Atos 27

Mi Namani Tino (TBF) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ Io, sien kegi vienviendon tate nga seing va gei tate nga tsuk rakot i Italia, gi nga terie e Paulo ma bu ka tsatsang vinatoreis i napariman e Iulius, ese ta nga muongan mi gargar mene si ken kulou ni minakiur mi kovakova ka leong i Roma.

¹ E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.

² Gei nga ka simi mon kuvu i Adramitium. Ine mi mon a te nga visi soer rakot sibu enamon mene i koen simi provins i Asia ma gei nga tsuk. E Aristakus kovuni i Makedonia simi provins Tesalonika, a nga nomeie gei.

² E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.

³ Simi ra vorosurie, gei nga tsaer i Sidon. Ma e Iulius a nga kalei ngan e Paulo nge sunurie va ta nga ra iro bu palapalan, terengien va gi ta mang nga ra kulie si ken kavo pinat.

³ No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.

⁴ Kovuni ian en, gei nga tsuk nge soer kokoiv simi binangavien mi nuos i Kupro ivie ta nga tiko. (simi vunan mi mour a nga ngeisngeis)

⁴ Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.

⁵ Gei nga soer ka i rou i Kilikia ma i Pampilia ma gei nga beit i Mira i aron mi enamon leong i Lukia.

⁵ Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.

⁶ Ian en, mi muomuo simi kulou ni minakiur a te nga vorotan mi mon kuvu i Aleksandria ta nga visi rakot i Italia. Ma egei kokouk gei nga ka sien.

⁶ Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.

⁷ Si ba ra, gei nga vor ve sosoer menemenen nge vor ve vengevengeis tuir oit gei nga so soer rov riu i Nidos. Mi mour a nga leong beitsak ma a nga tsana gei va gei ta kap nga oit nia soer vemusurie kegei sinoer. Io, gei nga soer kokoiv i bingan mi nuos i Krete ta nga tiko nge soer rovoriu simi boronguts i Salmoni.

⁷ Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;

⁸ Gei nga soer tam nge vor ve vengevengeis tuir oit gei nga tsaer simi korot gi vuotongie ngan i Banga Rovang, vatvatta mi taon i Lasea.

⁸ e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.

⁹ Palan bu ra a te nga rovoriu ma mi barateis a te nga tsokor te nia soer te buer, ma mi ra nia vorvor buer a te nga rovoriu. Io, e Paulo a nga vanuo vangvangasie gie.

⁹ Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,

¹⁰ “Mi kulou, o te pare va kegiet vineis tate tsokor. Mi tsienakor leong ta beit simi mon meie bu kepineits ta vekeisie ma si kegiet sar tino buer.”

¹⁰ dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.

¹¹ Eiekesen mi muomuo simi kulou ni minakiur a kap nga rorong ian si ken nama e Paulo, eiekesen a nga vemusurie keguor sar vinavanou mi gonggou meie e taman mi mon.

¹¹ Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.

¹² Ian mi rovang a kap nga kalei va gei ta nga vitik mour en. Io, mi kulou kokouk gi nga oeng va gei ta buer nga tsuk nge konon nia soer rakot i Poeniks, va gei ta mang nga ra vitik mour en. Sien ian i Banga Rovang a matan veie mi moru avareit.

¹² E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.

¹³ Sien mi moru tunumeit tate nga vakaek nge uiv, mi kulou gi si nga vodon va gi tate nga oit nia tsang vaotie kegi lalaron nia tsuk en ian. Io, gi nga teie vavane mi aga nge tsuk ma gi nga soer tam simi nuos i Krete.

¹³ Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.

¹⁴ Eiekesen i muir lili mo sien, mi moru avareit ngeisngeis a nga mour peuk kovuni i popon mi nuos.

¹⁴ Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;

¹⁵ A nga tsorungie mi mon, ma mi mon a kap nga oit nia samsuoeie. Io, gei te nga matpomaer nge veteik surie mi mour.

¹⁵ e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.

¹⁶ Sien gei tate nga soer kokoiv ka i bingan puk nuos gi vuotongie ngan i Kauda, gei nga ngeisngeis patsa man puk galeu mi mon va ta masi nga mout tsana.

¹⁶ Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,

¹⁷ Gi nga teie vavane mi galeu nge pal vangasie simi mon. Surie kegi mientou va gi ta masi nga soer nge kots sibu meit i Sirtis, gi nga votsorungie gie bu sel simi mon, ma gei nga veteik surie mo mi mour.

¹⁷ o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.

¹⁸ Mi mour ma bu peiv gi te nga leong beitsak te, io, simi ra vemusurie te, gi nga vakaek nge tomeke rivie i rou bu kepineits gi ta nga vekeisie simi mon. Simi vunan mi mour leong a te nga tsang vatsakatie gei te.

¹⁸ Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.

¹⁹ Ma simi ra vemusurie, gi te nga tomeke rivie i rou man sar kepineits mi mon.

¹⁹ E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.

²⁰ Palan bu ra gei kap nga pare mi matanias ma bu kaemkaem. Ma mi mour leong a ngas nga mon malan. Gei kap nga vodon va gei ta ba nga to.

²⁰ Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.

²¹ A te nga palan bu ra, mi kulou gi kap nga por nginonginou. Io, e Paulo a nga tuir i matagie ma a nga pevien, “Mi kulou, sien va nga te nga rong surie kong sar namani vinavanou va giet ta kap nga tsuk sorvekenan i Banga Rovang i Krete, va nga oit nia evisie ine bu bienabas.

