Romanos 8
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Ămăra, ḍarăt-a-wen-dăɣ ătwănnăn, ăddinăt wi osăɣnen d-Ɣisa Ălmasex, ăbas t-illa făw-făw uḍlem tăn-iwarăn dat-Măssinăɣ ed ənniyăt-năsăn wădden tiɣəswen-năsăn a dăɣ-săn ănnihăḍăn.
1 Agora, pois, já não existe nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Unfas Šăddijăn-i ihakkăn alămăr wa n-tămudre ta n-tidət dd-tirəw tassaɣt d-Ɣisa Ălmasex, tărna-net a hi-tăsdărfet, təbḍʼ-ahi d-alămăr wa n-abăkkaḍ d-tamăttant.
2 Porque a lei do Espírito da vida, em Cristo Jesus, livrou você da lei do pecado e da morte.
3 A-wa s-kăla ămoos isəssəndar i-alămăr wa n-Mosa-i ănnihăḍăn dăɣ-e d t-illăm ăgg-adəm dăɣ-təssəba n-abror wa təja taɣəssa-net, issărɣăs-t-dd Măssinăɣ ed, ăšmašăl-dd Rure-s, ămoos-dd ăgg-adəm i-ad-umas tasəbḍărt ta jarrăwăt i-ăgg-adəm tenăšše n-ibăkkaḍăn ɣur-Măssinăɣ.
3 Porque aquilo que a lei não podia fazer, por causa da fraqueza da carne, isso Deus fez, enviando o seu próprio Filho em semelhança de carne pecaminosa e no que diz respeito ao pecado. E assim Deus condenou o pecado na carne,
4 A-wa fălla-năɣ ifrăḍ alămăr, ămešăl-t ed, ămăra, wădden a-wa tărha taɣəssa-nănăɣ ɣas a dăɣ-năɣ ixkamăn, Unfas Šăddijăn n-Măssinăɣ a dăɣ-năɣ ănnihăḍăn.
4 a fim de que a exigência da lei se cumprisse em nós, que não vivemos segundo a carne, mas segundo o Espírito.
5 Ădduuttăt a-s ere ăttilălăn erhet n-taɣəssa-net, wăr mad-ămašăl daɣ ɣas ar a-wa fălla-s tărha taɣəssa-net măšan, wa s-Unfas n-Măssinăɣ a ăttilăl, wăr-e ămašăl ɣas ar erhet n-Unfas Šăddijăn.
5 Os que vivem segundo a carne se inclinam para as coisas da carne, mas os que vivem segundo o Espírito se inclinam para as coisas do Espírito.
6 Ijmaḍ-t ăššăk a-s a-wa tărha taɣəssa n-ăgg-adəm, tamăttant ɣas a săr-s dd-itirəw, a-s ija a-wen, Unfas ənta, tămudre ta n-tidət d-ălxer a dd-itiirəw s-ăgg-adəm.
6 Pois a inclinação da carne é morte, mas a do Espírito é vida e paz.
7 Ăwadəm wa wărăn izənnəzjumət ar dăɣ-a-wa fălla-s tărha taɣəssa-net, ašănjo n-Măssinăɣ, wăr-ăddobăt asrəs n-iman-net dat-alămăr n-Măssinăɣ, wăr t-ăddobăt kud t-irha-dăɣ.
7 Porque a inclinação da carne é inimizade contra Deus, pois não está sujeita à lei de Deus, nem mesmo pode estar.
8 A-wen-dăɣ a făl ăddinăt wi ăttilălnen erhet n-tiɣəswen-năsăn, wăr t-illa əmmək s-əjrăẓăn i-Măssinăɣ.
8 Portanto, os que estão na carne não podem agradar a Deus.
9 Kăwăneḍ, ăbas təglam făll-derhan wa n-tiɣəswen-năwăn, ănn-ak, jăm iman-năwăn daw-tărna n-Unfas wa ija Măssinăɣ dăɣ-ulhawăn-năwăn. Ere daɣ wa s-wăr-iha Unfas Šăddijăn n-Ălmasex ulh-net, wăr t-ila Ălmasex.
9 Vocês, porém, não estão na carne, mas no Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, esse tal não é dele.
10 Kunta daɣ iha Ălmasex ulhawăn-năwăn, kud-dăɣ tamăttant a mad-təjəm dăɣ-abăkkaḍ, illʼ-awăn-t əlɣəllas ed ijʼ-iwăn Măssinăɣ dăɣ-təssəba n-tassaɣt ta jăm d-Unfas Šăddijăn n-Ălmasex ăddinăt ɣur-s lanen idəm.
