Atos 27
Jisas Klays Takaw Teplep Ne (TAW) vs NAA
1 Kɨdek takaw aglɨl agɨlak, Pol ayɨp bɨ kalabus ogɨnap ayɨp kɨlop, bɨ Juliyus anop ñon, sip dɨl poŋɨd Lom gapman bɨnonɨm mɨdeb man Yitali amnɨmuŋ agɨlak. Bɨ Juliyus, ne bɨ chɨm kadɨŋ gep bɨawl olap. Bɨ chɨm kadɨŋ gep ne anɨb okok kɨlop agelɨgɨpal, Lom gapman bɨnonɨm bɨ chɨm kadɨŋ gep ne yɨbɨl agelɨgɨpal.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Pen ñɨn anɨb ak, sip taun Adlamitiyum nɨb ak, Esiya plopens amnɨg gek nɨm, sip anɨb ak dɨnok. Bɨ Masedoniya plopens nɨb olap ayɨp amnɨnok. Yɨb ne Alistakus. Taun ne ak nɨm Tesalonayka.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Mɨnek taun Saydon amjakɨnok. Pen Juliyus ne Pol nop mapen nɨŋɨd gɨtep gɨl, nop agak, Am bɨ nad okok kɨlop nɨge, nep tap tay tek donɨmuŋ okok ñɨnɨgel agak.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Pen chɨn taun Saydon anɨb ak kelɨgɨl amɨlɨg, yɨgen awl yɨbɨl ak apɨl, ñɨg solwala ak pagak. Anɨgek, man ñɨg tɨb kus gak Sayplus bak okok amnɨnok.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Amɨl, am am Silisiya plopens sɨl gɨl, am Pampiliya plopens sɨl gɨl, Lisiya plopens amɨl taun Mayla amjakɨnok.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Amjakɨl, bɨ chɨm kadɨŋ gep bɨawl ak nɨgak, sip taun Aleksadliya nɨb ak, man Yitali amnɨg gek. Nɨŋɨd, chɨnop agek sip anɨb ak dɨnok.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Dɨl, ñɨn kuŋay yɨbɨl kɨmɨgel yɨbɨl amɨl, koslam am am taun Nidus amjakɨnok. Pen yɨgen awl ma apek, yɨpɨd gɨl ameb tek ma lek nɨm, pɨs kɨd okok nep am am, taun Salmone sɨl gɨl, man Klit bak okok amnɨnok.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Koslam am am, man Ñɨg Mɨdup Cheb Teplep Gol Okok amjakɨnok. Man anɨb ak, taun Laseya wulep okok.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Chɨn anɨgɨl sayn yɨbɨl gɨ ajɨnoknɨŋ nɨm, Juda binɨb tap ma ñɨbal ñɨn awl ak padɨkek, ñɨg solwala awl pagep ñɨn ak owak. Anɨb ak Pol ne bɨ anɨb okok kɨlop agak,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Bɨ okol. Ameb tek ma lup ak, amonɨgabun, sip mɨgan tap yek okok tɨmel gɨl, sip tɨmel gɨl, chɨn ogɨnap kumnɨgabun agak.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pol anɨb agak ak pen, bɨ sip dup ak sek, bɨ sip nap nɨb ak sek agelek, bɨ chɨm kadɨŋ gep bɨawl ak, ne Pol takaw ak kelɨgɨl, takaw kɨlop ak dak.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Bɨ sip wog gɨlak ogɨnap sek agɨlak, Yɨgen awl dup ñɨn awl, man tɨmel anɨb awl ma yonɨgun, taun Piniks wulep mɨdeb ak am yonɨgun agɨlak. Yɨgen awl owup ñɨn ak agɨl, sip dam man anɨb ak lon, tɨmel ma gɨnɨgab agɨlak. Taun Piniks anɨb ak, man ñɨg tɨb kus gak Klit nab okok mɨdeb, sub saŋɨd amub kɨd okok ken nɨgak.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Kɨli anɨb agɨl, man anɨb ak mɨdɨl, yɨgen sɨkol owak ñɨn olap, mɨñɨl amɨl amjakɨnɨgabun agɨl, anka yokɨlak ak lɨpɨg del, man ñɨg tɨb kus gak Klit anɨb ak, ñɨg gol adek ak amnɨnok.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Anɨgɨl amnɨnoknɨŋ, yɨgen awl yɨbɨl ak amnɨnok okok ken owak.