Atos 16
Mi Namani Tino (TBF) vs NTLH
1 E Paulo ma e Silas guor te nga veis beit i Derbe ma i Lustra, ivie mi ka vodovodon tuktuk mi asan e Timote ta nga ko mon en. E kina, eie mi vevine Iuda ese ta nga vodovodon tuktuk. Eiekesen e taman, eie mi kangi Grik.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Mi kulou vodovodon tuktuk kovuni i Lustra ma i Ikonium gi nga pengan va e Timote eie mi banga ka.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 E Paulo a nga lalaron va e Timote va ta nga nomeie, io, a nga varapuo simi vunan e taman e Timote eie mi kangi Grik ma bu Iuda gi ta nga mon ian en gi nga telekiran.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Sien gituo ta nga vesingie bu taon, gituo nga vokokotie ian bu nama bu aposol ma bu muomuo i Ierusalem gi ta nga aor kes ngan va bu mei gi ta vemusurie.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Io, mi kulou sibu vona rengeir gi nga tsorubeit ngeisngeis simi vodovodon tuktuk ma mi aesaes a nga vor ve leongleong sibu ra kokouk.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 E Paulo meie ba ka gituo te nga veis rakot simi enamon leong i Prugia ma i Galatia simi vunan mi Moromoruo Tamat a kap nga sunuir va gituo ta nga vavatei ngan mi namanien mi Nguts simi enamon leong i Asia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Sien gituo tate nga beit simi tieng i Musia, gituo nga konon nia rubukien simi enamon leong i Bitunia, eiekesen mi Morumoruan e Iesu a kap nga sunurie gituo.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Io, gituo nga veis evisie i Musia nge rakot i Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ian sikati e Paulo a nga pare mi baidendeng va mi ka kovuni i Makedonia a nga tuir nge no masitinoiv ven ne, “Nemei ine i Makedonia nge me kulie gei.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 I muir sien e Paulo tate nga deng vaton mi baidendeng, gei te nga seseing nia rakot i Makedonia, simi vunan gei te nga telekiran va e Raban a nga kukuo gei nia ra vavatei ngan mi Banga Vinavatei simi kulou ian en.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Samo gei te nga ka mon kovuni i Troas ma gei te nga soer duis rakot i Samotrake, ma simi ra vemusurie gei nga soer rakot i Neapolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Kovuni ian en, gei nga soer rakot i Pilippoi, mi taon leong i Makedonia, ivie bu Roma gi ta nga vuor en. Ma gei nga ra mon ian en ba ra.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Simi Rangi Minaes gei te nga veis rovotsour simi taon nge rakot i gegen mi da ivie va gei ta nga ra vorotan ka korot nia no en. Sien gei tate nga mogos, gei nga vakokoit simi langei ian gi ta nga beit kouk en.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 I kotubugie ine mi langei mi vevien kovuni i Tuateira a nga mon. Mi asan e Ludia. Ma a nga ko tsatsang verikuil ngan ken sar lavlav dav nge lakep. Ma a nga ko rangarie e Raban. Mi Nguts a nga tsitsingie mi aron nia rong poro mi namanien e Paulo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 I muir sien eie ma egie kokouk ian si ken vonuo gi tate nga por sinusuruiv, a nga nongie gei nia rakot si ken vonuo ma a nga pevien, “Sien va nga ta vodovodon tuktuk va o vodovodon tuktuk simi Nguts, nga ta ra nemei si kong vonuo.” Ma a nga tsue te va gei ta nga rakot.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Simi ra mene sien gei ta nga visi rakot simi korot nia no, gei nga so samsuoeie mi tetsikevien petspets mi tsaka moromoruo ta nga tsegerie ma ta nga ko peteteir. A nga ko por lakep palan ken man sar ka leong ngan ta nga ko vokokotie bu kepineits va ta ba nga beit i muir.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ine mi tetsikevien a nga vemusurie e Paulo ma a nga vor ve koupkoup surie gei. “Ine ba ka egituo ken ba ka ni tsientsang e Raban ese ta tsiroup. Gituo ko vokokotie senga mi saran mi vavato.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Ine mi tetsikevien a nga ko tsana ine sibu ra palan, tuir oit e Paulo a te nga maer sien ma a nga vuvuris nge oeng simi tsaka moromoruo, “Simi asan e Iesu Karisito, o oeng ngeisngeis sevoi. Rovotsour sorvekenan!” Ian ngas te mi tsaka moromoruo a nga rovotsour sorvekenan.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Sien man sar ka leong ian mi tetsikevien petspets gi tate nga telekiran va kegi rosar nia por lakep a te nga tsokor, gi nga rakopie e Paulo ma e Silas nge teie guor rakot sibu muomuo simi taon simi korot nia beit kouk.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Ma gi nga voturie guor i matan bu muomuo sibu ka ni vuor nama nge pevien, “Ine ba ka eguor ba kangi Iuda, ma guor me vakake bu tsienakor i aron kegiet taon.