Romanos 8
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ămăra, ḍarăt-a-wen-dăɣ ătwănnăn, ăddinăt wi osăɣnen d-Ɣisa Ălmasex, ăbas t-illa făw-făw uḍlem tăn-iwarăn dat-Măssinăɣ ed ənniyăt-năsăn wădden tiɣəswen-năsăn a dăɣ-săn ănnihăḍăn.
1 De agora em diante, pois, já não há nenhuma condenação para aqueles que estão em Jesus Cristo.
2 Unfas Šăddijăn-i ihakkăn alămăr wa n-tămudre ta n-tidət dd-tirəw tassaɣt d-Ɣisa Ălmasex, tărna-net a hi-tăsdărfet, təbḍʼ-ahi d-alămăr wa n-abăkkaḍ d-tamăttant.
2 A lei do Espírito de Vida me libertou, em Jesus Cristo, da lei do pecado e da morte.
3 A-wa s-kăla ămoos isəssəndar i-alămăr wa n-Mosa-i ănnihăḍăn dăɣ-e d t-illăm ăgg-adəm dăɣ-təssəba n-abror wa təja taɣəssa-net, issărɣăs-t-dd Măssinăɣ ed, ăšmašăl-dd Rure-s, ămoos-dd ăgg-adəm i-ad-umas tasəbḍărt ta jarrăwăt i-ăgg-adəm tenăšše n-ibăkkaḍăn ɣur-Măssinăɣ.
3 O que era impossível à lei, visto que a carne a tornava impotente, Deus o fez. Enviando, por causa do pecado, o seu próprio Filho numa carne semelhante à do pecado, condenou o pecado na carne,
4 A-wa fălla-năɣ ifrăḍ alămăr, ămešăl-t ed, ămăra, wădden a-wa tărha taɣəssa-nănăɣ ɣas a dăɣ-năɣ ixkamăn, Unfas Šăddijăn n-Măssinăɣ a dăɣ-năɣ ănnihăḍăn.
4 a fim de que a justiça, prescrita pela lei, fosse realizada em nós, que vivemos não segundo a carne, mas segundo o espírito.
5 Ădduuttăt a-s ere ăttilălăn erhet n-taɣəssa-net, wăr mad-ămašăl daɣ ɣas ar a-wa fălla-s tărha taɣəssa-net măšan, wa s-Unfas n-Măssinăɣ a ăttilăl, wăr-e ămašăl ɣas ar erhet n-Unfas Šăddijăn.
5 Os que vivem segundo a carne gostam do que é carnal; os que vivem segundo o espírito apreciam as coisas que são do espírito.
6 Ijmaḍ-t ăššăk a-s a-wa tărha taɣəssa n-ăgg-adəm, tamăttant ɣas a săr-s dd-itirəw, a-s ija a-wen, Unfas ənta, tămudre ta n-tidət d-ălxer a dd-itiirəw s-ăgg-adəm.
6 Ora, a aspiração da carne é a morte, enquanto a aspiração do espírito é a vida e a paz.
7 Ăwadəm wa wărăn izənnəzjumət ar dăɣ-a-wa fălla-s tărha taɣəssa-net, ašănjo n-Măssinăɣ, wăr-ăddobăt asrəs n-iman-net dat-alămăr n-Măssinăɣ, wăr t-ăddobăt kud t-irha-dăɣ.
7 Porque o desejo da carne é hostil a Deus, pois a carne não se submete à lei de Deus, e nem o pode.
8 A-wen-dăɣ a făl ăddinăt wi ăttilălnen erhet n-tiɣəswen-năsăn, wăr t-illa əmmək s-əjrăẓăn i-Măssinăɣ.
8 Os que vivem segundo a carne não podem agradar a Deus.
9 Kăwăneḍ, ăbas təglam făll-derhan wa n-tiɣəswen-năwăn, ănn-ak, jăm iman-năwăn daw-tărna n-Unfas wa ija Măssinăɣ dăɣ-ulhawăn-năwăn. Ere daɣ wa s-wăr-iha Unfas Šăddijăn n-Ălmasex ulh-net, wăr t-ila Ălmasex.
9 Vós, porém, não viveis segundo a carne, mas segundo o Espírito, se realmente o espírito de Deus habita em vós. Se alguém não possui o Espírito de Cristo, este não é dele.