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Apɨl, chɨnop dad yepɨs okok amnɨg tek gak. Anɨgek, bɨ sip nap okok dad yɨpɨd gɨl amnun agɨl, gɨ mel nɨŋɨd kelɨgɨlak. Chɨnop sesek dad ñɨg solwala nab awl okok amnak.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Anɨgɨl dad amek, am am ñɨg tɨb kus gak man sɨkol Kawda agɨlak ak bak okok amɨl agɨnok, Yɨgen sɨkol owup tek, bot sɨkol bad ak dɨl, sip awl mɨgan ak lun agɨnok. Agɨl, koslam yɨbɨl dɨlɨnok.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Dɨlɨtep gɨl, sip awl ak pagɨnɨmuŋ agɨl, nag okok pen sip sek lɨ wos gɨl, okok nɨb okok nɨb tunɨg tep gɨlak. Pen yɨgen awl apeb, sip chɨnop ak dad man Aplika amɨl, kab kɨlup ak puŋɨlek pagɨnɨgab agɨl, sel tun gɨlak ak wɨsɨb yep lel, jel pɨlɨkɨlɨg amnɨnok.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Yɨgen awl apɨlɨg nep yek ak nɨm, mɨnek sip ak owan amnaŋ agɨl, sip mɨgan tap yek okok yɨsɨk ñɨg solwala dɨyokɨlak.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Mɨnek ak abe, yɨgen dɨ nep yek nɨm, sip nag pal awl tap wog gep okok, tap anɨb okok dɨl dɨyokɨlak.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Chɨn mɨnek mɨnek sub gap okok ma yɨbɨl nɨgolɨgɨpun. Pen yɨgen ak anɨgɨl dɨ nep yek ak nɨm, man olap ma amnɨgabun, kum dɨnɨgabun agɨl nɨgɨnok.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Pen ñɨn kuŋay tap ma ñɨbelɨgɨpal tek, Pol yelak nab ak tɨkjakɨl agak, Takaw yad agɨnek ak nepɨkep, chɨn man Klit mɨdɨl, sip mɨgan tap yek okok ma dɨyokɨpɨnop agak.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Pen gos kuŋay ma nɨgɨnɨmɨb, gos sek yenɨmɨb agak. Chɨn olap ma kumnɨgabun, sip nokom ak pɨsnep tɨmel gɨnɨgab agak.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Yad God bɨne ak, nop kɨdek gɨl agnɨgɨlɨg nep mɨdebin ak nɨm, mɨñɨl kɨnesɨpin, ensel olap agyokek apɨl yad mɨdebin wulep sɨŋak apjakup agak.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Apjakɨl agup, Pol, nad ma pɨlɨkɨnɨmɨn agup agak. Nad Lom gapman bɨnonɨm mɨdeb ak amɨl, kot nɨgɨnɨgaban agup agak. Pen God nɨbop kod mɨdek, bɨ sip mɨgan okol abe ma kumnɨgabal agup agak.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Anɨb ak gos kuŋay ma nɨgɨnɨmɨb, gos sek yenɨmɨb agak. Yad nepin, God yɨp agup tek gɨnɨgab agak.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Chɨn pen am am, yɨgen sip ak dɨ nebneb gek, man ñɨg tɨb kus gak olap amnɨgabun agak.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Yɨgen ak chɨnop anɨgɨl dad am am amnɨnok. Pen ñɨn wajɨlem pɨs kɨd ak maynab ayaŋ nɨm, ñɨg solwala Mediteleniyan apal nab ak amɨlɨg, bɨ sip wog gɨlak okok gos olap nɨgɨlak, man olap apjakobun tek lup.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Kɨli gos anɨb ak nɨŋɨd, kab kɨlup wulep wulep mɨdeb akaŋ agɨl, nag lɨ nepal ak ñɨg mɨgan puŋɨl nɨgɨlak, pal awl awl yek. Tapɨn sɨkol won olap amɨl, tepayaŋ ñɨg mɨgan puŋɨl nɨgɨlak, tapɨn wulep yɨbɨl yek.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Anɨgek, chɨn kab sek okok amobun tek lup agɨl, pɨlɨkɨl, anka omɨŋal omɨŋal yokelak, sip ak alad gak. Alad gek mɨdɨlɨg, kɨli agnɨŋɨd agɨlak, Man kasek tɨkɨl, sub ak nɨgaŋ agɨlak.