Atos 27
Jisas Klays Takaw Teplep Ne (TAW) vs NVI
1 Kɨdek takaw aglɨl agɨlak, Pol ayɨp bɨ kalabus ogɨnap ayɨp kɨlop, bɨ Juliyus anop ñon, sip dɨl poŋɨd Lom gapman bɨnonɨm mɨdeb man Yitali amnɨmuŋ agɨlak. Bɨ Juliyus, ne bɨ chɨm kadɨŋ gep bɨawl olap. Bɨ chɨm kadɨŋ gep ne anɨb okok kɨlop agelɨgɨpal, Lom gapman bɨnonɨm bɨ chɨm kadɨŋ gep ne yɨbɨl agelɨgɨpal.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Pen ñɨn anɨb ak, sip taun Adlamitiyum nɨb ak, Esiya plopens amnɨg gek nɨm, sip anɨb ak dɨnok. Bɨ Masedoniya plopens nɨb olap ayɨp amnɨnok. Yɨb ne Alistakus. Taun ne ak nɨm Tesalonayka.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Mɨnek taun Saydon amjakɨnok. Pen Juliyus ne Pol nop mapen nɨŋɨd gɨtep gɨl, nop agak, Am bɨ nad okok kɨlop nɨge, nep tap tay tek donɨmuŋ okok ñɨnɨgel agak.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Pen chɨn taun Saydon anɨb ak kelɨgɨl amɨlɨg, yɨgen awl yɨbɨl ak apɨl, ñɨg solwala ak pagak. Anɨgek, man ñɨg tɨb kus gak Sayplus bak okok amnɨnok.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Amɨl, am am Silisiya plopens sɨl gɨl, am Pampiliya plopens sɨl gɨl, Lisiya plopens amɨl taun Mayla amjakɨnok.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Amjakɨl, bɨ chɨm kadɨŋ gep bɨawl ak nɨgak, sip taun Aleksadliya nɨb ak, man Yitali amnɨg gek. Nɨŋɨd, chɨnop agek sip anɨb ak dɨnok.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Dɨl, ñɨn kuŋay yɨbɨl kɨmɨgel yɨbɨl amɨl, koslam am am taun Nidus amjakɨnok. Pen yɨgen awl ma apek, yɨpɨd gɨl ameb tek ma lek nɨm, pɨs kɨd okok nep am am, taun Salmone sɨl gɨl, man Klit bak okok amnɨnok.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Koslam am am, man Ñɨg Mɨdup Cheb Teplep Gol Okok amjakɨnok. Man anɨb ak, taun Laseya wulep okok.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Chɨn anɨgɨl sayn yɨbɨl gɨ ajɨnoknɨŋ nɨm, Juda binɨb tap ma ñɨbal ñɨn awl ak padɨkek, ñɨg solwala awl pagep ñɨn ak owak. Anɨb ak Pol ne bɨ anɨb okok kɨlop agak,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Bɨ okol. Ameb tek ma lup ak, amonɨgabun, sip mɨgan tap yek okok tɨmel gɨl, sip tɨmel gɨl, chɨn ogɨnap kumnɨgabun agak.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Pol anɨb agak ak pen, bɨ sip dup ak sek, bɨ sip nap nɨb ak sek agelek, bɨ chɨm kadɨŋ gep bɨawl ak, ne Pol takaw ak kelɨgɨl, takaw kɨlop ak dak.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Bɨ sip wog gɨlak ogɨnap sek agɨlak, Yɨgen awl dup ñɨn awl, man tɨmel anɨb awl ma yonɨgun, taun Piniks wulep mɨdeb ak am yonɨgun agɨlak. Yɨgen awl owup ñɨn ak agɨl, sip dam man anɨb ak lon, tɨmel ma gɨnɨgab agɨlak. Taun Piniks anɨb ak, man ñɨg tɨb kus gak Klit nab okok mɨdeb, sub saŋɨd amub kɨd okok ken nɨgak.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Kɨli anɨb agɨl, man anɨb ak mɨdɨl, yɨgen sɨkol owak ñɨn olap, mɨñɨl amɨl amjakɨnɨgabun agɨl, anka yokɨlak ak lɨpɨg del, man ñɨg tɨb kus gak Klit anɨb ak, ñɨg gol adek ak amnɨnok.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Anɨgɨl amnɨnoknɨŋ, yɨgen awl yɨbɨl ak amnɨnok okok ken owak.