10 Kunta daɣ iha Ălmasex ulhawăn-năwăn, kud-dăɣ tamăttant a mad-təjəm dăɣ-abăkkaḍ, illʼ-awăn-t əlɣəllas ed ijʼ-iwăn Măssinăɣ dăɣ-təssəba n-tassaɣt ta jăm d-Unfas Šăddijăn n-Ălmasex ăddinăt ɣur-s lanen idəm.
10 Ora, se Cristo está em vós, o corpo, em verdade, está morto pelo pecado, mas o Espírito vive pela justificação.
11 A-wen-dăɣ a făl kunta iha Unfas Šăddijăn n-Măssinăɣ-i dd-issənkărăn Ɣisa jer-inəmmuttan ulhawăn-năwăn, adiš, ad-kăwăn-ăkf daɣ ənta-i dd-issənkărăn Ălmasex jer-inəmmuttan tămudre ta dd-e-sənkărăt tiɣəswen-năwăn jer-inəmmuttan s-tărna n-Unfas wa izzăɣăn ulhawăn-năwăn.
11 Se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vós, ele, que ressuscitou Jesus Cristo dos mortos, também dará a vida aos vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.
12 Ayətma-ɣ, kunta illʼ-e fărəḍ hanăɣ-iwarăn, əlmədăt a-s wădden wa n-alkum i-erk derhanăn n-tiɣəswen-nănăɣ.
12 Portanto, irmãos, não somos devedores da carne, para que vivamos segundo a carne.
13 Ere ăttilălăn erhet n-taɣəssa-net, tamăttant ɣas a dd-e-arəw s-iman-net măšan, ere wa hin-ijărăn s-tărna n-Unfas Šăddijăn erhet n-taɣəssa-net, tămudre ta n-tidət a dăɣ-s təlkamăt.
13 De fato, se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras da carne, vivereis,
14 Ere wa s-Unfas n-Măssinăɣ a t-oɣadăn, ara n-Măssinăɣ a ămoos.
14 pois todos os que são conduzidos pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Unfas daɣ wa kăwăn-ikfă Măssinăɣ, wădden Unfas kăwăn-ijan eklan s-hărkuk han tarəmmeɣt, ănn-ak, ikfʼ-iwăn Măssinăɣ Unfas-net i-ad-talăhăm d-ăddinăt dd-ija s-iman-net. A-wen-dăɣ a hanăɣ-ikfăn turhajăt n-ad-nəɣarr Măssinăɣ s-isəm: «Abba».
15 Porquanto não recebestes um espírito de escravidão para viverdes ainda no temor, mas recebestes o espírito de adoção pelo qual clamamos: Aba! Pai!
16 Tărna n-Unfas Šăddijăn-en-dăɣ hanăɣ-ikfa Măssinăɣ a hanăɣ-ămoosăn tajuhe ta hanăɣ-satbatăt n-a-s tidət-dăɣ a-s aratăn n-Măssinăɣ a nămoos.
16 O Espírito mesmo dá testemunho ao nosso espírito de que somos filhos de Deus.
17 Ɣas, šămad ădduuttăt a-s aratăn n-Măssinăɣ a nămoos, adiš, nămoos iməkkusa, ad-hanăɣ-ăkf Măssinăɣ a-wa s-hanăɣ-ijjăš ărkăwăl-net, nahăr daɣ d-Ălmasex terše-net. Kunta nărḍa s-ad-dăr-s nahăr aɣăna wa inhăy, adiš, ad-dăr-s nahăr ălxurmăt-net.
17 E, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo, contanto que soframos com ele, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Ija ɣur-i a-s tersəmmawen ti nəhannăy ămăra-dăɣ, wădden wăla a ənḍărrăn edes i-ălxurmăt wa s-ilkam ad-hanăɣ-dd-infiləl.
18 Tenho para mim que os sofrimentos da presente vida não têm proporção alguma com a glória futura que nos deve ser manifestada.
19 Ălxurmăt wa s-ăqqalăn aratăn n-Măssinăɣ, wădden əntăneḍ ɣas a irmas iba n-taẓidert n-ad-ăj; a-wa iwărăn ărori n-ăkall iket-net a ărorădăn ad-dd-ass.
