2 Coríntios 7
Anut san bilaluŋ foun (TBC) vs ARA
1 O ŋai bubeg mok, id Anut san awak aban a tiŋane la yan niŋen o, id tinid lo, ŋutud lo, mel a iganep nun tilasa dan tusuas yau a. Ago dop idsad rurek Anut lo yan idirad pe idsad kagin gun ak itaotan ilasa wa.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Aŋ maŋ niŋema wo bubem awan apasi wa. Maŋ talpein ta saian mupani man tia yak, maŋ talpein ta malan musue man tia yak, maŋ talpein ta mirawip iŋsan mel magam man dam tia ya.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ŋai ru ago ŋabol an lo, aŋ ta saian ŋupanaŋ na da. Tia, ŋai gubak mi aŋ man maŋsama bubema buson ago ŋabol la ya. Gidad maŋ aŋ da sisem tamat boi, tia, aŋ da sisem kumaen tumado bo man, maŋ aŋ niŋemi wo tubun mi mamat yau oŋ da.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ŋai aŋ niŋem o ilog tubun mi rumok da, aenta naod na ŋupitianaŋ na ya, ŋai ilog aŋ niŋemi wo tubun mi ipasti da. Ŋai madai fidian lo aŋ niŋemi wo yousai ilog lo iŋanefute da.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Saen maŋ Masedonia na mupalu yan, maŋsama tinima en yaes ta ibal na ya. Aben fidian lo muruan ilasa se ya, tinima patun fo yak wagai mile se yak, agod tinima ilon lo yak rurek tubun mi yen se ya.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Ak man Anut a tamolpein ilod idu yak dabai ipidinai dan, iŋ Taitus iganeg ipalu yan lo maŋ bubema dabai ipani a.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 An man Taitus ipalu dak lo mi tia ya, tia, aŋ imug Taitus ilo maror apani an lo, iŋ aŋ niŋemi wo ilon ipasti a. Iŋ ibol ak aŋ ŋai aliag o ilom ibol da. Aŋanem ilo tinaŋ, aŋanem ilo panek ŋai o dam niŋen ibol dugo ŋaloŋ a. An niŋen o aŋsam kagin an lo ŋai ilog tubun mok uyanan a.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Gidad ŋaisag girek ŋigire yan ilo muruan ipanaŋ ak, gug ŋai an niŋen ilog ta saian na da. Rumok, ŋai imug ilog saian a, gug gamu man tia ya. Man ata wo? Ŋai kuai te ŋile yak ŋaisag girek an aŋ ilo papao ipanaŋ a, gug man an saen katukan san mi a.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Ak man gamu ŋai ilog uyan da, ŋai aŋ ilo papao ŋupanaŋ ak o ilog ta uyan na da, tia, an fun man aŋ ibinawaŋ pe ilom abileksa wa. Anut sen ilo papao en aŋ lo ago igane ilasa ya, an lo maŋ aŋ mel ta lo mala suek mupanaŋ man tia ya.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Man dugo, ilo papao a Anut talpein ta ilon lo igane ilasa dan lo talpein an iduduwip ilon ibileksa wa. Agod an man ilo muruan tia ya. Ak gug ilo papao a tan en san an tamol ta ibinawi na da, tia, iŋ dal saiak lo itor yaup mateŋ ile wa.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Man dugo, aŋ ale uyanan a, ilo papao e Anut aŋ lo igane ilasa yen man kagin naok dugo yak aŋanem madok lo iganeg ilasa ya. Aŋ kagin uyanan lo atur ak, aŋ yaŋami akubune wo ilom yen dan, ru dabai lo aŋ “ago tia yak” abol dan, ilo urer ipanaŋ dan, maŋ o yaes isofutanaŋ dan, kagin uyan ak dabai lo agane dan, aŋ aŋsem bu ipanaŋ da. Aŋ dal fidian lo maŋ akubiai panama yan lo man, kagin naok naok a agane yan man uyanan mi a.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 An niŋen o gidad ŋai girek a imug ŋigireg ŋigane ipalu yan man, talpein a saian igane yan niŋen o ta ŋigire na ya, tia, talpein ta a muruan ile yan niŋen o dam tia ya. Tia, girek ŋigire yan lo Anut malan lo aŋanem kagin uyan ak maŋ niŋema wo dabai lo agane dan kuai te ilasa dop ale wa.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Amaiak niŋen o aŋsam kagin uyanan an lo maŋ ilo maror apanama ya.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Man dugo, Taitus gamugo iliaŋ dugo ŋai iŋ naon na ŋupitianaŋ a, an lo aŋ aŋanem kagin lo miai ta apanag na ya. Mel fidian a murupaiaŋ an man ru rumok a, nek ago mi maŋsama se pitianoi ru aŋ niŋemi wo Taitus naon na mabol an dam rumok a.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Taida mi, saen iŋ aŋanem awa bek kagin agod arut arer san kagin lo iŋ aŋane yan niŋen ilon isou da, aŋ o tubun mi imat da.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ŋai yousai lo ŋumado da, man dugo, aŋ ŋai awag ari apani an ŋaloŋ fufei a.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.