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Apɨl, chɨnop dad yepɨs okok amnɨg tek gak. Anɨgek, bɨ sip nap okok dad yɨpɨd gɨl amnun agɨl, gɨ mel nɨŋɨd kelɨgɨlak. Chɨnop sesek dad ñɨg solwala nab awl okok amnak.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Anɨgɨl dad amek, am am ñɨg tɨb kus gak man sɨkol Kawda agɨlak ak bak okok amɨl agɨnok, Yɨgen sɨkol owup tek, bot sɨkol bad ak dɨl, sip awl mɨgan ak lun agɨnok. Agɨl, koslam yɨbɨl dɨlɨnok.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Dɨlɨtep gɨl, sip awl ak pagɨnɨmuŋ agɨl, nag okok pen sip sek lɨ wos gɨl, okok nɨb okok nɨb tunɨg tep gɨlak. Pen yɨgen awl apeb, sip chɨnop ak dad man Aplika amɨl, kab kɨlup ak puŋɨlek pagɨnɨgab agɨl, sel tun gɨlak ak wɨsɨb yep lel, jel pɨlɨkɨlɨg amnɨnok.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Yɨgen awl apɨlɨg nep yek ak nɨm, mɨnek sip ak owan amnaŋ agɨl, sip mɨgan tap yek okok yɨsɨk ñɨg solwala dɨyokɨlak.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Mɨnek ak abe, yɨgen dɨ nep yek nɨm, sip nag pal awl tap wog gep okok, tap anɨb okok dɨl dɨyokɨlak.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Chɨn mɨnek mɨnek sub gap okok ma yɨbɨl nɨgolɨgɨpun. Pen yɨgen ak anɨgɨl dɨ nep yek ak nɨm, man olap ma amnɨgabun, kum dɨnɨgabun agɨl nɨgɨnok.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Pen ñɨn kuŋay tap ma ñɨbelɨgɨpal tek, Pol yelak nab ak tɨkjakɨl agak, Takaw yad agɨnek ak nepɨkep, chɨn man Klit mɨdɨl, sip mɨgan tap yek okok ma dɨyokɨpɨnop agak.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Pen gos kuŋay ma nɨgɨnɨmɨb, gos sek yenɨmɨb agak. Chɨn olap ma kumnɨgabun, sip nokom ak pɨsnep tɨmel gɨnɨgab agak.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Yad God bɨne ak, nop kɨdek gɨl agnɨgɨlɨg nep mɨdebin ak nɨm, mɨñɨl kɨnesɨpin, ensel olap agyokek apɨl yad mɨdebin wulep sɨŋak apjakup agak.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Apjakɨl agup, Pol, nad ma pɨlɨkɨnɨmɨn agup agak. Nad Lom gapman bɨnonɨm mɨdeb ak amɨl, kot nɨgɨnɨgaban agup agak. Pen God nɨbop kod mɨdek, bɨ sip mɨgan okol abe ma kumnɨgabal agup agak.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Anɨb ak gos kuŋay ma nɨgɨnɨmɨb, gos sek yenɨmɨb agak. Yad nepin, God yɨp agup tek gɨnɨgab agak.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Chɨn pen am am, yɨgen sip ak dɨ nebneb gek, man ñɨg tɨb kus gak olap amnɨgabun agak.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Yɨgen ak chɨnop anɨgɨl dad am am amnɨnok. Pen ñɨn wajɨlem pɨs kɨd ak maynab ayaŋ nɨm, ñɨg solwala Mediteleniyan apal nab ak amɨlɨg, bɨ sip wog gɨlak okok gos olap nɨgɨlak, man olap apjakobun tek lup.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Kɨli gos anɨb ak nɨŋɨd, kab kɨlup wulep wulep mɨdeb akaŋ agɨl, nag lɨ nepal ak ñɨg mɨgan puŋɨl nɨgɨlak, pal awl awl yek. Tapɨn sɨkol won olap amɨl, tepayaŋ ñɨg mɨgan puŋɨl nɨgɨlak, tapɨn wulep yɨbɨl yek.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Anɨgek, chɨn kab sek okok amobun tek lup agɨl, pɨlɨkɨl, anka omɨŋal omɨŋal yokelak, sip ak alad gak. Alad gek mɨdɨlɨg, kɨli agnɨŋɨd agɨlak, Man kasek tɨkɨl, sub ak nɨgaŋ agɨlak.