10 Se, porém, Cristo está em vocês, o corpo, na verdade, está morto por causa do pecado, mas o Espírito é vida, por causa da justiça.
11 A-wen-dăɣ a făl kunta iha Unfas Šăddijăn n-Măssinăɣ-i dd-issənkărăn Ɣisa jer-inəmmuttan ulhawăn-năwăn, adiš, ad-kăwăn-ăkf daɣ ənta-i dd-issənkărăn Ălmasex jer-inəmmuttan tămudre ta dd-e-sənkărăt tiɣəswen-năwăn jer-inəmmuttan s-tărna n-Unfas wa izzăɣăn ulhawăn-năwăn.
11 Se em vocês habita o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dentre os mortos, esse mesmo que ressuscitou Cristo dentre os mortos vivificará também o corpo mortal de vocês, por meio do seu Espírito, que habita em vocês.
12 Ayətma-ɣ, kunta illʼ-e fărəḍ hanăɣ-iwarăn, əlmədăt a-s wădden wa n-alkum i-erk derhanăn n-tiɣəswen-nănăɣ.
12 Assim, pois, irmãos, somos devedores, não à carne, como se estivéssemos obrigados a viver segundo a carne.
13 Ere ăttilălăn erhet n-taɣəssa-net, tamăttant ɣas a dd-e-arəw s-iman-net măšan, ere wa hin-ijărăn s-tărna n-Unfas Šăddijăn erhet n-taɣəssa-net, tămudre ta n-tidət a dăɣ-s təlkamăt.
13 Porque, se vocês viverem segundo a carne, caminharão para a morte; mas, se, pelo Espírito, mortificarem os feitos do corpo, certamente viverão.
14 Ere wa s-Unfas n-Măssinăɣ a t-oɣadăn, ara n-Măssinăɣ a ămoos.
14 Pois todos os que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Unfas daɣ wa kăwăn-ikfă Măssinăɣ, wădden Unfas kăwăn-ijan eklan s-hărkuk han tarəmmeɣt, ănn-ak, ikfʼ-iwăn Măssinăɣ Unfas-net i-ad-talăhăm d-ăddinăt dd-ija s-iman-net. A-wen-dăɣ a hanăɣ-ikfăn turhajăt n-ad-nəɣarr Măssinăɣ s-isəm: «Abba».
15 Porque vocês não receberam um espírito de escravidão, para viverem outra vez atemorizados, mas receberam o Espírito de adoção, por meio do qual clamamos: “Aba, Pai.”
16 Tărna n-Unfas Šăddijăn-en-dăɣ hanăɣ-ikfa Măssinăɣ a hanăɣ-ămoosăn tajuhe ta hanăɣ-satbatăt n-a-s tidət-dăɣ a-s aratăn n-Măssinăɣ a nămoos.
16 O próprio Espírito confirma ao nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Ɣas, šămad ădduuttăt a-s aratăn n-Măssinăɣ a nămoos, adiš, nămoos iməkkusa, ad-hanăɣ-ăkf Măssinăɣ a-wa s-hanăɣ-ijjăš ărkăwăl-net, nahăr daɣ d-Ălmasex terše-net. Kunta nărḍa s-ad-dăr-s nahăr aɣăna wa inhăy, adiš, ad-dăr-s nahăr ălxurmăt-net.
17 E, se somos filhos, somos também herdeiros; herdeiros de Deus e coerdeiros com Cristo, se com ele sofremos, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Ija ɣur-i a-s tersəmmawen ti nəhannăy ămăra-dăɣ, wădden wăla a ənḍărrăn edes i-ălxurmăt wa s-ilkam ad-hanăɣ-dd-infiləl.
18 Porque para mim tenho por certo que os sofrimentos do tempo presente não podem ser comparados com a glória a ser revelada em nós.
19 Ălxurmăt wa s-ăqqalăn aratăn n-Măssinăɣ, wădden əntăneḍ ɣas a irmas iba n-taẓidert n-ad-ăj; a-wa iwărăn ărori n-ăkall iket-net a ărorădăn ad-dd-ass.
