Romanos 8
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Ămăra, ḍarăt-a-wen-dăɣ ătwănnăn, ăddinăt wi osăɣnen d-Ɣisa Ălmasex, ăbas t-illa făw-făw uḍlem tăn-iwarăn dat-Măssinăɣ ed ənniyăt-năsăn wădden tiɣəswen-năsăn a dăɣ-săn ănnihăḍăn.
1 Portanto, agora já não há condenação para os que estão em Cristo Jesus,
2 Unfas Šăddijăn-i ihakkăn alămăr wa n-tămudre ta n-tidət dd-tirəw tassaɣt d-Ɣisa Ălmasex, tărna-net a hi-tăsdărfet, təbḍʼ-ahi d-alămăr wa n-abăkkaḍ d-tamăttant.
2 porque por meio de Cristo Jesus a lei do Espírito de vida me libertou da lei do pecado e da morte.
3 A-wa s-kăla ămoos isəssəndar i-alămăr wa n-Mosa-i ănnihăḍăn dăɣ-e d t-illăm ăgg-adəm dăɣ-təssəba n-abror wa təja taɣəssa-net, issărɣăs-t-dd Măssinăɣ ed, ăšmašăl-dd Rure-s, ămoos-dd ăgg-adəm i-ad-umas tasəbḍărt ta jarrăwăt i-ăgg-adəm tenăšše n-ibăkkaḍăn ɣur-Măssinăɣ.
3 Porque, aquilo que a lei fora incapaz de fazer por estar enfraquecida pela carne, Deus o fez, enviando seu próprio Filho, à semelhança do homem pecador, como oferta pelo pecado. E assim condenou o pecado na carne,
4 A-wa fălla-năɣ ifrăḍ alămăr, ămešăl-t ed, ămăra, wădden a-wa tărha taɣəssa-nănăɣ ɣas a dăɣ-năɣ ixkamăn, Unfas Šăddijăn n-Măssinăɣ a dăɣ-năɣ ănnihăḍăn.
4 a fim de que as justas exigências da lei fossem plenamente satisfeitas em nós, que não vivemos segundo a carne, mas segundo o Espírito.
5 Ădduuttăt a-s ere ăttilălăn erhet n-taɣəssa-net, wăr mad-ămašăl daɣ ɣas ar a-wa fălla-s tărha taɣəssa-net măšan, wa s-Unfas n-Măssinăɣ a ăttilăl, wăr-e ămašăl ɣas ar erhet n-Unfas Šăddijăn.
5 Quem vive segundo a carne tem a mente voltada para o que a carne deseja; mas quem, de acordo com o Espírito, tem a mente voltada para o que o Espírito deseja.
6 Ijmaḍ-t ăššăk a-s a-wa tărha taɣəssa n-ăgg-adəm, tamăttant ɣas a săr-s dd-itirəw, a-s ija a-wen, Unfas ənta, tămudre ta n-tidət d-ălxer a dd-itiirəw s-ăgg-adəm.
6 A mentalidade da carne é morte, mas a mentalidade do Espírito é vida e paz;
7 Ăwadəm wa wărăn izənnəzjumət ar dăɣ-a-wa fălla-s tărha taɣəssa-net, ašănjo n-Măssinăɣ, wăr-ăddobăt asrəs n-iman-net dat-alămăr n-Măssinăɣ, wăr t-ăddobăt kud t-irha-dăɣ.
7 a mentalidade da carne é inimiga de Deus porque não se submete à lei de Deus, nem pode fazê-lo.
8 A-wen-dăɣ a făl ăddinăt wi ăttilălnen erhet n-tiɣəswen-năsăn, wăr t-illa əmmək s-əjrăẓăn i-Măssinăɣ.
8 Quem é dominado pela carne não pode agradar a Deus.
9 Kăwăneḍ, ăbas təglam făll-derhan wa n-tiɣəswen-năwăn, ănn-ak, jăm iman-năwăn daw-tărna n-Unfas wa ija Măssinăɣ dăɣ-ulhawăn-năwăn. Ere daɣ wa s-wăr-iha Unfas Šăddijăn n-Ălmasex ulh-net, wăr t-ila Ălmasex.
9 Entretanto, vocês não estão sob o domínio da carne, mas do Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, não pertence a Cristo.
