Romanos 9

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Năkk-i s-ašăl-i-dăɣ osaɣăɣ d-ƔisaĂlmasex, tidət a hawăn-janneɣ wădden bahu, Unfas Šăddijăn iman-net a hi-oɣadăn dăɣ-ənniyăt-in dăɣ-a-wa s-ărheɣ ad-hawăn-tăn-ănnăɣ.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 Ărɣan iman-in, ărɣan; jan tisnant wărăt kəttəl.
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 Ăsniinăn daɣ hullan dăɣ-isălan n-a-wa dd-iqqălăn ayətma wi n-kăl-Iṣrayil. Diha t-əlleɣ, kud irha făw təwăr-ahi tilɣant, ənməjjəjăɣet făw d-Ălmasex i-ad-dăr-s ənmihəẓăn əntăneḍ, əjrəwăn əlɣəllas.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Kăl-Iṣrayil, Măssinăɣ a tăn-dd-ijăn s-iman-net, ăswăr-tăn ănnur-net, ănmăjjaš dăr-săn ărkăwălăn n-tassaɣt, ăzzăbbăt fălla-săn alămăr wa n-Mosa, issəlmăd-tăn ălɣibadăt n-Măssinăɣ wa n-tidət, ijjăš-asăn ărkăwălăn ăjjootnen.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Ǝntăneḍ a lănen imărawăn-nănăɣ wi n-ibda dd-izjăr Ălmasex s-eɣăs-net ənta-i n-Măssinăɣ-i t-illan jənnəj-hărăt iket-net. Naməlet-t, amin!
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 A-wa hawăn-jănneɣ, wădden i n-a-s innin ărkăwăl wa hasăn-ijjăš Măssinăɣ, ăbboṭṭăl-in. Ăbo, ănn-ak, wădden ăddinăt iket-năsăn wi-dd-əzjărnen Iṣrayil a ămoosnen dăgg-Iṣrayil wi n-tidət.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Wădden daɣ ăddinăt iket-năsăn wi dd-əzjărnen Ibrahim a-s ihăyawăn-net wi n-tidət, əktəwăt-dd a-s Măssinăɣ iman-net a innăn i-Ibrahim:
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 A-wen ălmăɣna-net a-s wădden aratăn wi s-dd-issəbăb ăgg-adəm, a-s wi n-Măssinăɣ, ănn-ak, aratăn-net a tăn-ămoosăn, wi s-dd-issəbăb ărkăwăl wa ijjăš i-Ibrahim.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Ărkăwăl-en, ənta da a-wa dăɣ-s innă Măssinăɣ i-Ibrahim:
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 A-wa has-innă Măssinăɣ, wădden Sarăta ɣas a ɣur-dd-imdă, innʼ-en daɣ i-Răbka ta n-hănne-s n-Isxaqq-i n-abba-nănăɣ iket-nănăɣ ed təkrăš-as eknewăn s-əmmək-wen-dăɣ.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 Hărwa wăr-əwen eknewăn-en-dăɣ, hărwa wăr-ămešălăn a olăɣăn wăla a lăbasăn a-s imməjrăd Măssinăɣ i-Răbka, issəlmăd-tăt s-wa ăsnăfrăn jere-săn; ămoos a-wen erhet n-Măssinăɣ wădden făl təssəba n-emărked jan i-ad-dd-iɣăr s-iman-net wa s-irha.
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 A-s ităjj a-wen, innă Măssinăɣ i-Răbka:
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Ǝnta-den-dăɣ a-wa ijăn ed innă Măssinăɣ iman-net:
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Ak ajăn a-wa ija Măssinăɣ, ajăn ad-hanăɣ-isəwwənn a-s Măssinăɣ, wăr-oɣed? Aa făw, wădden a ijan a-wen
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 ed Măssinăɣ iman-net a innăn i-Mosa:
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 A-wen wădden a dd-izjarăn erhet n-ăgg-adəm wăla ăṣṣahăt-net, tăhanint n-Măssinăɣ a dd-ifal.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Iktab dăɣ-əlkəttab a-s innă Măssinăɣ i-Firɣăwna:
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 A-wen-dăɣ a făl ere wa s-oḍăn Măssinăɣ tăhanint, oḍăn-as-tăt, wa s-ăsɣăr ulh-net daɣ, ad-iɣar.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Ămmukkăn a-s afăl əslăn iyyăḍ dăɣ-wăn i-măjrăd-wen-dăɣ, ad-dd-əggədăn, ənnən: Măssinăɣ adiš, ma s-isawar dăgg-adəm uḍlem? Ajăn mi ăddooben aẓəẓẓəwi n-iman-net data-s? Wădden a-wa s-irha ɣas a itajj.
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Uhən kăyy-i n-ăgg-adəm dd-tajjăšăn inəzjam šund-win-dăɣ, mi tămoosăd făw tamăzaɣăd d-Măssinăɣ? Kăla tənhăyăd aɣăsis isastan ere wa t-iknăn d-ăddălil wa făl t-dd-ikna.
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Wădden ere wa ikannăn iɣsas, a-wa s-irha ɣas a itajj, tălaɣt a iḍarrăẓ təzzar ikən săr-s jer-aɣăsis ilan ălqim d-i t-wărăn ila. Tălaɣt-en-dăɣ a-s ikann a-wen-dăɣ iket-net.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Măssinăɣ daɣ, isakna aḍkăr-net i-ad-isəlməd s-tărna-net. Ăhoja ăẓiẓăydăr i-wi ăniihăjjănen d-aḍkăr-net wăren ănhăjja ar d-əlhəllak
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 măšan wi s-oḍăn tăhanint s-irha ad-t-səmɣărăn, irha daɣ ad-tăn-isənnəfləy dăɣ-ălxurmăt-net.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Teɣăre ta hanăɣ-dd-ija Măssinăɣ s-iman-net năkkăneḍ-i n-kăl-Ălyăhud, ənta daɣ a dd-ija i-tiwsaten ti iyyăḍnen n-inəẓẓulam
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 s-əmmək wa s-tăn-innă ănnăbi Ozi dăɣ-əlkəttab-net a-s innă, innă Măssinăɣ:
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Edăgg daɣ wa-dăɣ hasăn-ătwănnă:
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Ănnăbi Saya ənta, innă:
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Emăli daɣ a-wa s-innă, ad-t-ăj, ăššăreɣa wa s-innă ilkam ad-t-dd-izəzzubbət făll-ăddunya, ad-t-ăj šik šik.
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Olăs daɣ ănnăbi Saya innă:
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Ma săl a-wen? Inəẓẓulam-i wăren təmmăɣ i-iqqud dat-Măssinăɣ, ijʼ-en immun-năsăn s-Măssinăɣ imaɣdalăn data-s lanen idəm. Immun-năsăn s-Măssinăɣ a săr-săn dd-orăwăn a-wen.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 A-s ija a-wen kăl-Iṣrayil əntăneḍ, amišəl n-a-wa innă alămăr a-s tattărăn ad-tăn-ăkf idəm dat-Măssinăɣ măšan, indăr-asăn ad-dd-săɣsəlăn a-wen.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 A-wen-š ma t-ijăn? Adiš əttărăn ad-əjrəwăn iqqud išlayăn i-wa ihakk immun s-Măssinăɣ. Ǝttărăn ajăraw n-a-wen s-a-wa tamašalăn, ămoosăn ɣas šund ăddinăt s-tărsal tăhunt har išwar oḍan.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Ija a-wen s-əmmək-wa-dăɣ s-ătwănnă, innă Măssinăɣ dăɣ-isălan n-Ɣisa:
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.