19 A ardente expectativa da criação aguarda a revelação dos filhos de Deus.
20 Ămoos a-wa iwărăn ărori n-ăkall a wărăn issen e-s ihăl, wădden ad-t-dd-ikkasăn a-wen, Măssinăɣ a has-iɣtăsăn a-wen. Măšan, a-wen, wăr hin-ikkes ăṭṭăma wa ăsjăr Măssinăɣ taxləkt iket-net.
20 Pois a criação está sujeita à vaidade, não por sua própria vontade, mas por causa daquele que a sujeitou,
21 Imal-dd ašăl d-mad-isəttăɣləl Măssinăɣ taxləkt-net iket-net dăɣ-əlhəllak wa s-tăšewăj, əjrəwăn aratăn n-Măssinăɣ ălxurmăt wa s-hasăn-innă.
21 na esperança de que a própria criação será libertada do cativeiro da corrupção, para a liberdade da glória dos filhos de Deus.
22 Nəssan a-s ašăl-i-dăɣ, taxləkt iket-net a tăššoršăt, təkna tiẓẓurt tolăhăt d-ta rammăsăt tamăḍt jarrăwăt eɣăf-net.
22 Porque sabemos que toda a criação a um só tempo geme e suporta angústias até agora.
23 Wădden daɣ ənta ɣas a irmas a-wen-dăɣ, irmas-anăɣ năkkăneḍ dăɣ-i ija Măssinăɣ tiɣăffaddiwen n-Unfas-net. Năkkăneḍ daɣ, nətihnəffit dăɣ-iman-nănăɣ, năqqal i-ašăl wa d-e-numas s-tidət-dăɣ aratăn n-Măssinăɣ, ikkəs-anăɣ dăɣ-tissust ta dăɣ-hanăɣ-jănăt tiɣəswen-ti-dăɣ.
23 E não somente ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, igualmente gememos em nosso íntimo, aguardando a adoção de filhos, a redenção do nosso corpo.
24 Ed năkkăneḍ, tidət-dăɣ a-s əlɣəllas-nănăɣ itbat măšan har ămăra-dăɣ, ămoos a dăɣ-nəjar ăṭṭăma. Ăywa, ăṭṭăma wa ihannăy ăwadəm, ad-ăbas ămoos ăṭṭăma; əndek ăṭṭăma wa ilkămăn dăɣ-a-wa-s išwăr, inhăy-t ăwadəm? Wăr t-illa.
24 Porque na esperança fomos salvos. Ora, esperança que se vê não é esperança. Pois quem espera o que está vendo?
25 Măšan afăl ăṭṭăma-nănăɣ, ămoos a wăr nəhənnəy, dihen, ad-has-nəqqəl s-taẓidert d-ulh ijlayăn.
25 Mas, se esperamos o que não vemos, com paciência o aguardamos.
26 A-wen-dăɣ făw a făl hanăɣ-itilal Unfas Šăddijăn dăɣ-tələmḍe-nănăɣ ed a-wa s-ăniihăjja ad-t-nəttăr dăɣ-Măssinăɣ, wăr t-nəssen. Ǝnta-en-dăɣ a hanăɣ-itəddalăn Măssinăɣ s-tihnəffa wăren la afəssăr.
26 Da mesma maneira, também o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza. Porque não sabemos orar como convém, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos inexprimíveis.
27 Tidət a-wen, Măssinăɣ-i issanăn a-wa ihăn ulhawăn, issan daɣ a-wa ihăn ənniyăt n-Unfas. A-wen-dăɣ a făl ənta, erhet n-Măssinăɣ a itattăr i-iməššeddəjăn.
27 E aquele que sonda os corações sabe qual é a mente do Espírito, porque intercede pelos santos de acordo com a vontade de Deus.
28 Ḍarăt-a-wen daɣ, nəssan a-s ăddinăt wi ărhănen Măssinăɣ d-ăddinăt wi dd-iɣră s-iman-net dăɣ-erhet-net, a tăn-irmăsăn-dăɣ, a ămoos-dăɣ, Măssinăɣ iman-net a itajjăn a-s tišrayăten n-tanfust-ten-dăɣ tăn-tărmăsăt, i n-tănfo-năsăn.
28 Sabemos que todas as coisas cooperam para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são chamados segundo o seu propósito.
29 Măssinăɣ ăddinăt wi ăsnăfrăn dat-axălak i-ad-umasăn aratăn-net, iɣtăs-asăn milhaw d-Rure-s i-ad-umas Rure-s teɣăfădde n-ăŋŋatăn ăjjootnen.