²¹ Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.

²² Ma ine o vanuo vangvangasie nga va nga ta aor ngeisngeis. Kap ka mei senga ta maet. Mi mon mo ta tsereiv.

²² E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.

²³ Sikati sien ine tate vo ra, ken angelo mong Raban ese o ta ko rengeir rakot sien, a me beit seou.

²³ Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,

²⁴ Ma a pevien, ‘Paulo, kian va e ta motou. E ta ngas so tuir i matan e Kaesar, ma e Raban si ken tentoiv rakot sevoi a te vatoa gie ine mi kulou gi ta nomeie no.’

²⁴ dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.

²⁵ Io, mi kulou! Kian va nga ta motou, simi vunan o vodovodon tuktuk se Raban va bu kepineits ta tsorubeit malan eie ta pengan seou.

²⁵ Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.

²⁶ Eiekesen mi mour ta ngas so vakotsa giet si ka nuos.”

²⁶ Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.

²⁷ Simi rokati mi sinangavur kes ma voveit ngan, gei ngas nga vor ve boekboek simi barateis i Adria, ma a nga malan va sikati potaram bu tetelepen gi nga rongmetsikien va gi te nga vatavatat i koen.

²⁷ Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;

²⁸ Gi nga poro mi suo mi vovoputu sien nge pepekutsie i rou ma gi nga vorotan va a ngas nga raman oit ba sinangavur tour bu pendon. I muir lili mo, gi te buer nga pepekutsie mi suo ma gi nga vorotan va a nga raman oit ba sinangavur luo bu pendon.

²⁸ e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.

²⁹ Surie gi nga motou va gei ta masi nga so kots sibu aimeit, bu tetelepen gi nga tomekan ba aga voveit i taven mi mon ma gi nga no nge rorois va ta nga ra.

²⁹ Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.

³⁰ Bu tetelepen gi nga konon va gi ta nga vi, io, gi nga pepekutsie mi galeu i rou nge bit va gi ta nga ra pepekutsie kaba aga mene i muan mi mon.

³⁰ Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,

³¹ Eiekesen e Paulo a nga oeng simi kulou ni minakiur meie magi muomuo, “Sien va ine bu tetelepen gi ta kap mon i popon mi mon, nga ta kap oit nia to.”

³¹ disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.

³² Io, mi kulou ni minakiur gi nga kot motukie bu suo simi galeu ma gi nga vetekiran.

³² Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.

³³ Tsourvovo mokuopkuop, e Paulo a nga nongie gie va gi ta ngas nga ngou. Ma a nga pevien, “I aron bu ra mi sinangavur kes ma voveit tate nga rovoriu, kenga sar vienviendon a kap nga mogos kalei, ma nga kap nga nganie manga kavo nginonginou.

³³ Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.

³⁴ O nongie nga va nga ta ngas ngou va nga ta mang to. Misasien ka vurvur kes i kovan ka mei senga, a kap oit va ta kapangan. Kap ka mei senga ta viruo.”

³⁴ Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.

³⁵ I murien ta nga pevien ne, a nga poro mi tsoik ma a nga vuot kalei se Raban i matagie kokouk. Samo a nga potakie nge vakaek nge ngou.

³⁵ E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.

³⁶ Ine mi sinavei a nga vangasie bu arogie ma egie buer gi nga ngou.

³⁶ Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.

³⁷ Egei kokouk i popon mi mon gei nga oit ba sinangavur luo koboit ma bu sinangavur napaririem pouts luo ma mi napaririem potsu kes i popon. (276).

³⁷ Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.

³⁸ Sien gi tate nga ngou ti, gi nga tomekan bu puol wit i rou nia vara mamavuek ngan mi mon.

³⁸ Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.

³⁹ Sien tate nga vo ra, gi kap nga kielala mi enamon. Eiekesen gi nga pare mi vatavataer meie mi rokokoen, ma gi nga konon va gi ta nga vatare en mi mon sien va a nga oit.

³⁹ Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.

⁴⁰ Io, gi nga kot rivie bu aga ma ian buer simi keipkepide ra kes mo, gi nga ruom rivie terie i rou mi voes i taven mi mon nia gogotie. Samo gi nga tsuok voturie mi sel leong i muan mi mon ma mi mour a nga uiv vatare gei i koen.

⁴⁰ Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.

⁴¹ Eiekesen mi mon a nga so soer vaen i popon mi meit nge kots. Mi ngutsuon mi mon a nga kots ngeisngeis ma a kap nga oit nia tampuots. Ma bu naov gi nga tsiptsip volili ngan mi taven.

⁴¹ Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.

⁴² Mi kulou ni minakiur gi nga roev va gi ta nga kenvamate mi kulou tsatsang vinatoreis kokouk nia tuir kitipa gie va gi ta masi nga kekeis vataer nge so vi.

⁴² Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.

⁴³ Eiekesen mi muomuo simi kulou ni minakiur a nga lalaro vatoa e Paulo, io, a nga vangenge gie va gi ta kap tsana misa gi ta nga rove. A nga oeng ngeisngeis va ese mune gi ta nga oit nia kekeis, gi ta nga muna tsibour i rou nge kekeis vataer i koen.

⁴³ Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;

⁴⁴ Bu mei ka ie, gi ta ba nga boek vataer i popon bu poko palang o, ngan bu kato ketsipien mi mon. Io, egei kokouk gei nga vataer kalei i koen.

⁴⁴ e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →