Romanos 3

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Adiš, əndek abăraj wa ihăn tumast n-ăgg-Ălyăhud? Meɣ daɣ: amili-i-dăɣ, ma infa?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?
2 Ila tănfo măqqărăt ed kăl-Ălyăhud əntăneḍ a făll-dd-ăzzăbbăt Măssinăɣ măjrăd-net.
2 Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.
3 Nəssan a-s wăr has-ăsjădăn, ed, wăr-ămešălăn a-wa hasăn-innă măšan hakd a-wen-dăɣ, ajăn a-wen a hin-ăsibăṭṭălăn ălɣădalăt n-Măssinăɣ-hasăn? Ăbo, wăr-ămmukkăn a-wen ed,
3 É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?
4 kunta dăgg-adəm raẓẓăn dăɣ-tənna-năsăn, Măssinăɣ, tidət ɣas a t-dd-təffalăt s-əmmək wa s-tăn-innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
4 De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.
5 Măšan, kunta iba n-iqqud-nănăɣ ənta, a iẓaẓharăn iqqud wa n-Măssinăɣ, ma nənnă dăɣ-a-wen? Ămăra, edăwănne wa ităjj ăgg-adəm dăɣ-isəstanăn-net a hawăn-tajjăɣ năkk-dăɣ. Ak ajăn Măssinăɣ-i-dăɣ, wăr-oɣed făl-a-s innin itakkăs dăɣ-năɣ ălxaqq?
5 Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)
6 Aa făw ed ənnăr ha wăla-dăɣ tafrăɣt tiyyăt ɣas Măssinăɣ, əndek əmmək wa s-mad-išrăɣ ăddunya?
6 Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?
7 Ămmukkăn a-s dăɣ-a-wa jănneɣ, əllan-t ăddinăt jannănen a-s: kunta bahu wa janneɣ, isinfiləl-dd tidət i-ad-iwwaḍ semɣar făll-isəm n-Măssinăɣ, adiš mafăl hi-itəggar uḍlem, tumasăɣ anăsbăkkaḍ bănnan?
7 Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.
8 Adiš šămad isălan əntăneḍ-den-dăɣ, nilbaset ɣas i-ad-dd-tarəw tăllăbăst-nănăɣ-en-dăɣ imărkedăn. Tordam a-s bahu šund-wen-dăɣ, hălăɣ ad-t-səssăɣrăɣ. Ăddinăt wi tiwəynen ănnămimatăn šund-win-dăɣ, iskar ăššăreɣa wa dăr-ănihăjjăn ɣur-Măssinăɣ.
8 E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.
9 Adiš, əndek tidət dăɣ-a-wa-dăɣ? Ak, ajăn năkkăneḍ-i n-kăl-Ălyăhud, nufa ăddinăt wi iyyăḍnen? Ma n-əmmək? Ǝssəjrăhăɣ-kăwăn-in a-s kăl-Ălyăhud hakd inəẓẓulam, wăr-əẓleyăn, ănnihăḍ dăɣ-săn abăkkaḍ iket-dăɣ-năsăn.
9 Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.
10 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-hanăɣ-ăssewăl əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
10 Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.
11 wăr t-illa-i ijrahăn hărăt,
11 Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.
12 Oškan iket-dăɣ-năsăn, wăr-ăɣnen hărăt,
12 Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”
13 A-wa dd-izajjărăn imawăn-năsăn,
13 “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”
14 Laqqănăn ăddinăt, sasmamăn fălla-săn
14 “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”
15 ărorădăn iji n-iman,
15 “Apressam-se em cometer homicídio;
16 edăgg əmmărăn-dăɣ,
16 por onde passam, deixam destruição e sofrimento.
17 A-wa s-itawănna tabarăt n-ălxer, wăr hen zăbo-net,
17 Não sabem onde encontrar paz.”
18 wăr ha tuksəḍa n-Măssinăɣ tiṭṭawen-năsăn.»
18 “Não têm o menor temor de Deus.”