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Guor vasangan simi kulou bu suada sinavei ivie ta kap duis va egei mi kulu Roma gei ta vemusurie o, pupua.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Mi bineit buer gi nga tuir kouk meie gie nge suereren e Paulo ma e Silas, ma bu muomuo sibu ka ni vuor nama gi nga tuturei va gi ta nga deir rivie maguor sar tsetstseik nge tsatsakie guor.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 I murien gi tate nga tsatsakie vatsakatie guor te, gi nga tomeka guor i aron mi vona vinatoreis ma gi nga terie mi nama ngeisngeis simi ka nennei simi vona vinatoreis va ta nga naneie vititirie guor.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Sien ta nga rongomie ine mi nama ngeisngeis, a nga terie guor simi roruom i kutum te simi vona vinatoreis ma a nga pipits pataman bu kameguor siba mat i kotubuon ba poko ei luo.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Malan va sikati potaram, e Paulo ma e Silas guor nga vor ve nono nge kavakavarie bu pak rakot se Raban, ma bu ka tsatsang vinatoreis ka ie gi nga rongomie guor.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Puk lalapus, mi oen leong a nga beit nge vedederie mi mendien mi vona vinatoreis. Ian ngas te bu matavanuo kokouk simi vona vinatoreis gi nga katsep ma bu tsen gi ta nga rorotsie ngan mi kulou tsatsang vinatoreis gi nga koro kor.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Mi ka nennei simi vona vinatoreis a nga pan, ma sien ta nga pare bu matavanuo kokouk gi tate nga katsep, a nga tiki tsana ken kuor ma a nga visi kenvamate eie kesen, simi vunan a nga vodon va mi kulou tsatsang vinatoreis kokouk gi te nga vi.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Eiekesen e Paulo a nga kopuo, “Kian va e ta kenvamate no kese! Egei kokouk ine gei mon!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Mi ka nennei simi vona vinatoreis a nga tuturei surie ka berber ma a nga bubu rubukien. Samo a nga dedeir kor i matan e Paulo ma e Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ma a nga kir vorotsoruo guor nge virei, “Ba ka leong, misa o ta ngas tsana nia suvuon mi vavato?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Guor nga kuil nama, “Vodovodon tuktuk simi Nguts e Iesu, ma e Raban ta vatoa no, evoi ma ke tietie kokouk.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Samo guor nga vateie ngan ken nama mi Nguts ma egie kokouk gi ta nga mon si ken vonuo.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ian ngas te sikati, ine mi ka nennei simi vona vinatoreis a nga kerie guor ma a nga vuie keguor sar kiem. Ma ian ngas buer te, eie ma ken tietie gi nga por sinusuruiv.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Mi ka nennei simi vona vinatoreis a nga kir rubukien nge guor si ken vonuo ma a nga tabarie guor. Eie ma ken tietie kokouk gi nga vous ngan mi nires, simi vunan gi te nga vodovodon tuktuk se Raban.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Sien tate nga vo ra, bu muomuo sibu ka ni vuor nama sibu Roma gi nga turan bu girigirir rakot simi ka nennei simi vona vinatoreis ngan ine mi nama, “Ruom rivie ian ba ka.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Mi ka nennei simi vona vinatoreis a nga pengan se Paulo, “Bu muomuo sibu ka ni vuor nama sibu Roma gi te tuturei va o tate ruom rivie ngado. Io, ine ngado tate veis. Ngado veis ngan mi molu.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Eiekesen e Paulo a nga oeng ine sibu girigirir, “Gi kap nga vuor nama eiekesen gi siger nga tsatsakie gor i matan bu mei kokouk. Misasien egor ba kangi Roma, gi siger nga tomeke vurukude gor mo i aron mi vona vinatoreis. Ma ine gi lalaro ture menentagor? A kap! Egie ngas te gi ta ngas nemei nge me nomeie gor rovotsour.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Bu girigirir gi nga muerengei rakot nge ra pengan ine bu nama sibu muomuo sibu ka ni vuor nama, ma sien gi ta nga rongomie va e Paulo ma e Silas ba kangi Roma, gi nga kudier nge motou.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Io, gi nga rakot nge ra oeng vakalaie guor, ma gi nga kir vorotsoruo guor simi vona vinatoreis nge no masitinoiv seguor va guor tate nga sorvekenan mi taon.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 I murien guor tate nga rovotsour simi vona vinatoreis, guor nga rakot si ken vonuo e Ludia. Ian en guor nga vorotan mi kulou vodovodon tuktuk ma guor nga vakotsie gie. Samo guor nga sorvekena gie.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.