João 4
Anut san bilaluŋ foun (TBC) vs NTLH
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 — ausente —
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Dal an Sameria dumado dak titiŋaem idug yau a.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Iŋ yaug Sameria sad panu ta, yaŋan Sikar dubol dan ate ilasa ya. Abaŋ an tubud baged Jakob nanun Josef tan ipani an siŋiren na sumeikan a.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Juda iŋ Sameria da man nug lo siai dumado da, agod iŋ nug san anaŋ ta diani na da. An niŋen o pein an imasa saian go irupei, “Oŋ ata wo ŋai oŋ you ŋupanop, uluk o ubol di? Oŋ Juda, agod ŋai man Sameria.”
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jesus pein an ru naon irupeig ibol, “Oŋ talpein e, ‘you panag ŋaluk’ ago ibol an, agod Anut san lou panek an dam uloŋ uyan ak man, oŋ iŋ sumiani dop, you kumaen san an ipanop uluk a.”
10 Então Jesus disse:
11 Ago tag pein an Jesus irupei, “Tamol tubun en, oŋ you kapen ama tia ya. Agod you gib en kuror kasik a. Ago yak niŋen o you a kumaen san an oŋ dugon te ŋane wak i?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Idsad tubud baged Jakob iŋ you gib en yabig maŋ ipanama ya. Iŋsen you en iluk na ya, iŋanen nanun muroun dam, makau, sipsip dam you en diluk na ya. Ak nag oŋ iŋ riŋani ubol di?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ago tag Jesus pein en awan yabig ibol, “Ta iŋ you en iluk tap, iŋ fon you o imat da wa.
13 Então Jesus disse:
14 Gug ta iŋ you a ŋai ŋupani wan iluk tap, iŋ afon you o ta imat na wa. Rumok, you a ŋai ŋupani wan, iŋ ilon lo pempem ibanai ilasa dop, kumaen pempem yen san ipani wa.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ago tag pein an ibol, “Tubun en, oŋ you an ŋai panag. Agop ŋai fon you o ŋamat dop, you ŋisiri wo ta ŋupalu na wa.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Jesus awan yabig irupei, “Oŋ waup, oŋane iwo ŋane gup, fon ente ida apalu.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Agog pein an ru naon irupeig ibol, “Ŋai iwog tia ya.” Ak man Jesus ibol, “Oŋ iwo tia ubol dan rumok a.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Oŋ wagam tamol faiv uŋal la ya. Gug gamu tamol a iŋ oŋ ida amado dan man iŋ oŋsa iwo tia ya, an niŋen oŋsa ru ubol an ru rumok geig a.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Pein an ago iloŋ man, imasa saian go Jesus irupei, “O tamol tubun en, ŋai ilog isafulale ya. Oŋ Anut san profet.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Dugudo, maŋ tubum murouma iŋ did en fo dutumanig, Anut ubou an dile na ya. Gug aŋ Juda man Jerusalem na mi aup, ante Anut ubou an ale wo asue ti abol da.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ago tag Jesus irupei, “O pein, ru e ŋurupaio den ilo lo rumok pe wabi. Nal ta idu dop, ate Bai Anut san ubou leil an did en fo, agod Jerusalem lo dam, ta agane na wa.
21 Jesus disse:
22 Aŋ Sameria adi Anut a niŋen o ubou ale dan ta aloŋ uyan na ya. Gug maŋ Juda man iŋ maloŋ uyanan a. Man ata wo? Anut tamolpein iŋal pe patu pasek ipidinai san dal man Juda sad dar lo ilasa ya.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Gug nal ta idu wo yan gamu nek e ilasa la ya, ante man tamolpein ensauta a kagin nuŋon ak lo mi Anut san ubou an dile dan, Urgun lo, agod ru rumok ak da, iŋ niŋen o ubou dile wa. Man dugo, Anut ensauta a ubou naok ago digane dan mi yil o abaŋad yabi da.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Anut man iŋ Ur a. Fun an niŋen o, tamolpein ensauta a iŋ kagin nuŋon ak lo mi ubou an dile dan man, iŋ Urgun lo, agod ru rumok da, iŋsan ubou an dile wa.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ago tag pein an Jesus irupei, “Ŋai ŋaloŋ ak, Mesias ipalu da. Iŋ id ibinawad san Anut ipiliani a. Iŋ ipalu gup, mel fidian kuai te igane ilasa dop tile taloŋ a.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Agog Jesus pein an irupei, “An bo ŋaiseg, nek e oŋ da tiŋiŋeŋ da.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Jesus pein ida diŋiŋeŋ di dumado dugo iŋanen megeloum dupalug dilasa ya. Ago dile man iŋ durut saian geig a. Gug iŋ luluŋad lo tamol ta kisaek Jesus isumianig, “Oŋ ata ipano wo ida aŋiŋeŋ i?” tia, “Oŋ ata wo ida aŋiŋeŋ i?” ago dubol man tia ya.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Agog pein an you kapen igansig you fun na yen dugo, imul panu na yaug tamolpein irupudai,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Apalup, tamol ta iŋ ŋai kulob ŋigane na yan fug fidian ifulale idu pasik an ale. Dag iŋ Kristus boi?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ago tag fidian panu dubuseig, Jesus dile wo you fu na diau.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Agog Jesus san megeloum iŋ durupei, “Tubun ak, oŋ gidad nuai a.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Gug iŋ awad yabig ibol, “Ŋai anaŋ sen ta amag da yak, an ŋani san an aŋ ta aloŋ na ya.”
