Romanos 9

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Năkk-i s-ašăl-i-dăɣ osaɣăɣ d-ƔisaĂlmasex, tidət a hawăn-janneɣ wădden bahu, Unfas Šăddijăn iman-net a hi-oɣadăn dăɣ-ənniyăt-in dăɣ-a-wa s-ărheɣ ad-hawăn-tăn-ănnăɣ.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 Ărɣan iman-in, ărɣan; jan tisnant wărăt kəttəl.
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 Ăsniinăn daɣ hullan dăɣ-isălan n-a-wa dd-iqqălăn ayətma wi n-kăl-Iṣrayil. Diha t-əlleɣ, kud irha făw təwăr-ahi tilɣant, ənməjjəjăɣet făw d-Ălmasex i-ad-dăr-s ənmihəẓăn əntăneḍ, əjrəwăn əlɣəllas.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Kăl-Iṣrayil, Măssinăɣ a tăn-dd-ijăn s-iman-net, ăswăr-tăn ănnur-net, ănmăjjaš dăr-săn ărkăwălăn n-tassaɣt, ăzzăbbăt fălla-săn alămăr wa n-Mosa, issəlmăd-tăn ălɣibadăt n-Măssinăɣ wa n-tidət, ijjăš-asăn ărkăwălăn ăjjootnen.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Ǝntăneḍ a lănen imărawăn-nănăɣ wi n-ibda dd-izjăr Ălmasex s-eɣăs-net ənta-i n-Măssinăɣ-i t-illan jənnəj-hărăt iket-net. Naməlet-t, amin!
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 A-wa hawăn-jănneɣ, wădden i n-a-s innin ărkăwăl wa hasăn-ijjăš Măssinăɣ, ăbboṭṭăl-in. Ăbo, ănn-ak, wădden ăddinăt iket-năsăn wi-dd-əzjărnen Iṣrayil a ămoosnen dăgg-Iṣrayil wi n-tidət.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Wădden daɣ ăddinăt iket-năsăn wi dd-əzjărnen Ibrahim a-s ihăyawăn-net wi n-tidət, əktəwăt-dd a-s Măssinăɣ iman-net a innăn i-Ibrahim:
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 A-wen ălmăɣna-net a-s wădden aratăn wi s-dd-issəbăb ăgg-adəm, a-s wi n-Măssinăɣ, ănn-ak, aratăn-net a tăn-ămoosăn, wi s-dd-issəbăb ărkăwăl wa ijjăš i-Ibrahim.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Ărkăwăl-en, ənta da a-wa dăɣ-s innă Măssinăɣ i-Ibrahim:
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 A-wa has-innă Măssinăɣ, wădden Sarăta ɣas a ɣur-dd-imdă, innʼ-en daɣ i-Răbka ta n-hănne-s n-Isxaqq-i n-abba-nănăɣ iket-nănăɣ ed təkrăš-as eknewăn s-əmmək-wen-dăɣ.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 Hărwa wăr-əwen eknewăn-en-dăɣ, hărwa wăr-ămešălăn a olăɣăn wăla a lăbasăn a-s imməjrăd Măssinăɣ i-Răbka, issəlmăd-tăt s-wa ăsnăfrăn jere-săn; ămoos a-wen erhet n-Măssinăɣ wădden făl təssəba n-emărked jan i-ad-dd-iɣăr s-iman-net wa s-irha.
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 A-s ităjj a-wen, innă Măssinăɣ i-Răbka:
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 Ǝnta-den-dăɣ a-wa ijăn ed innă Măssinăɣ iman-net:
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 Ak ajăn a-wa ija Măssinăɣ, ajăn ad-hanăɣ-isəwwənn a-s Măssinăɣ, wăr-oɣed? Aa făw, wădden a ijan a-wen
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 ed Măssinăɣ iman-net a innăn i-Mosa:
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 A-wen wădden a dd-izjarăn erhet n-ăgg-adəm wăla ăṣṣahăt-net, tăhanint n-Măssinăɣ a dd-ifal.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Iktab dăɣ-əlkəttab a-s innă Măssinăɣ i-Firɣăwna:
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 A-wen-dăɣ a făl ere wa s-oḍăn Măssinăɣ tăhanint, oḍăn-as-tăt, wa s-ăsɣăr ulh-net daɣ, ad-iɣar.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Ămmukkăn a-s afăl əslăn iyyăḍ dăɣ-wăn i-măjrăd-wen-dăɣ, ad-dd-əggədăn, ənnən: Măssinăɣ adiš, ma s-isawar dăgg-adəm uḍlem? Ajăn mi ăddooben aẓəẓẓəwi n-iman-net data-s? Wădden a-wa s-irha ɣas a itajj.
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Uhən kăyy-i n-ăgg-adəm dd-tajjăšăn inəzjam šund-win-dăɣ, mi tămoosăd făw tamăzaɣăd d-Măssinăɣ? Kăla tənhăyăd aɣăsis isastan ere wa t-iknăn d-ăddălil wa făl t-dd-ikna.
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Wădden ere wa ikannăn iɣsas, a-wa s-irha ɣas a itajj, tălaɣt a iḍarrăẓ təzzar ikən săr-s jer-aɣăsis ilan ălqim d-i t-wărăn ila. Tălaɣt-en-dăɣ a-s ikann a-wen-dăɣ iket-net.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Măssinăɣ daɣ, isakna aḍkăr-net i-ad-isəlməd s-tărna-net. Ăhoja ăẓiẓăydăr i-wi ăniihăjjănen d-aḍkăr-net wăren ănhăjja ar d-əlhəllak
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 măšan wi s-oḍăn tăhanint s-irha ad-t-səmɣărăn, irha daɣ ad-tăn-isənnəfləy dăɣ-ălxurmăt-net.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Teɣăre ta hanăɣ-dd-ija Măssinăɣ s-iman-net năkkăneḍ-i n-kăl-Ălyăhud, ənta daɣ a dd-ija i-tiwsaten ti iyyăḍnen n-inəẓẓulam
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 s-əmmək wa s-tăn-innă ănnăbi Ozi dăɣ-əlkəttab-net a-s innă, innă Măssinăɣ:
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 Edăgg daɣ wa-dăɣ hasăn-ătwănnă:
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Ănnăbi Saya ənta, innă:
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 Emăli daɣ a-wa s-innă, ad-t-ăj, ăššăreɣa wa s-innă ilkam ad-t-dd-izəzzubbət făll-ăddunya, ad-t-ăj šik šik.
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Olăs daɣ ănnăbi Saya innă:
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 Ma săl a-wen? Inəẓẓulam-i wăren təmmăɣ i-iqqud dat-Măssinăɣ, ijʼ-en immun-năsăn s-Măssinăɣ imaɣdalăn data-s lanen idəm. Immun-năsăn s-Măssinăɣ a săr-săn dd-orăwăn a-wen.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 A-s ija a-wen kăl-Iṣrayil əntăneḍ, amišəl n-a-wa innă alămăr a-s tattărăn ad-tăn-ăkf idəm dat-Măssinăɣ măšan, indăr-asăn ad-dd-săɣsəlăn a-wen.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 A-wen-š ma t-ijăn? Adiš əttărăn ad-əjrəwăn iqqud išlayăn i-wa ihakk immun s-Măssinăɣ. Ǝttărăn ajăraw n-a-wen s-a-wa tamašalăn, ămoosăn ɣas šund ăddinăt s-tărsal tăhunt har išwar oḍan.
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 Ija a-wen s-əmmək-wa-dăɣ s-ătwănnă, innă Măssinăɣ dăɣ-isălan n-Ɣisa:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.