10 Kunta daɣ iha Ălmasex ulhawăn-năwăn, kud-dăɣ tamăttant a mad-təjəm dăɣ-abăkkaḍ, illʼ-awăn-t əlɣəllas ed ijʼ-iwăn Măssinăɣ dăɣ-təssəba n-tassaɣt ta jăm d-Unfas Šăddijăn n-Ălmasex ăddinăt ɣur-s lanen idəm.
10 Mas se Cristo está em vocês, o corpo está morto por causa do pecado, mas o espírito está vivo por causa da justiça.
11 A-wen-dăɣ a făl kunta iha Unfas Šăddijăn n-Măssinăɣ-i dd-issənkărăn Ɣisa jer-inəmmuttan ulhawăn-năwăn, adiš, ad-kăwăn-ăkf daɣ ənta-i dd-issənkărăn Ălmasex jer-inəmmuttan tămudre ta dd-e-sənkărăt tiɣəswen-năwăn jer-inəmmuttan s-tărna n-Unfas wa izzăɣăn ulhawăn-năwăn.
11 E, se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dentre os mortos habita em vocês, aquele que ressuscitou a Cristo dentre os mortos também dará vida a seus corpos mortais, por meio do seu Espírito, que habita em vocês.
12 Ayətma-ɣ, kunta illʼ-e fărəḍ hanăɣ-iwarăn, əlmədăt a-s wădden wa n-alkum i-erk derhanăn n-tiɣəswen-nănăɣ.
12 Portanto, irmãos, estamos em dívida, não para com a carne, para vivermos sujeitos a ela.
13 Ere ăttilălăn erhet n-taɣəssa-net, tamăttant ɣas a dd-e-arəw s-iman-net măšan, ere wa hin-ijărăn s-tărna n-Unfas Šăddijăn erhet n-taɣəssa-net, tămudre ta n-tidət a dăɣ-s təlkamăt.
13 Pois se vocês viverem de acordo com a carne, morrerão; mas, se pelo Espírito fizerem morrer os atos do corpo, viverão,
14 Ere wa s-Unfas n-Măssinăɣ a t-oɣadăn, ara n-Măssinăɣ a ămoos.
14 porque todos os que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Unfas daɣ wa kăwăn-ikfă Măssinăɣ, wădden Unfas kăwăn-ijan eklan s-hărkuk han tarəmmeɣt, ănn-ak, ikfʼ-iwăn Măssinăɣ Unfas-net i-ad-talăhăm d-ăddinăt dd-ija s-iman-net. A-wen-dăɣ a hanăɣ-ikfăn turhajăt n-ad-nəɣarr Măssinăɣ s-isəm: «Abba».
15 Pois vocês não receberam um espírito que os escravize para novamente temer, mas receberam o Espírito que os adota como filhos, por meio do qual clamamos: "Aba, Pai".
16 Tărna n-Unfas Šăddijăn-en-dăɣ hanăɣ-ikfa Măssinăɣ a hanăɣ-ămoosăn tajuhe ta hanăɣ-satbatăt n-a-s tidət-dăɣ a-s aratăn n-Măssinăɣ a nămoos.
16 O próprio Espírito testemunha ao nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Ɣas, šămad ădduuttăt a-s aratăn n-Măssinăɣ a nămoos, adiš, nămoos iməkkusa, ad-hanăɣ-ăkf Măssinăɣ a-wa s-hanăɣ-ijjăš ărkăwăl-net, nahăr daɣ d-Ălmasex terše-net. Kunta nărḍa s-ad-dăr-s nahăr aɣăna wa inhăy, adiš, ad-dăr-s nahăr ălxurmăt-net.
17 Se somos filhos, então somos herdeiros; herdeiros de Deus e co-herdeiros com Cristo, se de fato participamos dos seus sofrimentos, para que também participemos da sua glória.
18 Ija ɣur-i a-s tersəmmawen ti nəhannăy ămăra-dăɣ, wădden wăla a ənḍărrăn edes i-ălxurmăt wa s-ilkam ad-hanăɣ-dd-infiləl.
18 Considero que os nossos sofrimentos atuais não podem ser comparados com a glória que em nós será revelada.
19 Ălxurmăt wa s-ăqqalăn aratăn n-Măssinăɣ, wădden əntăneḍ ɣas a irmas iba n-taẓidert n-ad-ăj; a-wa iwărăn ărori n-ăkall iket-net a ărorădăn ad-dd-ass.