19 Nəssan ya a-s a-wa innă alămăr wa n-Mosa iket-net, innʼ-en i-ăddinăt əssannen s-alămăr-en, hakd a-wen-dăɣ, han-tăn-i ăsisăndărnen. A-wen, ădduuttăt i-ad-wăr-itəmmil ăwadəm itabărajăn dat-Măssinăɣ ed ăddunya iket-dăɣ-net, a iwar uḍlem dat-Măssinăɣ.
19 É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.
20 A-wen ălmăɣna-net a-s wădden amišəl n-a-wa innă alămăr a hanăɣ-ihakkăn idəm dat-Măssinăɣ ed wăr t-ihʼ ăššăk a-s a-wa innă alămăr, indăr i-dăgg-adəm ad-t-ămašălăn. Ǝnta-den-dăɣ a-wa ăssiitbătăn a-s ăgg-adəm-i-dăɣ, tidət-dăɣ a-s anăsbăkkaḍ a ămoos.
20 Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.
21 Ămăra, a-wa hanăɣ-ihakkăn idəm dat-Măssinăɣ, ăsnăfalăl-anăɣ-t-dd. Iktab dăɣ-alămăr d-a-wa ənnăn əlkəttabăn wi n-ănnăbităn,
21 Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:
22 ăsdătten iket-dăɣ-năsăn a-s immun s-ƔisaĂlmasex a ihakkăn imumənăn idəm dat-Măssinăɣ, a-wen, wăr săr-s iẓley dăgg-adəm.
22 somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.
23 Dăgg-adəm iket-dăɣ-năsăn a ofăn abăkkaḍ, ibḍʼ-en a-wen d-ănnur n-Măssinăɣ
23 Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,
24 măšan, hakd a-wen-dăɣ, iɣtăs Măssinăɣ dăɣ-ănnuɣmăt-net n-a-s ere omănăn s-Ɣisa Ălmasex-dăɣ, ad-ikrəš idəm dat-Măssinăɣ ed ămoos-as Ɣisa Ălmasex, Ămaɣlas wa has-in-inaššăn ibăkkaḍăn-net bănnan.
24 mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.
25 Măssinăɣ dăɣ-tărha-net i-iqqud, ija Ɣisa tasəbḍărt i-ad-isəlməd s-iqqud, inɣăl ašni-net făll-tajəttewt, ămmut dăɣ-idăggan-nănăɣ i-ad-iẓəl ibăkkaḍăn-nănăɣ. Ibda, Măssinăɣ dăɣ-taẓidert-net, wăr-išreɣ ibăkkaḍăn wi ămešălăn ăddinăt
25 Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,
26 măšan ămăra, takute n-tăfaṣke-ta-dăɣ ijă a hanăɣ-salmadăt s-iqqud n-a-wa ija, a-wen-dăɣ a hanăɣ-isalmadăn a-s ila tărna n-ad-ăkf idəm dat-Măssinăɣ i-ere wa omănăn s-Ɣisa.
26 pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.
27 Ǝndek ɣas a-wa dăɣ-mad-ăbbărăj ăgg-adəm? Wăr t-illa ed ămăra, immun s-ƔisaĂlmasex a iɣallăsăn wădden amišəl n-a-wa ifrăḍ alămăr.
27 Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.
28 Ǝnta-den-dăɣ a-wa hanăɣ-isawănnen a-s: immun a ihakkăn ăgg-adəm idəm dat-Măssinăɣ wădden amišəl n-a-wa fălla-s ifrăḍ alămăr.
28 Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.
29 Meɣ daɣ a tordam a-s Măssinăɣ-i-dăɣ, i n-kăl-Ălyăhud wădden in-inəẓẓulam?
29 Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!
30 I năsăn lab iket-dăɣ-năsăn ed Măssinăɣ, iyyăn ɣas, ənta a ihakkăn ere wa săr-s omănăn idəm, tawset t-lăt-dăɣ, jer-ti n-kăl-Ălyăhud-i jănen amili hărăt wăla ti n-inəẓẓulam-i wăren əja amili hărăt.
30 Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.
31 Ajăn a-wen-š ălmăɣna-net a hin-ikkasăn alămăr wa n-ănnăbi Mosa făl-a-s innin nənna a-s immun a ihʼ ălfăyda? Ăbo, wăr nənnă a-wen, alămăr, ihʼ edăgg-net.
31 Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.