32 Jesus respondeu:
33 An niŋen o iŋanen megeloum nug durupeig dubol, “Dag tamol ta anaŋ isini ipalug ipanig yani la boi?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Gug Jesus irupidaig ibol, “Ŋaisag anaŋ man igo ya, ŋai Bai idinag go ŋupalu yan iŋanen awan ŋuri ŋupanip, iŋanen urat ŋiganep itout pasik a, an mi ŋaisag mel tubun a.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Aŋ igo abol, ‘Kalam iwoiwo yau gup man anaŋ ibes idu wa.’ Gug ŋai rumok ŋurupaiaŋ da, malam yaup abaŋ ale, aŋ gidad anaŋ ale alubani. Nuŋon tales san saen idaisudag yen da.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Tamol iŋ anaŋ nuŋon urat an igane dan, iŋ naon uyanan iŋane wa. Iŋ tamolpein itumanaip, kumaen pempem yen san diŋane wa. Urat an fun igane la ya. Ago dop tamol anaŋ piapae san, nuŋon iles san an ida sisem sed iyuŋanai a.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Fun an lo, ru a tamolpein diŋiŋeŋ na yan nuŋon ilasa ya, ‘Tamol ta kisaek anaŋ ipae da, ak gug tamol sen ak anaŋ iles da.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ŋai aŋ abi a ante anaŋ ta apae na yan lo, anaŋ ales san urat agane wo ŋidinaŋ go au a. Tamolpein aenta abi an lo urat tubun mi digane la ya. Aŋ iŋsad silali naon aŋane ya.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Sameria panu an san tamolpein wei mi iŋ pein an san ru duloŋ go, Jesus lo ilod rumok a. Man dugo, pein an ibol, “Ŋai gubak mi kagin dugo ŋigane na yan fidian irupaiag a.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 An lo saen Sameria adi Jesus san na dupalu dugo, iŋ kitek dida dumado wo dusumiani a. Ago tag nal uraru ante dida dumado ya.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Gug gamu tamolpein nen wei geig iŋ Jesus sen awan lo ru duloŋ ak niŋen o ilod lo rumok a.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Iŋ fidian mi pein an durupei, “Gamu en maŋ oŋsa ru mi maloŋ ak o iloma lo ta rumok na ya. Tia, maŋsema Jesus sen awan lo ru maloŋ ak o iloma lo rumok geig a. Agod maŋ maloŋ ak, nek tamol emaiak, rumok nuŋon mi, iŋ tan en san tamolpein fidian sad patu pasek tamol.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Nal uraru an itout go, Jesus Sameria adi ibisawaig imul Galili na yau.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Gubak mi Jesus iŋsen igo ibol ilasag ibol, “Anut san profet iŋsinan panu fun lo man yaŋan tia ya.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Aria, saen iŋ Galili na ilasa dugo, tamolpein dileg duyuŋani a. Man fun dugo, iŋ dam Jerusalem na nal tubun an lo, kulob kulob a ante igane yan dile yak niŋen o, ago malan dupare ya.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 — ausente —
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 — ausente —
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Agog Jesus irupei, “Aŋ tamolpein pempem kulob ta girager aman da yak, agod kulob a urer san dam ale wo ilom ibol da. Tia dop, aŋ ilom lo ta rumok na wa.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 — ausente —
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 — ausente —
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Iŋ yau oŋ dugo, iŋanen urat pinein dal na naon ditareg durupei, “Oŋane nanu uyan ilasag imado da.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ago dubol tag, iŋ isumianai, “Ad mitilaen dugo woŋ dugo tinin kitek uyan i?” Iŋ awan diabig dubol, “Nor ad isakek o itor dugo, tinin ibubarum a.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ago tag taman fon ilon isoug, nor nek ad ago Jesus irupeig, iŋanen nanuk uyan imado dak ibol a. Agog iŋ Jesus niŋen o ilon lo rumok dugo, iŋanen muroun muroun dam fidian ilod lo rumok a.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Jesus iŋ Judea ibiseig Galili na ipalu gug, kulob girager en igane ya. Kulob en Jesus san urat girager tinin te yak Galili distrik lo igane ilasa ya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.