19 A natureza criada aguarda, com grande expectativa, que os filhos de Deus sejam revelados.
20 Ămoos a-wa iwărăn ărori n-ăkall a wărăn issen e-s ihăl, wădden ad-t-dd-ikkasăn a-wen, Măssinăɣ a has-iɣtăsăn a-wen. Măšan, a-wen, wăr hin-ikkes ăṭṭăma wa ăsjăr Măssinăɣ taxləkt iket-net.
20 Pois ela foi submetida à futilidade, não pela sua própria escolha, mas por causa da vontade daquele que a sujeitou, na esperança
21 Imal-dd ašăl d-mad-isəttăɣləl Măssinăɣ taxləkt-net iket-net dăɣ-əlhəllak wa s-tăšewăj, əjrəwăn aratăn n-Măssinăɣ ălxurmăt wa s-hasăn-innă.
21 de que a própria natureza criada será libertada da escravidão da decadência em que se encontra para a gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Nəssan a-s ašăl-i-dăɣ, taxləkt iket-net a tăššoršăt, təkna tiẓẓurt tolăhăt d-ta rammăsăt tamăḍt jarrăwăt eɣăf-net.
22 Sabemos que toda a natureza criada geme até agora, como em dores de parto.
23 Wădden daɣ ənta ɣas a irmas a-wen-dăɣ, irmas-anăɣ năkkăneḍ dăɣ-i ija Măssinăɣ tiɣăffaddiwen n-Unfas-net. Năkkăneḍ daɣ, nətihnəffit dăɣ-iman-nănăɣ, năqqal i-ašăl wa d-e-numas s-tidət-dăɣ aratăn n-Măssinăɣ, ikkəs-anăɣ dăɣ-tissust ta dăɣ-hanăɣ-jănăt tiɣəswen-ti-dăɣ.
23 E não só isso, mas nós mesmos, que temos os primeiros frutos do Espírito, gememos interiormente, esperando ansiosamente nossa adoção como filhos, a redenção do nosso corpo.
24 Ed năkkăneḍ, tidət-dăɣ a-s əlɣəllas-nănăɣ itbat măšan har ămăra-dăɣ, ămoos a dăɣ-nəjar ăṭṭăma. Ăywa, ăṭṭăma wa ihannăy ăwadəm, ad-ăbas ămoos ăṭṭăma; əndek ăṭṭăma wa ilkămăn dăɣ-a-wa-s išwăr, inhăy-t ăwadəm? Wăr t-illa.
24 Pois nessa esperança fomos salvos. Mas, esperança que se vê não é esperança. Quem espera por aquilo que está vendo?
25 Măšan afăl ăṭṭăma-nănăɣ, ămoos a wăr nəhənnəy, dihen, ad-has-nəqqəl s-taẓidert d-ulh ijlayăn.
25 Mas se esperamos o que ainda não vemos, aguardamo-lo pacientemente.
26 A-wen-dăɣ făw a făl hanăɣ-itilal Unfas Šăddijăn dăɣ-tələmḍe-nănăɣ ed a-wa s-ăniihăjja ad-t-nəttăr dăɣ-Măssinăɣ, wăr t-nəssen. Ǝnta-en-dăɣ a hanăɣ-itəddalăn Măssinăɣ s-tihnəffa wăren la afəssăr.
26 Da mesma forma o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos como orar, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos inexprimíveis.
27 Tidət a-wen, Măssinăɣ-i issanăn a-wa ihăn ulhawăn, issan daɣ a-wa ihăn ənniyăt n-Unfas. A-wen-dăɣ a făl ənta, erhet n-Măssinăɣ a itattăr i-iməššeddəjăn.
27 E aquele que sonda os corações conhece a intenção do Espírito, porque o Espírito intercede pelos santos de acordo com a vontade de Deus.
28 Ḍarăt-a-wen daɣ, nəssan a-s ăddinăt wi ărhănen Măssinăɣ d-ăddinăt wi dd-iɣră s-iman-net dăɣ-erhet-net, a tăn-irmăsăn-dăɣ, a ămoos-dăɣ, Măssinăɣ iman-net a itajjăn a-s tišrayăten n-tanfust-ten-dăɣ tăn-tărmăsăt, i n-tănfo-năsăn.
28 Sabemos que Deus age em todas as coisas para o bem daqueles que o amam, dos que foram chamados de acordo com o seu propósito.
29 Măssinăɣ ăddinăt wi ăsnăfrăn dat-axălak i-ad-umasăn aratăn-net, iɣtăs-asăn milhaw d-Rure-s i-ad-umas Rure-s teɣăfădde n-ăŋŋatăn ăjjootnen.
