Romanos 9
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Năkk-i s-ašăl-i-dăɣ osaɣăɣ d-ƔisaĂlmasex, tidət a hawăn-janneɣ wădden bahu, Unfas Šăddijăn iman-net a hi-oɣadăn dăɣ-ənniyăt-in dăɣ-a-wa s-ărheɣ ad-hawăn-tăn-ănnăɣ.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Ărɣan iman-in, ărɣan; jan tisnant wărăt kəttəl.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Ăsniinăn daɣ hullan dăɣ-isălan n-a-wa dd-iqqălăn ayətma wi n-kăl-Iṣrayil. Diha t-əlleɣ, kud irha făw təwăr-ahi tilɣant, ənməjjəjăɣet făw d-Ălmasex i-ad-dăr-s ənmihəẓăn əntăneḍ, əjrəwăn əlɣəllas.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Kăl-Iṣrayil, Măssinăɣ a tăn-dd-ijăn s-iman-net, ăswăr-tăn ănnur-net, ănmăjjaš dăr-săn ărkăwălăn n-tassaɣt, ăzzăbbăt fălla-săn alămăr wa n-Mosa, issəlmăd-tăn ălɣibadăt n-Măssinăɣ wa n-tidət, ijjăš-asăn ărkăwălăn ăjjootnen.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Ǝntăneḍ a lănen imărawăn-nănăɣ wi n-ibda dd-izjăr Ălmasex s-eɣăs-net ənta-i n-Măssinăɣ-i t-illan jənnəj-hărăt iket-net. Naməlet-t, amin!
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 A-wa hawăn-jănneɣ, wădden i n-a-s innin ărkăwăl wa hasăn-ijjăš Măssinăɣ, ăbboṭṭăl-in. Ăbo, ănn-ak, wădden ăddinăt iket-năsăn wi-dd-əzjărnen Iṣrayil a ămoosnen dăgg-Iṣrayil wi n-tidət.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Wădden daɣ ăddinăt iket-năsăn wi dd-əzjărnen Ibrahim a-s ihăyawăn-net wi n-tidət, əktəwăt-dd a-s Măssinăɣ iman-net a innăn i-Ibrahim:
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 A-wen ălmăɣna-net a-s wădden aratăn wi s-dd-issəbăb ăgg-adəm, a-s wi n-Măssinăɣ, ănn-ak, aratăn-net a tăn-ămoosăn, wi s-dd-issəbăb ărkăwăl wa ijjăš i-Ibrahim.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Ărkăwăl-en, ənta da a-wa dăɣ-s innă Măssinăɣ i-Ibrahim:
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 A-wa has-innă Măssinăɣ, wădden Sarăta ɣas a ɣur-dd-imdă, innʼ-en daɣ i-Răbka ta n-hănne-s n-Isxaqq-i n-abba-nănăɣ iket-nănăɣ ed təkrăš-as eknewăn s-əmmək-wen-dăɣ.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 Hărwa wăr-əwen eknewăn-en-dăɣ, hărwa wăr-ămešălăn a olăɣăn wăla a lăbasăn a-s imməjrăd Măssinăɣ i-Răbka, issəlmăd-tăt s-wa ăsnăfrăn jere-săn; ămoos a-wen erhet n-Măssinăɣ wădden făl təssəba n-emărked jan i-ad-dd-iɣăr s-iman-net wa s-irha.
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 A-s ităjj a-wen, innă Măssinăɣ i-Răbka:
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Ǝnta-den-dăɣ a-wa ijăn ed innă Măssinăɣ iman-net:
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Ak ajăn a-wa ija Măssinăɣ, ajăn ad-hanăɣ-isəwwənn a-s Măssinăɣ, wăr-oɣed? Aa făw, wădden a ijan a-wen
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 ed Măssinăɣ iman-net a innăn i-Mosa:
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 A-wen wădden a dd-izjarăn erhet n-ăgg-adəm wăla ăṣṣahăt-net, tăhanint n-Măssinăɣ a dd-ifal.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Iktab dăɣ-əlkəttab a-s innă Măssinăɣ i-Firɣăwna:
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 A-wen-dăɣ a făl ere wa s-oḍăn Măssinăɣ tăhanint, oḍăn-as-tăt, wa s-ăsɣăr ulh-net daɣ, ad-iɣar.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Ămmukkăn a-s afăl əslăn iyyăḍ dăɣ-wăn i-măjrăd-wen-dăɣ, ad-dd-əggədăn, ənnən: Măssinăɣ adiš, ma s-isawar dăgg-adəm uḍlem? Ajăn mi ăddooben aẓəẓẓəwi n-iman-net data-s? Wădden a-wa s-irha ɣas a itajj.
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Uhən kăyy-i n-ăgg-adəm dd-tajjăšăn inəzjam šund-win-dăɣ, mi tămoosăd făw tamăzaɣăd d-Măssinăɣ? Kăla tənhăyăd aɣăsis isastan ere wa t-iknăn d-ăddălil wa făl t-dd-ikna.
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Wădden ere wa ikannăn iɣsas, a-wa s-irha ɣas a itajj, tălaɣt a iḍarrăẓ təzzar ikən săr-s jer-aɣăsis ilan ălqim d-i t-wărăn ila. Tălaɣt-en-dăɣ a-s ikann a-wen-dăɣ iket-net.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Măssinăɣ daɣ, isakna aḍkăr-net i-ad-isəlməd s-tărna-net. Ăhoja ăẓiẓăydăr i-wi ăniihăjjănen d-aḍkăr-net wăren ănhăjja ar d-əlhəllak
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 măšan wi s-oḍăn tăhanint s-irha ad-t-səmɣărăn, irha daɣ ad-tăn-isənnəfləy dăɣ-ălxurmăt-net.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Teɣăre ta hanăɣ-dd-ija Măssinăɣ s-iman-net năkkăneḍ-i n-kăl-Ălyăhud, ənta daɣ a dd-ija i-tiwsaten ti iyyăḍnen n-inəẓẓulam
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 s-əmmək wa s-tăn-innă ănnăbi Ozi dăɣ-əlkəttab-net a-s innă, innă Măssinăɣ:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Edăgg daɣ wa-dăɣ hasăn-ătwănnă:
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Ănnăbi Saya ənta, innă:
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Emăli daɣ a-wa s-innă, ad-t-ăj, ăššăreɣa wa s-innă ilkam ad-t-dd-izəzzubbət făll-ăddunya, ad-t-ăj šik šik.
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Olăs daɣ ănnăbi Saya innă:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Ma săl a-wen? Inəẓẓulam-i wăren təmmăɣ i-iqqud dat-Măssinăɣ, ijʼ-en immun-năsăn s-Măssinăɣ imaɣdalăn data-s lanen idəm. Immun-năsăn s-Măssinăɣ a săr-săn dd-orăwăn a-wen.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 A-s ija a-wen kăl-Iṣrayil əntăneḍ, amišəl n-a-wa innă alămăr a-s tattărăn ad-tăn-ăkf idəm dat-Măssinăɣ măšan, indăr-asăn ad-dd-săɣsəlăn a-wen.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 A-wen-š ma t-ijăn? Adiš əttărăn ad-əjrəwăn iqqud išlayăn i-wa ihakk immun s-Măssinăɣ. Ǝttărăn ajăraw n-a-wen s-a-wa tamašalăn, ămoosăn ɣas šund ăddinăt s-tărsal tăhunt har išwar oḍan.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Ija a-wen s-əmmək-wa-dăɣ s-ătwănnă, innă Măssinăɣ dăɣ-isălan n-Ɣisa:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.