29 Pois aqueles que Deus de antemão conheceu ele também predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que ele seja o primogênito entre muitos irmãos.
30 Măssinăɣ, ăddinăt wi s-dd-iɣtăs a-wen, iɣrʼ-en-dd s-iman-net; wi dd-iɣra s-iman-net, ikfʼ-en idəm data-s, wi ikfa idəm data-s, ikfʼ-en daɣ ălxurmăt-net.
30 E aos que predestinou, a esses também chamou; e aos que chamou, a esses também justificou; e aos que justificou, a esses também glorificou.
31 Šămad isălan-den-dăɣ, ma s-năddoobăt tənna-net daɣ? Kunta Măssinăɣ-i-dăɣ, tidət-dăɣ a-s ašrut wa-nănăɣ a iha, mi fălla-năɣ ilan tărna?
31 Que diremos, então, à vista destas coisas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Zənnəzjumətăt ɣas: kunta Măssinăɣ, Rure-s iman-net wa n-iyyăn ila, wăr t-iɣles dăɣ-tamăttant, ănn-ak, oyyʼ-e ămmut dăɣ-təssəba-nănăɣ, əndek ɣas ḍarăt-a-wen-dăɣ a-wa hanăɣ mad-unjəy? Wăr t-illa.
32 Aquele que não poupou o seu próprio Filho, mas por todos nós o entregou, será que não nos dará graciosamente com ele todas as coisas?
33 Ăddinăt wi ăsnăfrăn Măssinăɣ, mi tăn-e-isəwărăn uḍlem? Wăr t-illa ed Măssinăɣ iman-net a tăn-ikfăn idəm data-s.
33 Quem intentará acusação contra os eleitos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Mi ăddoben ad-tăn-isəwăr uḍlem? Ajăn wădden Ălmasex ămmut măšan, isălan, wăr-əmden dihen ɣas, a ojărăn a-wen, inkăr-dd jer-inəmmuttan, ikkʼ išənnawăn, ăqqima dihen daw-aɣil n-Măssinăɣ, itattăr-anăɣ s-Măssinăɣ.
34 Quem os condenará? É Cristo Jesus quem morreu, ou melhor, quem ressuscitou, o qual está à direita de Deus e também intercede por nós.
35 Ǝndek ɣas a-wa-dăɣ hanăɣ-e-ibḍəwăn d-tărha ta hanăɣ-ija Ălmasex? Ak tirəmmaɣ meɣ erk əmmək, ak ălɣizabăt meɣ laẓ meɣ ɣəlləl, ak miši meɣ tăkoba? Wăr t-illa făw a hanăɣ-dăr-s-e-ibḍəwăn, a ămoos-dăɣ.
35 Quem nos separará do amor de Cristo? Será a tribulação, ou a angústia, ou a perseguição, ou a fome, ou a nudez, ou o perigo ou a espada?
36 Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-hanăɣ-innă əlkəttab n-Măssinăɣ:
36 Como está escrito: “Por amor de ti, somos entregues à morte continuamente; fomos considerados como ovelhas para o matadouro.”
37 Măšan, hakd a-wen-dăɣ, dăɣ-a-wen-dăɣ iket-net, nămoos imărnan, nokăy făw tumast n-imărnan, nəkrăš ašăl imdan făll-išənja-nănăɣ s-turhajăt n-Wa hanăɣ-irhăn.
37 Em todas estas coisas, porém, somos mais que vencedores, por meio daquele que nos amou.
38 Ǝkkasăɣ ăššăk a-s wăr t-illa făw a hanăɣ-e-ibḍəwăn d-tărha ta hanăɣ-ija Măssinăɣ: ak tamăttant wăla tămudre wăla ănjălosăn wăla išənnawăn wăla kăl-tărna, a-wa t-illăn d-a-wa ilkămăn,
38 Porque eu estou bem certo de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem as coisas do presente, nem do porvir, nem os poderes,
39 kăl-ăṣṣahăt wi n-išənnawăn d-a-wa iwărăn ărori n-ăkall, wăr t-illa făw a dd-ătiwăxlăkăn ăddooben ad-hanăɣ-ibḍəw d-tărha n-Măssinăɣ ta hanăɣ-dd-ăsnăfalăl dăɣ-Emăli-nănăɣ Ɣisa Ălmasex.
39 nem a altura, nem a profundidade, nem qualquer outra criatura poderá nos separar do amor de Deus, que está em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.