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Pen bɨ sip wog gɨlak okok, kɨli man ñɨg tɨb kus gak yep wulep anɨb ak amnɨg, chɨnop yepɨs agɨl agɨlak, Bot sɨkol ak dam kɨmɨg day oŋɨd yokɨl, anka ogɨnap sek yokun agɨlak.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Kɨli anɨgɨl yepɨs agɨlaknɨŋ, Pol ne nɨŋɨd, bɨ chɨm kadɨŋ gep bɨawl ak ayɨp bɨne okok ayɨp kɨlop agak, Bɨ sip wog gɨpal awl, kɨli bot sɨkol ak dɨl mɨdupsek chɨnop kelɨgɨl amnɨgebal agak. Kɨli pen amenɨgabal, kumnɨgabɨm agak.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Anɨb agek, bɨ chɨm kadɨŋ gep okok kɨli takaw anɨb ak nɨŋɨd, bot sɨkol ñɨg ayaŋ yokɨnɨg gelak nag ak, pɨsnep tɨbɨlɨk yokɨlak.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Pen man tɨkɨnɨg gak won ak, Pol tap ñɨŋɨm agɨl gos nɨŋɨd, kɨlop agak, Ñɨn anep wajɨlem pɨs kɨd ak gos kuŋay nɨgɨlɨg, tap ma ñɨbɨl, yokɨp yɨbɨl yesɨpɨm agak.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Pen nɨbop takaw kɨles tɨmel agebin, tap olap nɨbop ma yɨbɨl gɨnɨgab agak. Anɨb ak tap ogɨnap ñɨbɨl, kɨles tɨmel mɨdɨl, mɨdtep gɨnɨmɨb agak
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Pol anɨb agɨl, nɨg yelaknɨŋ bilet ak dɨl, God nop tep agɨl, tɨpagɨl ñɨŋak.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Kɨli nɨŋɨd, abe chɨbol tep gek tap ñɨŋɨlak.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Chɨn bɨ anep 276 ak sip mɨgan anɨb ak mɨdonok.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Pen tap ñɨbɨl, sip ak wugaŋ agɨl, tap wit yek okok ñɨg solwala ayaŋ dɨyokɨlak.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Man tɨkaknɨŋ, ñɨg tɨb kus gak man won ak nɨgɨnok ak pen, man anɨb awl tay agɨl, ma nɨgɨlak. Pen kɨli nɨgɨlak, ñɨg solwala day oŋɨd tɨb sak amnak ak, kab kɨlup tep yɨbɨl ak yek ak nɨm, kɨli agɨlak, Sip ak adek anɨb ak yɨpɨd gɨl amnɨgabun agɨlak.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Agɨl, sip anka yokɨlak nag okok tɨbɨlɨkɨl, sip pɨspɨs lak stia omɨŋal ak wɨsɨb yepɨl, sel awl wɨsɨb lak ak, tepayaŋ tun gɨl saŋɨdɨnok.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Am am nɨm, sip kɨmɨg day ak, kab kɨlup day ak puŋɨl, tɨk ñɨl wos gak. Anɨgɨl tɨk ñɨl wos gek, ñɨg solwala ak pag apɨl, sip jɨj day okok ken pɨsnep pag pakek amnak.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Anɨgek, bɨ chɨm kadɨŋ gep okok agɨlak, Sip ak tɨmel geb agɨlak. Bɨ kalabus okok pɨlɨk amel, bɨawl okok chɨnop ag gɨnɨgabal agɨlak. Anɨb ak bɨ kalabus kɨlop paklun agɨlak.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Anɨb agɨlak ak pen, bɨ chɨm kadɨŋ gep bɨawl ak ne Pol nop gos nɨŋɨd, kɨlop mel agɨl agak, Bɨ ñɨg wɨj pɨlɨk nepal okok, ned ñɨg wɨj pɨlɨkɨl man ak amnɨgel agak.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Kɨdek bɨ ñɨg wɨj ma pɨlɨk nepal okok, mab bog dayday okok chɨchɨk dɨl man ak amnɨgel agak. Agek, agak tek nep gɨnok. Bɨ olap ñɨg ma ñɨŋɨnok, mɨdupsek kɨm amnɨnok.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.