29 Pois aqueles que de antemão conheceu, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que ele seja o primogênito entre muitos irmãos.
30 Măssinăɣ, ăddinăt wi s-dd-iɣtăs a-wen, iɣrʼ-en-dd s-iman-net; wi dd-iɣra s-iman-net, ikfʼ-en idəm data-s, wi ikfa idəm data-s, ikfʼ-en daɣ ălxurmăt-net.
30 E aos que predestinou, também chamou; aos que chamou, também justificou; aos que justificou, também glorificou.
31 Šămad isălan-den-dăɣ, ma s-năddoobăt tənna-net daɣ? Kunta Măssinăɣ-i-dăɣ, tidət-dăɣ a-s ašrut wa-nănăɣ a iha, mi fălla-năɣ ilan tărna?
31 Que diremos, pois, diante dessas coisas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Zənnəzjumətăt ɣas: kunta Măssinăɣ, Rure-s iman-net wa n-iyyăn ila, wăr t-iɣles dăɣ-tamăttant, ănn-ak, oyyʼ-e ămmut dăɣ-təssəba-nănăɣ, əndek ɣas ḍarăt-a-wen-dăɣ a-wa hanăɣ mad-unjəy? Wăr t-illa.
32 Aquele que não poupou a seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, como não nos dará juntamente com ele, e de graça, todas as coisas?
33 Ăddinăt wi ăsnăfrăn Măssinăɣ, mi tăn-e-isəwărăn uḍlem? Wăr t-illa ed Măssinăɣ iman-net a tăn-ikfăn idəm data-s.
33 Quem fará alguma acusação contra os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Mi ăddoben ad-tăn-isəwăr uḍlem? Ajăn wădden Ălmasex ămmut măšan, isălan, wăr-əmden dihen ɣas, a ojărăn a-wen, inkăr-dd jer-inəmmuttan, ikkʼ išənnawăn, ăqqima dihen daw-aɣil n-Măssinăɣ, itattăr-anăɣ s-Măssinăɣ.
34 Quem os condenará? Foi Cristo Jesus que morreu; e mais, que ressuscitou e está à direita de Deus, e também intercede por nós.
35 Ǝndek ɣas a-wa-dăɣ hanăɣ-e-ibḍəwăn d-tărha ta hanăɣ-ija Ălmasex? Ak tirəmmaɣ meɣ erk əmmək, ak ălɣizabăt meɣ laẓ meɣ ɣəlləl, ak miši meɣ tăkoba? Wăr t-illa făw a hanăɣ-dăr-s-e-ibḍəwăn, a ămoos-dăɣ.
35 Quem nos separará do amor de Cristo? Será tribulação, ou angústia, ou perseguição, ou fome, ou nudez, ou perigo, ou espada?
36 Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-hanăɣ-innă əlkəttab n-Măssinăɣ:
36 Como está escrito: "Por amor de ti enfrentamos a morte todos os dias; somos considerados como ovelhas destinadas ao matadouro".
37 Măšan, hakd a-wen-dăɣ, dăɣ-a-wen-dăɣ iket-net, nămoos imărnan, nokăy făw tumast n-imărnan, nəkrăš ašăl imdan făll-išənja-nănăɣ s-turhajăt n-Wa hanăɣ-irhăn.
37 Mas, em todas estas coisas somos mais que vencedores, por meio daquele que nos amou.
38 Ǝkkasăɣ ăššăk a-s wăr t-illa făw a hanăɣ-e-ibḍəwăn d-tărha ta hanăɣ-ija Măssinăɣ: ak tamăttant wăla tămudre wăla ănjălosăn wăla išənnawăn wăla kăl-tărna, a-wa t-illăn d-a-wa ilkămăn,
38 Pois estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o presente nem o futuro, nem quaisquer poderes,
39 kăl-ăṣṣahăt wi n-išənnawăn d-a-wa iwărăn ărori n-ăkall, wăr t-illa făw a dd-ătiwăxlăkăn ăddooben ad-hanăɣ-ibḍəw d-tărha n-Măssinăɣ ta hanăɣ-dd-ăsnăfalăl dăɣ-Emăli-nănăɣ Ɣisa Ălmasex.
39 nem altura nem profundidade, nem qualquer outra coisa na criação será capaz de nos separar do amor de Deus que está em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.