Romanos 4
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Ămăra, ănnăbi Ibrahim-i hanăɣ-ăshăyăwăn, ma dăɣ-s-e-nănn, ma t-ikfăn idəm dat-Măssinăɣ?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Ǝnnăr timašalen-net a t-əkfănen idəm dat-Măssinăɣ, umas-as a-wen abăraj, măšan, wăr-ăddobăt a-wen dat-Măssinăɣ
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 ed, əlkəttab n-Măssinăɣ iman-net a hanăɣ-innăn a-s:
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Ăgg-adəm ya, afăl ixdăm hărăt, timẓal-net dihen, wădden bănnan, ăniihăjja d-ălxaqq n-tide-net
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 măšan ăgg-adəm, immun-net s-Măssinăɣ a t-ihakkăn data-s idəm, wădden ălxidmăt ija s-ăṣṣahăt-net. Ǝnta-den-dăɣ əmmək wa s-ihakk Măssinăɣ idəm i-wi wăren ăddin.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ ijarrăw ăwadəm ikrašăn idəm ɣur-Măssinăɣ wăla imărkedăn a făl innă ămănokal Dawəd:
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 «Tənḍəḍ i-wi s-hin-inša Măssinăɣ erk imojjan-năsăn,
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 tənḍəḍ i-wa s-hin-inša Emăli ibăkkaḍăn-net,
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Ălxer-wen-dăɣ, ajăn wădden, illʼ-e făll-wi ămelăynen hakd wi wăren ămelăy? Wădden, ătwănnʼ-anăɣ a-s:
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Ǝmme d-ikrăš Ibrahim idəm-wen-dăɣ dat-Măssinăɣ? Ak ajăn a-s t-ikrăš, ăzizăbbăt-dd Măssinăɣ amili meɣ? Ăbo, a-s ikrăš Ibrahim idəm dat-Măssinăɣ, wăr fălla-s insʼ absăr.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Šămad oman s-Măssinăɣ, ikraš ɣur-s idəm, ad-ămelăy i-ad-umas a-wen tamătart tăssitbătăt idəm wa ikrăš. Otăs Măssinăɣ s-a-wen-dăɣ ad-umas Ibrahim abba n-e d t-illăm amumən dăɣ-təssəba n-ad-ɣur-s əkrəšăn wi ămelăynen hakd-dăɣ wi wăren ămelăy idəm
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 s-əmmək wa s-t-ɣur-s ikrăš Ibrahim-i s-ənta a-s abba n-ăddinăt-wi wăren ăsfălla făll-amili, ănn-ak wăr-omenăn ar s-Măssinăɣ s-əmmək wa s-săr-s omăn Ibrahim-i n-abba-nănăɣ-i ɣur-s ikrăšăn idəm hărwa wăr t-immer absăr.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Ijjăš Măssinăɣ ărkăwăl i-Ibrahim, innʼ-as, ad-ikus ăddunya ənta d-ihăyawăn-net măšan, tăkasit-en, wădden alkum i-a-wa innă alămăr a has-tăt-e-ikfən, immun s-Măssinăɣ d-idəm wa ɣur-s ikrăš a has-ijrăwăn a-wen.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 A-wen-dăɣ afăl kunta tăkasit-ten-dăɣ, alkum i-alămăr a-s əssəbab-net, adiš ma infa immun s-ƔisaĂlmasex ed, ărkăwăl-wa t-ăssitbătăn, ibbəṭṭăl-in?
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Măšan, alămăr, wăr dd-itirəw săr-năɣ ar aḍkăr n-Măssinăɣ ed, ənnăr wăr dd-ixlek, wăr-itəmməl musnăt n-a-wa ămoos abăkkaḍ, wăr-itəmmil dihen ere iwar uḍlem.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ a făl, ere wa omănăn s-Măssinăɣ ɣas a-s tətwar tăkasit-ten-dăɣ i-ad-tumas isuf ătiwăjjănen dăɣ-ănnuɣmăt-net. Ɣas, a-wen-dăɣ a dd-orăwăn a-s ărkăwăl wa ijjăš Măssinăɣ i-Ibrahim, oharăn-t dăr-s ihăyawăn-net iket-dăɣ-năsăn jer-wi əṭṭăfnen alămăr hakd wi omănnen s-Măssinăɣ s-əmmək wa s-săr-s omăn Ibrahim-i n-abba-nănăɣ iket-dăɣ-nănăɣ.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Isălan n-a-wen-dăɣ a făl innă əlkəttab n-Măssinăɣ:
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Ibda, wăr t-illa ăṭṭăma ijar Ibrahim măšan, omăn s-Măssinăɣ ɣas, ikrăš-t. Təssəba n-a-wen-dăɣ a făl t-ija Măssinăɣ:
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 A-s ijă Măssinăɣ măjrăd-wen-dăɣ, iknʼ Ibrahim tušăre, lămmeḍ hullan dăɣ-taɣəssa-net ed ila temeḍe n-awătay măšan, wăr-ifneẓ immun-net. Sarăta daɣ i n-hănne-s, wăr tănmăjjaj d-a-wen, ăbas təjar ăṭṭăma n-ad-təkrəš ara.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Hakd a-wen-dăɣ, wăr-ifneẓ immun n-Ibrahim, wăr ijʼ ăššăk dăɣ-ărkăwăl wa has-ijjăš Măssinăɣ, ikfʼ-e immun-net ăṣṣahăt n-ad-ifləs Măssinăɣ, ad-t-itəmmal,
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 ikkas ăššăk n-a-s ărkăwăl wa has-ijjăš Măssinăɣ, ad-t-ăj.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Təssəba n-a-wen-dăɣ a făl ikrăš idəm ɣur-s, ăḍḍin jer-imaɣdalăn
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 măšan, tifer-tin-dăɣ n-a-s ikrăš idəm dat-Măssinăɣ, wădden ənta ɣas a-s ătwănnănăt,
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 ătwănnănăt-anăɣ năkkăneḍ dăɣ-i ăsseḍăn Măssinăɣ dăɣ-imaɣdalăn dăɣ-təssəba n-immun wa săr-s nəja ənta-i dd-issənkărăn Emăli-nănăɣ Ɣisa jer-inəmmuttan.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Ǝnta-en-dăɣ a ămmun dăɣ-təssəba n-timəntal n-ibăkkaḍăn-nănăɣ təzzar, issənkăr-t-dd Măssinăɣ jer-inəmmuttan i-ad-nəkrəš idəm data-s.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.