Romanos 9
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Năkk-i s-ašăl-i-dăɣ osaɣăɣ d-ƔisaĂlmasex, tidət a hawăn-janneɣ wădden bahu, Unfas Šăddijăn iman-net a hi-oɣadăn dăɣ-ənniyăt-in dăɣ-a-wa s-ărheɣ ad-hawăn-tăn-ănnăɣ.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,
2 Ărɣan iman-in, ărɣan; jan tisnant wărăt kəttəl.
2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.
3 Ăsniinăn daɣ hullan dăɣ-isălan n-a-wa dd-iqqălăn ayətma wi n-kăl-Iṣrayil. Diha t-əlleɣ, kud irha făw təwăr-ahi tilɣant, ənməjjəjăɣet făw d-Ălmasex i-ad-dăr-s ənmihəẓăn əntăneḍ, əjrəwăn əlɣəllas.
3 Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Kăl-Iṣrayil, Măssinăɣ a tăn-dd-ijăn s-iman-net, ăswăr-tăn ănnur-net, ănmăjjaš dăr-săn ărkăwălăn n-tassaɣt, ăzzăbbăt fălla-săn alămăr wa n-Mosa, issəlmăd-tăn ălɣibadăt n-Măssinăɣ wa n-tidət, ijjăš-asăn ărkăwălăn ăjjootnen.
4 os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;
5 Ǝntăneḍ a lănen imărawăn-nănăɣ wi n-ibda dd-izjăr Ălmasex s-eɣăs-net ənta-i n-Măssinăɣ-i t-illan jənnəj-hărăt iket-net. Naməlet-t, amin!
5 de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.
6 A-wa hawăn-jănneɣ, wădden i n-a-s innin ărkăwăl wa hasăn-ijjăš Măssinăɣ, ăbboṭṭăl-in. Ăbo, ănn-ak, wădden ăddinăt iket-năsăn wi-dd-əzjărnen Iṣrayil a ămoosnen dăgg-Iṣrayil wi n-tidət.
6 Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Wădden daɣ ăddinăt iket-năsăn wi dd-əzjărnen Ibrahim a-s ihăyawăn-net wi n-tidət, əktəwăt-dd a-s Măssinăɣ iman-net a innăn i-Ibrahim:
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 A-wen ălmăɣna-net a-s wădden aratăn wi s-dd-issəbăb ăgg-adəm, a-s wi n-Măssinăɣ, ănn-ak, aratăn-net a tăn-ămoosăn, wi s-dd-issəbăb ărkăwăl wa ijjăš i-Ibrahim.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Ărkăwăl-en, ənta da a-wa dăɣ-s innă Măssinăɣ i-Ibrahim:
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 A-wa has-innă Măssinăɣ, wădden Sarăta ɣas a ɣur-dd-imdă, innʼ-en daɣ i-Răbka ta n-hănne-s n-Isxaqq-i n-abba-nănăɣ iket-nănăɣ ed təkrăš-as eknewăn s-əmmək-wen-dăɣ.
10 E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai
11 Hărwa wăr-əwen eknewăn-en-dăɣ, hărwa wăr-ămešălăn a olăɣăn wăla a lăbasăn a-s imməjrăd Măssinăɣ i-Răbka, issəlmăd-tăt s-wa ăsnăfrăn jere-săn; ămoos a-wen erhet n-Măssinăɣ wădden făl təssəba n-emărked jan i-ad-dd-iɣăr s-iman-net wa s-irha.
11 {pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama},
12 A-s ităjj a-wen, innă Măssinăɣ i-Răbka:
12 foi-lhe dito: O maior servirá o menor.
13 Ǝnta-den-dăɣ a-wa ijăn ed innă Măssinăɣ iman-net:
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.
14 Ak ajăn a-wa ija Măssinăɣ, ajăn ad-hanăɣ-isəwwənn a-s Măssinăɣ, wăr-oɣed? Aa făw, wădden a ijan a-wen
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.
15 ed Măssinăɣ iman-net a innăn i-Mosa:
15 Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.
16 A-wen wădden a dd-izjarăn erhet n-ăgg-adəm wăla ăṣṣahăt-net, tăhanint n-Măssinăɣ a dd-ifal.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.
17 Iktab dăɣ-əlkəttab a-s innă Măssinăɣ i-Firɣăwna:
17 Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.
18 A-wen-dăɣ a făl ere wa s-oḍăn Măssinăɣ tăhanint, oḍăn-as-tăt, wa s-ăsɣăr ulh-net daɣ, ad-iɣar.
18 Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.
19 Ămmukkăn a-s afăl əslăn iyyăḍ dăɣ-wăn i-măjrăd-wen-dăɣ, ad-dd-əggədăn, ənnən: Măssinăɣ adiš, ma s-isawar dăgg-adəm uḍlem? Ajăn mi ăddooben aẓəẓẓəwi n-iman-net data-s? Wădden a-wa s-irha ɣas a itajj.
19 Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste à sua vontade?
20 Uhən kăyy-i n-ăgg-adəm dd-tajjăšăn inəzjam šund-win-dăɣ, mi tămoosăd făw tamăzaɣăd d-Măssinăɣ? Kăla tənhăyăd aɣăsis isastan ere wa t-iknăn d-ăddălil wa făl t-dd-ikna.
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Wădden ere wa ikannăn iɣsas, a-wa s-irha ɣas a itajj, tălaɣt a iḍarrăẓ təzzar ikən săr-s jer-aɣăsis ilan ălqim d-i t-wărăn ila. Tălaɣt-en-dăɣ a-s ikann a-wen-dăɣ iket-net.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?
22 Măssinăɣ daɣ, isakna aḍkăr-net i-ad-isəlməd s-tărna-net. Ăhoja ăẓiẓăydăr i-wi ăniihăjjănen d-aḍkăr-net wăren ănhăjja ar d-əlhəllak
22 E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 măšan wi s-oḍăn tăhanint s-irha ad-t-səmɣărăn, irha daɣ ad-tăn-isənnəfləy dăɣ-ălxurmăt-net.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,
24 Teɣăre ta hanăɣ-dd-ija Măssinăɣ s-iman-net năkkăneḍ-i n-kăl-Ălyăhud, ənta daɣ a dd-ija i-tiwsaten ti iyyăḍnen n-inəẓẓulam
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 s-əmmək wa s-tăn-innă ănnăbi Ozi dăɣ-əlkəttab-net a-s innă, innă Măssinăɣ:
25 Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.
26 Edăgg daɣ wa-dăɣ hasăn-ătwănnă:
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Ănnăbi Saya ənta, innă:
27 Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Emăli daɣ a-wa s-innă, ad-t-ăj, ăššăreɣa wa s-innă ilkam ad-t-dd-izəzzubbət făll-ăddunya, ad-t-ăj šik šik.
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.
29 Olăs daɣ ănnăbi Saya innă:
29 E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Ma săl a-wen? Inəẓẓulam-i wăren təmmăɣ i-iqqud dat-Măssinăɣ, ijʼ-en immun-năsăn s-Măssinăɣ imaɣdalăn data-s lanen idəm. Immun-năsăn s-Măssinăɣ a săr-săn dd-orăwăn a-wen.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.
31 A-s ija a-wen kăl-Iṣrayil əntăneḍ, amišəl n-a-wa innă alămăr a-s tattărăn ad-tăn-ăkf idəm dat-Măssinăɣ măšan, indăr-asăn ad-dd-săɣsəlăn a-wen.
31 Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.
32 A-wen-š ma t-ijăn? Adiš əttărăn ad-əjrəwăn iqqud išlayăn i-wa ihakk immun s-Măssinăɣ. Ǝttărăn ajăraw n-a-wen s-a-wa tamašalăn, ămoosăn ɣas šund ăddinăt s-tărsal tăhunt har išwar oḍan.
32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;
33 Ija a-wen s-əmmək-wa-dăɣ s-ătwănnă, innă Măssinăɣ dăɣ-isălan n-Ɣisa:
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.