lalaro tsana ine simi kulou.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 A kap ngas potaram mo sorvekenan, e Teudas a nga beit nge pevien va eie mi ka asna, ma mi kulou a oit ba sinangavur voveit koboit (400) gi nga vemusurie. Eiekesen mi kulou ni minakiur sibu Roma gi nga kenvamate, ma mi kulou gi ta nga vemusurie gi nga vi vepitsitsei ma ian mi kepineits a nga ra sasavoir mo.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 I murien e Teudas, e Iudas mi kangi Galili a nga beit. Ian sibu ra, mi kulou kokouk gi nga teir as simi gavaman. Ma a nga muongan mi kulou ni rong tsak sibu Roma. Eie buer a nga maet ma mi kulou gi ta nga vemusurie gi nga vi vepitsitsei.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Io, surie ine bu ka, o vanuo nga va nga ta tsupuk rivie gie ine bu ka. Nga ta sanga gie! Sien va ine mi vienviendon a kuvu simi kulou mo, misa ine mi kulou gi ta lalaro tsana, ta voto sasavoir mo.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Eiekesen sien va ine mi vienviendon a vunan se Raban, nga kap oit nia tuir biritie ine mi kulou. Nga ta masi vorotan va nga te veveken meie e Raban.”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Io, bu muomuo simi vinuor gi nga rorong vemusurie mi namanien e Gamaliel. Gi nga kuk vurukude bu aposol ma gi nga dadakie gie. Samo gi nga vengeng vangvangasie gie va gi ta kap nga vavatei ngan mi asan e Iesu, ma gi nga ture rivie gie.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Bu aposol gi nga sorvekenan mi Sanedrin. Gi nga res simi vunan e Raban a nga pare gie va gi nga oit tuktuk nia suvu vinekikin surie mi asan e Iesu.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Ma sibu ra kokouk, i mararan mi Vona rengeir leong ma si kegi sar vonuo keskes, gi kap nga maes nia vavasengei ma vavatei katsep ngan va e Iesu eie mi Messia.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.