Atos 4
Mi Namani Tino (TBF) vs VC
1 Bu prist ma mi muomuo simi kulou nennei simi Vona rengeir leong ma bu Sadukaio gi nga nemei se Petro ma e Ioanes sien guor ta nga vor ve vakvakokoit simi kulou.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Gi nga aor putu beitsak simi vunan guor nga vavasengei simi kulou nge vavatei ngan mi asan e Iesu va mi tino mumuerengei simi miensei a tuktuk.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Io, gi nga rakopie guor nge terie guor simi vona vinatoreis oit simi ra ka ie, simi vunan a te nga reivreiv seserigo.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Eiekesen palan egie ese gi ta nga rongomie keguor nama, gi nga vodovodon tuktuk ma mi aesaes kokouk simi kulou a nga beit oit malan bu sinangavur mi napaririem soloba (5,000).
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Simi ra vemusurie, bu muomuo ni vuor, bu muomuo simi kulou ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses, gi nga beit kouk i Ierusalem.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 E Annas mi kovan bu prist a nga mon, meie e Kaiapas, e Ioanes, e Aleksandro ma bu ka simi tietie simi kovan bu prist.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Gi nga voturie e Petro ma e Ioanes i matagie ma gi nga vakaek nge vosuovosuoreie guor, “Ngan mi sana ngeisngeis ma ngan mi asan ese ngado te tsana ine?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 E Petro a nga vous ngan mi Moromoruo Tamat nge oeng segie, “Enga bu muomuo ni vuor ma enga bu muomuo simi kulou!
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Sien va gor tuir simi vinuor nevere surie mi kienelei ta nga tsorubeit simi muru ma sien va nga lalaro telekiran vasa a te nga ketseketseng ven,
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 a kalei va enga kokouk meie mi kulu Israel nga ta ngas telekiran va ine mi ka ta tuir i matanga, a te ketseketseng simi asan e Iesu kovuni i Nasaret ese nga ta nga vetekiuo i popon mi koitskoits ma ese e Raban ta nga vatoa simi miensei.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Eie e Iesu ian mi Pakpak Leong ta nga vakokoit surie malan ine,
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Eie kesen mo a oit nia vatoa giet, simi vunan a kap ka mei mene te buer e Raban a terie va ta oit nia vatoa giet simi sinavei tsokor i pakien mi rangit.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Sien gi tate nga pare keguor aor ngeisngeis e Petro ma e Ioanes nge telekiran nangba va guor kap nga mon si ka vavvasengei ma eguor ba ka tuvuon mo, gi nga kudier ma gi nga vodonomie va eguor guor nga ko nomeie e Iesu.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Eiekesen gi kap nga oit nia tsana ka kepineits veie guor simi vunan gi nga pare ine mi ka guor ta nga vatoa, a nga tuir meie guor.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Io, gi nga oeng ngeisngeis va gituo ta nga rovotsour sorvekenan mi Sanedrin. Ma egie kesegie gi nga vakvakokoit ven ne,
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “Misa giet ta tsana ine siba ka? Bu mei kokouk i Ierusalem gi telekiran va guor tsana mi kepineits ni vovokudier a kekineits rio bu kepineits ni vovokudier mene, ma egiet giet kap oit nia vamoie.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Eiekesen, nia vaton ine mi kepineits va ta kap puorkan i kotubuon mi kulou, giet ta ngas vangenge guor va guor ta kap ba buer vakokoit si ka mei ngan mi asan e Iesu.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Samo gi te buer nga kuk vurukude guor ma gi nga vengeng vangvangasie guor va kian ba buer va guor ta nga vokokotie o, vavasengei ngan mi asan e Iesu.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Eiekesen e Petro ma e Ioanes guor nga kuil nama, “Enga ngas te, nga viertan mi sana a duis i matan e Raban. Nia rorong senga o, nia rorong se Raban?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Gor kap oit nia voto simi vokokotie misa egor kesegor gor te nga pare nge rongomie.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 I murien gi tate buer nga vengeng vangvangasie guor, gi nga ture rivie guor. Gi nga ture rivie guor simi vunan gi kap nga oit nia vorotan ka vunan nia votorosie guor, surie mi kulou kokouk gi nga puongan e Raban simi sa tate nga tsorubeit.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Ine mi ka e Petro ma e Ioanes guor ta nga vatoa simi sinavei ni vovokudier, ken sar avareit a nga rio ba sinangavur voveit.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 I murien gi tate nga ture rivie guor, guor nga muerengei rakot sibu meinmeniguor ma guor nga potsukie bu kepineits kokouk bu prist leong ma bu muomuo simi kulou gi tate nga vokokotie seguor.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Sien gi ta nga rongomie ine, egie kokouk gi nga rengeir rakot se Raban, ma gi nga pevien, “Mi Nguts, e nga tsana mi rangit, mi kaber, ma mi barateis ma bu kepineits kokouk gi ta tino segie.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Simi ngesengesien mi Moromoruo Tamat e nga vorotsoruo mi nama i ngutsuon ke ka petspets e Davit, e tubugei,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Bu kovakova ka leong simi kaber gi nga rorois nia veveken
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 A tuktuk e Erot ma e Pontio Pilato, guor nga beit kouk ine simi taon leong meie bu Kibang ma mi kulu Israel va gi ta nga rove man bas e Iesu Ke petspets tamat ese e ta nga vokunie.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Gi nga tsana ine bu kepineits vemusurie mi sana e te nga pete vuturungie va ta nga tsorubeit surie ke lalaron.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Ma ine, mi Nguts, vodonomie vasa gi vamatuo gei ven, ma vangasie gei ke sar petspets nia vavatei ngan ke nama ngan mi aor ngeisngeis.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Parasan mi rima nge vatoa mi kulou si magi sar mienarouk nge tsana bu totourlekier ni vovokudier ma bu kepineits ni vovokudier simi asan e Iesu Ke petspets ese ta tamat.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 I murien gi tate nga rengeir voto, mi korot ivie gi ta nga mon kouk en a nga oen. Ma egie kokouk gi nga vous ngan mi Moromoruo Tamat, ma gi nga vavatei ngan ken nama e Raban ngan mi aor ngeisngeis.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Mi kulou vodovodon tuktuk, egie kokouk gi nga aor kes ma kegi sar vienviendon a nga kes. Kap ka mei a nga pevien va ken sar sinsuv va seie kesen, eiekesen gi nga vevepot ngan kegi sar sinsuv kokouk i kotubugie.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Ngan mi ngeisngeis leong, bu aposol gi nga ko munu vavatei katsep ngan ken tino mumuerengei simi miensei mi Nguts e Iesu. Ma ken tentoiv leong e Raban a nga kuvagie kokouk.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Kap ka mei i kotubugie a nga pinat surie ka kepineits. Egie ese gi ta nga suvu kaber o, vonuo gi nga verikuil nge lakep ngan kegi sar kaber ma vonuo.
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 Ma gi nga poro bu lakep nge ra terie i napariman bu aposol ma gi nga potakie ine bu lakep rakot segie nia vaotie kegi sar pinat vovokes.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 E Iosep mi Levi kovuni i Kupro ese bu aposol gi ta nga tutuo ngan mi as Barnabas, (man vuevue va, ‘mi ka vokovokoits’)
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 a nga verikuil nge lakep ngan ken poko kaber, ma a nga poro bu lakep nge ra terie i napariman bu aposol.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.