19 Por isso, a criação aguarda ansiosamente a manifestação dos filhos de Deus.
20 Ămoos a-wa iwărăn ărori n-ăkall a wărăn issen e-s ihăl, wădden ad-t-dd-ikkasăn a-wen, Măssinăɣ a has-iɣtăsăn a-wen. Măšan, a-wen, wăr hin-ikkes ăṭṭăma wa ăsjăr Măssinăɣ taxləkt iket-net.
20 Pois a criação foi sujeita à vaidade {não voluntariamente, mas por vontade daquele que a sujeitou},
21 Imal-dd ašăl d-mad-isəttăɣləl Măssinăɣ taxləkt-net iket-net dăɣ-əlhəllak wa s-tăšewăj, əjrəwăn aratăn n-Măssinăɣ ălxurmăt wa s-hasăn-innă.
21 todavia com a esperança de ser também ela libertada do cativeiro da corrupção, para participar da gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Nəssan a-s ašăl-i-dăɣ, taxləkt iket-net a tăššoršăt, təkna tiẓẓurt tolăhăt d-ta rammăsăt tamăḍt jarrăwăt eɣăf-net.
22 Pois sabemos que toda a criação geme e sofre como que dores de parto até o presente dia.
23 Wădden daɣ ənta ɣas a irmas a-wen-dăɣ, irmas-anăɣ năkkăneḍ dăɣ-i ija Măssinăɣ tiɣăffaddiwen n-Unfas-net. Năkkăneḍ daɣ, nətihnəffit dăɣ-iman-nănăɣ, năqqal i-ašăl wa d-e-numas s-tidət-dăɣ aratăn n-Măssinăɣ, ikkəs-anăɣ dăɣ-tissust ta dăɣ-hanăɣ-jănăt tiɣəswen-ti-dăɣ.
23 Não só ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, gememos em nós mesmos, aguardando a adoção, a redenção do nosso corpo.
24 Ed năkkăneḍ, tidət-dăɣ a-s əlɣəllas-nănăɣ itbat măšan har ămăra-dăɣ, ămoos a dăɣ-nəjar ăṭṭăma. Ăywa, ăṭṭăma wa ihannăy ăwadəm, ad-ăbas ămoos ăṭṭăma; əndek ăṭṭăma wa ilkămăn dăɣ-a-wa-s išwăr, inhăy-t ăwadəm? Wăr t-illa.
24 Porque pela esperança é que fomos salvos. Ora, ver o objeto da esperança já não é esperança; porque o que alguém vê, como é que ainda o espera?
25 Măšan afăl ăṭṭăma-nănăɣ, ămoos a wăr nəhənnəy, dihen, ad-has-nəqqəl s-taẓidert d-ulh ijlayăn.
25 Nós que esperamos o que não vemos, é em paciência que o aguardamos.
26 A-wen-dăɣ făw a făl hanăɣ-itilal Unfas Šăddijăn dăɣ-tələmḍe-nănăɣ ed a-wa s-ăniihăjja ad-t-nəttăr dăɣ-Măssinăɣ, wăr t-nəssen. Ǝnta-en-dăɣ a hanăɣ-itəddalăn Măssinăɣ s-tihnəffa wăren la afəssăr.
26 Outrossim, o Espírito vem em auxílio à nossa fraqueza; porque não sabemos o que devemos pedir, nem orar como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inefáveis.
27 Tidət a-wen, Măssinăɣ-i issanăn a-wa ihăn ulhawăn, issan daɣ a-wa ihăn ənniyăt n-Unfas. A-wen-dăɣ a făl ənta, erhet n-Măssinăɣ a itattăr i-iməššeddəjăn.
27 E aquele que perscruta os corações sabe o que deseja o Espírito, o qual intercede pelos santos, segundo Deus.
28 Ḍarăt-a-wen daɣ, nəssan a-s ăddinăt wi ărhănen Măssinăɣ d-ăddinăt wi dd-iɣră s-iman-net dăɣ-erhet-net, a tăn-irmăsăn-dăɣ, a ămoos-dăɣ, Măssinăɣ iman-net a itajjăn a-s tišrayăten n-tanfust-ten-dăɣ tăn-tărmăsăt, i n-tănfo-năsăn.
28 Aliás, sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são os eleitos, segundo os seus desígnios.
29 Măssinăɣ ăddinăt wi ăsnăfrăn dat-axălak i-ad-umasăn aratăn-net, iɣtăs-asăn milhaw d-Rure-s i-ad-umas Rure-s teɣăfădde n-ăŋŋatăn ăjjootnen.
29 Os que ele distinguiu de antemão, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que este seja o primogênito entre uma multidão de irmãos.
30 Măssinăɣ, ăddinăt wi s-dd-iɣtăs a-wen, iɣrʼ-en-dd s-iman-net; wi dd-iɣra s-iman-net, ikfʼ-en idəm data-s, wi ikfa idəm data-s, ikfʼ-en daɣ ălxurmăt-net.
30 E aos que predestinou, também os chamou; e aos que chamou, também os justificou; e aos que justificou, também os glorificou.
31 Šămad isălan-den-dăɣ, ma s-năddoobăt tənna-net daɣ? Kunta Măssinăɣ-i-dăɣ, tidət-dăɣ a-s ašrut wa-nănăɣ a iha, mi fălla-năɣ ilan tărna?
31 Que diremos depois disso? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Zənnəzjumətăt ɣas: kunta Măssinăɣ, Rure-s iman-net wa n-iyyăn ila, wăr t-iɣles dăɣ-tamăttant, ănn-ak, oyyʼ-e ămmut dăɣ-təssəba-nănăɣ, əndek ɣas ḍarăt-a-wen-dăɣ a-wa hanăɣ mad-unjəy? Wăr t-illa.
32 Aquele que não poupou seu próprio Filho, mas que por todos nós o entregou, como não nos dará também com ele todas as coisas?
33 Ăddinăt wi ăsnăfrăn Măssinăɣ, mi tăn-e-isəwărăn uḍlem? Wăr t-illa ed Măssinăɣ iman-net a tăn-ikfăn idəm data-s.
33 Quem poderia acusar os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Mi ăddoben ad-tăn-isəwăr uḍlem? Ajăn wădden Ălmasex ămmut măšan, isălan, wăr-əmden dihen ɣas, a ojărăn a-wen, inkăr-dd jer-inəmmuttan, ikkʼ išənnawăn, ăqqima dihen daw-aɣil n-Măssinăɣ, itattăr-anăɣ s-Măssinăɣ.
34 Quem os condenará? Cristo Jesus, que morreu, ou melhor, que ressuscitou, que está à mão direita de Deus, é quem intercede por nós!
35 Ǝndek ɣas a-wa-dăɣ hanăɣ-e-ibḍəwăn d-tărha ta hanăɣ-ija Ălmasex? Ak tirəmmaɣ meɣ erk əmmək, ak ălɣizabăt meɣ laẓ meɣ ɣəlləl, ak miši meɣ tăkoba? Wăr t-illa făw a hanăɣ-dăr-s-e-ibḍəwăn, a ămoos-dăɣ.
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação? A angústia? A perseguição? A fome? A nudez? O perigo? A espada?
36 Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-hanăɣ-innă əlkəttab n-Măssinăɣ:
36 Realmente, está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia inteiro; somos tratados como gado destinado ao matadouro {Sl 43,23}.
37 Măšan, hakd a-wen-dăɣ, dăɣ-a-wen-dăɣ iket-net, nămoos imărnan, nokăy făw tumast n-imărnan, nəkrăš ašăl imdan făll-išənja-nănăɣ s-turhajăt n-Wa hanăɣ-irhăn.
37 Mas, em todas essas coisas, somos mais que vencedores pela virtude daquele que nos amou.
38 Ǝkkasăɣ ăššăk a-s wăr t-illa făw a hanăɣ-e-ibḍəwăn d-tărha ta hanăɣ-ija Măssinăɣ: ak tamăttant wăla tămudre wăla ănjălosăn wăla išənnawăn wăla kăl-tărna, a-wa t-illăn d-a-wa ilkămăn,
38 Pois estou persuadido de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem o presente, nem o futuro, nem as potestades,
39 kăl-ăṣṣahăt wi n-išənnawăn d-a-wa iwărăn ărori n-ăkall, wăr t-illa făw a dd-ătiwăxlăkăn ăddooben ad-hanăɣ-ibḍəw d-tărha n-Măssinăɣ ta hanăɣ-dd-ăsnăfalăl dăɣ-Emăli-nănăɣ Ɣisa Ălmasex.
39 nem as alturas, nem os abismos, nem outra qualquer criatura nos poderá apartar do amor que Deus nos testemunha em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.