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Pen bɨ sip wog gɨlak okok, kɨli man ñɨg tɨb kus gak yep wulep anɨb ak amnɨg, chɨnop yepɨs agɨl agɨlak, Bot sɨkol ak dam kɨmɨg day oŋɨd yokɨl, anka ogɨnap sek yokun agɨlak.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Kɨli anɨgɨl yepɨs agɨlaknɨŋ, Pol ne nɨŋɨd, bɨ chɨm kadɨŋ gep bɨawl ak ayɨp bɨne okok ayɨp kɨlop agak, Bɨ sip wog gɨpal awl, kɨli bot sɨkol ak dɨl mɨdupsek chɨnop kelɨgɨl amnɨgebal agak. Kɨli pen amenɨgabal, kumnɨgabɨm agak.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Anɨb agek, bɨ chɨm kadɨŋ gep okok kɨli takaw anɨb ak nɨŋɨd, bot sɨkol ñɨg ayaŋ yokɨnɨg gelak nag ak, pɨsnep tɨbɨlɨk yokɨlak.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Pen man tɨkɨnɨg gak won ak, Pol tap ñɨŋɨm agɨl gos nɨŋɨd, kɨlop agak, Ñɨn anep wajɨlem pɨs kɨd ak gos kuŋay nɨgɨlɨg, tap ma ñɨbɨl, yokɨp yɨbɨl yesɨpɨm agak.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Pen nɨbop takaw kɨles tɨmel agebin, tap olap nɨbop ma yɨbɨl gɨnɨgab agak. Anɨb ak tap ogɨnap ñɨbɨl, kɨles tɨmel mɨdɨl, mɨdtep gɨnɨmɨb agak
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Pol anɨb agɨl, nɨg yelaknɨŋ bilet ak dɨl, God nop tep agɨl, tɨpagɨl ñɨŋak.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Kɨli nɨŋɨd, abe chɨbol tep gek tap ñɨŋɨlak.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Chɨn bɨ anep 276 ak sip mɨgan anɨb ak mɨdonok.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Pen tap ñɨbɨl, sip ak wugaŋ agɨl, tap wit yek okok ñɨg solwala ayaŋ dɨyokɨlak.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Man tɨkaknɨŋ, ñɨg tɨb kus gak man won ak nɨgɨnok ak pen, man anɨb awl tay agɨl, ma nɨgɨlak. Pen kɨli nɨgɨlak, ñɨg solwala day oŋɨd tɨb sak amnak ak, kab kɨlup tep yɨbɨl ak yek ak nɨm, kɨli agɨlak, Sip ak adek anɨb ak yɨpɨd gɨl amnɨgabun agɨlak.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Agɨl, sip anka yokɨlak nag okok tɨbɨlɨkɨl, sip pɨspɨs lak stia omɨŋal ak wɨsɨb yepɨl, sel awl wɨsɨb lak ak, tepayaŋ tun gɨl saŋɨdɨnok.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Am am nɨm, sip kɨmɨg day ak, kab kɨlup day ak puŋɨl, tɨk ñɨl wos gak. Anɨgɨl tɨk ñɨl wos gek, ñɨg solwala ak pag apɨl, sip jɨj day okok ken pɨsnep pag pakek amnak.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Anɨgek, bɨ chɨm kadɨŋ gep okok agɨlak, Sip ak tɨmel geb agɨlak. Bɨ kalabus okok pɨlɨk amel, bɨawl okok chɨnop ag gɨnɨgabal agɨlak. Anɨb ak bɨ kalabus kɨlop paklun agɨlak.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Anɨb agɨlak ak pen, bɨ chɨm kadɨŋ gep bɨawl ak ne Pol nop gos nɨŋɨd, kɨlop mel agɨl agak, Bɨ ñɨg wɨj pɨlɨk nepal okok, ned ñɨg wɨj pɨlɨkɨl man ak amnɨgel agak.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Kɨdek bɨ ñɨg wɨj ma pɨlɨk nepal okok, mab bog dayday okok chɨchɨk dɨl man ak amnɨgel agak. Agek, agak tek nep gɨnok. Bɨ olap ñɨg ma ñɨŋɨnok, mɨdupsek kɨm amnɨnok.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.